MasukAng bilis ng mga sumunod na pangyayari. Nagpakasal sila ni Bren sa huwes. Pagkaraan ay umuwi na sila sa mansiyon. Abot- abot ang kaba ni Samantha nang umibis sila ni Bren ng kotse. Paano siyang tatanggapin ni Donya Amanda bilang manugang? tanong niya sa isip. Matatanggap ba nito na ang asawang ipapanhik ni Bren sa kanilang bahay ay dati nilang katulong? Hinawakan siya ni Bren sa isang kamay at masuyong inakay papasok ng bahay. "Nanlalamig ka..."bulong nito sa kanya. "Dahil ninenerbyos ako, Bren. Paano kung hindi ako tanggapin ng Mama mo? Edi nasayang lang ang pagpapakasal natin?" "Relax. Hindi mangyayari ang iniisip mo. Isa pa, hindi naman kumakain ng tao ang Mama," biro pa sa kanya ni Bren. Pagpasok nila ng bahay ay saglit na huminto sa pagtibok ang puso ni Samantha. Lalo na nang lumabas mula sa dining room si Donya Amanda at salubungin sila nito. "O, Bren kasama mo pala si Samantha. Kanina pa ako nag aalala sa batang iyan. Akala ko'y kung saan na nagpunta.." Biglang tumigil
"Hi!" Mula sa pagkakayuko ng ulo ni Bren sa mga pinipirmahang papeles ay nag angat siya ng mukha't agad niyang nakita sa may likod ng pintong bagong sara si Geneva. "Anong ginagawa mo rito?" kunot ang noong tanong niya sa nobya. "Msama bang dalawin ko ang aking boyfriend? Aren't you glad I'm here?" malambing na tanong ni Geneva sa kanya saka ito lumapit kay Bren. Umupo sa kandungan niya ang babae. "Look, Geneva dala dalawa ang upuan sa may harapan ng table na nakalaan sa mga bisita. Why don't you sit down there?" naiiritang turan ni Bren matapos paalisin sa kanyang kandungan si Geneva. Lumabi si Geneva. Umupo ito sa isa sa mga silyang itinuro ni Bren pero nakasimangot. "Ang sungit sungit mo naman! it's not the way how to treat your girlfriend, Bren. Ikaw na nga itong dinadalaw," pagmamaktol ng babae. "Can't you see I'm busy working? Marami akong trabahong nakatambak ngayon," Ani Bren sa nagtatampong nobya. "Okay, I understand now. Pero kailangang lumabas tayo para hind
Unang araw ng klase sa unibersidad na pinapasukan ni Samantha. "O, bakit parang ang lungkot-lungkot mo yata? Daig mo pa ang pinagsakluban ng langit at lupa, ah!" puna sa kanya ng kaibigang si Jenny. "S-Si Bren, mag aasawa na.." "Mag aasawa na? Kanino? Do'n sa girlfriend niyang mukhang bangus?" malakas na tanong ni Jenny sa kanya. "Ewan. Hindi ko alam," sagot niya. "Ano ba naman yan? Kamo'y mag aasawa na si Bren. Eh, si...ano na nga bang pangalan no'ng girlfriend niya?" "Geneva." "O, di si Geneva na ang mapapangasawa niya. Iyon lang naman ang girlfriend niya, di ba?" "E, hindi pa naman kasi alam ni Bren na mag aasawa na siya." "Ha?!" nagulat na sambit ni Jenny. Kumunot ang noo nito nang kunot na kunot. "Ganito kasi iyo...ang sabi sakin ni Donya Amanda ay panahon na raw para mag asawa si Bren dahil gusto niya nang magkaroon ng apo..." "Pwede ba naman yung si Donya Amanda lang ang may gustong mag asawa si Bren? Paano kung hindi pa gusto ng may katawan dahil hindi p
"Alam mo? Paglaki ko'y gusto kung maging mayaman. Sawa na akong maging mahirap. Palagi na lang akong naghihiram ng mga laruan sa iyo. Pulos naman baril barilan at kotse kotsehan ang mga laruan mo. Puro panlalaking toy's," mahabang sabi ng walong taong gulang na batang babae. Walang iba kundi si Samantha. "Nagrereklamo ka pa! Mabuti nga at ipinahiram ko pa sa iyo ang ang mga toys ko. Sa iba ko ngang friends na mga lalaki ay hindi ko ipinahihiram ang mga laruan ko dahil baka masira," sabi naman ng labing isang taong gulang na si Bren. "Hindi naman ako nagrereklamo ah! Pero kung mayaman siguro kaming tulad nyo ay hindi na ako manghihiram pa ng mga laruan sa iyo. Maraming marami siguro akong dolls. May walking dolls, talking doll yung puro importeys!" palatak ni Samantha. "Baka imported!" pagtatama dito ni Bren. Sumimangot si Samantha. "ganoon na rin iyon." "Paano naman kasi kayong magiging mayaman, eh labandera lang namin ang Nanay mo. at ang Tatay mo naman ay karpentero lang.
"O, Akala ko ba ay aalis na tayo? Bakit naglalaba ka pa?"Mula sa pagkukusot ng kanyang damit ay umangat ang mukha ni Samantha. Si Bren ang nalingunan niya. Bihis na bihis na ito. Guwapong guwapo. Hindi agad siya nakapagsalita. Paano para siyang namamalikmata sa tuwing makikita niya si Bren. Hindi lang namamalikmata kundi ang bilis bilis pa ng pintig ng kanyang puso. Para siyang hihimatayin sa tuwing masisilayan niya ang guwapong mukha ng kaibigan niya.Oo, kaibigan lang niya si Bren. Best of friends."O? bat nakatitig ka pa diyan sa akin? Hindi ka pa ba magbibihis? Hindi bat magpapa enrol ka pa?" sunod sunod na tanong sa kanyan ni Bren."H-ha? A, e...." Kumunot ang noo ng lalaki. Mataman siya nitong pinagmasda."What's wrong with you, Sam? Are you okay?" tanong nito. Puno ng pag aalala ang boses. Dinama pa ang kanyang noo at leeg ng kamay nito. Para namang napaso si Samantha sa kaswal na kontak na iyon ng kamay ni Bren sa noo niya't leeg. Nakaramdam siya ng panlalamig. Nang kilabot







