Chapter 3

Unang araw ng klase sa unibersidad na pinapasukan ni Samantha.

"O, bakit parang ang lungkot-lungkot mo yata? Daig mo pa ang pinagsakluban ng langit at lupa, ah!" puna sa kanya ng kaibigang si Jenny.

"S-Si Bren, mag aasawa na.."

"Mag aasawa na? Kanino? Do'n sa girlfriend niyang mukhang bangus?" malakas na tanong ni Jenny sa kanya.

"Ewan. Hindi ko alam," sagot niya.

"Ano ba naman yan? Kamo'y mag aasawa na si Bren. Eh, si...ano na nga bang pangalan no'ng girlfriend niya?"

"Geneva."

"O, di si Geneva na ang mapapangasawa niya. Iyon lang naman ang girlfriend niya, di ba?"

"E, hindi pa naman kasi alam ni Bren na mag aasawa na siya."

"Ha?!" nagulat na sambit ni Jenny. Kumunot ang noo nito nang kunot na kunot.

"Ganito kasi iyo...ang sabi sakin ni Donya Amanda ay panahon na raw para mag asawa si Bren dahil gusto niya nang magkaroon ng apo..."

"Pwede ba naman yung si Donya Amanda lang ang may gustong mag asawa si Bren? Paano kung hindi pa gusto ng may katawan dahil hindi pa siya emotionally prepared?" ani Jenny.

"Hindi pwedeng tumanggi si Bren, Jenny, eh!" pahayag ni Samantha. Nang mga sandaling iyon ay parang maiiyak na siya sa papatinding sama ng loob.

"At bakit hindi pwede, Aber?" nakaangat ang isang kilay na tanong sa kanya ng kaibigan.

"Kasi, aalisan ni Donya Amanda ng mana si Bren kapag hindi siya nag asawa within one year," aniya.

"Ganoon?"

"Ganoon nga. Kaya inaasahan ko nang pakakasalan na ni Bren si Geneva bago mag expire ang isang taong palugit na ibinigay ni Donya Amanda."

"Alam na ba to ni Bren? I mean, ikaw na rin ang may sabing sa iyo sinabi ito ng Mama ni Bren," turan ni Jenny.

Nagkibit ng balikat si Samantha.

"I don't know. Nahihiya naman akong magtanong kay Bren. Baka isipin niya pang nagiging masyado na akong mausisa," aniya.

"Ganoon naman na pala ang sitwasyon, why don't you set up a plan and move now?"

Kumunot ang noo ni Samantha.

"Anong plan? Anong move?" maang niyang tanong sa kaibigan. "Just what are you trying to say?"

"Gumawa ka ng plano, ng paraan kung paano mong pipikutin si Bren. Nang sa ganoon ay hindi siya mapunta sa iba at sa iyo siya magpakasal," mungkahi sa kanya ni Jenny.

"What?!"

"O, Anong nakakabigla sa sinabi ko?" patay malisyang tanong ni Jenny sa kanya.

"Hindi pa ako gano'n ka desperada para mamikot ng lalaki no!"

"Ows?" nakatawang sambit ni Jenny na namimilog ang mga mata." if I know dead na dead ka kay Bren!"

"Dead lang no! Dahil kung dead na dead ay patay na sana ako noon pa!" ganti niyang biro kay Jenny.

Gaya nang dati niyang ginagawa, pagkagaling niya sa eskwelahan ay agad nang nagpapalit ng damit pambahay si Samantha at agad nang magtungo sa malaking bahay upang tumulong sa mga gawaing bahay dito. Marami ng nakatambak na hugasin sa lababo nang pumasok siya sa kusina. Inumpisahan niyang hugasan ang mga ito.

"Andiyan ka na pala, Samantha," masayang bati sa kanya ni Elena.

"Oo, Elena. Maluwag ang traffic ngayon kaya alas kwatro pa lang ay naririto na ako," aniya.

"Bakit hindi ka muna magmeryenda diyan? Marami akong nilutong spaghetti dahil may bisitang dumating si Senyora Amanda."

"Mamaya na pagkatapos kong hugasan ang mga ito," tugon ni Samantha kay Elena.

Kumuha ng isang baso si Elena at nagtimpla ng iced tea.

"Para kanino yan?" usisa dito ni Samantha.

"Para kay Mrs. Ybanez," matabang na sagot ng katulong.

"Sa Mommy ni Geneva?" kunot ang noong tanong ni Samantha.

Tumango si Elena. "Oo."

"Siya pala ang bisita ni Donya Amanda," aniya.

"Hindi siya kundi sila. Dahil nandiyan din si Mr. Ybanez. At alam mo bang kanina pa ako naiimbiyerna sa kaartehan ng mag asawang iyon? Si Mr. Ybanez ay ayaw ng orange juice. Ang gusto'y mango juice. At take note, fresh mango juice. Eto namang si Mrs. Ybanez ay iced tea ang gusto. Kaya hindi na ako nagtataka kung bakit saksakan ng arte ang nobya ni sir Bren. Syempre, kanino pa magmamana iyon kundi sa mga magulang niya!" mahabang litanya ni Elena ng inis.

"Siguro'y pinag uusapan na nila ang tungkol sa kasal," Wala sa loob na nasabi ni Samantha.

Biglang napatingin sa kanya si Elena.

"Kasal? Anong kasal? Sinong ikakasal?" maang at sunod sunod na tanong sa kanya ni Elena.

Bigla'y natauhan si Samantha.

"H-haa?"

"Sino nga ang ikakasal?"

"W-wala. Wala, Elena. Forget I've said anything."

"Naks!" Palatak ni Elena. "Iba na talaga ang nag aaral no? Pa ingglis ingglis na lang!"

Kahit naman nag aaral ako at malapit nang makatapos ay hindi ako magugustuhan ni Bren, puno ng sama ng loob na sabi sa isip ni Samantha. Dahil mahirap lang ako at siya'y mayaman. Dahil hindi kami bagay.

"O, sige. Lalabas na muna ako't ibibigay ko tong iced tea kay Mrs. Arte!"

"S-Sige."

Nang sumapit ang gabi'y tinulungan niyang magluto ng hapunan si Elena dahil nag off ang talagang kusinera sa malaking bahay. Si Donya Amanda lang ang mag isang magdi dinner kaya pinilit silang dalawa ni Elena na sumabay dito. Wala pa no'n si Bren. Biro nga ni Donya Amanda, baka nakipag date ito kay Geneva.

Nakitawa siya sa biro ni Donya Amanda na tulad ni Elena pero deep inside ay umiiyak ang kanyang puso. Nagdurugo ang kanyang kalooban. Bago siya magtungo sa servant's quarter ay kung bakit naisipan niyang magpahangin muna sa may beranda nang gabing iyon. Hindi pa siya nagtatagal doon nang dumating ang sasakyan ni Bren. Natanaw niya iyon. At hindi niya mapigilan ang sariling makaramdam ng tuwa't pananabik. Bigla'y parang ibig maglulukso ng kanyang puso sa sobrang tuwa. Ngunit biglang napawi ang ngiti sa mga labi si Samantha nang matanaw na may kasunod pa palang sasakyan ang kotse ni Bren. At kung hindi siya nagkakamali ay sasakyan iyon ni Geneva!

Kitang kita niya ang lahat magmula sa kinaroroonan niya. Si Geneva ay nakasakay sa kotse ni Bren. Ang umibis sa kotse ng dalaga ay ang tsuper nito. Naghalikan pa sa labi ang dalawa bago naghiwalay. Hindi na nakayanan ni Samantha ang tindi ng sama ng loob kaya napaiyak siya't nagtatakbo patungo sa servant's quarter. Sa lugar na nababagay ang isang tulad niyang dukha. Mabuti na nga lang at tulog na si Elena, na kasama niya sa isang silid, nang pumasok siya. Kung hindi'y mag uusisa pa ito kung bakit siya umiiyak.

Pasalampak siyang naupo sa kama habang sige parin ang agos ng luha sa magkabilang pisngi niya. Alam niyang wala siyang karapatang magselos pero hindi niya mapigilan ang kanyang sarili. Nagseselos siya't naiinggit kay Geneva. Kung siya siguro ang nasa katayuan ngayon ni Geneva, siya na ang pinaka maligayang babae sa ibabaw ng mundo!

Having a boyfriend like Bren...

Bigla siyang nahimasmasan nang makarinig ng sunod sunod na katok na nagmumula sa may labas ng silid.

"Samantha? Samantha, gising kapa ba..?"

Lumakas ang tahip ng kanyang dibdib nang marinig ang boses ni Bren na tumatawag sa kanya. Ayaw niya sanang sumagot para isipin na lang ni Bren na tulog na nga siya. Pero tumatanggi naman ang kanyang puso. Pinakamahirap talagang kalaban ang damdamin, bulong niya sa isip.

"O-Oo, Bren.." sagot niya. Mabilis niyang pinahid ang luha sa mga mata't pisngi bago mabilis na tinungo ang kinaroroonan ng pinto. Humigit muna siya ng isang malalim na buntong hininga bago niya nagawang buksan ang pinto ng silid nila ni Elena.

"Bakit?"

"Akala ko'y tulog kana. Sayang naman tong pasalubong kong siopao sa iyo. Paborito mo pa naman ito," nakangiting bungad sa kanya ni Bren.

Kinuha niya ang isang supot na iniabot sa kanya ni Bren.

"S-Salamat."

"Wala bang kiss?" biro sa kanya ni Bren.

Umirap siya rito.

"Sobra sobra na nga yung kiss na natanggap mo kanina mula kay Geneva, gusto mo pa rin ng isa pang kiss?" nakairap na sabi niya. Huli na para bawiin niya ang mga katagang nanulas sa labi. Nasabi na niya ito. Kumunot ang noo ni Bren habang nakatitig sa kanya.

"Nakita mo kami kanina ni Geneva?" tanong nito sa kanya. Nakataas ang dalawang kilay ni Bren at titig na titig sa kanya. Halatang naghihintay ng kanyang sagot. Gusto mang lumusot ni Samantha ay alam niyang hindi niya na magagawa pa. Me and my big mouth, inis na sabi niya sa kanyang sarili.

"N-Nakita ko kayong dumating kaninang papunta na ako rito sa quarter namin. Sa may harapan kasi ng bahay ako dumaan dahil nagpahangin muna ako sa beranda..."

"I see," pagpapatianod ni Bren. "Eh, di nakita mo kami kanina ni Geneva nang..alam mo na." Ngumiti pa si Bren sa kanya.

"Hindi, ah! Wala akong nakita," pagsisinungaling niya.

" E, paano mong nalaman na may halikang nangyari kanina?" Titig na titig sa kanya si Bren. Na para bang hinuhuli siya nito.

"W-Wala! Nahulaan ko lang. Hindi naman nakapagtataka kung bigyan ka man ng good-night kiss ni Geneva dahil girlfriend mo naman siya, diba?" ganting tanong niya sa binata.

"Sabagay," Ani Bren bago nagkibit ng kanyang balikat.

Nakahinga ng maluwag si Samantha.

"O, pa'no? Papasok na ako sa bahay. Magpapahinga na ako dahil may pasok pa ako bukas. Kainin mo na yang siopao mo, ha?"

"S-Sige. Salamat dito sa pasalubong mo," aniya.

Hindi niya inaasahan ang sumunod na ginawa ni Bren. Bigla siya nitong hinawakan sa magkabilang balikat. Masuyong masuyo. Saka siya dinampihan ng halik sa labi. Bago niya pa namalayan ay tapos na ang halik na iyon.

"Goodnight, Samantha."

Saglit siyang tila nawala sa kanyang sarili. Tinatanaw lamang niya ang papalayong binata at pagkaraan ay wala sa loob na dinama ang labi niyang sa kauna unahang pagkakataon ay nahagkan. Nang lalaki pang lihim niyang minamahal. Ngayon lang biglang tumahip ang kanyang dibdib. Lumakas ang tibok ng kanyang puso. Kung kailan nakalayo na si Bren.

"Sino bang tinatanaw mo riyan?"

Natigilan siya't napalingon sa kanyang likuran.

"Ikaw pala, Elena. Hindi ko namalayang nagising ka..."

"May kausap ka ba kanina? Parang may narinig akong boses ng lalaki."

"Si Bren."

"Si Sir Bren? Bakit daw? May ipinagagawa ba sa akin?"

"Wala, Elena. Ibinigay niya lang sa akin tong pasalubong niyang siopao," Ani Samantha.

"Ganoon ba? Ang sweet din naman ni Sir Bren no?"

"Talaga! Halika, kainin na natin tong siopao," Aya ni Samantha kay Elena.

"Oo ba!"

Habang kumakain sila ni Elena ay hindi maiwasang mag isip ni Samantha. Paano na ang pagkakaibigan nilang dalawa ni Bren kapag nagpakasal na ito kay Geneva? Mami-miss niya nang husto ang binata. Ang thoughtfulness nito, ang sweetness. akung sa kanyang kaibigan lang ay very sweet na't thoughtful si Bren, lalo na siguro kay Geneva na girlfriend nito. Lalung lalo na marahil kapag sa magiging asawa ni Bren. Hindi sinasadya'y nahawakan niya ang kanyang mga labi. Naalala niya nang halikan siya ni Bren kanina. Hindi naman siya nililigawan ni Bren. Hindi naman siya ang nobya nito. Kaya't ano ang kahulugan ng halik nito sa kanya kanina? Bakit hinalikan siya ni Bren?

"O, Gising kana pala'y bat hindi ka pa bumabangon diyan sa higaan mo?" Agad na sabi ni Donya Amanda nang pumasok ito sa silid ng anak.

"Ikaw pala, Ma."

Bumangon mula sa kama si Bren. Lumapit sa ina at humalik sa pisngi nito. Naupo sa may gilid ng kama si Donya Amanda.

"Nakausap ko na si Samantha," pahayag ng Donya. Kumuha ng bagong tuwalya si Bren sa loob ng closet bago muling humarap sa ina.

"Ano ho ang sabi niya?" tanong niya sa ina.

Nagkibit ng balikat ang Donya.

"Baka raw wala ka pa namang balak magpakasal. Ang sabi ko'y kailangang mag asawa ka na kung hindi'y aalisan kita ng mana. At ika ko'y isang taon lang ang ibibigay kong palugit sa iyo para maghanap ng mapapangasawa," kuwento ni Donya Amanda sa binata.

"Hindi ba masyado namang exaggerated yung kunwari'y aalisan n'yo ako ng mana kung tatanggi akong mag asawa?"

"Sa pagalay ko'y naniniwala naman sa akin si Samantha. Dahil ipinaintindi ko sa kanya na gustong gusto ko nang magkaroon ng apo. Hindi siya nakakibo. Kaya sigurado akong nag iisip iyon at nag aalala dahil kapag mayroon kanng asawa ay hindi na magiging kagaya ng dati ang samahan n'yo," wika ni Donya Amanda.

"But that doesn't mean na mahal ako ni Samantha, right? Mahalaga ako sa kanya, I'm sure of it. Pero bilang kaibigan lang. Nothing more," ani Bren sa ina.

"Paano mong malalaman kung hindi mo tatanungin? Kung hindi ka manliligaw?" magkasunod na tanong ni Donya Amanda sa anak.

" Nahihiya nga akung manligaw sa kanya, Mama. Baka isipin niyang sinasamantala ko ang friendship namin," paliwanag niya sa kanyang Mama.

"At pa'no? Habambuhay nalang kayong magpapakiramdaman ni Samantha, ganoon ba?" May inis na sa tinig ng butihing Donya nang magsalita ito.

Humugot ng isang malalim na buntung hininga si Bren. Nagkakamot siya ng ulo habang nag iisip ng sasabihin sa ina.

"Baka sa pagpapatumpik tumpik mong ligawan si Samantha ay bigla kang mapikot ni Geneva. Ayoko sa babaing iyon. Kung siya rin lang ang mapapangasawa mo'y mabuti pang magpakatandang binata ka nalang."

Tumingin si Donya Amanda sa anak. Si Samantha ang gusto kung maging manugang kaya siya lang ang asawang maaari mong ipanhik sa pamamahay na ito, nagkakaintindihan ba tayo, Bren?"

Napilitang tumango si Bren.

"Wala naman ho talaga akong balak seryosohin si Geneva, Mama. Gusto ko siya, Oo. We enjoy each other's company pero hanggang doon lang iyon. That is not enough reason for me to marry her," Ani Bren sa ina.

"Mabuti na yung nagkakaintindihan tayo."

"P-Pero, Mama paano nga ang gagawin ko?" nalilito niyang tanong sa ina.

"Bahala ka. Nagawa ko na ang parte ko sa drama. Ikaw naman ang umakto. At gawin mo iyon ng mabilis, Bren. Gusto ko na talagang magka apo. Kung hindi'y baka nga maisipan kong alisan ka talaga ng mamanahin kapag binigo mo ako," banta ng Donya sa anak.

Naiiling si Bren nang iwan siya ng kanyang Mama sa silid na iyon. Sa tagal ng pagkakaibigan nila ni Samantha ay nakahiyaan na niyang ligawan ito. Maski pa nga may pagtingin siya sa dalaga. Kagabi nga'y hindi niya na napigilan ang kanyang sarili. Nahalikan niya si Samantha.

Kung papayag na magpakasal sa kanya ang kaibigan, matapos niyang umisip ng paraan upang makumbinsi ito marahil ay matututunan na siya nitong mahalin kapag mag asawa na sila. At ngayon pa lang ay binibilang niya na't iniisa isa sa kanyang sarili ang pagpapapansing gagawin niya kapag nagsasama na sila ni Samantha bilang mag asawa.