LOGIN
Ralia POV
Halos kalahati ng bote ng alak ang nainom ko. Hindi na rin ako magtataka kung bakit umiikot ang paningin ko ngayon habang naglalakad sa hallway, papunta sa condo ni Aleron Sotelo.
Si Aleron Sotelo ay isang sikat na model at vlogger. Pogi, matangkad, moreno at napakaganda ng katawan. Aminado ako sa sarili ko na nakakaakit siya. Kahit sinong babae ata ay mai-inlove at maaakit sa kaniya.
Pagdating ko sa harap ng pinto ng condo niya, nag-doorbell na ako. Ilang sandali lang ang lumipas, bumukas na agad ang pinto.
Topless, wet look na Aleron ang bumungad sa akin. Kita ko sa mukha niya ang pagkagulat.
“R-ralia?”
“Hi, A-aleron,” bati ko habang bangag na ang boses dahil sa kalasingan. Nakuha ko pang ngumiti at magpa-cute sa kaniya, kahit na alam kong banganga na ang itsura ko. “P-puwede ba akong p-pumasok sa loob?”
“S-sure,” nautal pa siya. “Sandali, amoy alak ka, ah. Lasing ka ba?” tanong pa niya habang naglalakad na ako papasok sa loob ng condo niya.
Hindi agad ako sumagot. Nakatuon kasi ang pansin ko sa towel na nakatapis sa ibaba niya. Halatang bagong ligo siya.
Pagharap ko sa kaniya, tinitigan ko lang siya. “Aleron, hindi ba’t nilalandi mo rin naman ako. Noon pa,” matapang kong sabi sa kaniya. Natameme siya, hindi agad nakapagsalita. Salamat sa alak at tumapang ako. Kahit nakilala niya akong tahimik at pangiti-ngiti lang.
“Sige, try nga kita. Papayag ka naman ‘di ba?” tanong ko habang titig na titig sa kaniya.
“Ralia, lasing ka. Baka pagsisihan mo ito bukas?” tanong pa niya, pero halatang papayag. Alam kong trip niya ako. Alam kong may lihim siyang pagtingin sa akin. At alam ko ring papayag siya na may mangyari sa amin.
“Hindi,” mabilis kong sagot, saka ako lumuhod sa harap niya. Doon ko na hinila ang nakatapis na towel sa ibaba niya.
“Ralia,” sabi pa niya pero wala na siyang nagawa nung hawakan ko na ang wala pang buhay niyang titë.
“A-ang laki, mas malaki kaysa kay Guison,” sabi ko kaya nawala ang gulat niya at napalitan ng ngisi.
“Basta, walang sisihan, Ralia. Ako, hindi naman ako madamot. Kung gusto mo, sige lang, ibibigay ko, ipapatikim ko sa ‘yo, pero walang sisihan buka—”
Naputol ang sasabihin niya nang isubo ko na ang ulo ng pagkalalakë niya. Bagong ligo, kaya mabango. Ang sarap tikman at ang sarap himudin. Kahit wala pang buhay ay pinaglaruan ko na agad ito sa loob ng bibig ko. Doon na ito unti-unting tumigas at humaba. Sinipsip kong mabuti, kaya alam kong titigasan siya lalo.
“Sandali,” sabi niya bigla, kaya nahinto ako sa pagkain sa kaniya. Tinignan ko lang siya, may kinuha siya sa kusina. Nung pagbalik niya, nakita ko na ngumangata siya ng sili.
“Para saan ‘yan?” tanong ko pa.
“Para mabigyan kita ng mas masarap na performance,” sagot niya agad at saka bumalik sa akin.
Muli kong sinubo ang kaniya at this time, ugh, sobrang laki at ang taba na lalo. Hindi naman ako takot sa malaki at matabang titë, mati-thrill lang dahil first time kong makakatikim ng ganitong kahaba at kataba. Sinubukan ko siyang i-deëpthroat, ayun, tirìk bigla ang mga mata niya.
“Aaaahhhhh… ohhhh… grabe ka pala malasing, Ralia. Ang sarap mong kumain, ugh…”
Hindi ko siya tinigilan nang kaka-deëpthroat, kaya hindi rin siya natigil sa pag-ungöl niya.
“Ang laki pala talaga nitong iyo, Aleron,” sabi ko nung himunto ako bigla. Panay na kasi ang tulo ng luha ko at parang masusuka na rin.
Hindi na tuloy siya nakapagpigil, bigla niya akong binuhat at pinasok sa kuwarto niya.
“Basta, walang sisihan, Ralia,” paulit-ulit niyang sabi. Napansin ko, pulang-pula na ang katawan at mukha niya. “Tumalab na ang sili sa akin. Init na init na ako kaya mawawarak ka talaga sa akin, Ralia,” sabi niya habang nakangisi sa akin.
“Tapos na ang mga araw ng pagiging loyal ko. Tapos na ang mga araw na pagtitimpi ko. Kaya, hindi ko pagsisihan na may mangyayari na sa atin, Aleron. Pogi ka naman, maganda ang katawan at masarap pa, kaya, wala akong pagsisisihan,” matapang kong sagot sa kaniya.
“Ah ganoon, sige, matapang ka na talaga.”
Binaba niya ako sa kama. Isa-isa niyang tinanggal ang saplot ko. Pero, napansin ko, never niya akong hinalikan sa labi o sa kahit na anong parte ng katawan ko. Kapagdaka kasi ay minariang-palad na niya ako. ‘Yung tipong, todo bigay agad ‘yung mga daliri niya.
“Daliri pa lang ‘to, Ralia, napapakagat-labi ka agad,” nakangisi niyang sabi sa akin. Totoo, daliri palang iyon pero iba na agad ‘yung kiliting nabibigay niya sa akin. Ang sarap, shit!
“Pero, bakit hindi mo ako magawang halikan o kainin? Kainin mo ang pukë ko, Aleron,” utos ko sa kaniya.
Ang gago, tinawanan lang ako. “Sa ngayon, ganito muna. Sa susunod na lang, gusto ko, bumalik ka para matikman mo ang request mong ‘yon. Baka kasi kapag binigay ko ang lahat, hindi ka na bumalik. Inumpisahan mo na ‘to, tuloy-tuloy mo na,” sabi niya na para bang naging ibang tao. Pakiramdam ko, tila ba may effect talaga ‘yung pagkain niya ng sili kanina. Umanghang bigla ‘yung mga lumalabas sa bibig niya. “Lalạplapin kita at kakainin ang pukë kapag bumalik ka rito, okay?”
“No problem,” sagot ko na lang.
“Pero, ipapatikim ko na ngayon sa iyo kung paano ako bumayo, ready ka na ba?” tanong niya habang kakaiba ang titig sa akin. “Umaapoy na ang buong katawan ko. Tumalab na ang sili,” sabi pa niya.
“Anong ibig mong sabihin, Aleron?” tanong ko.
“Allergy ako sa mga maanghang na pagkain. Pero hindi ‘yung allergy na may pantal o naninikip ang dibdib. Sa oras kasi na kumain ako ng sili o kahit na anong maanghang na pagkain, naglilibög ako. Ibig sabihin, kapag tinamaan ako ng allergy, mas wild ako at mas masarap kasama sa kama. Kaya, itatag mo ang sarili mo, Ralia.”
Napangisi naman ako. Akalain mo ‘yun, nalaman ko pa ang isa sa mga sikreto niya. At nakakatawa pa, kasi parang kakaiba ang allergy niya. May ganoon pala?
“Kanina pa ako ready, Aleron,” matapang kong sagot.
Sa totoo lang, kahit lasing ako, hindi pa rin mawala sa isip ko ang asawa kong si Guison. Ano kayang mararamdaman niya kapag nalaman niyang makaka-sëx ko ngayon ang bestfriend niyang si Aleron?
Kasalanan niya ito. Kung hindi siya naging cold sa akin, kung hindi niya ako sinisisi sa nangyari sa baby namin, hindi ko naman gagawin ito at magiging loyal ako sa kaniya. Kaya lang, sobrang tagal na niyang cold sa akin at para bang wala na siyang pakelam sa akin.
Kaya ito ang igaganti ko sa kaniya. Titikman at makikipaglandian ako sa bestfriend niya.
Matagal na rin akong nanlalamig sa kaniya, kaya kailangan ko na rin talaga ng kakaibang init.
Ralia POVAfter one year, sikat na sikat na sina Malfoy, Jason, Madison, Felicity at Borgie. Ang mga artista ng AR TV ay laman ng mga billboard sa edsa. Sa mga mall, puro mukha rin nila ang naka-display. Isang taon lang ang lumipas pero dagsa ang mga commercial nila. Ang dami agad nilang endorser. Kaya naman minsan, naiinis na ang viewers kapag sobrang haba ng palatastas. Sikat na sikat ang teleserye ni Malfoy. Tinutukan din ng mga tao ang series nila Felicity at Jason sa hapon. Hindi rin nagpatalo ang teleserye nila Borgie at ng leading lady niyang bagong female artist. Si Madison naman ay lalong hinangaan ng mga tao. Mas pasabog daw siya ngayong umarte kaysa noon.Basta, sobrang success agad nila kahit isang taon palang. Kaya naman naisip kong bigyan sila ng isang movie na magkakasama. ‘Yung makikita ng lahat ng fans nila na magsasama-sama sila sa iisang movie. Sigurado akong aabangan ito ng mga ito. At ang naisip kong mas pasabog ay mag-special participate pa kami ni Aleron sa dulo.
Aleron POVMaaga kaming umuwi ni Ralia at Alerion mula sa galaan sa Tagaytay. Hindi namin puwedeng palagpasin ang pagkakataon na ito. Naka-on na ang AR TV channel—may countdown sa screen.00:01:32Isang minuto at tatlumpu’t dalawang segundo bago magsimula ang pinakaunang teleserye ng network namin. Napangiti ako habang napapailing.Hindi ko pa rin minsan mapaniwalaan kung gaano kalayo ang narating naming dalawa.“Aleron! Wait lang!”Napalingon ako sa hallway, doon nakita si Ralia na tumakbo palabas ng kusina, halos madulas sa pagmamadali, hawak ang isang malaking bowl ng bagong lutong popcorn. Umaapaw pa iyon, at kita ko pa ang usok na bahagyang umaangat.“Hey, careful!” sabi ko habang tumatayo.“Start na kasi!” sagot niya, na halatang excited.Lumapit siya agad at halos ihagis sa akin ang popcorn bago umupo sa tabi ko.“Okay, okay… ready na!” sabi niya habang inaayos ang sarili sa sofa, parang batang manonood ng paboritong palabas.Napangiti ako. Ganito siya kapag sobrang invested.“
Ralia POVDalawang taon ang lumipas pagkakasal namin. Hindi ko namalayang ganoon kabilis lumipas ang panahon. Dalawang taon na rin si Alerion. At kagabi lang, may naisip akong pagkakaabalahan namin ni Aleron. Nung sabihin ko ito kay Aleron, hindi naman siya nagdalawang-isip na suportahan ako. Para sa kaniya, maganda raw ang naisip namin.Ngayon, nasa harap ko, nakalapag ang blueprint.Logo. Plans. Contracts.Lahat.“Welcome to AR TV,” bulong ko.Naisip ko na kung babalik ako sa industriya, hindi na lang bilang artista. Gusto ko nang ako na ang gagawa ng mundo ng mga bagong artistang magpapakilala sa mundo ng showbiz. Ako na ang magbibigay ng pagkakataon na iyon sa mga bagong artista na gustong sumikat at makilala sa ganitong industriya.Agad-agad, kinasa ko na. Mabuti na lang at napaka-suportive husband ni Aleron.“Good morning, everyone!”Nakatayo ako sa harap ng malaking training hall na isang world-class studio na ipinatayo ko para sa mga future artists ng AR TV.Nasa harap ko na a
Ralia POVHinintay ko lang ang pagbabalik-alindog ng katawan ko pagkapanganak ko kay Alerion. Sabi ko kay Aleron nun, huwag atat. Ayokong magsuot ng gown na malaki pa ang bilbil ko. Naghintay naman siya, pero ginawa ko rin ang lahat para mabalik ng mabilis ang pagiging sexy ko.Kaya pagkalipas ng halos limang buwan, five months na rin ni Alerion, ayon, kinasa na agad namin ni Aleron ang kasal.Hindi kami sa Pilipinas nagpakasal. Ang gusto namin ay sa Paris dahil ang ganda doon.Bandang alas kuwatro ng hapon, nasa loob na ako ng isang glass-walled bridal suite na tanaw ang isang pribadong garden kung saan gaganapin ang kasal namin.Ang paligid ay puno ng puting rosas, peonies, at soft blush na bulaklak. Sa gitna naman nito ay may aisle na gawa sa puting petals, at sa dulo nito ay may isang eleganteng arch na balot ng vines at fresh flowers.Intimate lang ang kasal, hindi na namin pinabongga pa dahil sawang-sawa na kami ni Aleron sa maraming tao na nakapaligid sa amin, lalo na nung arti
Ralia POVBandang alas tres ng madaling araw nang magising ako sa matinding kirot sa ibabang bahagi ng tiyan ko. Para akong hinahati sa dalawa. Napahawak ako agad sa kumot habang napapikit sa sakit.“Aleron,” sigaw ko agad sa kaniya.Sa isang iglap, nagising naman agad siya. “Ralia? What’s wrong?”Napahinga ako nang malalim bago sumagot. “I think oras na para lumabas si baby.”Nanlaki ang mga mata niya. “Oh my God… okay, okay, don’t panic, baby, I’m here.”Pero siya itong halatang mas kinakabahan kaysa sa akin.Ilang minuto lang, nasa loob na kami ng sasakyan papunta sa pinakamalaking hospital dito sa New York City. Hindi ko na maalala ang pangalan, ang alam ko lang, sobrang sakit na talaga. Pakiramdam ko ay parang nasa hukay ang isang paa ko. Dito pa talaga sa New york. Nandito kami kasi um-attend si Aleron at ang kambal niyang si Lalia ng same na event. Fashion show kung saan ay ginaganap ang pinaka-malaking fashion show ng mga sikat na international fashion model.Pagdating namin,
Ralia POVToday is island hopping day. Isa ito sa inaabangan naming magkakaibigan. Paglabas namin ng kuwarto, nadatnan na namin sina Jason, Borgie, Felicity, at Madison sa may dining area ng villa. Nakahain na ang breakfast, fresh fruits, toasted bread, scrambled eggs, at mango juice na naman. Marami kasing natirang mango kahapon kaya gumawa na naman siguro sila.“Uy, gising na ang mga VIP!” sigaw ni Borgie habang nagkakape.“Excited na ako!” halos tumalon si Felicity sa tuwa. “First time ko mag island hopping dito!”Napangiti ako sa energy niya. Umagang-umaga e, full charge agad.Tahimik lang si Madison habang umiinom ng juice, pero halata ko na nag-eenjoy din siya kahit papaano. Si Jason naman, nakatingin kay Felicity habang nagpapalaman ito ng peanut butter. Marami na rin ang nakakapansin na parang may pagtingin siya kay Felicity. At kung ako naman ang tatanungin, bagay naman silang dalawa.“Guys, bilis ang kain at gayak, maaya tayong aalis. Naka-set na ang lahat,” sabi ni Borgie
Ralia POVNagising ako ng alas singko ng umaga. Kailangang kong magbawas ng panunubig, kaya bumangon ako. Nung idilat ko ang mata ko, nagulat ako kasi may hawak akong matigas ng bagay. Talagang natameme agad ako. Nahinto ako sa pagtayo kasi napagtanto kong may hawak nga ako. Hindi ko muna binitawan
Ralia POVNagising ako nung umagang iyon sa lakas ng katok sa pinto ng bedroom ko. Medyo kulang pa ako sa tulog dahil masakit ang ulo ko kagabi. Siguro, nasobrahan ako sa panunuod ng mga bagong movie na sinubukan kong panuorin. Kumbaga, inaaral ko ‘yung mga bagong estilo ng mga bagong artista din n
Ralia POV“So, ano nang mangyayari ngayon?” tanong ni Guison. Nandito na kami sa bahay namin. Pagkatapos nang nangyari kanina sa gubat na iyon, inakay at hinila pa rin niya ako papasok sa kotse niya at inilayo kay Aleron.“Ano sa tingin mo?” cold kong tanong sa kaniya. Tinitignan ko siya sa mukha n
Ralia POVNang hapon na iyon, umalis ako ng bahay na walang paalam sa kaniya. Hindi dahil nagmamadali ako. Hindi dahil may emergency. Kundi dahil wala na akong pakialam kung magalit siya, kayang-kaya ko naman siyang paamuhin.Sakto rin dahil tulog si Guison. Mahimbing na mahimbing, na parang hindi







