LOGIN
Je n'ai jamais été l'élue
4
Share:
Report
Le jour où je devais essayer des robes de mariée avec Charles Jaspier, le chef de la mafia que j'avais aimé pendant sept ans, je suis entrée avec le plus grand espoir dans la boutique en tenant un rapport de test de grossesse. Mais j'ai entendu par hasard une conversation qui a tout brisé. « L'enregistrement du mariage avec Ellis Olsen n'était qu'une mesure temporaire, » a-t-il déclaré calmement à son plus proche confident. « Mon frère est mort dans une fusillade. Elle était enceinte du seul héritier de la famille Jaspier. Sans statut légal, ni elle ni l'enfant y survivraient. » « Tout le monde les maltraiterait. » Un cigare entre les doigts, sa voix était froide, teintée d'impuissance. « Zoey Qandor ne peut pas posséder de statut légal - mais je peux lui donner tout le reste. Mon amour. Mon argent. Elle ne doit jamais l'apprendre. » J'ai saisi le rapport de teste de grossesse avec le cœur mort. Ma meilleure amie m'a aidée à créer une nouvelle identité pour que Charles ne me retrouve jamais et que je puisse disparaître de son monde. S'il ne pouvait pas offrir à mon enfant et à moi une famille complète, alors il valait mieux rompre net cet amour bâti sur la responsabilité et les mensonges, une fois pour toutes.
View MoreChapter 1
Chapitre I
แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องทะลุผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ในห้องอาหารหรูหรา
โต๊ะไม้สักกลางห้องถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อยด้วยจานชามและชุดอาหารเช้าสไตล์ตะวันตก
กลิ่นขนมปังอบใหม่และกลิ่นกาแฟคละเคล้าอยู่ในอากาศ
ปรางค์แก้วนั่งนิ่งอยู่ฝั่งหนึ่งของโต๊ะ หญิงสาวอยู่ในชุดเรียบง่ายแต่ดูสง่างาม
เธอพยายามนั่งตัวตรงในท่าทีสงบเรียบหรู หันหน้ามองอาหารตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
ข้างกายเธอคือคามิน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ ดูสง่างามไม่ต่างจากบุคลิกของเขาเอง
พ่อของคามิน คุณอเนก วัชรเกียรติ และแม่ คุณนุชนารถ วัชรเกียรติ นั่งประจำอยู่ที่หัวโต๊ะ
คุณนุชนารถยิ้มแย้มขณะตักอาหารให้สามี และหันมายิ้มให้ทั้งคู่เป็นครั้งคราว
“หนูปรางค์นอนหลับสบายไหมลูก” คุณนุชนารถถามขึ้น พลางส่งยิ้มบางๆ ที่แฝงด้วยความคาดหวัง
ปรางค์แก้วเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “ค่ะหลับสนิทดีค่ะ”
คามินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ตักอาหารบนจานของตัวเองอย่างไร้เสียงรบกวน
คุณอเนกหันมามองลูกชายเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่มีความหนักแน่นที่มาพร้อมอำนาจในฐานะหัวหน้าครอบครัว
“คามิน อย่าทำให้หนูปรางค์ลำบากใจละ ”
คำพูดนั้นทำให้คามินหยุดมือชั่วขณะ แต่เขาก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นหรือเถียงอะไรออกมา
“ครับ ผมรู้ดี” น้ำเสียงที่ตอบนั้นเรียบเฉยจนดูเหมือนไม่มีความรู้สึกใด
ปรางค์แก้วนั่งนิ่ง พยายามกลบเกลื่อนความอึดอัดที่ก่อตัวในอากาศ เธอไม่อยากให้เรื่องนี้บานปลายไปมากกว่านี้
“คุณพ่อค่ะ คุณคามินไม่ได้ทำอะไรให้แก้วลำบากใจเลยค่ะ”
เธอพูดพร้อมส่งยิ้มจางๆ ไปยังผู้ใหญ่ทั้งสอง
คุณนุชนารถมองเธอด้วยความพอใจ
“แม่เชื่อว่าปรางค์จะช่วยทำให้คามินอ่อนลงได้นะลูก พยายามเข้าใจเขาให้มากหน่อย เขาอาจจะไม่ใช่คนที่แสดงออกง่ายเหมือนใครๆ”
ปรางค์แก้วได้แต่พยักหน้า และมองจานอาหารตรงหน้าตัวเองอีกครั้ง แม้ภายในใจจะรู้สึกถึงน้ำหนักที่ถาโถมเข้ามามากขึ้น
คามินหันไปสบตาแม่เพียงชั่วครู่ ก่อนกลับไปสนใจกาแฟในถ้วยของตัวเองโดยไม่พูดอะไรต่อ
เขาเพียงอยากให้มื้อเช้าครั้งนี้จบลงโดยเร็วที่สุด
ทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียดแฝงอยู่ในความเงียบงัน
มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานเบาๆ ที่ก้องกังวานในความรู้สึกของทั้งคู่ที่นั่งเผชิญหน้ากับชีวิตคู่ที่พวกเขาไม่ได้เลือกเอง
หลังจากทานอาหารเช้าท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความอึดอัด
คามินวางผ้าเช็ดปากลงบนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้น เขาส่งสายตาเรียบเฉยไปยังพ่อและแม่
“ผมขอตัวนะครับ จะออกไปเจอเพื่อนๆ”
คุณนุชนารถเลิกคิ้วเล็กน้อย “รีบกลับมานะลูก อย่าปล่อยให้หนูปรางค์อยู่คนเดียวในบ้านทั้งวัน”
น้ำเสียงของเธออ่อนโยน แต่แฝงด้วยความหมายเชิงตำหนิที่พยายามกลบเกลื่อน
คามินไม่ได้ตอบอะไร เพียงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนเดินออกจากห้องอาหารไป
ท่าทางของเขาแสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของแม่
ปรางค์แก้วได้แต่นั่งเงียบมองจานอาหารของตัวเอง โดยไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม เธอไม่อยากเป็นต้นเหตุให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นกว่าเดิม
ร้านกาแฟริมถนนใหญ่ในเมือง
คามินมาถึงร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่เพื่อนๆ ของเขานัดเจอกัน บรรยากาศในร้านคึกคักด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ
คามินกวาดตามองจนเจอเพื่อนๆ ของเขาที่นั่งอยู่โต๊ะริมกระจก
“มาแล้ว!เว้ย เจ้าบ่าวป้ายแดง” เสียงของ รวิชญ์ หนึ่งในเพื่อนสนิทของเขาดังขึ้น รวิชญ์เป็นชายหนุ่มร่างสูง
ใบหน้าอารมณ์ดีตลอดเวลา เขายกแก้วกาแฟในมือขึ้นเป็นการทักทาย
“คามิน! นึกว่าแกจะไม่มาซะแล้ว นึกว่าจะโดนเมียขังไว้ที่บ้านซะแล้ว”
อีกคนหนึ่ง ตฤณ เอ่ยพลางหัวเราะ ท่ามกลางเสียงแซวจากเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกัน
คามินขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้ว่าง “ยัยนั้นนะเหรอ จะกล้าขังฉันเอาไว้”
น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความไม่พอใจ
รวิชญ์ยักไหล่ “เอาน่า คามิน แกแต่งแล้วก็แต่งไปเหอะน่ะ ทำใจสบายๆ หน่อยสิ”
“สบายๆแก่ก็พูดได้สิวะ ” คามินเลิกคิ้ว
“พวกแกไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหนที่ต้องทนอยู่กับคนที่ฉันไม่รัก ฉันไม่อยากเห็นหน้าหรือพูดคุยกับยัยนั้นด้วยซ้ำ”
ตฤณเอนตัวพิงเก้าอี้ ขณะยกกาแฟขึ้นจิบ
“แต่เธอก็สวยนะเว้ย ฉันสังเกตเมื่อวานตอนงานแต่ง เธอสวยไม่เบาเลยล่ะ”
คำพูดนั้นทำให้คามินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “สวยเหรอ ฉันไม่สนใจ”
รวิชญ์มองเพื่อนแล้วถอนหายใจ
“ยังไงก็ตาม แกควรเลยตามเลย อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้ นั่นก็เพื่อชื่อเสียงของตระกูลแกด้วยนะเว้ย คามิน”
คามินไม่ตอบ เขาแค่นั่งนิ่งโดยปล่อยให้คำพูดเหล่านั้นลอยผ่านหูออกไป
เขารู้ดีว่าทุกอย่างที่เพื่อนพูดมามีเหตุผล แต่ก็ยังไม่อาจทำใจให้ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่ายๆ
เสียงโทรศัพท์ของคามินดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนกดรับสายโดยไม่ได้ขยับจากเก้าอี้
“สวัสดีครับคุณแม่” คามินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่สายตาที่สบกับหน้าจอแสดงให้เห็นว่าเขาค่อนข้างไม่พอใจ
ปลายสายเป็นเสียงของ คุณนุชนารถ ผู้เป็นแม่ “คามิน ตอนนี้ลูกอยู่ไหน? กลับบ้านได้แล้วนะ พ่อมีเรื่องต้องคุย”
“ผมยังไม่เสร็จธุระครับ” เขาตอบสั้นๆ พยายามตัดบทให้จบ
“แม่ไม่ได้บอกว่าให้กลับเดี๋ยวนี้ แต่กำลังบอกให้รีบกลับมาคุยเรื่องสำคัญ คุณพ่อมีบางอย่างจะบอก” เสียงของคุณนุชนารถเข้มขึ้นเล็กน้อย
คามินนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาพยักหน้าให้เพื่อนๆ อย่างไม่เต็มใจนัก “โอเค เดี๋ยวผมกลับไป”
วางสายแล้ว เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่ง “ฉันต้องกลับก่อน ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องที่บ้าน”
รวิชญ์ยักไหล่ “อย่าทำให้พวกผู้ใหญ่โกรธล่ะ พ่อแม่ของแกดูจะรักเมียแกมากซะด้วย”
“กวนประสาท” คามินโต้กลับสั้นๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากร้าน ทิ้งเพื่อนๆ ให้นั่งพูดคุยกันต่อ
กลับถึงบ้านตระกูลวัชรเกียรติ
คามินเดินเข้าบ้านด้วยสีหน้าราบเรียบ ขณะผ่านห้องโถงใหญ่
เขาเห็นปรางค์แก้วกำลังนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องรับแขก ในมือของเธอถือหนังสือเล่มหนา
แต่อากัปกิริยากลับดูไม่ค่อยสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
เมื่อเธอเห็นเขา เธอลุกขึ้นอย่างสุภาพและถอยตัวออกไปเหมือนพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะใดๆ
“จะไปไหน?” เสียงของคามินดังขึ้นทันทีที่ปรางค์แก้วกำลังจะเดินผ่านหน้าเขา
เธอหยุด หันกลับมาพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่ซ่อนความตึงเครียด “ฉันจะขึ้นห้องค่ะ”
“อยู่ก่อน พ่อกับแม่บอกว่ามีเรื่องจะคุย คิดว่าเธอควรอยู่ฟังด้วย”
คำพูดนั้นทำให้ปรางค์แก้วเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเดินตามเขาไปยังห้องทำงานของคุณอเนก
ภายในห้องทำงาน
“มาแล้วเหรอ คามิน ปรางค์” คุณอเนกพูดขึ้น ขณะพยักหน้าเรียกทั้งคู่ให้นั่งลง
“พวกเรามีบางอย่างต้องบอก” คุณนุชนารถพูดขึ้น น้ำเสียงของเธอดูจริงจังผิดปกติ
คามินขมวดคิ้ว “เรื่องอะไรครับ?”
คุณอเนกสูดลมหายใจ ก่อนพูดช้าๆ
“เกี่ยวกับหน้าที่ในครอบครัว เพราะจากนี้ไป บริษัทจะให้พวกลูกสองคนช่วยดูแล”
“พวกเราสองคน?” คามินทวนคำพลางหันไปมองปรางค์แก้วที่ดูตกใจกับคำพูดนั้นไม่แพ้กัน
คุณอเนกพยักหน้า
“ใช่ ไม่ใช่แค่ธุรกิจ แต่รวมถึงภาพลักษณ์ของตระกูล แกต้องทำให้การแต่งงานครั้งนี้ดูสมบูรณ์แบบที่สุด”
คำพูดของผู้เป็นพ่อทำให้บรรยากาศในห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
หน้าของคามินเคร่งเครียด ส่วนปรางค์แก้วก้มหน้ามองมือตัวเอง ไม่กล้าสบสายตากับใครทั้งนั้น
Latest chapter
Je n'ai jamais été l'élue Chapitre VIII
L’obsession de Charles a fini par se transformer en un feu brûlant, qui a détruit tout ce qu’il avait.Une mutinerie a éclaté au sein du syndicat. Le confident en qui il avait le plus confiance a présenté des preuves de la collusion de Charles avec des factions rivales et l'a destitué de son poste de Parrain.En un instant, son pouvoir s’est effondré. Tous ses biens ont été discrètement transférés.Le nouveau Parrain a fabriqué des accusations criminelles contre Charles et les a remises à Interpol. Des affiches de recherche portant le visage de Charles couvraient les rues et les ruelles du monde entier.Du jour au lendemain, il est devenu un fugitif sans endroit où se tourner.La dernière fois que je l’ai vu, c’était un après-midi ensoleillé.Alex et moi nous sommes promenés dans le parc avec Natalie. Il lui donnait doucement de la glace, son petit visage barbouillé de crème, pendant que je riais en lui redressant son collier. Charles se tenait sous un platane non loin de là.
Je n'ai jamais été l'élue Chapitre VII
Quand la nouvelle est arrivée que Charles avait été libéré sous caution, j’étais en train de nouer un nœud de travers dans les cheveux de Natalie.Un grand fracas a brisé le silence.Quelque chose de lourd s’est claqué contre la vitre, des fissures de toile d’araignée l'ont traversée tandis que des éclats se sont abattus sur le rebord.Alex m’a instinctivement attirée dans ses bras. Le cri de Natalie a éclaté en même temps que des sirènes de police lointaines.« Il a perdu la tête », Alex a dit d’une voix ferme, ses doigts serrés autour de mon poignet. « J’ai réservé un jet privé. Nous partons ce soir. »J’ai secoué la tête, effleurant mes doigts sur les cernes sous ses yeux.« L’action du groupe Graham s’est effondrée. Tu n’as pas dormi depuis trois jours. »Il a laissé échapper un petit rire, son souffle chaud effleurant mon oreille. « Raison de plus pour t’emmener en sécurité. »Des coups de feu ont déchiré le crépuscule.Charles est sorti en titubant de l’ombre des arbres,
Je n'ai jamais été l'élue Chapitre VI
Lorsque la force brute a échoué, Charles s’est tourné vers des méthodes plus sombres. Il a commencé à tirer parti de ses relations mafieuses, visant directement mes moyens de subsistance. Ce jour-là, l’administration de l’hôpital m’a soudainement convoquée au bureau du directeur. Son expression était grave lorsqu’il m’a dit que quelqu’un m’avait signalé pour faute professionnelle et avait exigé mon licenciement. J’ai su instantanément que ça devait être Charles. Juste au moment où j’étais seule et acculée à l'impasse, Alex est apparu. Il s’est avancé pour se tenir fermement devant moi, et s’est adressé aux administrateurs avec une autorité calme – ni servile ni arrogant. « Je suis le garant de Tracy. Je peux témoigner de sa compétence professionnelle et de ses normes éthiques. Si l’hôpital insiste pour la licencier, j’utiliserai toutes les ressources à ma disposition pour enquêter sur la vérité et restaurer sa réputation. » Avec Alex qui me soutenait, la direction de l’hôpi
Je n'ai jamais été l'élue Chapitre V
Au fil des jours, mes interactions avec Alex sont devenues plus fréquentes. Une fois, lors d’une conversation informelle, je lui ai demandé des informations sur ses origines familiales en plaisantant. Il s’est arrêté un instant, puis a souri légèrement. « Moi ? Je viens juste d’une famille ordinaire à Sterlands. » Pourtant, l’élégance discrète qu’il portait – sans effort, enracinée – m’a fait soupçonner qu’il y avait plus dans cette histoire. Bientôt, par pur hasard, j’ai entendu des collègues chuchoter à son sujet. Ce n’était qu’à ce moment-là que j’ai appris la vérité : Alex était l’unique héritier de l’un des plus grands conglomérats financiers de Sterland. Stupéfaite, je suis allée directement le voir pour confirmation. Il s’est gratté l’arrière de la tête, avec embarras. « Je ne veux pas vivre aux crochets de ma famille », a-t-il dit doucement. « Je veux juste devenir médecin et faire ce que j’aime. » Au fur et à mesure que nous passions plus de temps ensemble, il re
You may also like
Le test de mon petit ami mafia
Maria Dubos3.7K viewsMon petit ami m'a vendue au mauvais homme
KarenW3.2K viewsLes secrets des Vittorio : Un mariage entre amour et danger
Frosted Cabbage4.2K viewsLa princesse amnésique a abandonné la chevalière de Donna
Bagel2.3K viewsÉvasion ratée
Man D2.4K viewsEmmener son héritier
Jasmin3.7K views
To Readers
Bienvenue dans Goodnovel monde de fiction. Si vous aimez ce roman, ou si vous êtes un idéaliste espérant explorer un monde parfait, et que vous souhaitez également devenir un auteur de roman original en ligne pour augmenter vos revenus, vous pouvez rejoindre notre famille pour lire ou créer différents types de livres, tels que le roman d'amour, la lecture épique, le roman de loup-garou, le roman fantastique, le roman historique et ainsi de suite. Si vous êtes un lecteur, vous pouvez choisir des romans de haute qualité ici. Si vous êtes un auteur, vous pouvez obtenir plus d'inspiration des autres pour créer des œuvres plus brillantes. De plus, vos œuvres sur notre plateforme attireront plus d'attention et gagneront plus d'adimiration des lecteurs.
