本棚
検索
ホーム / Romance / Isang Mainit Na Gabi (SSPG) / Chapter 222

共有

Chapter 222

作者: SKYGOODNOVEL
last update 最終更新日: 2026-01-13 16:39:25

Chapter 222

"Zeph..." napalingon ako ng may tawag sa akin pangalan. Walang iba kundi Ang biyanan ko.

"Dad!" sagot ko agad.

"Tapos kana magsulat ng kanta?" Nakita ko sa kanyang mata Ang pagka curious.

"Yeah!" Maikli kong sagot.

"Hmmm, good. Can I hear it?"

"S-sure!" tang-ina Bigla akong kinabahan.

“T-tang-ina…” bulong ko sa sarili ko habang inaabot ko ang papel. Mas kabado pa ako dito kaysa sa unang beses kong humawak ng baril.

Umupo si Dad—si Alessandro—sa tapat ko. Tahimik. Nakikinig. Yung klase ng katahimikang mas nakakapagpa-nerbyos kaysa sigawan.

“Sige,” sabi niya. “Simulan mo.”

Huminga ako nang malalim. Pumikit sandali. Hindi ko inisip kung maganda ba ang boses ko. Hindi ko inisip kung babagay ba sa harana. Si Julie lang.

At kumanta ako—mahina sa una, parang takot marinig kahit ng sarili ko.

Kung nagising kang walang alaala,

at ako’y isang estranghero sa’yo,

hahayaan kitang kilalanin akong muli,

hindi dahil kailangan mo—kundi dahil gusto mo.

Lumakas an
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 222

    Chapter 222 "Zeph..." napalingon ako ng may tawag sa akin pangalan. Walang iba kundi Ang biyanan ko. "Dad!" sagot ko agad. "Tapos kana magsulat ng kanta?" Nakita ko sa kanyang mata Ang pagka curious. "Yeah!" Maikli kong sagot. "Hmmm, good. Can I hear it?" "S-sure!" tang-ina Bigla akong kinabahan. “T-tang-ina…” bulong ko sa sarili ko habang inaabot ko ang papel. Mas kabado pa ako dito kaysa sa unang beses kong humawak ng baril. Umupo si Dad—si Alessandro—sa tapat ko. Tahimik. Nakikinig. Yung klase ng katahimikang mas nakakapagpa-nerbyos kaysa sigawan. “Sige,” sabi niya. “Simulan mo.” Huminga ako nang malalim. Pumikit sandali. Hindi ko inisip kung maganda ba ang boses ko. Hindi ko inisip kung babagay ba sa harana. Si Julie lang. At kumanta ako—mahina sa una, parang takot marinig kahit ng sarili ko. Kung nagising kang walang alaala, at ako’y isang estranghero sa’yo, hahayaan kitang kilalanin akong muli,hindi dahil kailangan mo—kundi dahil gusto mo. Lumakas an

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 221

    Chapter 221 Zeph POV Pagkatapos ng usapan namin, tumayo na ako. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan—hindi yung nakakailang dahil may galit, kundi yung uri ng distansyang kailangan para makapaghinga. “Magpahinga ka na,” mahinahon kong sabi. Hindi ko siya tinawag sa kung anong endearment. Ayokong ipaalala sa kanya ang isang papel na hindi pa niya kayang yakapin. “Babalik ako mamaya.” Tumango siya. May bahagyang ngiti, pero halatang nag-iingat pa rin. At doon ko mas lalong naintindihan—hindi niya ako tinataboy; hindi lang niya ako kilala. Paglabas ko ng silid, doon lang ako huminga nang malalim. Mas madali sana kung bala ang kaharap ko. Mas simple kung kaaway na may baril. Pero ang mahalin ang isang babaeng nakalimot kung sino ka—iyon ang tunay na digmaan. Pinili kong bigyan siya ng espasyo. Hindi dahil susuko ako, kundi dahil gusto kong mabalik niya ako sa sarili niyang paraan. Hindi dahil asawa niya ako sa papel. Hindi dahil may anak kami. Kundi dahil pinili niya ako. Huminto a

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 220

    Chapter 220 “Salamat sa pag-uunawa,” sabi ko na lang, mahina pero tapat. Tumango siya, parang sapat na sa kanya ang dalawang salitang iyon. Hindi na siya nagsalita pa. Umupo lang siya sa upuang malapit sa bintana, nakatingin sa labas pero ramdam kong nandoon pa rin ang atensyon niya sa akin—hindi nakakasakal, hindi mapilit. Kumain ako ng dinala niya. Dahan-dahan, tila sinusukat ang bawat kagat. Nakapagtataka dahil kahit wala akong maalala, pamilyar ang lasa. Parang may bahagi ng sarili kong nagsasabing “Oo, ito ang gusto mo.” “Masarap ba?” tanong niya, hindi lumilingon. “Oo,” sagot ko. “Parang… hinahanap ng katawan ko.” Ngumiti siya nang bahagya. “Minsan, mas nauuna ang puso at katawan kaysa sa alaala.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang may tama ang sinabi niya. Biglang may marahang kirot sa aking tiyan. Napahinto ako sa pagkain at napahawak doon. Hindi masakit—kakaiba lang, parang may munting galaw sa loob. Napatingin siya agad sa akin. Tumayo siya pero hindi

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 219

    Chapter 219 Umupo ako ng dahan-dahan sa aking kama, dahil mahina pa ang buo kong katawan at mabilis akong mapagod. Siguro Dahil sa mga gamot at mahabang walangalay kaya nanghihina ako. Napalingon ako ng may pumasok na nurse, isang private nurse. "Mrs. Cruz. Kailang mong inumin muna ito para mabilis Kang lumakas," sabay abot sa isang basong gatas. "Thank you!" Dahan-dahan kong inabot ang baso ng gatas. Medyo nanginginig ang kamay ko kaya kinailangan kong higpitan ang hawak. “Salamat,” ulit kong sabi, mas mahina na ngayon. Ngumiti ang nurse—isang ngiting sanay mag-alaga ng mga taong nasa pagitan ng buhay at panghihina. “Kaunti-kaunti lang po ang pag-inom, Mrs. Cruz. Huwag n’yong biglain ang katawan n’yo.” Mrs. Cruz. Parang may kumurot sa dibdib ko sa tawag na iyon, pero hindi ko alam kung bakit. Uminom ako ng kaunti. Mainit-init pa ang gatas, at kahit paano ay may kakaibang ginhawang dumaloy sa loob ko. Pagkatapos ay ibinalik ko ang baso sa kanya. “Mabuti po,” sabi niya haba

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 218

    Chapter 218 “Sige, magpabili ako!” sabi ng lalaking sinasabing asawa ko na si Zeph agad na tumayo na parang sanay na sanay nang sundin ang kahit anong sabihin ko. Pero hindi ko alam kung bakit bigla akong napakunot-noo. “No,” mabilis kong sagot. Tumingin ako sa kanya, diretso. “Gusto ko ikaw ang bumili.” Nanlaki ang mga mata niya, halatang nagulat. “Ha? Ako mismo?” Tumango ako. “Oo. Ikaw.” Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit. Hindi ko siya kilala ni hindi sa alaala. Pero may kung anong humila sa akin mula sa loob. Isang kakaibang kumpiyansa na… dapat siya ang gumawa noon. Saglit siyang natigilan, tapos bigla siyang ngumiti. Hindi ‘yung mayabang. Hindi ‘yung malamig na nakita ko kanina. Kundi ‘yung ngiting parang may lamat sa puso—pero masaya. “Kahit anong gusto mo,” mahinang sabi niya. “Babalik ako agad.” Pag-alis niya, hindi ko namalayang sinusundan ko siya ng tingin hanggang sa mawala siya sa pinto. “Anak…” marahan na tawag ng babaeng sinasabing mama ko na si Mommy So

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 217

    Chapter 217 Julie POV Tahimik ang paligid, pero ang loob ko ay magulo. Parang may kulang—hindi, parang marami—pero hindi ko alam kung ano. May babaeng hawak ang kamay ko. Umiiyak siya, pilit ngumngiti, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib niya. “Anak…” mahina niyang tawag. “Ako ang mommy mo.” Mommy. Sinabi niya iyon na parang sapat na dapat para maalala ko siya. Pero wala. Blangko. Tumingin ako sa paligid, isang kwarto na halatang mamahalin, maraming tao, lahat may mga matang puno ng pag-aalala. Lahat sila ay tila may koneksyon sa akin, pero ako… parang bisita lang sa sarili kong buhay. At doon ko siya nakita. Isang lalaki ang nakatayo sa bandang paanan ng kama. Matangkad, matikas, malamig ang tindig—pero ang mga mata niya… hindi tugma sa itsura niya. May sakit. May takot. May pangungulila. “Julie,” mahinang sabi niya, parang natatakot na marinig ko ang pangalan ko. “Ako si Zeph. Asawa mo.” Napakunot ang noo ko. Asawa? Sinubukan kong hanapin sa loob ko ang kahit anong

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status