Mag-log inสองฝ่ามือเค้นคลึงเต้านมหน่วงหนัก ทั้งกดให้แบนราบลงแล้วก็วนเป็นวงรอบ ๆ ฐานเต้า จะด้วยฝ่ามือของคริสนั้นเล็กเกินไปรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือเนื้อนวลอวบอิ่มแม่งปริ่มทะลักออกมาตามง่ามนิ้วเธอเลย ร่างเปลือยไซต์มินิยังคงกระเพื่อมท่าด็อกกี้ยังเย็ดตูดครีสอยู่อย่างต่อเนื่อง จนแรงสะเทือนส่งผ่านมาถึงฝ่ามือ
"อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่า อ่ะ อ่ะ อ่ะ อึ อือ อืมมมม"
"ซี๊ดดดดด! พี่ครีสนมใหญ่.."
.
"ดูทำหน้าเข้า ยิ้มทำไม? ไม่เจ็บแล้วหรอ?"
.
"เจ็บค่ะ.. แต่ครีสแค่ดีใจ อ่ะ.. อ่า.. ที่จะได้เป็นฝ่ายรุกบ้าง อ๊ายยยย อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่าาา อ่าาา"
หัวคิ้วบอบบางยู่เข้าหากันเกิดเป็นรอยยับย่นตรงกลางระหว่างหน้าผาก ริมฝีปากเธอเผยออ้ากว้าง เผยให้เห็นไรฟันที่ขบกันแนบแน่นแต่ยังคงฝืนยิ้ม
.
"เด็กน้อยเอ๊ย.. หึ ๆ "
"ถ้างั้นก็เอาพี่สิ ไหนทำให้พี่ดูหน่อยซิ ได้ข่าวว่ายังซิงอยู่ไม่ใช่เหรอเรา?"
.
จบประโยค Emily ก็ปล่อยมือลงมา พลางส่งมอบหน้าอกสองเต้า ให้อยู่ในการครอบครองของ Ai น้องสาวที่ไร้ประสบการณ์เซ็กส์ ทว่าจากที่เคยมือสั่นเพราะโดนเย็ด คราวนี้กลับสั่นเพราะความตื่นเต้นขึ้นมาแทน จริงอยู่ที่หน้าตาคริสนั้นคล้ายกับน้องพลอยชมพูมาก แต่การถ่างขาคนแหกออกสังวาสมันคนละศาสตร์กับการร้องเพลงเลย เหมือนคริสจะสูญเสียความมั่นใจไปซะแล้ว ปลายนิ้วทั้งหมดของเธอก็เลยสั่นพับ ๆ ราวกับผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน
.
"อ่ะ.. อืม.. คริสจะลองดูค่ะ"
.
ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิดแต่ทุกคนย่อมเกิดจากการเอากัน คริสปลุกใจตัวเองด้วยคำคมที่ส่งตรงมาจากโพรงหี พลันฉุดคิดขึ้นมาในเสี้ยวอึดใจว่าก็แล้วมันจะไปยากอะไรเล่า ก็แค่ทำแบบที่เจฟเฟอร์ทำกับเธอซะก็หมดเรื่อง เด็กสาวจึงพยายามจะตั้งสติ เธอประคองมันขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้า ลากผ่านต้นขา แทยงติ่งหี กระทั่งวิ่งปรี่มาบนแผ่นหลัง ถึงได้พบกับสาระสำคัญที่ว่า แม่งโคตรจะเสียเวลาเลย! ลำควยของเจฟเฟอร์ขับไล่สติสตังของเธอไปจนหมด คงเหลือไว้แต่เพียงความเสียวกระสันที่ปัจจุบันยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่อง
.
แต่ต่อให้ไม่มั่นใจยังไงสุดท้ายก็ต้องทำอยู่ดี เพราะเจ้าตัวนั้นไม่มีวันตกเป็นฝ่ายถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียวหรอก ครีสก็เลยเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส โดยการใช้นิ้วที่สั่นเป็นเจ้าเข้าทั้งสิบนี่แหละให้เป็นประโยชน์
.
"อยากสั่นนักใช่ไหม ถ้างั้นก็ต้องใช้ล้วงแบบนี้!"
.
"สวบบบบบบ!"
.
"เจ๊าะแจ๊ะ ๆ ๆ ๆ เจ๊าแจ๊ะ ๆ ๆ ๆ "
.
Emily โดนเข้าไปถึงกับสะดุ้งตัวโยน เธอสะบัดหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเห็นทุกอย่างขาวโพลนเต็มสองตา ทั้งยังตวัดลิ้นกัดริมฝีปากเม้มเสียงครางออกมาจากลำคอ ก่อนจะกระเถิบสะโพกเข้าหาคริสขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
.
"นิ้วเร็วดีจังเลยค่ะน้อง.. อู้ววว~ งัดขึ้นอีก ซี๊ดดดด! งัดขึ้นข้างบนอีกนิด เอาให้ถูกเม็ดแตด อ่าาา อ่ะ อ่าาา ดีจัง สุดยอดเลยค่ะ"
.
"เจ๊าะแจ๊ะ ๆ ๆ ๆ เจ๊าแจ๊ะ ๆ ๆ ๆ "
.
แล้วก็ดูเหมือนว่าครีสจะจัดให้มากกว่าที่่พี่สาวร้องขอ เพราะเธอยังมีมืออีกข้างวางนาบอยู่บนหน้าอก เด็กสาวจึงลงมือพิชิตสองเต้าอวบอูมต่อในทันทีด้วยการอังนิ้วไว้ที่หัวนม ซึ่งไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ! เพราะไข่สั่นในหนัง AV ที่ว่าแน่ยังร้อนแรงไม่สู้ปลายนิ้วเธอ ความตื่นเต้นที่ส่งผ่านผสานรวมเข้ากับการถูกเอาตูดมานานแบบไม่บันยะบันยัง ทำให้ปลายนิ้วครีสเหมือนติดสปริง มันถูไถขึ้นหน้าอยู่ตลอดเวลา แถมยังกระดกขึ้นลงปุ๊บปั๊บตามความระส่ำของจิตใจ เพราะฉะนั้นแค่แตะเบา ๆ ในจุดที่วอนท์ไม่ถึง 4 วิหัวนม Emily ก็แข็งขึ้นเป็นเม็ดไปเป็นที่เรียบร้อย
.
"ไงค่ะพี่ Emily คราวนี้จะปรามาศครีสว่าไม่เป็นงานอีกไหม? อื้อ.. อืม.. อือ.. หึ๊!? ตอบครีสมาสิคะ..?"
.
"ไม่แล้วจ๊ะ อ่ะ อ่ะ อ่ะ มันเสียวมากเลย น้องใช้นิ้วเก่งมาก มาก ๆ อร๊ากกก.. ก.. ก.. ก.. ก อร๊ายยยย! อร๊ายยยย!"
.
ถึงกับพ่นน้ำรักออกมาหยดติ๋ง ๆ Emily เสร็จจริงไม่ได้ตอแหล หยดน้ำหลากย้อยจากง่ามหีปริ่มซึมลงมาจนถึงข้อศอก แม้ว่าจะถูกกระเด้าตูดอยู่แต่นางฟ้าตัวน้อยก็หลุดยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจ
.
"เสร็จเหรอคะพี่?"
.
"จ๊ะ ซีดดดดด~! เหมือนขึ้นสวรรค์เลยล่ะ"
.
"เอาอีกไหม?"
.
"ได้เหรอ?!"
.
ครีสพยักหน้าหงึก ๆ ส่วนหนึ่งคือตอบรับ แต่่อีกส่วนคือการดูดซับแรงกระแทกที่ฝ่ายชายประเคนใส่
.
"ทำไมจะไม่ได้ล่ะครีสชอบหีพี่ Emily จะตาย มันอุ่นนิ้วกว่าของคริสเองซะอีก หมอยก็เยอะด้วย"
.
"ปากหวานจังแม่ตัวดี มานี่มา!"
.
เหมือนว่า Emily จะไม่ยอม เธอคว้าเอาข้อมือเล็กจิ๋วอันแสนซุกซนเมื่อครู่ออกจากโพรงหีตัวเอง พลางงัดนิ้วเรียวจอมขยันขึ้นมาให้เห็นตรงหน้าชัด ๆ น้ำใสจากของลับยังคงเปียกชื้นอยู่เต็มเปี่ยม
.
"อ่าาา.. อ้ำ! อ่ม..อม..ม..ม...จุ๊บ จ๊วบบบบ! อ่ม..ม..ม.."
.
"นิ้วชี้ใช่ไหมที่แยงหีพี่จนเสร็จ อื้อ..หวานดีจังแฮะ แผล็บ! แผล็บ! ๆ ๆ แผล็บ! ๆ ๆ "
.
"อ่ะ อืม..ม..ม..ได้อารมณ์จังเลยค่ะพี่ ครีสไม่เคยโดนอมนิ้วมาก่อนเลย จั๊กจี้ดี.. อือออ อืมมม ช๊อบชอบ"
.
Emily เชยคางขึ้นจิกตาสวยจู่โจมเธอพลันยักคิ้วให้อย่างมีนัยยะ ก่อนจะดึงนิ้วชี้ออกจากปากแล้วก็ง้างเอานิ้วกลางกับนิ้วนางของคริสขึ้นมาเพิ่ม เจตนาจะสื่อสารว่าน้ำต่อไปพี่สาว Ai นมโตคนนี้ขอจั๋ง ๆ อีกสามนิ้วรวด
.
"ได้สิคะ แต่อย่างร้องดังนะ คริสเตือนไว้ก่อน"
.
"สวบบบบบ!!!"
.
"แจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ แจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ แจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ !"
"เอื้อ!!! อุ๊ย! โอ๊ย! โอ๊ยย! โอ๊ยยยย! ครีสจ๋า! ครีสสสสส! ครีสสสสสสส! "
.
ตัวแทบจะแอ่นเป็นแผ่นขนมเบื้อง บั้นเอวเด้งขึ้นหน้าแอ่นโหนกหีอาซ่าให้น้องกระหน่ำเสียบ ฟากฝั่งคริสเองก็มันส์สุดเหวี่ยงตั้งแต่เริ่มเรื่องเพิ่งจะได้เป็นฝ่ายกระทำก็ปาเข้าไปตอนที่ 36 ภาพในตอนนี้จึงทำให้คริสนึกย้อนถึงตัวเอง เจฟเฟอร์น่าจะรู้สึกแบบนี้นี่เองตอนที่เย็ดกับเธอ
.
มือเรียวข้างที่ว่างเคลื่อนพาดผ่านหัวนม มันหายสั่นแล้วเพราะเธอเร่ิมจะปรับตัวได้ก็เลยคิดที่จะทำแบบพี่ Emily คืนบ้าง
.
"ชู่วววว.. อย่าร้องดังนักสิคะพี่ เจ็บหรอ?"
.
"ไม่ค่ะ.. ไม่เจ็บค่ะน้องครีส.. แต่พี่.. พะ.. พี่.. อร๊ายยยยย! พี่เสียววววว! พี่จะแตกอีกแล้ววว อื้อออออ พี่จะเสร็จอีกแล้ววววว!!"
.
"อุ๊บ!!!"
.
"อุ๊บ! อ่ม อม อม อ่ม หืดดดดหาดด อ่ม อมมมม!"
.
เสร็จจริงรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่มือข้างที่ว่างอยู่เมื่อครู่ได้สอดเข้าสู่ช่องปากของ Emily ไปเป็นที่เรียบร้อย ครีสตวัดนิ้วด้วย skill เดียวกันรูดชักเข้าชักออกเมามันส์จนทำให้ลิ้นกับฟันชุลมุนชุลเก แต่ถึงกระนั้นริมฝีปากของพี่ Emily ก็นุ่มมาก จังหวะที่พี่สาวพ่นลมหายใจออกมานี่ทำเอาครีสร้อนผ่าวไปถึงฝ่ามือเลย
.
"จูบปากครีสหน่อย คริสอยากใช้ลิ้น.."
.
Ai สาวกระแอมกึ่งขอร้อง แต่จะให้ใครทำให้ล่ะในเมื่อ Emily ตัวกระตุกดีดดิ้นเสร็จจริงอะไรจริงด้วยฝีมือเธอไปแล้ว หวยก็เลยไปออกที่ฝ่ายชายที่ก้มหน้าก้มตากระเด้าสุดซอยอยู่ทางด้านหลังแทน
.
ในท่าเอี้ยวหลัง ครีสหันกลับไปอ้อน..
.
"ที่รักขา.. ที่รักจูบ! "
.
"อุ๊ย!!!"
.
"โอ๊ย! ที่รัก! ไม่เอาค่ะ! อย่าทำแบบนี้นะคะ! อย่าจิกหัวครีส! ครีสไม่ได้ต้องการแบบนี้!.. ฮือ ฮือ ฮือ พี่ Emily ช่วยครีสด้วย!!!"
.
หลังจากซอยตูดอยู่ท่าเดียวมานานในที่สุดเจฟเฟอร์ก็เริ่มขยับตัว บอกตามตรงว่ามันคือความริษยาล้วน ๆ เด็กน้อยหน้าพลอยชมพูทำเกินหน้าเกินตาเขาไป เธอทำให้ Emily เสร็จได้ทั้งที่ไม่มีประสบการณ์ ตรงกันข้ามกับเขาที่เกร็งควยเอาแทบตายแต่ยังไงเธอก็ไม่แตก
.
"อีพวกกูปรี! , กระทิง! , แรด! มีความสุขมากนักใช่ไหมพวกมึงสองคนอ่ะ!"
.
"เปล่าค่ะที่รัก คริสขอโทษ โอ๊ย!"
.
ผมเธอยิ่งสั้น ๆ แต่เจฟเฟอร์ก็ยังออกแรงรั้งหนักขึ้นกว่าเก่า ทำเอามือเรียวทั้งสองข้างลื่นหลุดออกจากตัว Emily จนแผ่นหลังบอบบางเคลื่อนมาชนเข้ากับอกแกร่งดังป๊าบ!!!
.
ด้วยความรุนแรง! เจฟเฟอร์เอียงหัวลงมาพรมจูบเธอซ้ายทีขวาทีให้สาแก่ใจ แถมยังสอดส่ายลิ้นเลียไปทั่วทั้งผิวหน้า พลางป่าวประกาศกับคริสและ Emily ไปว่า
.
"กูจะเอาจริงให้พวกมึงดู! กูจะเย็ดให้แม่งต้องร้องขอชีวิตเลยคอยดูสิ! หมอยูมิโกะเขาจะได้รู้ด้วยว่าน้ำควยกู! ไอ้สัด! แม่งใช้จัดการกับแซนดี้ได้เฟ้ย!"
.
"ยืนขึ้นมา Emily ! ปีนขึ้นมาบนบ่าฉัน!"
.
"เดี๋ยวนี้!!!"
.
จากพิสดารเริ่มจะวิตถารเข้าไปทุกที การผสมพันธุ์หมู่สุดสวาทหนนี้จะลงเอยอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไปจ่ะ
วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน
ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา
"อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว
"เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ
เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ
"ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง







