Chapter 3

Aleron POV

Hindi ko alam kung anong demonyo ang sumapi sa akin at bakit bigla ko na lang naisip na sabihin kay Jason ang nangyari sa amin ni Ralia. Siguro dahil ilang araw na akong hindi mapakali.

Nasa garahe kami ni Jason, nag-aayos siya ng motor, ako naman nakasandal sa pader, nag-aantay ng tamang timing. Ang hirap kasi. Paano mo ba sisimulan ang ganitong kasalanan?

“Pre… may sasabihin ako,” bulong ko. Sa wakas ay tinapangan ko na rin ang sarili ko.

“Putik, ano na naman ‘yang kagaguhang ginawa mo?” sagot niya nang hindi man lang tumitingin sa akin.

Huminga ako nang malalim, tapos pinag-isipan ko pa kung sasabihin ko na ba talaga sa kaniya o huwag muna, pero tinuloy ko na.

“May nangyari sa amin ni Ralia nung nakaraang gabi.”

Natigilan si Jason sa ginagawa niya. Parang hindi siya makapaniwala sa sinabi ko. Hindi pa siya agad nakapagsalita, parang tinignan niya ako kung nagbibiro pa ako o hindi.

“Tangina mo, Alaron!”

Napapikit ako. Expected ko na ‘yun. Mas malapit kasi ako kay Jason, kaysa kay Guison. Sa kaniya lang ako hindi naglilihim.

“Gago ka ba?” sigaw niya habang napahampas sa takip ng makina ng motor niya. “Asawa ’yun ni Guison! Asawa ng kaibigan natin, pare!”

Hindi ako kumibo. Nakatungo lang ako, parang batang napagalitan.

“Ba’t mo pinatulan, ha? Sabihin mo nga sa akin. Ano iniisip mo? Wala ka bang konsensya?”

Umangat ang tingin ko sa kanya. Kita ko agad ‘yung namumula niyang mukha, ‘yung inis sa mata niya. Gusto ko sanang sumagot nang may maayos na paliwanag, pero paano mo ba ipapaliwanag ang mali?

“Gusto niya, Jason,” mahina kong sagot.

“’Gusto niya?! Pre, kahit pa… kahit pa! Hindi excuse ’yon!” Umikot siya palabas ng garahe, naglakad pabalik-balik na parang hindi makapaniwala sa inamin ko. “Si Ralia ’yun. Misis ni Guison. Bestfriend natin since high school!”

Napahawak ako sa batok ko. Pinipilit kong maging kalmado, pero ‘yung bigat sa dibdib ko parang lalo pang bumabaon.

“Crush ko kasi siya noon pa, alam mo naman ‘di ba ‘yun,” dagdag ko na halos pabulong lang kasi alam kong hindi pa rin excuse ang pagkakaroon ko ng crush sa kaniya.

Mas lalo pang napamura si Jason.

“Putangina, Alaron, artista pa ’yan noon! Siyempre crush mo! Lahat naman tayo naaliw sa kanya dati pero hindi naman kami nakipaglandian sa asawa ng tropa natin!”

Sumandal siya sa lamesa at tinakpan ang mukha, frustradong-frustrado siya sa akin. “Pre, seryoso, anong plano mo ngayon?”

Hindi ako sumagot. Kasi wala naman talaga akong plano. Wala akong direksyon. Basta sumabay lang ako sa agos ng mga mangyayari pa. Kung saan kami dalhin ni Ralia… doon ako susunod.

Ayoko aminin pero totoo, hindi ko siya tinanggihan kasi matagal ko na siyang gusto. Noon pa, noong nasa TV pa siya, umaarte pa sa mga drama at nagpapakilig sa lahat ng kalalakihan. Tapos ngayon… ako ‘yung pinili niyang lapitan, kaya hindi ako tumanggi.

Pero alam kong mali. Kahit gaano ko pilitin ikatwiran ‘yung gusto niya akong kalandian, mali pa rin talaga.

“Pre, tumigil ka na,” sabi ni Jason sa wakas, seryoso na din siya sa pagpayo sa akin. “Makunsensya ka naman kay Guison. Tropa natin ‘yun. Dati pa. Hindi mo ba naiisip na magkagalit na nga at nagkakalabuan ‘yung dalawa, dumagdag ka pa sa poproblemahin ni Guison?”

Napatingin ako sa sahig. “Alam kong nasasaktan siya, Jason, pero, tinatabangan na rin siya kay Ralia.”

“Hindi pa rin excuse ’yon!” singit niya agad.

“Hindi, pakinggan mo muna ako,” sagot ko ng mas mahinahon. “Simula nung nawala yung first baby nila, nag-iba na si Guison. Naging malamig na siya kay Ralia. Hindi niya na tinitingnan si Ralia gaya ng dati. Naaawa ako kay Ralia, halatang stress at sobrang lungkot. Nung puntahan niya ako ng lasing sa condo ko, wala na rin akong nagawa kasi siya na ang namilit na may mangyari.”

“Talaga bang nagawa mo siyang tikman sa kama?” tanong pa ni Jason, habang nakangiwi.

“Hindi ko naman siya hinalikan. Hindi ko rin kinain ‘yung ibaba niya, pero, oo, naipasok ko na ‘yung arì ko sa bibig at butas niya sa ibaba,” pag-aamin ko sa kaniya habang hindi na naman makatining ng diresyo sa kaniya.

“Putangina naman oh. Grabe ka, Aleron. Paano na lang kapag may nakaalam niyan. Masisira ang image mo bilang vlogger at sikat na model,” sabi niya habang napapakamot ng ulo. Hindi na tuloy magawang matuloy ni Jason ang ginagawa niya. Na-distract na siya at sumakit ang ulo sa inamin ko.

“Magtatago kaming mabuti, ganoon lang naman,” sagot ko.

“Tang-ina, so, itutuloy niyo ‘yan?” tanong pa niya, na para bang gusto na niya akong sapakin.

“Hanggang hindi sila nagkakaayos, hanggang hindi binabalik ni Guison ang dating pagmamahal niya kay Ralia, pagbibigyan ko muna siya sa mga hinihiling niya sa akin, lalo na kung katawan ko ngayon ang nagpapasaya sa kaniya.”

“Putangina mo talaga, pare. Huwag na huwag kang magpapahuli kay Guison, kundi, hindi kita tutulungang makipag-ayos sa kaniya. Basta, ako, pinagsabihan kita at pinigilan,” sabi niya habang galit na galit pa rin.

“Huwag kang mag-alala, magaling akong magtago ng sikreto. At sisiguraduhin ko ring hinding-hindi niya kami mahuhuli,” sagot ko, sabay kindat kay Jason.

“Huwag sana kayong karmahin pareho,” sabi pa niya, saka na siya bumalik sa ginagawa niya.

Napangisi na lang ako sa kaniya nung iwan ko muna siya. Pumasok ako sa loob at kinuha ang phone ko. Tinignan ko ang social media na napag-usapan namin ni Ralia na pagko-contact-an namin at hindi ako nagkamali ng hinala na may message siya.

“Ilang araw mawawala sa bahay si Guison. Kung free ka, puwede kang bumisita,” basa ko sa message niya.

Doon palang, alam ko na agad ang gusto niyang mangyari. Saka, normal siya ngayon, hindi lasing, ibig sabihin ay tanda niya ang mga nangyari sa amin nung gabing iyon. Mukhang desidido na rin talaga si Ralia na makipaglandian sa akin.

Game ako diyan, sabi ko nga, hanggang hindi sila nagiging okay ni Guison, pagbibigyan ko muna  nang pagbibigyan si Ralia para mapawi ang lungkot niya. Kapag naging okay na silang mag-asawa, sige, saka lang din ako titigil.