LOGINChapter 03. ไม่รู้ตัว NC
“อื้ม ซี๊ดด คอปไม่ไหวแล้ว ขยับเลยนะ “ปากหนาครางออกมาอย่างชอบใจเมื่อคนใต้ร่างทั้งแน่น ทั้งตอดรัดเขามากเกินกว่าครั้งไหนๆ ตับ! ตับ! ตับ! ” อ๊ะ จะเจ็บ! พี่คอป! วาเจ็บ! ฮืออ “นาวาจับแขนแกร่งเอาไว้แน่น ขาเล็กอ้าออกกว้างอย่างช่วยไม่ได้ เพราะตอนนี้ร่างแกร่งกำลังโน้มตัวลงมาอยู่กลางระหว่างขาของเธอ พร้อมกับเอวหนาที่สาวเข้าสาวออกในร่องรักของเด็กสาวอายุสิบแปดย่างสิบเก้าปีด้วยความรู้สึกหึกเหิมและฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ทำให้เขายังคงไม่รู้ตัวว่าตอนนี้เขาเผลอ....เปิดซิงน้องสาวของเพื่อนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว “เดี๋ยวก็หาย ของคอปใหญ่ ยังไม่ชินอีกเหรอ หึ” ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มออกมาก่อยจะหันเหความสนใจไปหาหน้าอกเนินนูนที่ถูกบราเซียสีดำสนิทปิดอยู่ตรงหน้า ฟึ่บ! มือหนาจัดการถอดมันออกอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้มือบีบขยำมันอย่างสนุกตามสไตล์ของเขาจนก้อนเนื้อตรงหน้าปลิ้นออกมาตามง่ามมือแกร่งไปหมด “เจ็บ! อ๊าา พะพี่อย่าทำแรงสิ! “ปากเล็กโวยวายน่ำเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่อท่อนบนและท่อนล่างโดนอีกคนสาดใส่ความดุเดือดไม่ต่างกัน ” ทำไมนมเล็กกว่าเดิม อาา แต่แน่นเด้งสู้มือดี “ ปึก! ปึก! ปึก! ร่างสูงพอจะรับรู้ได้ถึงความแตกต่างของร่างกายคนตรงหน้าอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่เขาเมา ทำให้เขายังคงไม่เข้าใจว่าคนตรงหน้าไม่ใช่เจสซี่ผู้หญิงที่เขาคิดถึง กลิ่นคาวเลือดค่อยๆ คละคลุ้งขึ้นมาจนทั้งสองรับรู้ได้ว่าบริเวณนั้นของหญิบสาวคงฉีกขาดจนมีเลือดไหลออกมา แต่เนื่องจากขนาดของเขามันใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยอยู่แล้ว เจคอปจึงไม่ได้แปลกใจอะไรหากเขาจะทำหญิงสาวเลือดออกในคืนนี้ “อะอ๊าา พี่อ๊าา วะวาจะไม่ไหวแล้ว อึก “ ” อื้มม เสร็จไวจัง” ตับ! ตับ! ตับ! แม้หญิงสาวจะกระตุกเกร็ง เสร็จสมอารมณ์หมายไปแล้ว แต่เอวหนาก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะหยุดกระแทกแต่อย่างใด เจคอปตอกอัดแก่นกายไซซ์ห้าสิบหกของตัวเองใส่ร่องสาวที่หุบเข้าหุบออกตามแรงตอกอัดของเขาด้วยความรู้สึกชอบใจเป็นอย่างมาก แม้ขนาดตัวของคนตรงหน้าจะดูเล็กลงกว่าปกติ แต่ทว่ากลิ่นกายหอมอ่อนๆ และหน้าอกเด้งสู้มือของคนใต้ร่าง ทำเอาเขาอยากกระแทกเธอแรงๆ แบบนี้ซ้ำๆ ทั้งคืน ส่วนนาวาก็ได้แต่นอนหมดแรงปล่อยให้อีกคนส่งท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของเขาผ่านเข้ามาในร่องเล็กของตัวเองอยู่แบบนั้นอย่างทำอะไรไม่ได้ แม้ความเจ็บและจุกจะมีอยู่มากแต่ทว่าร่างกายของเธอกลับตอบสนองเขาได้เป็นอย่างดี เจคอปทำให้เธอได้รู้จักกับอาการเสียวซ่านจนตัวเบาหวิวราวกับลอยละล่องอยู่บนปุยเมฆแต่หลังจากนั้น มันเหมือนกับเขาได้กระชากเธอลงมาจากที่สูงอีกครั้ง....ร่างเล็กจุกหน่วงท้องน้อยทุกครั้งในยามที่เขากดแทรกแก่นกายของตัวเองผ่านเข้ามาจนสุดลำและดึงออกไปจนแทบสุดด้ามก่อนจะอัดกระแทกใส่มันเข้ามาใหม่ “อึก! จุก ฮือ พี่คอปวา อ๊ะ” “อื้มม จะแตก” ปึก! ปึก! ปึก! ร่างสูงไม่รอช้าที่จะเร่งความเร็วขึ้นมาอย่างถี่ยิบเพราะบริเวณปลายหัวบานของเขาเริ่มรู้สึกเหมือนกำลังจะมีบางอย่างหลั่งออกมา “อ๊ะ อ๊า” “อ่าาาส์” ใช้เวลาไม่กี่วินาที น้ำเชื้อสีขาวขุ่นก็ถูกพ่นใส่เข้าไปในร่องเล็กจนหมดสิ้น ความเร่าร้อนเมื่อครู่ได้จบลงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นาวาทิ้งแขนขาลงเตียงอย่างหมดแรง รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่พุ่งเข้าสู่ตัวเธอ ก่อนที่ความรู้สึกร้าวระบมจะค่อยๆ แทรกผ่านร่างกายเล็กเข้ามา ความอ่อนเพลียกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาเกือบๆ ครึ่งชั่วโมงทำให้ดวงตากลมโตค่อยๆ หลับลงไปในที่สุด เช่นเดียวกับเจคอปที่พอเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไปเขาก็ค่อยๆ ดึงท่อนรักของตัวเองออกมาจากร่องเฉอะเเฉะ พร้อมกับรู้ตัวว่าตัวเองเผลอปล่อยในใส่ไปในร่องสาวตรงหน้า “เจส....คอปรักเจสนะ อย่าทิ้งคอปได้ไหม” ร่างสูงล้มตัวลงนอนข้างๆ คนตัวเล็กที่หลับไปแล้ว ก่อนจะดึงหญิงสาวเข้ามากอดอย่างแนบแน่นในสภาพที่ไม่มีใครสวมใส่เสื้อผ้า เจคอปยังคงคิดว่านาวาคือเจสซี่ เขามองไม่เห็นหน้าเธอและยังคงอยู่ในฤทธิ์ของความเมา สมองของเขาเชื่อไปตั้งแต่แรกว่าคนที่ตัวเองมีอะไรด้วยคืออดีตแฟนสาวจริงๆ เขาถึงได้นอนกอดคนข้างๆ ไปแบบนั้นตลอดทั้งคืน -รุ้งเช้า- นาวินตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความงุนงง เมื่อไม่เห็นเพื่อนของตัวเองนอนอยู่ข้างกาย ขาแกร่งเดินออกมาดูที่ห้องรับแขกตั้งแต่เช้าตรู่แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเพื่อนอย่างเจคอป ร่างสูงจึงผุดคิดไปว่าเพื่อนรักอาจจะหนีกลับคอนโดของตัวเองไปแล้ว ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น ร่างสูงของลูกมาเฟียใหญ่ก็เปิดประตูห้องนอนออกมาพร้อมกับสวมใส่ชุดนักศึกษาเรียบร้อย วันนี้เขามีสอบ ถ้าไม่ติดว่ามีสอบคงได้ตามไปหาเจอคอปก่อน เพราะเขากลัวเพื่อนจะเศร้ามากหากได้อยู่คนเดียว คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่นเมื่อเห็นว่ารองเท้าของเพื่อนตัวเองยังวางอยู่ที่เดิม แต่เขากลับไม่เห็นร่างของเจคอปเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อคมหันไปมองบานประตูห้องนอนอีกห้องอัตโนมัติ หัวใจพลันรู้สึกตะหงิดๆ แปลก เจคอปคงไม่ได้เข้าห้องผิด ไปนอนกับน้องสาวของเขาหรอกใช่ไหม.... คิดได้แบบนั้นนาวินก็ไม่รอช้าที่จะสาวเท้าไปหยุดยืนอยู่บริเวณหน้าห้องนอนสำหรับรับแขก แต่ในขณะที่มือแกร่งกำลังจะเอื้อมไปบิดกลอนลูกบิดเพื่อเปิดเข้าไปด้านในนั้น โทรศัพท์เครื่องหรูของเขากลับดังขึ้นมาเสียก่อน.... ครืด~ ครืด~ เคย์เดน “ฮัลโหล” เจ้าของคอนโดจึงจำต้องผละความสนใจจากเรื่องตรงหน้าไปสนใจโทรศัพท์ของตัวเองเสียก่อน ‘ไอ้เชี้ยวิน ออกมายัง สอบเสร็จอาจาร์ยจะให้พรีเซ้นต์งานต่อเลยนะเว้ย รีบมา ‘ ” อืม กำลังไป “ได้ยินแบบนั้นนาวินก็ไม่รอช้าที่จะเดินออกไปจากคอนโดของตัวเอง ตอนนี้เขาไม่มีเวลามากพอที่จะหาความจริงอะไรทั้งนั้น เพราะเอกสารพรีเซ้นต์งานกลุ่มอยู่ที่เขาทั้งหมด หลายชั่วโมงต่อมา.... “ออ๊ะ” ผมค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ ด้วยอาการปวดหัวขั้นสุด สิ่งแรกที่ผมจำได้คือคำบอกเลิกของเจสซี่ที่เธอพูดใส่หน้าผมเมื่อวานหลังจากนั้นผมก็มาหาไอ้วินแล้วก็นั่งดื่มกันอยู่ที่คอนโดมัน พอรู้แบบนั้นความหน่วงชาบริเวณหัวใจก็ค่อยๆ ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกเสียศูนย์ ไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อไปกับชีวิตเพราะคนที่เคยวางแผนว่าจะอยู่ด้วยกัน ตอนนี้เขาได้ทิ้งผมไปแล้ว..... ” ...... “แต่ไม่ทันที่ผมจะได้คิดเรื่องของเจสซี่ไปมากกว่านั้น สายตาของผมดันเหลือบไปเจอแผ่นหลังของใครคนหนึ่ง มันขาวเนียนราวกับหลังของผู้หญิง..... ใคร!? เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่!? ผมค่อยๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ผมจำเหตุการณ์หลังจากที่ไอ้ลูคัสกับไอ้ธีโอกลับไปไม่ได้ด้วยซ้ำ... ดวงตาของผมค่อยๆ ชะงักไปหลังจากได้รับรู้ว่าร่างกายชองตัวเองเปลือยเปล่า ไม่มีอะไรห่อหุ้มร่างกายสักชิ้น แถมบริเวณท่อนรักของตัวเองก็รู้สึกเหนียวเหนอะราวกับว่าเมื่อคืน....ผมได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกไป “อ๊า ปวดหัว” แม้จะรู้สึกสงสัยมากแค่ไหน แต่ตอนนี้อาการของผมนั้นค่อนข้างแย่ เพราะหัวของผมตอนนี้กำลังรู้สึกปวดจนไม่อยากจะคิดเรื่องอะไรต่อไปอีกแล้ว แต่ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร....ไอ้วินโทรเรียกผู้หญิงมานอนกับผมงั้นเหรอ เพราะแผ่นหลังเล็กนี่ไม่มีทางใช่ของเจสซี่แน่ๆ เธอดูตัวเล็กกว่ามาก เนื่องจากคนที่นอนอยู่ข้างๆ ผมหันหน้าตะแคงไปอีกทาง ดูเหมือนเธอ....ก็ไม่ได้สวมเสื้อผ้าเหมือนกันสินะ ผมถึงไม่สามารถเห็นใบหน้าของคนข้างๆ ได้ชัดๆ พรึ่บ! คิดได้แบบนั้นผมก็ไม่รอช้าที่จะดึงผ้าห่มออกจากท่อนล่างของตัวเอง ตอนนี้ผมรู้สึกหิวน้ำและแฮงค์เหล้าเมื่อคืนเป็นอย่างมาก ต้องทำอะไรสักอย่างให้รู้สึกดีขึ้นหน่อย แต่ทว่า....ในจังหวะที่ผ้าห่มเปิดออกสายตาของผมดันเหลือบไปเจอคราบเลือดสีแดงสดกับร่องรอยคราบน้ำเชื้อของตัวเองที่แห้งกรังปรากฎอยู่บนที่นอนสีขาวเป็นวงกว้าง พร้อมกับคำพูดของไอ้วินที่ฉายชัดเข้ามาในหัวของผม ‘เออ งั้นกูไปนอนก่อนนะ คืนนี้นอนห้องกูนะเว้ย เพราะห้องรับแขกน้องกูนอน ‘ อย่าบอกนะว่า.....ผู้หญิงที่นอนกับผมไปเมื่อคืนคือ “นาวา” ผมเผลอเอ่ยเรียกคนข้างๆ ออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา หัวใจของผมเริ่มเต้นแรงขึ้นทีละนิด เมื่อเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด อาการปวดหัวหายไปในภายพริบตา หัวใจภาวนาอย่าให้เป็นแบบนั้นเลย เพราะลำพังแค่มีเรื่องของเจสซี่เรื่องเดียว ปัญหาของเขาก็รุมเร้าจนตั้วรับแทบไม่ทันแล้ว ยิ่งถ้ามีเรื่องของน้องสาวเพื่อนมาอีก.... ชีวิตของเขาคงไม่สามารถสงบสุขได้แน่ๆ! “อะอื้อ อ๊ะ” น้ำเสียงหวานๆ ของคนที่กำลังรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาทำให้ผมได้สติ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นไปมองร่างเล็กของแผ่นหลังขาวเนียนนั้นอย่างลุ้นระทึก เธอกำลังจะหันหน้ามาทางผมแล้ว พรึ่บ! “อโอ้ย เจ็บ!” “.....” ผมนิ่งอึ้งไปทันทีที่ได้เห็นเจ้าของใบหน้าเรียวสวย เหมือนร่างกายมันชาไปโดยอัตโนมัติ ปากแทบจะขยับพูดอะไรออกมาไม่ได้ มีแต่ความอื้ออึงในสมองเท่านั้นที่ผมรู้สึกได้! เมื่อคืนผมทำอะไรลงไป!? ผมมีอะไรกับน้องสาวของเพื่อนตัวเอง แถมยังเป็นผู้ชายคนแรกของเธอด้วยเนี้ยนะ! Shit!!! #จังหวะนี้ ชิหายแล้วววว ใครชอบอิโบ้ แนะนพมาทางนี้ อิอิตอนพิเศษ :) @วันรับปริญญา “ยินดีด้วยนะคะคุณแฟนสุดหล่อของวา” นาวาเดินถือช่อดอกไม้ช่อโตมาให้แฟนหนุ่มด้วยสีหน้าสดใส วันนี้เป็นวันดี วันที่เจคอปเรียนจบ ซึ่งแน่นอนว่าเธอจะไม่พลาดวันนี้แน่นอนเพราะนอกจากเจคอปก็ยังมีนาวินที่เรียนจบ รวมไปถึงเพื่อนๆในกลุ่มพี่ชายของเธอทุกคน “ส่วนนี่ ของคุณพี่ชายสุดหล่อของวาค่ะ” นาวาหันไปยื่นดอกไม้อีกช่อให้นาวิน “ทำไมของพี่เล็กกว่ามัน” นาวินแสร้งถามขึ้นมา เขาไม่ได้คิดไปเอง แต่น้องสาวของเขาให้ดอกไม้แฟนใหญ่กว่าพี่ชายที่โตตามกันมาติดๆ เขาควรจะเสียใจไหม? “อ้าว ก็พี่ไม่ใช่แฟนวานี่” นาวาตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “นาวา...” นาวินจึงกดเสียงเข้มเอ่ยเรียกน้องสาว แต่เขาไม่ได้โกรธอะไรเธอ “เฮ้ยๆ เรามาถ่ายรูปกลุ่มกันหน่อยดิวะ” เสียงของธีโอดังขึ้น ทุกคนจึงเดินมารวมกลุ่มกันก่อนที่นาวากับยู่ยี่จะเดินไปหาที่หลบแดดแถวๆนั้น ปล่อยให้หนุ่มๆทำอะไรกันไปก่อน “โอ๊ะ! นั่นไงมาแล้ว สวัสดีจ้าน้องน้ำหอม” นาวาจูงมือยู่ยี่เดินเข้ามาหาแฟนสาวของครูซด้วยรอยยิ้มสดใส ตอนนี้พวกหนุ่มๆกำลังถ่ายรูปรวมกันอยู่ สองสาวจึงมายืนหลบแดดรออยู่ตรงนี้ “เอ่อ สวัสดีค่ะ” น้ำหอมทำหน้างงๆมองสองสาวต
Chapter63.เปิดตัวอย่างเป็นทางการ @คอนโด ตึก ตึก ตึก ”ทำไมไม่ตอบข้อความเลยล่ะ พี่วินคงไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม“ นาวาเดินวนไปมาอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยความไม่สบายใจ หลังจากที่เธอปริปากบอกทุกอย่างให้นาวินฟัง พี่ชายของเธอก็สั่งห้ามไม่ให้เธอพูดอะไรออกไปในตอนนี้ เธอรู้ดีว่านาวินจะต้องหาทางพูดคุยกับเจคอปแน่ๆ นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่ไว้วางใจ นาวินอาจจะโกรธเจคอปก็ได้ ออด~ ออด~ เสียงออดดังขึ้นทำให้นาวาหยุดชะงักก่อนจะรีบเดินไปดูว่าใครมาหาเธอ พอเห็นว่าเป็นเจคอป มือเล็กก็ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูให้ แกร๊ก! “พี่! เป็นยังงะ....” ดวงตากลมโตชะงักไปเมื่อสังเกตุเห็นบริเวณมุมปากหนามีเลือดซิบอยู่ “พี่เป็นอะไรอะ ไปมีเรื่องกับใครมา อย่าบอกนะว่า!?“ ใบหน้าสวยบูดบี้งขึ้นมาทันควัน พอได้รับรู้ว่าเจคอปโดนนาวินต่อยจนถึงขั้นเลือดออกแบบนี้ “พี่วินนะพี่วิน วาขอแล้วแท้ๆว่าอย่าทำอะไรพี่” เธอบ่นพลางใช้สำลีชุบยาทาแผลให้ร่างสูงไปพลางๆ “อะอ๊ะ” “ขะขอโทษ วาทำแรงไปหน่อย” เพราะเธอมัวแต่โมโหพี่ขายตัวเองถึงได้เผลอทำเเรง “หึ ไม่เป็นอะไร พี่แค่แสบ” ปากหนายกยิ้มรู้สึกเอ็นดูแฟนสาวของตัวเองเป็นอ
Chapter62.ความลับแตก แกร๊ก~ เสียงประตูห้องถูกเปิดออกโดยมือหนาของนาวิน พร้อมกับหัวใจของนาวาที่เต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาเสียให้ได้ ปกตินาวินไม่ใช่คนพูดมากอะไรอยู่แล้ว แต่วันนี้บรรยากาศมันดูอึมครึมแปลกๆจนเธอรู้สึกได้ “มีอะไรจะเล่าให้พี่ฟังไหม” คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนคำถามที่ฟังดูรู้สึกเย็นชาแบบนั้นถามขึ้น เธอต้องตั้งสตินะนาวา! เธอจะสติแตกไม่ได้! “พี่หมายถึงเรื่องอะไรเหรอ” หญิงสาวตีหน้าซื่อถามกลับ “เรื่องที่พี่ควรรู้แต่ไม่มีใครบอก“ นาวินกอดอกจ้องหน้าน้องสาวด้วยสีหน้าเรียบนิ่งยากเกินจะคาดเดาความคิดของเขา ”......“ ”พี่วิน....คือวา“ ”คบกับมันตั้งแต่ตอนไหน“ ”!!!“ ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นมา เมื่อโดนยิงคำถามออกมาตรงๆ มือเล็กจิกเข้าหากันแน่น นาวินรู้เรื่องนี้อยู่แล้วจริงๆสินะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอกำลังโดนพี่ชายไล่ต้อนจนจนมุมแบบนี้ “พะพี่รู้เรื่องแล้วเหรอ“ ”อืม รู้มาสักพักแล้ว แต่ไม่มีใครยอมพูดก็เลยต้องมาถาม แล้วก็รอยที่คอของเรา คิดว่าพี่จะไม่เห็นหรือไง?“ ”เล่าให้พี่ฟังทั้งหมดตั้งแต่แรก“ อีกด้าน @เจทีคอปเปอเรชั่น ”ผมจัดการปล่อยข่าวไปแล้วครับ
Chapter61.ขอทำนะ NC+ “ฮึก วากลัว....วากลัวพี่จะเห็นวาเป็นตัวแทนของคนอื่น” “.....ฮื้ออ เพราะวามาทีหลัง” พรึ่บ! ผมดึงร่างเล็กเข้ามากอดด้วยความรู้สึกเสียใจ เพราะสาเหตุนี้เองเหรอ เธอถึงพยายามหลบหน้าผมมาโดยตลอด ผมนึกไม่ถึงเลยจริงๆ แล้วจู่ๆทำไมนาวาถึงได้รู้สึกคิดมากกับเรื่องนี้ หรือว่ามีอะไรที่ผมยังไม่รู้? “พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยจริงๆ อย่าร้องไห้ได้ไหม พี่รักเรานะ เราเป็นแฟนพี่“ ผมลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเพื่อปลอบประโลมเธอ เพราะผมจะไม่ใช้อารมณ์อีกต่อไป ยิ่งใช้มันก็จะยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ”ฮึก แต่คืนนั้นพี่นอนกับวาเพราะพี่เข้าใจผิดคิดว่าวาเป็น....“ ผมใช้นิ้วชี้ของตัวเองวางไปบนริมฝีปากสีชมพูสดเพื่อสั่งให้อีกคนหยุดพูด เพราะผมรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไรออกมา วันนั้นมันคือความผิดพลาดแต่มันคือความผิดพลาดที่ทำให้ผมรู้สึกดีที่สุด เพราะมันทำให้ผมได้มีเธออยู่ข้างๆตอนนี้ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้พี่ก็จะทำมันเหมือนเดิม” ผมบอกเธอออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้คนรักของผม “มีอะไรจะบอกพี่ไหม“ ผมตัดสินใจถามออกไปตรงๆ นาวามองหน้าผมสักพักก่อนจะยอมพูดออกมา “วาเจอแฟนเก่าพี่” “เจสซี
Chapter60.เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน "พี่.....เห็นวาเป็นตัวแทนของใครหรือเปล่า“ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอัตโนมัติเมื่อได้ยินคำถามนั้นเพราะในความคิดของเขาไม่เคยมีเรื่องนี้อยู่ในสมองเลย ทำไมจู่ๆคนตัวเล็กถึงถามคำถามแบบนี้กับเขา? “เราพูดถึงอะไร พี่ไม่เคยเห็นเราเป็นตัวแทนของใคร” “จริงเหรอ แต่วะ.....” ”ทำอะไรกันน่ะ?“ ”!!!!“ ผลั่ก! มือเล็กจัดการผลักอกแกร่งตรงหน้าออกไปทันที เมื่อได้ยินเสียงธีโอดังขึ้นมาจากด้านหลัง ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกมาอย่างตกใจก่อนจะรีบเดินออกมาจากบริเวณนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ”ขะขอบคุณนะที่ช่วยดูตาวาให้ แต่ตอนนี้วาไม่เป็นอะไรแล้วแหละ“ ริมฝีปากบางแสร้งบอกเจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าไม่เข้าใจออกไป หญิงสาวฝืนยิ้มให้ดูเป็นปกติก่อนจะรีบเดินออกไปจากบริเวณนี้ เกือบไปแล้ว! “......” ลับหลังจากแผ่นหลังเล็กเดินออกไปแล้ว ธีโอที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็ขยับตัวเดินเข้ามาใกล้เจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ แล้วเมื่อไหร่เขาจะคุยกับเธอรู้เรื่อง!? “มึงมีอะไรกันรึเปล่าวะ?” แม้จะรู้สึกว่าสถานการณ์มันดูแปลกๆ แต่คนอย่างธีโอก็ยากที่จะเข้าใจในอะไรแบ
Chapter59.เป็นอะไร แชะ~ แชะ~ แชะ~ “กรี๊ดด สวยมาก~” เสียงสี่สาวกรี๊ดกร๊าดออกมาอย่างชอบใจในการถ่ายรูปที่ออกมาสวยมากๆ อากาศตอนนี้กำลังเป็นแสงของพระอาทิตย์ตกดิน พวกเธอจึงพากันกดชัตเตอร์แบบรัวๆ โดยไม่สนสายตาของหนุ่มๆ รอบข้างเลยแม้แต่น้อย ตึก ตึก เสียงเท้าหนาเดินมาหยุดอยู่ใต้ร่มต้นมะพร้าวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ดวงตาคมของเคย์เดนจับจ้องไปยังร่างเล็กของแฟนสาวที่สวมใส่ชุดวันพีชด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาไม่อยากทำให้คนตัวเล็กรู้สึกอึดอัดใจ เพราะความหึงหวงบ้าบอของเขา “จะมองอะไรขนาดนั้น” เสียงของเจคอปดังขึ้นพร้อมกับถือบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือมาสูบไปพลางๆ “ก็คนมันหวงนี่หว่า! ปกติเมียกูไม่แต่งตัวแบบนี้” เคย์เดนบ่นความในใจออกมา ก่อนจะหันไปมองบุหรี่ที่เพื่อนถืออยู่ด้วยความอยาก “เอามาตัวดิ” เจคอปได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะล้วงกระเป๋า ส่งบุหรี่ที่เหลือไปให้เพื่อน ก่อนจะยืนทอดสายตาจับจ้องไปยังกลุ่มของสาวๆ ไม่วางตาเช่นเดียวกัน เคย์เดนที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ลอบสังเกตุเพื่อนไปเงียบๆ “เพราะยัยเปี๊ยกนั่นแหละ….ดื้อดีนัก ชอบพาเมียกูดื้อ” ปากหนาบ่นลูกพี่ลูกน้องสาว เขาไม่เข







