Masuk"Sasha?!"Isang malalim at baritonong boses ang biglang umalingawngaw sa pasukan ng gallery.Hindi iyon boses ni Kristoff.Dahan-dahan kong pilit na idinilat ang aking mga mata, ngunit ang paningin ko ay puno na ng blangko at itim na mga tuldok. Ang tanging nakikita ko na lamang ay ang isang matangkad na kaanyuan ng isang lalaking mabilis na tumatakbo patungo sa akin.Si Damian Montenegro.Si Damian—ang mas nakatatandang pinsan ni Kristoff. Ang vice president ng Montenegro Holdings. Kilala ko rin ito nang minsang pumunta ito sa Mansion ng mga Montenegro nung nagtatrabaho pa doon si Nanay.Isang lalaking kilala sa kaniyang pagiging tahimik, matalino, at malayo sa mga panloob na dula at kaguluhan ng pamilya.Nang makalapit si Damian sa kinaroroonan ko, napahinto siya. Ang kaniyang pormal at laging kontroladong mukha ay nabalot ng matinding pagkabigla nang makita ang buong eksena.Nakahiga ako sa gitna ng nabasag na salamin. At sa ilalim ng aking emerald gown, ang malaking mantsa ng dugo
Ang tunog lang na naririnig ko sa aking mga tainga habang nakahiga ako sa sahig ay ang mga nabasag na glass, surrounded by sharp shards of broken glass and heavy iron frames.Ang matinding bentahan ng impact sa aking pagbagsak ay dinala ng aking kanang balakang at ang ibabang bahagi ng aking katawan. Ang buong paligid ko ay umikot. Ang liwanag ng mga chandelier sa kisame ay naging mabuway at malabo."AAAHHHH! KRISTOFF! HELP ME!"Ang patpating sigaw ni Vivieane ay pumunit sa katahimikan. Nakahiga siya ilang talampakan ang layo sa akin, may maliit na gurlis sa kaniyang braso mula sa nabasag na baso ng alak, ngunit ang kaniyang sigaw ay parang isang taong nag-aagaw-buhay.Sinadya niyang sugatan ang sarili para magmukhang biktima ng isang malagim na aksidente.Narinig ko ang mabilis na mga hakbang ng mga tao mula sa hall."Vivieane!"Ang boses ni Kristoff. Ang kauna-unahang boses na umalingawngaw sa gallery.Pumasok si Kristoff na mabilis ang lakad, kasunod si Madam Geneva at ang ilang se
Bahagya kong itinago ang aking nanginginig na mga kamay sa loob ng malalapad na tupi ng aking gown habang naglalakad ako pabalik sa gitna ng maliwanag at maingay na ballroom.Bawat hakbang ay parang paglakad sa mga pako. Ang tatlong pregnancy test kits na may dalawang pulang linya ay parang umaapoy sa loob ng aking clutch bag.Sa bawat pagtibok ng aking puso, naglalaro sa isip ko ang katotohanang hindi na lang sarili ko ang kailangan kong iligtas mula sa pamilyang ito. May panibagong buhay na nabubuo sa loob ko—isang buhay na walang anumang kasalanan, ngunit nanganganib na mawasak bago pa man makakita ng liwanag.Naramdaman ko ang malamig na kamay ni Kristoff na humawak sa aking baywang. Hinalikan niya ang aking sentido sa harap ng isang grupo ng mga stockholders, nagpapakita ng isang perpektong larawan ng isang mapagmahal na asawa."Saan ka ba talaga nanggaling?" bulong niya sa akin, ang kaniyang ngiti ay hindi umaabot sa kaniyang mga matang puno ng paghihinala. "You've been acting s
Ang gabi ng Montenegro Grand Anniversary Gala.Ang buong ballroom ng Shangri-La Hotel ay napapalamutian ng ginto at kristal. Ang mga pinakamayamang negosyante, politiko, at kilalang personalidad sa bansa ay nagtipon-tipon para sa pinakamalaking kaganapan ng taon.Nakatayo ako sa tabi ni Kristoff, nakasuot ng isang napakagandang emerald green off-shoulder gown na hapit sa aking katawan. Ang aking buhok ay nakatali sa isang eleganteng bun, at ang makapal na makeup ay ginamit para itago ang pangingitim ng aking mga mata at ang kaputlaan ng aking balat.Nakahawak ang kamay ko sa kaniyang bisig. Sa harap ng mga namumuhunan at mga mamamahayag, si Kristoff ay ang perpektong asawa—marahan niyang itinutukoy ang kaniyang kamay sa aking baywang, ngumingiti kapag may nagpapakuha ng larawan, at paminsan-minsan ay humahalik sa aking peluka para sa mga camera.Ngunit sa tuwing titingin ako sa kaniyang mga mata kapag walang nakatingin, naroon ang malamig na katotohanan. Isa lamang akong palamuti sa k
Pagkalipas ng ilang araw, biglang dumating si Madam Geneva sa penthouse nang walang anumang pasabi.Nasa sala ako noon, nakaupo habang nakatitig sa malamig na tasa ng tsaang hindi ko man lang mahawakan dahil sa patuloy na pagkahilo at pagkawala ng aking gana sa pagkain."Sasha, hija?"Napatingin ako sa pinto ng receiving area. Nakatayo roon si Madam Geneva, nakasuot ng isang pormal na beige dress. May bitbit siyang isang maliit na insulated container.Agad akong tumayo para batiin siya. "Tita Geneva... napadalaw po kayo? Wala po rito si Kristoff, nasa overseas trip po siya—""Alam ko, hija," putol niya sa akin sa malambing na tono. Lumapit siya at inilagay ang container sa mesa. "Nabalitaan ko sa assistant niya na halos tatlong linggo na siyang pabalik-balik sa Europe. At nabalitaan ko rin na hindi ka raw masyadong lumalabas at kumakain."Natigilan ako. Tinitigan ko ang ina ni Vivieane.Bakit ganito siya? Sa tuwing nakikita ko siya, wala akong nararamdamang anumang galit o banta galin
Lumipas ang dalawang lingo.Simula noong tawag nagkaroon ulin kami ng konprontasyon ni Kristoff pag uwi niya, pagkatapos, naging bihira ang kaniyang pag-uwi sa penthouse.Kung dati ay umuuwi pa siya kapag madaling-araw, ngayon ay halos hindi ko na siya nakikita sa loob ng tatlo hanggang apat na araw magkakasunod.“May emergency business trip si Sir Kristoff sa Europe, Ma'am Sasha,” ang laging sagot ng kaniyang personal secretary tuwing tumatawag ako sa opisina para sa mga kinakailangang pirmahan sa ilang mga dokumento sa bahay.Business trip.Naniwala ako noong una. Inisip ko na baka nga busy siya sa pagpapalago ng Montenegro Group at sa pag-aayos ng pinsalang naidulot ng nakaraang iskandalo sa media.Ngunit dumating ang isang hapon kung kailan pinadala ng kaniyang assistant ang ilang mga pribadong gamit at billing statements sa penthouse habang wala si Kristoff. Dahil ako ang nakatala bilang asawa at naninirahan sa penthouse, ako ang nag-receive ng mga envelope.Inilapag ko ang mga i
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n







