แชร์

8. เผชิญหน้า

ผู้เขียน: พริ้มพราว
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-05 16:00:18

Chapter08. เผชิญหน้า

@The Winner Pud

“ทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง” นาวินหันไปถามผู้จัดการผับของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตาคมสอดส่องมองไปทั่วร้านด้วยความพึงพอใจที่ผลตอบรับของการเปิดผับวันแรก แลดูน่าพึงพอใจมากกว่าที่เขาคิด

“คนเยอะกว่าที่คาดครับ แต่ผมคิดว่าเราควรจ้างพนักงานมาเพิ่ม โซนวีไอพีแขกเรียกบ่อยครับ” คีรินตอบกลับเจ้านายหนุ่มด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“อืม ฝากดูแลความเรียบร้อยด้วยนะ”

“ครับ”

“โห้ว พี่วินดูสิเขาจูบกัน” นาวาที่เดินตามหลังพี่ชายมาติดๆเผลอดึงเสื้อแจ็คเก็ตของคนตรงหน้าอย่างลืมตัว

สาวน้อยวัยย่างเข้าอายุสิบเก้าปีมองแสงสีเสียงวิบวับตรงหน้าด้วยแววตาระยิบระยับ เสียงเพลงและดนตรีจากดีเจมันๆทำเอาร่างสวยเริ่มรู้สึกหึกเฮิมและกระปรี้กระเป่าจนอยากเต้น

นาวายิ้มร่า....รู้สึกตื่นตาตื่นใจกับทุกอย่างตรงหน้าเป็นอย่างมาก

“อย่าไปมอง” นาวินได้ยินแบบนั้นก็ชะงักสายตา ดึงหน้าน้องสาวให้ผละออกจากฉากที่เด็กไม่ควรมองอย่างว่องไว

ถึงแม้ว่าตอนนี้เด็กน้อยในวันนั้นจะโตจนเกือบเป็นสาวเต็มตัวแล้ว แต่สำหรับคนเป็นพี่ ในสายตาของเขายังมองเธอเป็นเด็กอยู่เหมือนเดิม

”ชิ ทำเป็นหวงไปได้ ว่าแต่....เรากำลังจะไปไหนกันเหรอ“ ปากเล็กยู่หน้าใส่พี่ชายพร้อมถามออกมา

”ไปชั้นวีไอพี เพื่อนพี่นั่งอยู่โซนนั้น”

นาวาชะงักไปแทบจะทันทีเพียงแค่ได้ยินคำว่า‘เพื่อน’ของพี่ชาย ภาพของเจคอปก็เด้งเข้ามาในหัวของเธออัตโนมัติ หัวใจดวงเล็กสั่นไหวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ยามนึกถึงความทรงจำในค่ำคืนนั้นที่ตัวเองพยายามลืมมันไป

“เพื่อนพี่...มีใครมาบ้างอะ”

“ก็น่าจะมาครบ“

”ไปเถอะ คนเริ่มเบียดแล้ว“

ฟึ่บ~

นาวินไม่รอช้าที่จะดึงแขนน้องสาวพาขึ้นไปข้างบน โดยไม่ทันสังเกตุเห็นสีหน้าร้อนรนใจของอีกคนเลยแม้แต่น้อย

เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดแทรกขึ้นมาตามกรอบหน้าสวย นาวาแทบจะกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอไปไม่ได้ เธอมัวแต่อยากออกมาเที่ยว จนลืมไปคิดไปเสียสนิทว่าอาจจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้

เหตุการณ์ที่เธอไม่อยากให้มันเกิด!

“ดะเดี๋ยวสิพี่วิน!”

แกร๊ก....

ในขณะที่นาวาได้สติกำลังจะเอ่ยท้วงออกไปก็ไม่ทันเสียแล้ว มือหนาของพี่ชายเธอได้ทำการเปืดประตูวีไอพีห้องสุดท้ายเข้าไปเสียแล้ว

ให้ตายเถอะ!

จังหวะนี้มันคืออะไรกัน!

“เฮ้ย เจ้าของร้านมาแล้วว่ะ”

เสียงแรกที่ฉันได้ยินคือเสียงของพี่ธีโอ ก่อนที่ดวงตาของฉันจะค่อยๆปรับโฟกัสได้ พร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆห้องเะื่อสังเกตุว่ามีใครอยู่ในนี้บ้าง

วันนี้พวกพี่เขาอยู่กันครบเลยสินะ....รวมถึงผู้ชายคนนั้นด้วย

“อ้าว ยัยเปี๊ยกก็มาด้วยเหรอ” พี่เคย์เดนเอ่ยทักฉันออกมาเป็นคนแรก

ถึงแม้ว่าตอนนี้ทุกคนในโต๊ะจะหันมามองฉันกับพี่วินเป็นตาเดียวกัน แต่ดวงตาคมคู่นั้นของพี่เจคอปทำเอาฉันรู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง ยิ่งไปกว่านั้น....ฉันกลับต้องเป็นฝ่ายชะงักไปเอง เมื่อสังเกตุเห็นว่ามีผู้หญิงนั่งอยู่ข้างเขาด้วย

หึ....พวกพี่เขาเรียกเด็กเอนเตอร์เทนมาด้วยสินะ

ชิ! เห็นแล้วหมั่นไส้!!

มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้างๆแล้วจะมาเสียเวลามองฉันทำไมล่ะ

“วะหวัดดีค่ะ“ ฉันพยายามเลิกสนใจผู้ชายคนนั้นก่อนจะส่งยิ้มแห้งๆเอ่ยทักพี่ๆทุกคนออกไปด้วยรอยยิ้มที่ฝืนสุดๆ ก่อนที่พี่วินจะดึงฉันให้นั่งลงข้างๆเขา

โชคดีที่เราได้นั่งคนละฝั่งกันและฉัรได้นั่งริมสุด!

”เหล้าโซดา แล้วก็น้ำเปล่า“

ควับ!

ฉันหันไปมองหน้าพี่วินทันทีเมื่อได้ยินพี่ชายสั่งให้พนักงานรินน้ำเปล่ามาให้ฉัน ทั้งๆที่ฉันมาเที่ยวร้านเหล้าแต่จะให้ฉันดื่มแค่น้ำเปล่าเนี้ยนะ ถามจริง?

”พี่วิน! วาไม่ใช่เด็กแล้วนะ“ ฉันทำสีหน้าบึ้งตึงใส่พี่ชายทันที สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนในโต๊ะได้ไม่น้อย แต่ฉันไม่ตลกน่ะสิ!

“นั่นดิไอ้วิน มึงก็เกินไป ปล่อยๆน้องบ้าง” ฉันหันไปยิ้มหวานให้พี่ลูคัสที่รู้ใจฉันดีที่สุด เหอะ! เพราะพี่เขาเป็นคนดีไงล่ะ

“หึ รีบเลยไอ้วินก่อนที่มึงจะโดนน้องมึงแดกหัว“

”พี่เคย์!! หุบปากไปเลยนะ!“ ฉันหันไปแว้ดเสียงใส่พี่เคย์เดนที่เป็นไม้เบื่อไม้เมาของตัวเองมาตั้งแต่เด็ก

ถึงพี่เคย์เดนกับพี่ครูซจะเป็นแฝดกัน แต่ให้ตายเถอะ นิสัยต่างกันชะมัด! อีกคนก็นั่งนิ่งบอกบุญไม่รับ อีกคนก็ได้แต่นั่งซุกนมสาว

”จะกินอะไร“ สุดท้ายพี่ชายของฉันที่เห็นว่าฉันตั้งท่าจะไม่ยอมแน่ๆก็หันมาถามฉันด้วยน้ำเสียงปลงและชิน

”เหล้า“

”ไม่ได้ มันเข้มไป“

”งั้น....มีค็อกเทลไหม“ ฉันถามพี่วินออกไป เอาจริงๆฉันก็ยังดื่มอะไรพวกนี้ไม่เก่งหรอก ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเวลาเมาคนเรารู้สึกเป็นยังไง มันจะมีความสุขหรือทรมานร่างกายกันแน่!

“เอาScrewdriverมาแก้วนึง”

ฉันยกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจที่สุดท้ายพี่วินก็ต้องตามใจฉัน ก่อนที่ดวงตาของฉันจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าพี่เจคอปกำลังนั่งมองหน้าฉันนิ่งโดยไม่พูดอะกฃไรออกมาสักคำ ปกติสถานการณ์ระหว่างฉันกับพี่เขามันไม่ได้ดูอึดอัดขนาดนี้หรอกนะ แต่ว่า....หลังจากคืนนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

“ไอ้คอปทำไมเงียบวะ ปกติมึงต้องเถียงกับน้องรักไม่ใช่เหรอ” เสียงพี่มอแกนที่นั่งอยู่ข้างๆพี่เจคอปดังขึ้น

ตึกตัก ตึกตัก

ใบหน้าของฉันเริ่มชาขึ้นมาทีละนิด หัวใจสั่นรัวไปหมด เมื่อจู่ๆพี่มอแกนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก็เอ่ยจุดชนวนขึ้นมาให้ฉันซะงั้น

“.....ผับมึงอายุยี่สิบไม่ใช่เหรอถึงจะเข้าได้” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาทำเอาฉันรีบเงยหน้าขึ้นไปมองเขา บอกตรงๆตอนนี้ฉันเดาไม่ออกเลยว่าพี่เขากำลังคิดอะไรอยู่

“อืม ใช่“ นาวินตอบกลับ

”แล้วน้องมึงอายุไม่ถึงเข้ามาแบบนี้จะไม่มีปัญหาเหรอ“ น้ำเสียงจริงจังของพี่เขาที่ดังขึ้นทำเอาทุกคนในโต๊ะหยุดชะงักคิดตาม

เขาต้องการอะไรกันแน่! ทำไมต้องทำสีหน้าเหมือนไม่พอใจฉันด้วยล่ะ!

”เห้ย มีจะซีเรียสทำไม นี่น้องเจ้าของผับนะเว้ย มันไม่ปล่อยให้มีปัญหาง่ายๆหรอก“ พี่ธีโอที่นั่งควงสาวสวยคนหนึ่งเอ่ยพูดออกมาติดตลกทำให้บรรยากาศอึมครึมเมื่อครู่ดูดีขึ้นกว่าเดิม

ฉันตัดสินใจตวัดหางตาใส่พี่เขาก่อนจะยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาดื่มด้วยความรู้สึกที่มีแต่คำว่าไม่เข้าใจสีหน้าท่าทางพวกนั้นเต็มไปหมด

หลายนาทีผ่านไป.....

“ชื่อเจคอปเหรอคะ ชื่อเพราะจัง”

ฉันเหลือบสายตาไปมองที่นั่งฝั่งตรงข้ามทันที เมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงที่นั่งอยู่ระหว่างพี่เคย์เดนกับพี่เจคอปเอ่ยถามร่างสูงด้วยท่าทางสนใจอย่างปกปิดไม่มิด

“ครับ”

“รับงานนอกนะคะ เผื่อคืนนี้สนใจอยากมีเพื่อน“ ฉันแทบจะตาลุกโชน เมื่อเห็นว่าเด็กนั่งดริ้งคนนั้นกำลังใช้มือลูบไล้เป้ากางเกงของพี่เจคอปอยู่

ความรู้สึกหงุดหงิดเริ่มคลืบคลานเข้ามาในหัวใจของฉัน ทั้งๆที่ไม่ควรรู้สึกแบบนี้แท้ๆแต่ทำไมฉันถึง! ขนาดเจ้าตัวยังนั่งนิ่งปล่อยให้ยัยนั่นแนบชิดบดเบียดด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้ายใดๆ นมซิลิโคนไซซ์ยักถูไถไปกับเเขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม มาถึงขั้นนี้ทำไมไม่ลากกันไปเปิดห้องเลยล่ะ!

โอ้ย! แล้วฉันจะไปสนใจทำไมละเนี้ย!

อึก อึก ปึง!

ฉันเผลอกระดกค็อกเทลแก้วที่สามลงคอไปหวังดับความรู้สีกน่ารำคาญในหัวใจของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่าการกระทำของฉันคงทำให้พวกพี่ๆที่นั่งพูดคุยกันอยู่บนโต๊ะรู้สึกงุนงงขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ฉันไม่สนหรอก!

“เอามาอีกกะ.....”

“พอแล้วนาวา”

ฉันชะงักนิ่งไปทันทีเมื่อกำลังจะอ้าปากสั่งค็อกเทลกับพนักงานอีกแก้ว แต่โดนพี่วินขัดคอขึ้นมาเสียก่อน

“อะไรกันอ่าพี่วิน คนกำลังสนุกเลย” ฉันหันไปงอแงใส่พี่ชายอย่างไม่รอช้า สถานการณ์ที่ฉันกำลังเผชิญหน้าอยู่ตอนนี้ ถ้าไม่ได้ดื่มอะไรลงท้อง ฉันคงอกแตกตายแน่ๆ

“พี่ให้แก้วสุดท้าย”

“เยส! เอามาอีกแก้วนึงค่ะ”

“เชี้ย อย่างเอา!”

สั่งเครื่องดื่มเสร็จ ฉันก็หันไปตามเสียงของพี่ธีโอที่ดังขึ้นมาด้วยความรู้สึกชอบใจ

ก่อนที่ร่างกายของฉันจะรู้สึกชาวาบไปทั้งแถบ เมื่อหันไปเจอพี่เจคอปกำลัง......นั่งจูบนัวเนียกับผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆเขา

หัวใจของฉันเจ็บแปล๊บขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ฉันกำลังเป็นบ้าอะไร หึงเขาเหรอ? หรือว่าหวง? แล้วฉันมีสิทธิ์อะไรไปรู้สึกแบบนั้น ในเมื่อระหว่างเราสองคน....มันไม่มีสถานะอะไรต่อกัน มันก็แค่ ความสัมพันธ์ทางกายที่เกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ

แต่ว่า....ทำไมฉันถึงได้รู้สึกเจ็บแบบนี้

พรึ่บ!

“วาจะไปเข้าห้องน้ำ” ฉันทนมองดูพี่เขาจูบกับคนอื่นต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงตัดสินใจลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากห้องนั้นทันที ท่ามกลางความจุกชาที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในอกด้านซ้ายของฉัน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่    ตอนพิเศษ

    ตอนพิเศษ :) @วันรับปริญญา “ยินดีด้วยนะคะคุณแฟนสุดหล่อของวา” นาวาเดินถือช่อดอกไม้ช่อโตมาให้แฟนหนุ่มด้วยสีหน้าสดใส วันนี้เป็นวันดี วันที่เจคอปเรียนจบ ซึ่งแน่นอนว่าเธอจะไม่พลาดวันนี้แน่นอนเพราะนอกจากเจคอปก็ยังมีนาวินที่เรียนจบ รวมไปถึงเพื่อนๆในกลุ่มพี่ชายของเธอทุกคน “ส่วนนี่ ของคุณพี่ชายสุดหล่อของวาค่ะ” นาวาหันไปยื่นดอกไม้อีกช่อให้นาวิน “ทำไมของพี่เล็กกว่ามัน” นาวินแสร้งถามขึ้นมา เขาไม่ได้คิดไปเอง แต่น้องสาวของเขาให้ดอกไม้แฟนใหญ่กว่าพี่ชายที่โตตามกันมาติดๆ เขาควรจะเสียใจไหม? “อ้าว ก็พี่ไม่ใช่แฟนวานี่” นาวาตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “นาวา...” นาวินจึงกดเสียงเข้มเอ่ยเรียกน้องสาว แต่เขาไม่ได้โกรธอะไรเธอ “เฮ้ยๆ เรามาถ่ายรูปกลุ่มกันหน่อยดิวะ” เสียงของธีโอดังขึ้น ทุกคนจึงเดินมารวมกลุ่มกันก่อนที่นาวากับยู่ยี่จะเดินไปหาที่หลบแดดแถวๆนั้น ปล่อยให้หนุ่มๆทำอะไรกันไปก่อน “โอ๊ะ! นั่นไงมาแล้ว สวัสดีจ้าน้องน้ำหอม” นาวาจูงมือยู่ยี่เดินเข้ามาหาแฟนสาวของครูซด้วยรอยยิ้มสดใส ตอนนี้พวกหนุ่มๆกำลังถ่ายรูปรวมกันอยู่ สองสาวจึงมายืนหลบแดดรออยู่ตรงนี้ “เอ่อ สวัสดีค่ะ” น้ำหอมทำหน้างงๆมองสองสาวต

  • LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่    63. เปิดตัวอย่างเป็นทางการ จบ

    Chapter63.เปิดตัวอย่างเป็นทางการ @คอนโด ตึก ตึก ตึก ”ทำไมไม่ตอบข้อความเลยล่ะ พี่วินคงไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม“ นาวาเดินวนไปมาอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยความไม่สบายใจ หลังจากที่เธอปริปากบอกทุกอย่างให้นาวินฟัง พี่ชายของเธอก็สั่งห้ามไม่ให้เธอพูดอะไรออกไปในตอนนี้ เธอรู้ดีว่านาวินจะต้องหาทางพูดคุยกับเจคอปแน่ๆ นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่ไว้วางใจ นาวินอาจจะโกรธเจคอปก็ได้ ออด~ ออด~ เสียงออดดังขึ้นทำให้นาวาหยุดชะงักก่อนจะรีบเดินไปดูว่าใครมาหาเธอ พอเห็นว่าเป็นเจคอป มือเล็กก็ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูให้ แกร๊ก! “พี่! เป็นยังงะ....” ดวงตากลมโตชะงักไปเมื่อสังเกตุเห็นบริเวณมุมปากหนามีเลือดซิบอยู่ “พี่เป็นอะไรอะ ไปมีเรื่องกับใครมา อย่าบอกนะว่า!?“ ใบหน้าสวยบูดบี้งขึ้นมาทันควัน พอได้รับรู้ว่าเจคอปโดนนาวินต่อยจนถึงขั้นเลือดออกแบบนี้ “พี่วินนะพี่วิน วาขอแล้วแท้ๆว่าอย่าทำอะไรพี่” เธอบ่นพลางใช้สำลีชุบยาทาแผลให้ร่างสูงไปพลางๆ “อะอ๊ะ” “ขะขอโทษ วาทำแรงไปหน่อย” เพราะเธอมัวแต่โมโหพี่ขายตัวเองถึงได้เผลอทำเเรง “หึ ไม่เป็นอะไร พี่แค่แสบ” ปากหนายกยิ้มรู้สึกเอ็นดูแฟนสาวของตัวเองเป็นอ

  • LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่    62. ความลับแตก

    Chapter62.ความลับแตก แกร๊ก~ เสียงประตูห้องถูกเปิดออกโดยมือหนาของนาวิน พร้อมกับหัวใจของนาวาที่เต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาเสียให้ได้ ปกตินาวินไม่ใช่คนพูดมากอะไรอยู่แล้ว แต่วันนี้บรรยากาศมันดูอึมครึมแปลกๆจนเธอรู้สึกได้ “มีอะไรจะเล่าให้พี่ฟังไหม” คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนคำถามที่ฟังดูรู้สึกเย็นชาแบบนั้นถามขึ้น เธอต้องตั้งสตินะนาวา! เธอจะสติแตกไม่ได้! “พี่หมายถึงเรื่องอะไรเหรอ” หญิงสาวตีหน้าซื่อถามกลับ “เรื่องที่พี่ควรรู้แต่ไม่มีใครบอก“ นาวินกอดอกจ้องหน้าน้องสาวด้วยสีหน้าเรียบนิ่งยากเกินจะคาดเดาความคิดของเขา ”......“ ”พี่วิน....คือวา“ ”คบกับมันตั้งแต่ตอนไหน“ ”!!!“ ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นมา เมื่อโดนยิงคำถามออกมาตรงๆ มือเล็กจิกเข้าหากันแน่น นาวินรู้เรื่องนี้อยู่แล้วจริงๆสินะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอกำลังโดนพี่ชายไล่ต้อนจนจนมุมแบบนี้ “พะพี่รู้เรื่องแล้วเหรอ“ ”อืม รู้มาสักพักแล้ว แต่ไม่มีใครยอมพูดก็เลยต้องมาถาม แล้วก็รอยที่คอของเรา คิดว่าพี่จะไม่เห็นหรือไง?“ ”เล่าให้พี่ฟังทั้งหมดตั้งแต่แรก“ อีกด้าน @เจทีคอปเปอเรชั่น ”ผมจัดการปล่อยข่าวไปแล้วครับ

  • LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่    61. ขอทำนะ NC+

    Chapter61.ขอทำนะ NC+ “ฮึก วากลัว....วากลัวพี่จะเห็นวาเป็นตัวแทนของคนอื่น” “.....ฮื้ออ เพราะวามาทีหลัง” พรึ่บ! ผมดึงร่างเล็กเข้ามากอดด้วยความรู้สึกเสียใจ เพราะสาเหตุนี้เองเหรอ เธอถึงพยายามหลบหน้าผมมาโดยตลอด ผมนึกไม่ถึงเลยจริงๆ แล้วจู่ๆทำไมนาวาถึงได้รู้สึกคิดมากกับเรื่องนี้ หรือว่ามีอะไรที่ผมยังไม่รู้? “พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยจริงๆ อย่าร้องไห้ได้ไหม พี่รักเรานะ เราเป็นแฟนพี่“ ผมลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเพื่อปลอบประโลมเธอ เพราะผมจะไม่ใช้อารมณ์อีกต่อไป ยิ่งใช้มันก็จะยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ”ฮึก แต่คืนนั้นพี่นอนกับวาเพราะพี่เข้าใจผิดคิดว่าวาเป็น....“ ผมใช้นิ้วชี้ของตัวเองวางไปบนริมฝีปากสีชมพูสดเพื่อสั่งให้อีกคนหยุดพูด เพราะผมรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไรออกมา วันนั้นมันคือความผิดพลาดแต่มันคือความผิดพลาดที่ทำให้ผมรู้สึกดีที่สุด เพราะมันทำให้ผมได้มีเธออยู่ข้างๆตอนนี้ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้พี่ก็จะทำมันเหมือนเดิม” ผมบอกเธอออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้คนรักของผม “มีอะไรจะบอกพี่ไหม“ ผมตัดสินใจถามออกไปตรงๆ นาวามองหน้าผมสักพักก่อนจะยอมพูดออกมา “วาเจอแฟนเก่าพี่” “เจสซี

  • LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่    60. เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน

    Chapter60.เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน "พี่.....เห็นวาเป็นตัวแทนของใครหรือเปล่า“ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอัตโนมัติเมื่อได้ยินคำถามนั้นเพราะในความคิดของเขาไม่เคยมีเรื่องนี้อยู่ในสมองเลย ทำไมจู่ๆคนตัวเล็กถึงถามคำถามแบบนี้กับเขา? “เราพูดถึงอะไร พี่ไม่เคยเห็นเราเป็นตัวแทนของใคร” “จริงเหรอ แต่วะ.....” ”ทำอะไรกันน่ะ?“ ”!!!!“ ผลั่ก! มือเล็กจัดการผลักอกแกร่งตรงหน้าออกไปทันที เมื่อได้ยินเสียงธีโอดังขึ้นมาจากด้านหลัง ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกมาอย่างตกใจก่อนจะรีบเดินออกมาจากบริเวณนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ”ขะขอบคุณนะที่ช่วยดูตาวาให้ แต่ตอนนี้วาไม่เป็นอะไรแล้วแหละ“ ริมฝีปากบางแสร้งบอกเจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าไม่เข้าใจออกไป หญิงสาวฝืนยิ้มให้ดูเป็นปกติก่อนจะรีบเดินออกไปจากบริเวณนี้ เกือบไปแล้ว! “......” ลับหลังจากแผ่นหลังเล็กเดินออกไปแล้ว ธีโอที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็ขยับตัวเดินเข้ามาใกล้เจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ แล้วเมื่อไหร่เขาจะคุยกับเธอรู้เรื่อง!? “มึงมีอะไรกันรึเปล่าวะ?” แม้จะรู้สึกว่าสถานการณ์มันดูแปลกๆ แต่คนอย่างธีโอก็ยากที่จะเข้าใจในอะไรแบ

  • LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่    59. เป็นอะไร

    Chapter59.เป็นอะไร แชะ~ แชะ~ แชะ~ “กรี๊ดด สวยมาก~” เสียงสี่สาวกรี๊ดกร๊าดออกมาอย่างชอบใจในการถ่ายรูปที่ออกมาสวยมากๆ อากาศตอนนี้กำลังเป็นแสงของพระอาทิตย์ตกดิน พวกเธอจึงพากันกดชัตเตอร์แบบรัวๆ โดยไม่สนสายตาของหนุ่มๆ รอบข้างเลยแม้แต่น้อย ตึก ตึก เสียงเท้าหนาเดินมาหยุดอยู่ใต้ร่มต้นมะพร้าวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ดวงตาคมของเคย์เดนจับจ้องไปยังร่างเล็กของแฟนสาวที่สวมใส่ชุดวันพีชด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาไม่อยากทำให้คนตัวเล็กรู้สึกอึดอัดใจ เพราะความหึงหวงบ้าบอของเขา “จะมองอะไรขนาดนั้น” เสียงของเจคอปดังขึ้นพร้อมกับถือบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือมาสูบไปพลางๆ “ก็คนมันหวงนี่หว่า! ปกติเมียกูไม่แต่งตัวแบบนี้” เคย์เดนบ่นความในใจออกมา ก่อนจะหันไปมองบุหรี่ที่เพื่อนถืออยู่ด้วยความอยาก “เอามาตัวดิ” เจคอปได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะล้วงกระเป๋า ส่งบุหรี่ที่เหลือไปให้เพื่อน ก่อนจะยืนทอดสายตาจับจ้องไปยังกลุ่มของสาวๆ ไม่วางตาเช่นเดียวกัน เคย์เดนที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ลอบสังเกตุเพื่อนไปเงียบๆ “เพราะยัยเปี๊ยกนั่นแหละ….ดื้อดีนัก ชอบพาเมียกูดื้อ” ปากหนาบ่นลูกพี่ลูกน้องสาว เขาไม่เข

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status