LOGIN
Chapter 1:
Sydney Panganiban POV
Nagsaayos ako ng isang malaking party. Alam ko kasi na magpo-propose na si Samuel sa akin. Tutal, ilang taon na rin kaming nagsasama at kulang na lang ay kasal.
Mahal na mahal ko si Samuel dahil naging kakampi ko siya. Ipinagtatanggol niya ako sa mga taong nakakabangga ko sa negosyo.
Mga kamag-anak na hinahangad na pabagsakin ako. Lahat iyon ay ginawa para sa akin ni Samuel. Binigyan ko siya ng pinakamataas na kapangyarihan sa aking kumpanya. At ipinagkatiwala ko ang milyong-milyon kong asset. Lubos ang pagtitiwala ko sa kanya. Hindi niya ako binigo kahit minsan.
Naalala ko pa noong nagsisimula pa lang akong pamahalaan ang kumpanyang iniwan sa akin ng aking mga magulang. Litong-lito ako kung paano ko gagawin ang mga tungkulin ko. Pagkatapos kong bumalik galing sa Amerika, ang lahat ng bagay ay bago sa akin.
Pansamantalang pinamahalaan ang kumpanya ng aking tiyo na si Edgardo Panganiban. Dahil bata pa ako noon, siya ang tumulong para mapatakbo ito nang maayos. Siya lamang ang tanging pinagkatiwalaan ng aking ama dahil siya ay maasahan. At hindi siya nagkamali dito. Pero naging malupit ang pagkakataon sa kanya. Pinatay si Tiyo.
Wala na naman akong kakampi. Pero dahil may kakaunti na akong kakayahan, nilakasan ko na ang loob ko at bumalik na sa Pilipinas para bawiin kung ano ang akin.
Maraming nagalit, mga taong naghahangad sa aking kayamanan. Akala nila na nang namatay si Tiyo Edgardo ay may pagkakataon na silang makuha ang yaman ko. Nagkakamali sila.
Mabilis kong natutuhan ang pagnenegosyo hanggang sa ito ay naging laro na lamang sa akin.
At naging eksperto ako.
Pero marami pa ring pagtatangka sa buhay ko. At eksakto nang dumating si Samuel. Siya ang naging sanggalang ko.
Excited na ako sa araw na ito.
Pagpasok ko sa party, andun na ang mga inimbitahang tao mula sa mayayamang pinagmulan.
Taas na ako pumasok. At binati silang lahat sa pagtitipon iyon.
“Sydney, what a nice party you have here. What’s the occasion? Tanong sa akin ng CEO ng isang kilalang plastic business ng bansa.
“Do we need an occasion to have a party?”mayabang na sagot ko sa kanya.
“Oo nga naman pala, you have always hosted extravagant parties like this all your life,” sabi naman ng isang Presiding Director ng isang hospital.
“Oh yeah, remember last time, we had a wild party, naginvite si Sydney ng isang top singer abroad, for just one night.” sabi ng asawa ng isang CEO ng Pharmaceutical.
Masaya nilang inaalala ang lahat ng mga party na isinaayos ko. Barya-barya lang iyon para sa akin.
I love doing parties, it adds life to my bitterness.
Napansin kong wala si Samuel sa paligid.
“Have you seen Samuel?”tanong ko sa mga naroroon,
Ang sabi ng isang guest ay nakita niya raw itong umakyat sa itaas. Marahil sa aming kuwarto.
Naisip kong baka nagbibihis na ito para sa party.
Nang malapit ko nang buksan ang pinto ng aming silid. May narinig akong mga tinig na naguusap.
“Sam, baka mahuli tayo ni Sydney.” sabi ng isang boses
“Don’t worry, wala pa siya. Abala pa iyon sa mga kaibigan niya.
Rinig na rinig ko na ang mga halikan na ginagawa nila at pagkatapos ay ang pagsinghap ni Samuel na halos nauubos na ang hininga sa babaeng kalaro niya.
“Give it to me now!” excited ang babae at nagmamadaling ipadama niya ang kanyang pagkalalaki.
Ahh..ahh….ahh
Humahalinhing na ang babae, at pagod na pagod na ito pero hindi pa rin sila tumitigil.
Hindi ko na nakayanan ang kababuyan nilang ginagawa sa pamamahay ko. Bigla kong binuksan ang pintuan ng aming silid na minsan ay naging saksi sa aming pagmamahalan.
Blaaaag….!!!
Ang lakas ng pagkabukas ko sa pintuan na halos masira na ang pinto. Ginamit ko ang aking buong kalakasan.
“MGA HAYUP KAYO. ANG BABABOY NIYO! pasigaw kong sinabi.
Kitang-kita ko ang dalawang taksil na hubad ang mga katawan. At dahil sa pagkataranta, halos hindi mahagilap ang kanilang mga kasuotan.
Lumapit ako sa babae at sinampal ko siya. Sinaktan ko siya. Hindi ako nakuntento sa pagganti sa kanya. Para akong mabangis na hayop na gustong sakmalin at luray lurayin siya ng mga kamay ko. Hindi pa ako natapos. Kinaladkad ko siya sa labas ng pintuan. Hindi ako pinipigilan ni Samuel. Nakatayo lang siya sa pagkabigla.
Nakita ng lahat ang buong kahiya-hiyang pangyayari. Gusto ko pa sanang ihulog ang babaeng sumira sa akin sa hagdan, pero pinigilan na ako ng mga tao.
Sigaw na ako nang sigaw. Hindi ko maintindihan kung bakit nagawa ito ni Samuel sa akin. Ibinigay ko sa kanya ang lahat. Pagkatapos kong siyang pulutin sa lupa, ito lamang ang igaganti niya sa akin.
“Samuuuuuuell…… “isinigaw ko.
Iba-iba ang reaksiyon ng mga naroroon. May mga naawa, may mga naiirita, may mga natutuwa dahil itong dagok na ito sa akin ay simula ng aking pagbagsak. Kakaibang pagtatanghal ang napanood nila ngayong gabi. Nakakahiya.
Maririnig mong nagbubulungan sila tungkol sa lalaking aking binili. Hindi sapat ang kayamanan ko para manatili siyang tapat sa akin.
Chapter 6Sydney Panganiban's POVUnti-unti nang bumubuti ang kalagayan ko. Pero wala pa rin akong maalala. Sinabihan ako ni Brandon Madrid na kailangang kong magtrabaho sa bukid“Sa Bukid? Tanong ko“Anong problema sa bukid? Marangal na trabaho iyan.” sabi niyaLahat ng tao dito ay nagbubukid para mabuhay. Pero kung ayaw mo, puede naman. Pero anong gagawin mo dito?” sabi pa niya.“Wala naman akong problema sa trabahong iyan, pero di ko alam kung marunong ako niyan eh . Magbubukid ba ako dati? Iyan ba ang trabaho ko? Tanong ko.“Brandon, alam mo ba kung paano ako napadpad dito? Ayaw namang magsalita nila Ate Lena. Sino ba ako?”tanong ko.“Wala akong alam tungkol sa iyo at marahil ganun din sila. Bigla ka na lang napadpad dito,”paliwanag niya.“Ano? Magtatrabaho ka ba?” tanong niya.“Oo, magtatrabaho na ako,ang sungit naman nito ”sabi ko.“Bukas ng madaling-araw, magsisimula ka na,” sabi ni Brandon.Kinaumagahan ay sinamahan ako nina Ana at Allan para mag-train sa bukid.Pagdati
Chapter 5Sydney Panganiban POVDinalaw na naman ako ng mga panaginip ko. Marami akong nakikitang iba't ibang mga mukha. Hindi ko alam kung sino sila. Ang tanging kilala ko lamang ay ang mga magulang ko. Tinatawag nila ako at inaanyayahan akong sumama na sa kanila.“Halika ka na anak sa bukid,” ang sabi ni nanayPilit kong inaabot ang kamay niya, pero hindi ko man lang mahawakan ito. “Nay, isama ninyo na ako.” pagmamakaawa ko.“Sydney! Sydney! Naririnig kong tinatawag ako ni Ana.Pilit kong idinidilat ang mga mata ko. Basang-basa ng luha ang mga mukha ko.“Naku ang taas ng lagnat niya, ano ang gagawin natin?” nagaalalang tanong ni Ana“Allan, kinukumbulsiyon na siya. Humingi ka ng tulong.”sigaw ni Ana.“Sandali, sandali!!!” sabi ni Allan“Ito ang tubig at bimpo, punasan mo siya, Ana,” sabi ni Ate Lena.Pero nagpatuloy pa rin ang aking pagdurusa. Bakit ayaw na lang nila ako hayaang mamatay na lamang?Pumikit na ako. Hindi ko na inaasahang gigising pa ako. Sasama na lamang ako sa
Chapter 4Sydney Panganiban POVUmaga na. Narinig ko ang napakalas na tunog ng isang sasakyan. Papalapit sa bahay na tinutuluyan ko. Galit na galit ako dahil ang gusto ay tahimik lamang. Iritang irita ako na para bang sasabog ako sa galit. Sino ba itong nagiingay na ito na walang pakundangan.Lumabas ako ng bahay para sugurin ang gumagawa ng ingay. “Ano ba ang iingay ninyo! Sigaw ko.Nakita kong napatulala ang lahat sa pagsigaw ko. Tumakbo ako at naghanap ng ihahampas sa sasakyang gumagawa ng ingay. Nakakita ako ng isang malaking sanga at inumpisahan kong hatawin ito. Hindi ko alam kung bakit, pero nasisiyahan akong wasakin ito. Hindi ako tumitigil; patuloy pa rin ang paghampas ko.“Sydney, tama na,” naririnig kong sigaw nila sa akin.Halos maubos na ang lakas ko.“Sydney, tumigil ka na.” Paulit-ulit nilang isinisigaw.May nag-iiyakan na ring mga bata na nagpalala ng galit ko. Lahat sila ay napakaingay.May lalaking bumaba sa sasakyan at pinigilan ako. Hindi ko maaninag ang mu
Chapter 3Sydney Panganiban POVNang idilat ko ang mata ko, nasa maliit na silid ako. Hindi ito ang bahay ko. Nasaan ako? Naririnig ko na lamang ang tinig ng mga bata na naglalaro at nagtatawanan. Hinahabol ko ang mga tinig, pero hindi ko naman sila nakikita.Nang lumabas ako ng bahay, nakita kong nasa gitna ako ng isang kabukiran. Maamoy mo ang nasusunog na damo, pero masarap ito sa pakiramdam. Biglang humampas sa akin ang isang nakaka-represkong hangin. Napakasarap damhin at matagal nang panahon nang naramdaman ko ang kapayapaang ito.Narinig ko na lamang na may tumawag sa akin, “ Sydney.” Mabuti na lang at gumising ka na.“Gising na si Sydney, gising na si Sydney,” sabi ng babaeng hindi ko kakilala.Kinurot ko ang sarili ko dahil baka isa na naman ito sa mga panaginip ko. Pero dahil nasaktan ako, ang mundong ito ay totoo.“Halika muna sa loob para makakain ka,” pagaya niya sa akin habang hawak-hawak niya ang aking braso.Iniisip ko kung sino itong babae na ito. Kahit anong ga
Chapter 2Sydney Panganiban POV“Please forgive me, Syd. She seduced me, hindi ko sinasadyang saktan ka. Mahal na mahal kita. Maniwala ka. Pangako ko sa iyo, hindi ko na uulitin ito. Patawarin mo na ako.” sabi ni SamuelNakaluhod siya; mukhang tupa na nagmamakaawa. May inilabas siya sa kanyang bulsa.“Here, Sydney, to prove my love to you. Marry me. Anytime you want. I’ll be yours forever,” sabi niyaPagkatapos ay isinuot niya sa daliri ko ang isang singsing na may napakalaking bato.Singsing na halos wala nang kahulugan sa akin, singsing na binili mula sa pera ko.Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Matagal ko nang pinangarap na mapakasalan ni Samuel. Siya lang ang minahal ko. Siya lang ang mundo ko.Siguro nga ay patatawarin ko siya. Mas malaki ang pagmamahal ko sa kanya kaysa sa pagkakasala niya sa akin. Siguro nga matatanggap ko pa rin siya. Hindi ko makita ang sarili na wala siya sa buhay ko.Pagkatapos ng gabing iyon. Ay, nanumbalik ang mga bangungot ko. Nag
Chapter 1:Sydney Panganiban POVNagsaayos ako ng isang malaking party. Alam ko kasi na magpo-propose na si Samuel sa akin. Tutal, ilang taon na rin kaming nagsasama at kulang na lang ay kasal.Mahal na mahal ko si Samuel dahil naging kakampi ko siya. Ipinagtatanggol niya ako sa mga taong nakakabangga ko sa negosyo. Mga kamag-anak na hinahangad na pabagsakin ako. Lahat iyon ay ginawa para sa akin ni Samuel. Binigyan ko siya ng pinakamataas na kapangyarihan sa aking kumpanya. At ipinagkatiwala ko ang milyong-milyon kong asset. Lubos ang pagtitiwala ko sa kanya. Hindi niya ako binigo kahit minsan.Naalala ko pa noong nagsisimula pa lang akong pamahalaan ang kumpanyang iniwan sa akin ng aking mga magulang. Litong-lito ako kung paano ko gagawin ang mga tungkulin ko. Pagkatapos kong bumalik galing sa Amerika, ang lahat ng bagay ay bago sa akin.Pansamantalang pinamahalaan ang kumpanya ng aking tiyo na si Edgardo Panganiban. Dahil bata pa ako noon, siya ang tumulong para mapat







