KABANATA III

Tulala siyang bumalik sa health center at napansin 'yon ng mga kasama niya. "Nurse Luo, ayos lang ba kayo? May nangyari ba? Pinagalitan na naman kayo ni Sir Naluo? Naku, masanay ka na, ganyan talaga 'yan. Napaka-strikto."

Tumango siya kahit hindi naman 'yon ang dahilan. Basta na lang siya umupo sa swivel chair niya at sinubsob ang mukha sa desk.

Naalala na naman niya ang narinig kanina sa office ni Naluo. Nakatalikod kasi ang lalaki kaya hindi niya makita kung anong ginagawa nito, pero 'yong marinig na umung0l? That's something she could assume! Nagsasarili ang ex-husband niya at posibleng dahil 'yon sa kanya.

Napangiti siya. Her seduction was working, and she planned to do even better until he begged her to get back together.

Lumipas ang mga araw, mas lalong nagiging daring ang mga suotan niya. Sinasadya niyang mag-off shoulder lagi para kita ang cleavage niya. Iniiklian din niya ang skirt para hayag na hayag ang maputi niyang hita.

Buong akala niya matitibag niya ang yelong pader sa pagitan nilang dalawa, pero doon siya nagkamali. Just when she thought she had soft-hearted him, she realized she hadn't. Mas lumamig ang pakikitungo nito sa kanya. Sermon dito, sermon doon, wala itong pinapalampas kapag may mali sa trabaho niya.

Lumong-lumo siya pagkatapos ng kanilang meeting. Senermonan ba naman during discussion, sa harap pa ng mga co-worker niya. Nanliliit siya. Pakiramdam niya hindi siya bagay doon. Masyadong mataas ang standard ni Naluo sa trabaho, dinaig pa ang malalaking kumpanya sa industriya.

Bagsak ang balikat niya paglabas ng conference hall. Pagod na pagod siya. Ilang gabi ba naman niya pinagpuyatan 'yong presentation tapos ginanun lang ni Naluo. Basura, iyon ang tumatak sa isip niya.

Maraming nagcheer sa kanya, na dumaan din sila sa ganun. Ngumiti lang ito kahit ang sikip ng dibdib niya. She wanted to cry. Akala niya kasi gumagana na 'yong pang-aakit niya sa lalaki, hindi pala. Maling-mali siya. Tinaasan pa lalo ni Naluo ang nagyeyelong pader sa pagitan nila.

Ngayon, kailangan niyang mag-overtime sa office ni Naluo. This time, pause muna ang pang-aakit niya sa kanyang boss. Trabaho muna bago harot.

Pinusod niya ang buhok, inayos ang lace ng ID at sumunod kay Naluo nang lumabas ito ng conference hall.

May sarili naman siyang desk sa office ni Naluo since assistant siya nito, sadyang marami lang ang trabaho sa health center kaya doon siya lagi.

Humugot siya ng malalim na paghinga habang nakaharap kay Naluo sa desk nito. "Saan banda po ang aayusin ko?"

"Lahat," hindi tumitingin na sagot ni Naluo sa kanya. "Narinig mo naman siguro ako kanina, 'di ba? At bukas may field work tayo. Kailangan natin magsurvey sa mga purok. We need an updated list of the barangay residents."

"Ah, yes, Sir. Gagamit po ba tayo ng app o magp-print po?" tanong niya, kabado at baka manigaw na naman ito. "I can suggest po."

Napa-angat ng tingin si Naluo sa kanya. "App? Anong klaseng app?"

"KoboT00lbox, pinakaginagamit na tool when it comes sa pagsusurvey. Makikita po kasi agad 'yong data once ma-sync. If you let me, ako na lang ang mag-aasikaso tapos ipapacheck ko na lang sa'yo," she suggested.

"And your presenta—"

"Mag-o-overtime po ako," sansala niya rito. "Magtatrabaho na po ako."

Nanibago si Naluo sa kinikilos nito. While she was working, he couldn't help but stare at her. Halata sa mukha nito ang pagod at puyat. Nakonsensya siya bigla.

Tahimik siyang lumabas ng office. Pagbalik niya, inilapag niya ang maraming pagkain sa tabi ng mesa ni Luo, pero pagkaraan ng isang oras, hindi pa rin nito pinapansin ang pagkain.

"Eat, Luo," hindi na siya nakatiis at napasabi na.

"I'm not hungry, Sir," malamig na tugon ni Luo, abala sa pagta-type sa kanyang monitor. "Kailangan ko pala ng kopya no'ng papel na survey para i-input dito."

Hindi kumibo si Naluo. Nanatili siyang nagtatype sa keyboard, na halos marinig sa lakas. Kitang-kita ang mga ugat niya sa kamay, nagpipigil na masigawan si Luo.

"Sir?" takang tawag ni Luo rito. "Sabi ko po 'yong kopya ng—"

"I said eat, Luo," mariin niyang sabi. "Don't test my patience. I didn't hire you to become a liability just because you starved yourself. Gumaganti ka ba dahil tinawag kong basura ang presentation—"

"Stop," pigil na pigil na wika ni Luo, halos sumab0g na sa galit. "I told you hindi ako gutom, 'di ba? Nagfa-fasting ako—"

"Kung hindi ka kakain, huwag ka nang bumalik bukas."

Napapikit ng mariin si Luo at walang nagawa kundi kumain. "Happy?" Ngumunguya niyang sabi, halos mabilaukan sa pagmamadali.

Inabutan siya ni Naluo ng tubig, pero hindi niya 'yon tinanggap at nagpatuloy sa pagkain habang tinatapik ang dibdib.

"Ang tigas ng ulo mo. Paano ka mag-grow kung hindi mo matanggap ang pagkakamali mo?" asik ni Naluo.

Umikot ang mata niya sa inis. Hinablot niya ang tubig mula kay Naluo at uminom doon. Nang mahimasmasan, harapan siyang tumingin kay Naluo.

"Paano ko tatanggapin 'yong pagkakamali ko, eh halos ipahiya mo ako sa harap ng lahat! This is my first work, Naluo! First time! Ang gusto ko lang naman ay 'yong turuan mo 'ko ng maayos, hindi ipahiya! That's not acceptable! You're taking it too personally! May galit ka ba sa akin? Tell me! Hindi 'yong pinapahiya mo ako—" bahagyang nanlaki ang mga mata niya nang halikan siya ni Naluo.

"Shut up," he muttered. "Finish your food. May kakausapin lang ako sa labas."

"W-What? Ganun lang? Aalis ka? Hindi ka man lang magso-sorry sa akin pagkatapos ng pamamahiya mo sa akin kanina sa conference hall?"

"I'm sorry," he said sincerely. "Ilang kiss ba ang gusto mo para tanggapin mo ang sorry ko?"

Napakurap siya. "Kiss? I don't want your kiss! I want a sincere apology!"

"Sèx?"

Napaawang ang labi niya. "Bast0s!"

He chuckled. "Magtrabaho ka na. Ubusin mo 'yang pagkain. Binili ko 'yan para sa'yo. Lalabas lang ako saglit." Tumayo ito at akmang lalabas nang hawakan siya ni Luo. "What?"

"Babalik ka pa naman, 'di ba?" she innocently asked. "Hindi mo naman siguro ako iiwan? Gabi na."

Naluo stared at her. "Sa tingin mo kaya kitang iwan dito mag-isa?"