Accueil / Mafia / Kiss of Ruin / The First Dance

Share

The First Dance

Auteur: mscelene
last update Dernière mise à jour: 2025-08-31 10:48:58

Elara’s POV

The low hum of music filled the club, softer tonight, as if the world itself decided to slow down. Hindi ko alam kung paano ako napapayag na pumunta rito ulit—pero nandito na ako, nakatayo sa gilid habang pinapanood si Damian makipag-usap sa ilang tauhan niya.

He looked… untouchable. Tall, broad-shouldered, wearing a perfectly tailored black suit na parang ginawa lang para sa kanya. His presence dominated the entire room, kahit hindi siya nagsasalita.

“Lost?” bumungad ang malalim niyang boses nang mapansin niyang nakatingin ako. May bahagyang kurba ang labi niya, pero hindi iyon ngiti—parang warning. Parang panlilinlang.

“I’m fine.” I muttered, quickly looking away. Pero kahit anong gawin ko, ramdam ko ang bigat ng mga mata niya sa akin.

And then, the music changed. From a steady beat, naging isang slow, haunting melody. Para bang sinadya. Para bang siya mismo ang may utos.

Damian walked towards me, his steps deliberate. Bawat hakbang niya ay parang pumapalo sa dibdib ko, pinapaalala kung gaano ka-dangerous ang lahat ng ito. Nang huminto siya sa harap ko, hindi na ako makahinga.

“Dance with me.” he said. Hindi utos, hindi tanong. It was both.

“Here? Now?” Napalingon ako sa paligid—his men, the dim lights, the entire atmosphere na parang hindi bagay sa isang simpleng sayaw.

“Yes. Here. Now.” His hand extended, palm open, waiting.

Alam kong dapat kong tanggihan. Alam kong mali. Pero bago pa ako makapag-isip ng dahilan, my hand was already in his. Mainit ang palad niya, mahigpit ang kapit—hindi nakakakulong, pero malinaw na hindi niya ako bibitawan.

He pulled me closer. Too close. My chest brushed against his, and I swear my knees almost gave in. His scent—smoke, leather, danger—wrapped around me like a cage I secretly didn’t want to escape.

“Relax,” he murmured, his lips brushing the shell of my ear. “I won’t bite… unless you ask me to.”

My heart lurched. “You’re impossible.”

“And you’re trembling.” His voice was low, smug, but also strangely gentle. “Why?”

Because you scare me. Because you fascinate me. Because I know I’m falling even though I promised myself I wouldn’t.

Pero hindi ko sinabi. Instead, I whispered, “Maybe it’s the music.”

He chuckled, deep and dark, his chest vibrating against mine. “Liar.”

His hand slid down my back, stopping just above my waist. My body betrayed me, leaning into him as the world blurred away. The music swelled, and suddenly, it wasn’t just a dance. It was something more—something dangerous.

When his forehead touched mine, I forgot how to breathe.

“Elara.” he whispered, my name rolling off his tongue like a vow. Or maybe a curse.

My lips parted, my pulse racing uncontrollably. For one fleeting second, I wondered if he’d kiss me. If I’d let him.

And then—

“Damian!” A voice broke the spell, one of his men rushing toward him.

Damian stiffened, ang kamay niya hindi kumalas sa akin. His eyes darkened, shifting from intimate to lethal in a heartbeat.

“Later,” he promised, his gaze burning into mine before turning to face the intruder.

And just like that, the moment shattered.

---

Damian’s POV

I never should’ve asked her to dance.

Pero mula nang pumasok si Elara sa club ngayong gabi, wala akong ibang ginawa kundi bantayan siya. Every glance, every nervous flicker of her eyes, every stubborn tilt of her chin—it was driving me insane.

So when the music changed, I took it as a sign. A chance.

The second her hand slipped into mine, something snapped inside me. Ang lambot ng balat niya, ang init ng palad niya—ibang klase ang epekto. I’ve touched a thousand women before, pero wala pa ni isa ang nakapagpatibok ng puso ko ng ganito. Wala pa ni isa ang nakapagpayanig ng mundo ko.

Pulling her close was selfish. Hell, lahat ng ito was selfish. Pero nang maramdaman ko siyang nakasandal sa akin, nang makita ko ang takot at sabay na pananabik sa mga mata niya… I knew I was already ruined.

Her scent—sweet, delicate, untouched—clashed with the darkness in me. I shouldn’t want her. She doesn’t belong in my world. And yet… I wanted nothing more than to keep her here, caged in my arms.

When I teased her, when I whispered against her ear, I wasn’t just playing. I was testing her. Gusto kong makita kung hanggang saan siya tatagal. Kung tatakbo siya… o mananatili.

But she didn’t run. She trembled, yes. But she stayed.

And for the first time in years, I almost kissed someone not out of lust, not out of control—pero dahil kailangan ko. Dahil siya ang kailangan ko.

“Elara.” I whispered, and the way she looked at me back—God, it undid me.

Then the interruption came. A soldier rushing in, breaking the moment I wasn’t ready to let go of. I wanted to kill him then and there for ruining it.

Pero hindi ko ginawa. I tightened my hold on her instead, refusing to let the moment die completely.

“Later.” I promised her.

Because I meant it.

There will be a later.

Because I don’t care what it takes—Elara Cruz is mine.

---

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • Kiss of Ruin   The Queen’s Trial

    Elara’s POVHindi nila ako kinadena nang ipatawag nila ako.Doon ko agad nalaman—hindi ito tungkol sa hustisya.Kung may tanikala, magiging biktima ako.Pero ito?Ito ang klase ng trial na gusto kang paliitin. Tahimik. Maayos. Nakangiti.Nagtipon ang High Tribunal sa madaling-araw, sa Sanctum Hall—yung lugar na dapat mas mabigat ang batas kaysa dugo, at ang mga korona, marunong yumuko sa papel. Nakabitin ang mga bandila ng empire—itim at ginto, puno ng mga siglong pagsunod.Puno ang bawat upuan.Mga maharlikang takot sa akin.Mga pari na hindi ako makontrol.Mga councilor na sinubukan akong baliin—at nabigo.At sa dulo ng bulwagan, sa mataas na dais na puting bato, naroon si Damian.Hindi sa tabi ko.Hindi sa likod ko.Sa itaas.Hari. General. Apoy.Hindi niya ako tinitingnan nang pumasok ako. Hindi na kailangan. Ramdam ko pa rin ang bigat niya sa likod ko—pamilyar, masakit, hindi pa tapos.Hindi ito kagagawan niya.Pero hindi niya rin pinigilan.Mas masakit iyon kaysa kahit anong sug

  • Kiss of Ruin   The Throne of Two Fires

    Elara’s POV Hindi naghihiwalay ang mga empire sa isang sigaw.Naghihiwalay sila sa isang desisyon.Tahimik ang simula—sobrang tahimik na karamihan ay hindi namamalayan na may linya nang iginuhit… at tinawid. Isang utos na sinusunod. Isang utos na binabalewala. Isang bandilang itinaas nang kalahating segundo nang huli. Isang mensaherong unang yumuyuko sa akin—bago pa kay Damian.O minsan, hindi na siya yumuyuko kay Damian at all.Pagdating ng katapusan ng linggo, hindi na nagpapanggap ang capital.Nakatayo pa rin ang citadel—itim na bato, matigas ang loob—pero sa loob, iba na ang hangin. Hindi kaguluhan ang nararamdaman.Tension.Direksyon.Hindi takot—kundi layunin.Dalawa pa rin ang may hawak ng iisang pangalan ng korona.Pero alam na ng empire ang totoo.May dalawang apoy na ngayon.Si Damian, naghahari mula sa war council chamber—napapalibutan ng mga heneral, bakal, at disiplina. Mas madilim ang mga bandila niya ngayon—itim na may hibla ng pula. Kapag nagsalita siya, sumusunod ang

  • Kiss of Ruin   The Storm Within

    Elara’s POVNauna ang bagyo bago dumating si Damian.Nagtipon ang maiitim na ulap sa ibabaw ng kabisera, parang pigil na hininga. Mabigat ang hangin, may lasa ng bakal at ulan. Humahampas ang mga banner sa battlements, sumisigaw sa lakas ng hangin, parang alam ng imperyo ang paparating.Ako rin.Nakatayo ako sa pinakamataas na balkonahe ng citadel, mahigpit ang balabal sa balikat ko, nakatingin sa northern road na humihiwa sa lambak sa ibaba. May mga sulo sa kahabaan nito—isang parating na konstelasyon ng apoy.Bumalik na ang Black Legion.Mabilis kumalat ang balita. Tumunog ang mga kampana. Nagkagulo ang mga courtier na parang mga ibong nagulat. Pabulong ang mga lingkod, tumuwid ang mga guwardya, at biglang naalala ng council kung paano ngumiti ulit.Umuuwi na ang hari.Kumuyom ang mga daliri ko sa batong rehas.Hindi ako nakaramdam ng ginhawa.Naramdaman ko ang banggaan—parang dalawang alon na magtatagpo at magwawasak ng baybayin.Pagpasok ni Damian sa tarangkahan, umalingawngaw ang

  • Kiss of Ruin   The Betrayal Unveiled

    Elara’s POVHindi dumarating ang katotohanan na parang kulog.Dumarating ito nang tahimik.Matiyaga.Parang patalim na dahan-dahang sumisingit sa pagitan ng mga tadyang—kapag tumigil ka na sa pagtingin kung saan ito manggagaling.Ang unang hibla lumitaw sa archives.Hindi ko man lang hinahanap.Ganoon nagsisimula ang lahat ng totoong pagtataksil.Sa ilalim ng citadel, humihinga ang archives ng lamig at alikabok—parang baga ng lupa na puno ng bakal, lumang papel, at mga multo ng imperyong naniwalang panghabang-buhay sila. Ang mga estante ay nakatayo na parang mga lapida; bawat scroll, isang pangakong minsang isinumpa at kalauna’y binasag. Naglalakad ako sa makikitid na pasilyo na may disiplina ng isang iskolar, nire-review ang mga border treaty bago ang panahon ni Damian, naghahanap ng pang-pressure sa mga northern lords na nagsusuot ng loyalty na parang hiniram lang.Focus ako.Kontrolado.Hanggang sa hindi na.Luma ang ledger—bitak-bitak ang leather spine, kupas ang tinta na naging m

  • Kiss of Ruin   The Queen Alone

    Elara’s POVNawala si Damian pagsikat ng araw.Walang paalam.Walang away.Walang huling halik na sana’y nakabasag ng loob ko at hinila ako pabalik sa bigat ng presensya niya.Wala.Pag-angat pa lang ng araw sa eastern towers, wala na ang mga banner niya sa city walls. Umalis na ang Black Legion—pa-north, papunta sa borderlands, hinahabol ang digmaang wala pang pangalan. Ramdam lang. Parang pressure sa ilalim ng balat. Alam ng council ang nangyari kasabay ng buong imperyo—sa pamamagitan ng bakanteng iniwan niya.Mas malaki ang pakiramdam ng throne room nang wala siya.Hindi is more empty.Mas malawak.Parang espada na tuluyang hinugot sa kaluban—lantad, delikado, at handang gamitin.Mag-isa akong nakaupo sa pagitan ng dalawang trono. Ang puwesto sa tabi ko, sadya kong hindi ginagalaw. Kaya ko naman ipatanggal. Isang utos lang. Pero hindi ko ginawa.Mas malakas ang kawalan kapag sinadya.Kumakalat ang bulungan sa korte parang mga insektong gumagapang sa marmol at seda.“Mag-isa na siya

  • Kiss of Ruin   The Night of Shadows

    Elara’s POVTahimik ang city—yung klaseng katahimikan na parang napagdesisyunan na ng mundo na wala na talagang pag-asa.Dumadaan ako sa abandoned passage sa ilalim ng eastern tower, hoodie pulled tight, bawat hakbang kabisado ng katawan ko kahit hindi ng mata. Ginawa ang daanang ’to para sa mga babaeng kailangang maglaho—mga asawa, mga reyna, mga lider na kailangang manahimik para mabuhay.Ngayong gabi, kanlungan siya ng multo ng kung ano kami dati ni Damian.May isang ilaw sa dulo ng hallway.Nandun na siya.Nakatayo si Damian sa pagitan ng dilim at ilaw, parang hinati ng apoy at alaala. Hindi siya lumingon nang marinig niya ako. Hindi niya kailangan.Kabisado niya ang tunog ng mga paa ko.“Dumating ka,” sabi niya.Mababa ang boses niya. Hindi malamig. Pagod.“Sabi ko darating ako,” sagot ko. “Hindi pa rin ako marunong bumali ng pangako.”May lumabas na tunog mula sa kanya—hindi tawa, hindi buntong-hininga.“Ganun din ako,” sabi niya. “Kahit minsan, may kapalit.”Huminto ako ilang h

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status