Faces

Chapter 5

Sydney Panganiban POV

Dinalaw na naman ako ng mga panaginip ko.  Marami akong nakikitang iba't ibang mga mukha.  Hindi ko alam kung sino sila.  Ang tanging kilala ko lamang ay ang mga magulang ko. Tinatawag nila ako at inaanyayahan akong sumama na sa kanila.

“Halika ka na anak sa bukid,” ang sabi ni nanay

Pilit kong inaabot ang kamay niya, pero hindi ko man lang mahawakan ito. 

“Nay, isama ninyo na ako.” pagmamakaawa ko.

“Sydney! Sydney! Naririnig kong tinatawag ako ni Ana.

Pilit kong idinidilat ang mga mata ko. Basang-basa ng luha ang mga mukha ko.

“Naku ang taas ng lagnat niya, ano ang gagawin natin?” nagaalalang tanong ni Ana

“Allan, kinukumbulsiyon na siya.  Humingi ka ng tulong.”sigaw ni Ana.

“Sandali, sandali!!!” sabi ni Allan

“Ito ang tubig at bimpo, punasan mo siya, Ana,” sabi ni Ate Lena.

Pero nagpatuloy pa rin ang aking pagdurusa. Bakit ayaw na lang nila ako hayaang mamatay na lamang?

Pumikit na ako.  Hindi ko na inaasahang gigising pa ako. Sasama na lamang ako sa mga magulang ko sa kamatayan.  Tama, sasama na lamang ako sa kanila.

Pagdilat ng mata ko, nasa isang napakalaking silid ako.  Nasaan ako? 

Naamoy ko ang mga bulaklak na nakalagay sa silid.  Magaganda lahat ang nakikita ko

Tumayo ako at pumunta sa bintanang bahagyang nakabukas. Sumilip ako.  Ang labas ay isa ring hardin.  Para malaman kung ano pa ang mayroon sa silid na ito, ginala ko ang mga mata ko.  Pagkatapos ay lumabas ako ng pintuan na nakayapak. Ang suot ko ay puting satin na pangtulog.  

Bumati ang mga taong naroroon. Maganda ang kanilang mga ngiti.  Kaya nginitian ko rin sila.

Naglakas-loob akong magtanong kung nasaan ako.

“Nasaan po ako? Kanino pong bahay ito” pagtatanaong ko

“Maam Sydney, andito po kayo sa La Casa Madrid?” maikling sagot niya at pagkatapos ay umalis na 

Narinig ko na lamang na may mga mabilis na yabag na papalapit sa akin.  

Humahangos siya. Sinuotan niya ako ng puting robe para takpan ang katawan ko. Pagkatapos ay binuhat niya ako at dinala ako mula sa silid na pinanggalingan ko.

Hindi ako handa sa ganitong pakiramdam.  Pero hindi ako nakaramdam na nasa panganib ako.

Sino itong lalaking nagbibigay ng proteksiyon sa akin?  

Bakit ako narito? Ano ang kinalaman ko sa kanya?

Pumasok ang doktor at sinuri niya ako.

Nakahalukipkip ang lalaki habang sinusuri ako.  Na parang binabatayan ako.  Nag-aabang sa anumang balitang sasabihin ng doktor.

“Mr. Madrid, she is ok now.  Okay na ang mga vitals niya, pati ang heart rhythm niya ay maayos na rin.  Nakatulong na nakapagpahinga siya.  Ang mga episode niya ay dahil sa withdrawal sa mga gamot na napainom sa kanya before.  But I think she is getting better.  Basta, continue niyo lang ang mga ginagawa ninyo.  It will help.” sabi ng doktor

Pagkatapos ay lumabas na ito ng silid.  

“Madrid?” nasabi ko sa isip.

“Siya marahil ang may-ari ng La Casa Madrid.  Nakatingin lang siya sa akin. Mababanaag mong nag-aalala siya sa akin. “Isang estranghero magaala sa akin? Bakit? Parang napaka imposible naman yata nito” sa isip ko

“Let me introduce myself.  I am Brandon Madrid. Nakiusap kasi sila Manang Lena na kung maaari ay dumito ka muna sa aking bahay. Nagaalala kasi sila at madalas ay natataranta kapag nagkakaepisodes ka.” sabi nito.

“Teka, bakit may sakit ba ako? Anong episodes? Hindi kita maintindihan.”tanong ko.

“I think yes, may sakit ka,” sinabi niya habang nilalagay ang isang daliri sa kanyang mga sentido.

“Hoy, Mr. Madrigal, wala akong sakit,” naiinis kong sinabi sa kanya.

“Well, today wala, pero we don't know perhaps tomorrow baka bumalik ito kapag matigas ang ulo mo,” sinabi niya.

Hindi na ako nakaimik. Siguro nga sa ngayon ay may alam ang lalaking ito sa kalagayan ko.  Kaya hindi na lamang ako nakipagtalo sa  kanya.  Pero marami pa rin akong gustong itanong.

Bakit nangyayari ito sa akin?

“Magbihis ka, Sydney, para makakain ka na sa dining.  Ilang araw ka na kasing nakasuwero lang.  Sumenyas siya sa isang katulong na naroroon para matulungan ako sa paliligo at pagsuot ng damit.

At pagkatapos ay lumabas na ito.

“Ma'am Sydney, ok na po ba ang init nito?”mabait na tanong ng katulong sa akin.

Hinawakan ko ito at sa tingin ko ay kaya ko na ang init

Tinanong ko ang katulong . Habang ako ay nakalubog sa tubig.

“Ilang araw na ako naririto? Tanong ko.

“Sa tantiya ko po, mga 10 araw na po,” sagot niya sa akin.

Napabalikwas ako dahil nagulat ako na napakatagal na pala na naririto ako.

“10 araw? Paanong wala akong naalala.”

“Opo, Ma'am, kadalasan po ay tulog po kayo. Pagkatapos naman, kapag gising, kayo ay tulala lang po,” kuwento niya.

“Minsan pong hindi kayo tulala, ay inaaway ninyo po ang lahat.  Sigaw lang kayo nang sigaw, tapos hindi po maintindihan ang mga sinasabi ninyo.”

“Eh, si Mr. Madrid, masungit ba talaga siya?” tanong ko.

“Naku Maam, hindi po.  Napakabait po ni Sir Brandon.  Kahit po sa amin, hindi po niya kami itinuturing na iba.  Para pong santo si Sir?” dagdag pa niya.

“Santo? Mayroon pa ba ngayon niyan?” tanong ko.

“Opo, si Sir,” sagot niya.

“Ewan ko, hindi iyan ang tingin ko,” sabi ko naman.

“Kapag nakilala ninyo po, Ma'am, si Sir, maiintindihan ninyo po ang sinasabi ko,” sagot naman niya.

"Ano ang pangalan mo?" tanong ko sa tumutulong sa akin.

"Ako po si Mayee." sagot nito sa akin

"Asan ang pamilya mo?" tanong ko

"Nandito rin po sa bayan na ito, magsasaka rin po sila kasama ni Sir Brandon.

"Ah, magsasaka din si Brandon." 

"Opo Maam, lagi po siyang nasa bukid." kuwento ni Mayee.

"Lahat ba ng tao dito ay ganyan ang trabaho?" tanong ko.

"Opo, iyan po ang pangunahing kinabubuhay namin dito.  Kung wala po ang pagsasaka.  Hindi po kami makakain. " dagdag pa nito

"Ma'am, kayo po, ano po ang trabaho ninyo?" tanong naman ni Mayee sa akin.

"Hindi ko alam eh.  Pero gusto ko din magsaka.  Puwede kayang makapagtrabaho ako dito?"tanong ko kay Mayee.

"Oo naman po, puwede ninyo pong sabihin iyan kay Sir Brandon," sabi niya.

Pagkatapos ay may pumasok na mas nakatatandang katulong sa bahay.

"Ikaw talaga, Mayee. Kung ano-ano pa ang sinasabi mo kay Ma'am Sydney," sabi nito.

"Hindi ah, sinasagot ko lang ang mga tanong niya." sabi ni Mayee

"Sabihin ninyo kay Brandon, magtratrabaho din ako sa bukid." sabi ko.

Kaya nagulat sila at nagtataka kung bakit marami na akong tinatanong at sinasabi . At nakikipag-usap na rin sa kanila.

Nakikita kasi nila ako na lagi lamang nakatulala sa isang tabi.  At walang kibo.  Pero ngayon parang may nagbabago na sa behavior ko.