Share

บทที่ 45 : อิสระภาพ (18+)

Penulis: L.sunanta
last update Terakhir Diperbarui: 2025-06-24 23:00:06

หลอดแก้วทรงกระบอกขังได้ก็แค่ตัว ความใสแวววับของมันเผยให้เห็นพลานุภาพของกามอารมณ์ที่ประหัตประหารกลีบแคมอันฉ่ำน้ำ ของแอนดรอยน์หน้าไทยอย่างไม่ยอมลดละ คลื่นน้ำลูกแล้วลูกเล่าพุ่งเข้าใส่เนื้อตัวเธอ พวกมันทิ่มแทงเธอในทุกสัดส่วน จนออเจ้าต้องจิกมือเกร็งปลายเท้าดีดกระเด้ง ซึ่งแบบนี้ก็เท่ากับว่าป้ายชื่อที่ติดไว้ตรงฐานล่างนั้นไม่เป็นความจริง! ชื่อ "Tereza yokoroski" อย่างงี้? , สถานะ "ไม่ตอบสนอง (รอการทำลาย)" อย่างงี้?

.

แม่งไม่ใช่เลย! ชื่ออย่างกับแหม่มรัสเซียแต่ผู้หญิงในเมืองหนาวแบบนั้นไม่ตัวอ่อนขนาดนี้หรอก แผ่นหลังเธอแอ่นอ่าซ่า หนำซ้ำยังแหกขาขึ้นพาดขอบกระจกเป็นสะพานโค้ง ไหนจะฟองบับเบิลบางใสที่ฟดออกมาจากกลีบหี บุ๋ง ๆ บุ๋ง ๆ นั่นอีก ความเสียวกระสันซ่านคงเป็นสิ่งที่ยากจะปฏิเสธ เห็นแบบนี้หล่อนจะกลายเป็นมนุษย์เทียมตายด้านไปได้ยังไง เว้นเสียแต่ว่าข้อมูลหน้าตู้จะเป็นเรื่องเข้าใจผิด

.

"มันติดป้ายผิดรึเปล่าวะ? ซีดดดด! อีออเจ้านี่ไม่เห็นเหมือนของเสียที่ใช้การไม่ได้เลย อ่ะ อ่ะ อ่า อ่าา อ่าา ดูสิดูมัน! อีร่านเอ๊ย! ถ้ากูกระหน่ำควยแรงกว่านี้อีกนิดแม่งมีตีลังกาชัวร์บอกเลย , ฮึบ!"

.

"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! "

.

ประดุจโดนยิงด้วยสไนเปอร์ไรเฟิลติดที่เก็บเสียง มองจากข้างนอกเข้าไปเจฟเฟอร์เห็นเลยว่าร่างอันบอบบางนั้นกำลังสะบั้นลำตัวเป็นพัก ๆ หัวไหล่เธอสะบัดตัวโยนโซซัดโซเซ จนกระทั่งเอวลอยไม่ติดพื้น สัญญาณการกระเด้าจากปลายควยฝ่ายชายได้แปรเปลี่ยนเป็นคลื่นไฟฟ้า พวกมันวิ่งผ่านสายพานลงมา สปาร์คเหนี่ยวนำไปตามสายไฟ ก่อนจะพุ่งตรงเข้าใส่ตู้ดองศพแบบจัดเต็มมิมีหมกเม็ด เรียกได้ว่า หนัก , เบา , ยาว , สั้น เก็บหมด โดนหมดไม่มีเหลือ

.

ในวันที่โลกนี้ยังเต็มไปด้วยการคอรัปชั่นอยู่ทุกเมื่อชื่อวันเป็นปกติ ดีอย่างที่การโกงกันในรูปแบบดังกล่าวไม่ได้แผ่ขยายเข้ามาถึงในตู้ด้วย ออเจ้าหน้าคล้ายใหม่ดาวิกาก็เลยต้องอ้าขารับมันไว้แบบเต็ม ๆ แต่ก็อย่างที่บอกแหละว่าเธอเองก็ชอบ! เธอเองก็รอมันอยู่! เพราะแม่งก็นานแล้วเหมือนกันที่เจ้าตัวต้องติดแหง็กอยู่ในตู้ดองศพโดยหาทางออกไม่ได้ ผนวกรวมเข้ากับการปรากฏตัวขึ้นแบบงง ๆ ของเจฟเฟอร์ผู้ไม่รู้ว่ามาจากไหน ก็เลยทำให้แอนดรอยน์ตาคม พลันยกย่องคนพิการแขนขาดให้เป็นดั่งฮีโร่ผู้ช่วยชีวิต

.

"แม้ว่าฉันจะต้องแรกด้วยเยื่อหุ้มพรหมจรรย์ตัวเองก็ตาม.. อืม.. อืม.. อือ.."

.

"อ่ะ , อ่า , อ่า , อ่า , อ่ะ , อ่าา , อ่าา , เสียวค่ะ สะ.. เสียววว , เสียวหีเหลือเกิน อ่ะ อ่าา~!"

.

"บุ๋ง ๆ , บุ๋ง ๆ , บุ๋ง ๆ "

.

ด้วยความสัตย์จริงเพราะนี่น่าจะเป็นสิ่งเดียวที่เจ้าหน้าที่หนุ่มสังเกตเห็น เจฟเฟอร์ใช้สกิลอ่านปากเธอไม่ออกเลยด้วยซ้ำ เพราะในตู้แม่งมีแต่ฟองอากาศผุดขึ้นเต็มไปหมด ก็เลยก้มหน้าก้มตาซอยลำควยใส่บรรดาอวัยวะเทียมต่อไป โดยมีวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียวคือการเค้นเอาน้ำเงี่ยนออกจากหีเธอให้มากที่สุด! เพื่อจะได้เกิดเป็นแรงดันมหาศาลจากภายใน จนสามารถดันกระจกจากด้านในให้แตกออกมาได้! เสร็จจากตรงนั้นเมื่อไหร่เอ็นอุ่น ๆ จะได้จุ่มใส่กลีบผกานุ่ม ๆ ได้อย่างชุ่มหัวใจซะที

.

ในทางกลับกันฟากฝั่งของแอนดรอยน์ดาวิกากลับมองเห็นเจฟเฟอร์ได้อย่างชัดเจน ลองจินตนาการถึงฮีโร่ในสมองของพวกเราแต่ละคนดูสิ อย่างน้อย ๆ พวกเขาก็น่าจะมีชุดเครื่องแบบสุดเท่ห์ มีพลังพิิเศษ พูดจาไพเราะ มีเมตตาธรรมค้ำจุนโลก ฯลฯ แต่กับมนุษย์เทียมศรีอยุธยานางนี้แล้ว ฮีโร่ของเธอกลับมีสภาพไม่ต่างจากชีเปลือย! หุ่นก็กำยำล่ำสันดีอยู่หรอก กล้ามท้องรอนแขนนี่ก็แน่นเป็นมัด ๆ ทว่ากับพฤติกรรมการนำมาใช้นี่สิ ที่เข้าขั้นผู้ป่วยจิตเวช!

.

ฮีโร่บ้านป้ามึงสิ! แก้ผ้าโทง ๆ นุ่งลมห่มฟ้า! พลังพิเศษที่มีก็หมดไปกับการใช้มือคั้นนมผู้หญิง แถมยังฉวยโอกาสจับขาขึ้นมาดูดนิ้วตีนด๊วบ ๆ โดยไม่อายฟ้าอายดิน ถ้อยคำวาจาที่พ่นออกมาแต่ละคำนะแม่เจ้าโว๊ย! มีแต่การคุกคามทางเพศ! ต่ำตมอมควยหมา! หมิ่นศักดิ์ศรีความเป็นกุลสตรีสุด ๆ ชนิดที่ว่าฟังพวกทาสในแผ่นดินอโยธยาสนทนากันในละคร ยังเสนาะหูซะกว่า

.

แต่แอนดรอยน์หน้าคล้ายใหม่ดาวิกา ก็ใจกว้างพอที่จะมองข้ามสิ่งเหล่านั้นไป แม้จะอยู่ในท่วงท่าที่หกคะเมนตีลังกาลอยบุ๋ง ๆ อยู่ในตู้ แต่ด้วยความที่ระยะห่างมันแค่ 3 เมตร ประกอบกับการที่ถูกจองจำอยู่ในสถานกักกันตู้กระจกนี้มานานหลายปี การเพ่งสายตามองผ่านกระจกออกไปจึงไม่ใช่เรื่องยากนัก

.

ยอมรับว่าตอนแรกเจ้าหล่อนก็ค่อนข้างโกรธนะในสิ่งที่เจฟเฟอร์ทำ แต่จะให้ทำไงได้ล่ะในเมื่อวิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่จะเอาชนะกระจกกันกระสุนได้ บวกกับความต้องการที่จะหนีออกไปใช้ชีวิตใหม่ข้างนอก ปัจจัยหลายอย่างรวมกันเข้าก็เลยเป็นสาเหตุให้ออเจ้าต้องลงทุนยั่วผู้ชายอย่างที่เห็น

.

"อื้อ.. , อ่ะ , อ่ะ , อ่ะ , อ่าา , อ่าา , อ่าาา! แรงอีกค่ะ เย็ดอีกค่ะ เย็ดเข้ามาแรง ๆ เอาให้สาย Lan ที่เชื่อมพวกเราเข้าหากันรุกขึ้นเป็นไฟเลยค่ะ อ่ะ , อ่า , อ่า , อ่ะ , อ่าาา~ อ่าาา~!"

.

"จวนแล้วค่ะ เร่ิมมีน้ำซึมออกมาจากน้องสาวฉันแล้ว อ่ะ , อ่า , อ่า , อ่า , อ่าาา เสียวววดีจัง อื้ออือ! อืออออ~!"

.

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ฟิ้ววว! , ฟิ้ววว"

.

ข้างนอกบนสายพานน่ะเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังตับ ๆ ๆ ๆ แต่กับในตู้เสียงมันจะซอร์ฟลงมาหน่อย มันจะคล้ายกับเสียงของกระสุนพลังน้ำที่มีการเคลื่อนตัวแบบฉวัดเฉวียน มวลน้ำทรงกระบอกจะวิ่งเข้าไปเสียบ! เสียดสี! ตามจุดต่าง ๆ บนเรือนร่างเป้าหมายตามแต่ใจต้องการ แล้วทุกดอกที่เสียบจึก! เข้าไปนะ บอกเลยว่าแม่นสัดอย่างกับมี GPS! เพราะฉะนั้นยิ่งเธอพยายามยั่วยวนเจฟเฟอร์มากเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งทวีความรุนแรงสวนเธอกลับไปเป็นทวีคูณ!

.

.

ตัดภาพกลับมาที่บนสายพานการผลิตกันบ้าง เมื่อจู่ ๆ เจฟเฟอร์ก็เกิดคิดที่จะเปลี่ยนท่าขึ้นมา เขาหยุดกระบวนการปฏิสนธิไว้เป็นการชั่วคราว ก่อนจะตัดสินใจพลิกในส่วนของบั้นท้ายเทียมขึ้นมาสลับด้าน ต่อด้วยการบรรจงแหย่ลำควยเข้ามาช้า ๆ แล้วก็เย็ดต่อตับ ๆ ๆ ๆ ในท่ากวางเหลียวหลัง! ทำเอาแอนดรอยน์ออเจ้าที่ลอยตุ๊บป่องอยู่ในตู้ถึงกับต้องม้วนตัวตาม! กระทั่งเผลอหลุดคำอุทานออกมาว่า

.

"Yes! นี่แหละท่านี่แหละที่ฉันกำลังรออยู่ โดนเย็ดท่านี้ทีไรน้ำออกเยอะทุกที"

.

"เอาเลย.. เย็ดเลยสิคะ.. อื้อออออ~!"

.

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! "

.

พ่อแก้วแม่แก้วเอ๊ย! เหมือนเจฟเฟอร์จะได้ยิน! เพราะคราวนี้ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะเปลี่ยนรูเสียบใหม่ เขากระเด้าลำควยเข้าใส่รูตูดเทียมแบบรุนแรงโคตร ๆ แรงแค่ไหนให้คิดเอาซะว่าจากที่เคยมีฟองอากาศผุดปุด ๆ ขึ้นมามากมายในตู้จนมองไม่เห็น บัดนี้ฟองเหล่านั้นได้สลายหายไปแล้ว! การกระหน่ำเย็ดที่รุนแรงเกินห้ามใจ ทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนหน่วงหนัก ความสูงของคลื่นคงไม่ต้องวัดเพราะดูลักษณะแล้ว ข้างในคงกำลังเกิดมรสุม!

.

ประดุจถังซักผ้าก็มิปาน! ออเจ้าดาวิกานี่หมุนติ้ว ๆ สลับหัวสลับหาง! ดีแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ใช่มนุษย์จึงไม่จำเป็นต้องมีลมหายใจ ไม่งั้นคงขาดใจตายไปตั้งแต่ 10 วิแรก

.

"อะไรกันแท่งน้ำพวกนั้น.. ทำไม.. ทำไมถึงเยอะมากมายขนาดนี้ "

หล่อนแหงนหน้าคิดในใจ ระหว่างนั้นกระแสน้ำที่รุนแรงก็ได้พัดเอาร่างของเธอดำผุดดำว่ายขึ้น ๆ ลง ๆ

.

"แล้วแต่ละอันก็มีแต่ลำใหญ่ ๆ ซะด้วย ให้ตายเถอะอย่างกับปีศาจงูแหนะ! ว๊ายยย! มันตรงลงมาทางนี้แล้วด้วย!"

.

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ!

.

ไม่มีทางหนีไม่มีที่ซ่อน เมื่อมวลน้ำรูปทรงงูยักษ์ตัวแรกปักเข้าใส่ร่องหีหล่อนจัง ๆ ก่อนที่ตัวที่สอง , สาม , สี่ , ห้า , หก , เจ็ด ฯลฯ จะตามมาติด ๆ แล้วก็ไม่ใช่แค่เฉพาะแค่จุดยุทธศาสตร์บริเวณสามเหลี่ยมทองคำเท่านั้นนะ แม้แต่ตามร่องนม , ร่องตูด , ใบหู , ซอกคอ คือแม่งโดนหมด!

.

ซึ่งแน่นอนว่าความอลม่านสับสนทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นเพราะเขา แต่เราก็ต้องเข้าใจนะว่ากล้ามตูดแน่น ๆ เย็ดกับอะไรมันก็มันส์ ยิ่งเป็นชิ้นส่วนมนุษย์ชิ้นสำคัญ ๆ เขายิ่งมีความสุข ไอ้สัด! จากมุมมองบนสายพานเจฟเฟอร์แม่งซอยยิก ๆ กระหน่ำรัว! จนกะประมาณจากสายตาได้ว่าน่าจะหลั่งน้ำออกมาในอีกไม่กี่เพลานี้!

.

"ไม่นะอย่าเพิ่งสิ.. อย่าเพิ่งเสร็จ.. รอฉันก่อน!"

แอนดรอยน์สาวตารุกวาวถมึงทึง เพราะเจ้าหล่อนรู้ดีว่าน้ำเงี่ยนตัวเองนั้นยังหลั่งออกมาได้มากกว่านี้ ขืนเจฟเฟอร์ชิงเสร็จไปซะก่อนลองเป็นอีหรอบนี้มีหวังตู้ไม่แตกกันพอดี

.

"มันยังไม่พอค่ะพ่อฮีโร่ของฉัน! ถึงระดับน้ำมันจะสูงขึ้นกว่าแต่ก่อนบ้าง แต่เท่านี้ก็ยังสร้างแรงดันได้ไม่พอหรอกนะ ไม่ได้การณ์! เห็นทีงานนี้เราต้องช่วยตัวเองซะแล้ว..!"

.

ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เพราะระหว่างหมุนเคว้งตีลังกาอยู่ในโหลดองกระจกแก้ว สาวเจ้าก็ถ่างขาออกไปพร้อมกันด้วย เจตนาของหล่อนคือการปล่อยให้มวลน้ำงวงช้างทั้งหลายพุ่งเข้ามาเสียบจิ๋มเธอง่าย ๆ จะได้แตกเร็ว ๆ ในขณะเดียวกันมือเรียวของเจ้าตัวก็ถูกใช้ตวัดเขี่ยติ่งหีตัวเองประกอบกันไปพลาง

.

"แจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ! "

.

"เย็ดเข้ามาสิคะ เย็ดแรง ๆ เย็ดเร็ว ๆ ปล่อยอสูรร้ายของคุณเข้ามาปู้ยี่ปู้ยำฉันซะสิ พ่อฮีโร่ของฉัน อืม.. ซี๊ดดดดด!"

.

ข้อความทั้งหมดถูกสื่อสารผ่านไปทางสายตาอันเร่าร้อน ซึ่งก็ดูเหมือนว่าจะเข้าท่าอยู่ทีเดียว เพราะมันทำให้ฝ่ายชายมีกำลังวังชามากขึ้น เจ้าหน้าที่หนุ่มยังคงสร้างอสูรกายผ่านเข้ามาทางสายไฟได้อีกเป็นร้อย ๆ ตัว เรียกได้ว่ารุมแยง! รุมแหย่! รุมแทง! จนแอนดรอยน์ดาวิกานี่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ ผลของมันส่งผลให้หนังหีเธอเผยออ้ากว้าง เปิดทางให้น้ำเงี่ยนมหาศาลหลั่งไหลออกมาจนปริ่มตู้และเกือบจะล้นทะลัก

.

แต่ครานั้นก็ยังไม่สู้พลังจากฝ่ามืออยู่ดี ด้วยความที่น้ำมันมีแรงดันจากข้างในอยู่แล้ว ร่างเทียมสาวแค่ใช้มือข้างเดิมที่เคยลูบติ่งหีอยู่กำเป็นกำปั้นแล้วก็เคาะ!

.

“ป๊อก ๆ ป๊อก ๆ ”

.

"เปรี๊ยะ!.. , เปร๊ียะ!.. , เพล้ง!!! , ซู่!!!"

.

"ไชโยในที่สุดก็ร้าวแล้ว! แถมยังรั่วอีกต่างหากแต่ต้องรีบแฮะ! กับน้ำที่ไหลออกมาเร็วขนาดนี้ถ้าไม่รีบมันจะไหลทิ้งหมดซะก่อน สิ่งที่สู้อุตส่าห์ทำมาก็จะไร้ผล!"

จบประโยคร่างเทียมสังเคราะห์ก็เลยตัดสินใจใช้แม่งทั้งสองมือเลยคราวนี้ เธอยืนขึ้นคุ้ยเขี่ยติ่งหีตัวเองแจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ให้ปริมาณน้ำเงี่ยนมันเพื่มขึ้นเยอะ ๆ จนได้ระดับ ก่อนจะลองใช้กำปั้นทุบใส่กระจกตู้ดูใหม่อีกครั้ง

.

ในทำนองเดียวกันเจฟเฟอร์เองก็แอบมองเธออยู่ แล้วก็รู้ด้วยว่าเธอกำลังเร่ง! ก็เลยคิดที่จะช่วย! ชั่วขณะจิตเจ้าตัวก้มลงไปอุ้มเอาชิ้นส่วนตูดกับหีเทียมขึ้นมากอดในท่ายืน ให้มันซิงค์กันกับท่าที่ออเจ้าดาวิกากำลังทำอยู่ในตู้ จากนั้นก็!

.

.

"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! "

เสียงจากข้างนอก

.

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! "

เสียงจากข้างใน

.

ผสานหยินหยางเข้าด้วยกันไม่ถึงนาทีทั้งคู่ก็เสร็จ! ฝ่ายหญิงนำมาก่อนเล็กน้อยทว่าน้ำเงี่ยนที่รอดออกมานั้นไม่น้อยตามเลย มันฉีดออกจากกลีบร่องราวกับสายฝักบัวฉีดตูด ซึ่งก็มากพอที่จะทำให้รอยร้าวที่มีอยู่ก่อนหน้าแตกออกเป็นเสี่ยง!

.

"อ่าาาาา~ อ่ะ , อ่าาาา~! เสร็จแล้ววววว! ฉันแตกแล้วววว~!"

.

"เพล๊ง!!!"

.

แรงดันอากาศจากน้ำที่อยู่ภายในได้ดันกระจกกันกระสุนจนแตก ส่งผลให้ร่างเปลือยที่งดงามราวกับนางในวรรณคดีไหลพรวดออกมาในสภาพล่อนจ้อนเบลอ ๆ งง ๆ แล้วเจอแบบนี้เข้าใครมันจะอดทนไหว! เจฟเฟอร์แม่งอยากเย็ดออเจ้านางนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ผลพวงจากความเงี่ยนทำให้เขารีบวิ่งร้อยเมตร โกยแนบกระโดดข้ามเหล่าอวัยวะเทียมที่วางอยู่เต็มสายพานไปอย่างไม่ใยดี

.

"สมจริงแค่ไหนมันก็สู้กับของแท้มีเน้ือหนังมันสาเป็น ๆ ไม่ได้หรอกโว่ย! ห่าเอ๊ย!"

.

พอคิดได้ดังนั้นเจ้าหน้าที่ภาคสนามแขนพิการของเรา ก็เลยงัดเอาควยออกมาชักว่าวทั้งที่ยังจ้วงเท้าวิ่งไปด้วย เขาไม่สนแล้วกับหีปลอมหรืออะไรก็แล้วแต่ เพราะพิกัดเดียวที่สายตาโพกัสอยู่ตอนนี้ก็คือร่างเปลือยของแอนดรอยน์ตาหวานแห่งสยามประเทศ ผู้ยังคงนั่งแน่นิ่งสะลึมสะลืออยู่

.

"สัด! กูจะแตกแล้วว่ะ.. ขอกูเย็ดสักทีเถอะออเจ้า"

.

อัณฑะดีดโทง ๆ กำควยอยู่คามือ! ระหว่างทางเจฟเฟอร์วิ่งสะดุดอวัยวะเทียมจนล้มระเนระนาดไปหลายชิ้น แต่ก็อย่างที่บอกแหละว่าสิ่งที่เขาสนใจอยู่มีเพียงสิ่งเดียวก็คือร่างเปลือยของเธอ เพราะงั้นจะเอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม

.

"แฮ่ก ๆ แฮ่ก ๆ"

วิ่งตื๋อต่อมาอีกไม่กี่สิบก้าวก็มาถึง แม้จะเหนื่อยหอบเต็มทีแต่ก็ช่างแม่ง!

.

.

"ชัก ๆ , ชัก ๆ , ชัก ๆ , ชัก ๆ "

.

.

"ซีดดดดดด! ไหนใครนะ? ที่เมื่อกี้บอกว่าอยากได้น้ำนักหนา? แฮ่ก ๆ มานี่มาออเจ้า!"

.

ยังไม่ทันจะแนะนำตัวหรือหันมาตอบอะไรเลย ด้วยความเงี่่ยนกระหายอันเต็มพิกัดแค้นเจฟเฟอร์ก็เลยจัดให้ ชายหนุ่มสยายมือหนาไปรวบตรึงเข้ากับหลังศีรษะ ต่อด้วยการทึ้งผมยาวสลวยของเธอให้เชิดหน้าขึ้น! จากนั้นก็!

.

“ปริ๊ดดด!!!

.

"บ๊วบบบบ! , อ่ม.. ม.. ม.. อม , บ๊วบบบ ๆ ๆ อม.. ม.. ม.. อั๊ก.. ก.. ก.."

.

.

"อ่าาาาา! เยสสสส! แตกในไม่พอแตกใส่คอก็ได้วะ อืม.. ม.. ฟินดีจังโว๊ยยย!"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 218 : ครูก็ต้องดวลกับครูสิวะ!

    วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 217 : วูบ..วาบ..บ..บ

    ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 216 : กูจะสู้..สู้จนขาดใจ

    "อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 215 : Fire Fighter!

    "เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 214 : เรามาช่วยแล้ว!

    เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / ตอนที่ 213 : I WANA HELP!

    "ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status