เข้าสู่ระบบChapter10.คนสำคัญ
“ไม่นานหรอก แต่คืนนี้วินต้องไปคาสิโนต่อ” นาวินเงยขึ้นมาตอบคำถามคนตัวเล็ก หลังจากที่เบลล่าโทรตามให้เขาไปรับเธอออกไปทานข้าว หญิงสาวก็ขอตามเขามาที่นี่ ใบหน้าสวยได้ยินแบบนั้นก็งอง่ำ รู้สึกน้อยใจที่อีกคนเอาแต่สนใจงานมากกว่าเธอ “อะไรกัน เบลเพิ่งกลับมาวินก็ไม่มีเวลาให้สักนิดเลยเหรอ” ร่างสวยไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปอ้อนร่างสูงจากด้านหลัง เธอถือวิสาสะหย่อนก้นลงไปนั่งทับหน้าขาแกร่งพร้อมกับใช้สองแขนคล้องคอหนาเอาไว้ด้วยสีหน้าออดอ้อน “ขอโทษนะเบลแต่ว่าวิน....“ ”เบลคิดถึงวิน“ หญิงสาวตอบกลับก่อนที่จะค่อยๆส่งมือเล็กลงไปป้วนเปี้ยนบริเวณเป้ากางเกงราคาแพงที่ตอนนี้เมื่อโดยกระตุ้นอารมณ์โดยก้นนุ่มๆของอีกคน นาวินก็เริ่มเกิดอาการสองจิตสองใจ จากที่อยากตั้งใจทำงานให้มันเสร็จ สมาธิของเขาก็เริ่มวอกแวก “คืนนี้วินจะไม่ไปค้างที่คอนโดเบลเหรอ” เบลล่ายังคงออดอ้อนเสียงหวาน เธอคิดถึงเขาเป็นอย่างมากและคิดว่านาวินก็คงจะคิดถึงเธอเหมือนกัน ก๊อก ก๊อก ก๊อก ไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ตอบกลับอะไร เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นมาเสียก่อน เบลล่าจึงได้แต่แสร้งทำสีหน้าเศร้าออกมาเพราะเธออยากอยู่กับเขาและอยากได้รับความสนใจ “เบลไปนั่งรอวินก่อนนะ วินต้องคุยกับลูกน้อง“ ”ก็ได้“ หลังจากที่ร่างเล็กเดินกลับไปนั่งที่เดิม นาวินก็ไม่รอช้าที่จะเอ่ยปากอนุญาตคนด้านนอก ”เข้ามา“ ”ผมมาเอาเอกสารครับ“ คีรินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าราบเรียบก่อนที่นาวินจะยื่นเอกสารที่เขาเพิ่งเซ็นเสร็จพอดีให้อีกคนไป ”ข้างล่างเป็นยังไงบ้าง“ ”ปกติดีครับ แต่ที่คาสิโนเกิดเรื่องนิดหน่อย ผมว่าคุณควรเข้าไปดูนะครับ“ นาวินพยักหน้าเข้าใจเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเองก็เพิ่งได้รับข่าวมาเหมือนกันว่าที่นั่นมีแขกทะเลาะกัน ถึงแม้พวกบอดี้การ์ดจะจัดการไปแล้ว แต่เขาก็ควรจะเข้าไปจัดการความเรียบร้อยเสียหน่อย เพราะได้ยินข่าวมาว่ามีพนักงานคนหนึ่งถูกลูกหลง จนได้เข้าโรงพยาบาล ”รู้แล้ว งั้นคืนนี้ฝากที่นี่ด้วยนะ มีอะไรก็โทรมา“ ”ครับ ไม่ต้องเป็นห่วง ผมขอตัวนะครับ“ ว่าจบคีรินก็เดินออกไปด้วยท่าทางสง่างาม นาวินที่เห็นว่าเวลาผ่านล่วงเลยมานานมากแล้วก็ไม่รอช้าที่จะลุกขึ้นยืนพร้อมกับคว้าเสื้อคลุมของตัวเองขึ้นมาสวมใส่ ”วิน~“ ”เดี๋ยววินจะไปส่งเบลที่คอนโด แล้วเราค่อยเจอกันวันหลังนะ“ นาวินดึงเบลล่าเข้ามากอด ก่อนจะกดปากจูบลงไปบนหัวเธอ เพราะไม่อยากให้หญิงสาวงอแงหรือน้อยใจอะไรที่เขาไม่มีเวลาให้ “วินอะ เอางั้นก็ได้ แต่ว่าเบลปวดฉี่อะขอขึ้นไปเข้าห้องน้ำบนห้องวินได้ไหม” “......” ร่างสูงนิ่งไปเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำร้องขอแบบนั้น ปกติเขาไม่เคยพาผู้หญิงมาค้างที่นี่ เบลล่าก็เหมือนกัน แม้เขาจะเคยพาเธอขึ้นไปแต่ก็ไม่เคยให้ค้างสักที มีแต่เขาที่ไปนอนคอนโดเธอเป็นบางครั้ง “ข้างหน้าก็มีห้องน้ำนะเบล” “แต่คนมันเยอะอะ เบลขี้เกียจรอ....หรือว่าวินไม่อยากให้เบลขึ้นไปห้องวินเหรอ” เบลล่าทำทีถาม เพราะเธอรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์จะวุ่ยวายกับชีวิตอีกคนมากขนาดนั้น สิ่งที่หญิงสาวทำได้คือการแสร้งถามออกไปแบบนี้ “เปล่าหรอก งั้นก็ไปกันเถอะ วินต้องรีบไปคาสิโนต่อ” นาวินตัดบทเพราะเขาไม่มีเวลามากนัก ”โอเค“ บนห้อง ”....โฟมล้างหน้าผู้หญิง?” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก หัวใจเต้นแรงสั่นขึ้นมาเหมือนรัวกลอง มีคำถามมากมายผุดขึ้นมาเต็มหัวของเธอเยอะไปหมด ทำไมในห้องน้ำของนาวินถึงได้มีโฟมล้างหน้าของผู้หญิง แม้จะเป็นห้องน้ำของห้องรับแขกแต่เธอไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ความรู้สึกหวงเริ่มแล่นเข้ามาในใจของเธออย่างห้ามไม่อยู่ นาวินเป็นคนที่โปรไฟล์ดีมาก นั่นยิ่งทำให้เบลล่ากังวลว่าเขาจะมีใครใหม่นอกเหนือจากเธอ “เสร็จแล้วเหรอ ไปกันเลยไหม” นาวินเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าอีกคนเดินออกมาจากห้องน้ำ “อื้อ ไปสิ” เบลล่าฉีกยิ้มก่อนจะเดินไปควงแขนแกร่งเอาไว้พร้อมกับสมองของเธอที่ขบคิดหลายอย่างปนเปกันไปหมด “วิน เดี๋ยวนี้วินใช้โฟมล้างหน้าของผู้หญิงด้วยเหรอ เบลเห็นมันอยู่ในห้องน้ำ” เบลล่าใช้ความซื่อของตัวเองถามคนข้างๆออกไปด้วยสีหน้าตาใส นาวินได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไปชั่วครู่ คงไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นของใคร แต่อย่างที่คีรินเคยเตือน เขารู้ว่าเรื่องนี้อาจจะวุ่นวายหากเบลล่ารู้ เพราะงั้นเธอไม่ควรรู้จะดีกว่า “อืม โฟมล้างหน้าวินหมด พอไปซื้อมันเหลือแต่แบบนั้น วินก็เลยเอามาใช้แก้ขัดน่ะ“ นาวินโกหกออกไปด้วยสีหน้าราบเรียบ ทำให้เบลล่าฉีกยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้นเพราะเธอเลือกจะเชื่อเขาและไม่สงสัยอะไรเพิ่ม ”อ๋อ แบบนี้นี่เอง“ ”เอ่อ คุณนาวินคะ“ ทั้งสองหยุดชะงักก่อนจะหันไปมองใบหน้าสวยอีกคนที่เดินเข้ามาใหม่ด้วยสีหน้าราบเรียบปกติของร่างสูง นาวินพยายามไม่แสดงท่าทีอะไรออกมา ผิดกับเบลล่าที่มองอีกคนตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะไม่เคยเห็นผู้หญิงตรงหน้ามาก่อน อีกทั้งหน้าตาสวยดูดีนั่น ทำให้เบลล่าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตะหงิดใจ “มีอะไรหรือเปล่า” “ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณค่ะ“ แพรไหมตัดสินใจเอ่ยบอกคนตรงหน้าไป หลังจากที่รอเขาเดินลงมาอยู่หลายนาที เธออยากปรึกษาเขาเรื่องงาน..... นาวินได้ยินแบบนั้นก็เหลือบตาลงไปมองข้อมือของตัวเองด้วยสีหน้าหน้าครุ่นคิด วันนี้เขามีเวลาไม่มาก “เอาไว้คุยพรุ่งนี้ได้ไหม วันนี้ฉันมีเรื่องสำคัญต้องไปจัดการ” เรื่องสำคัญ....คำนี้ทำให้แพรไหมรู้สึกสะอึกและหน้าชาขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เมื่อเธอเห็นอยู่เต็มสองตาว่าเรื่องสำคัญของเขาคือผู้หญิงที่กำลังยืนคล้องแขนเขาอยู่ต่อหน้าเธอตอนนี้ “ค่ะ ขอโทษนะคะที่รบกวน” ปากเล็กเอ่ยบอกเสียงเบาก่อนที่จะค่อยๆเดินกลับเข้าไปทำงานต่อด้วยหัวใจของเธอที่รู้สึกหน่วงชาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก โดยมีนาวินมองตามหลังไปติดๆ “พนักงานใหม่เหรอวิน ทำไมเบลไม่เคยเห็นหน้าเลย” เบลล่าที่สังเกตุอยู่เงียบๆเอ่ยถามขึ้นมา “อื้ม ไปกันเถอะ” นาวินไม่รอช้าที่จะพาอีกคนเดินออกไป เพราะเขาต้องรีบไปคาสิโนตอนนี้ก่อนที่มันจะปิด หลังเลิกงาน.... “วันนี้เธอกลับยังไง ให้ฉันไปส่งไหม” บอยเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่เขาคอยถามเธออยู่ทุกวันว่าแพรไหมพักอยู่ไหน เพราะเขาไม่อยากให้เธอกลับบ้านดึกๆคนเดียว “คือว่า....เราพักอยู่แถวๆผับนี่แหละ บอยกลับก่อนเลย พอดีเรามีเรื่องจะคุยกับคุณคีริน” บอยได้ยินคำตอบก็พยักหน้าเข้าใจ แม้จะรู้สึกแปลกๆที่อีกคนไม่ยอมบอกชื่อหอพักเลยสักครั้ง แต่ในเมื่อเธอไม่อยากตอบ เขาก็จะไม่ทำให้เพื่อนร่วมงานรู้สึกอึดอัด ”โอเค ถ้างั้นก็กลับดีๆนะ ฉันไปก่อน“ ”อื้อ บอยก็เหมือนกันนะ“ หลังจากที่ทุกคนกลับกันไปหมดแล้ว แพรไหมก็ไม่รอช้าที่จะเดินออกไปตามหาคีริน ซึ่งโชคดีที่เขายังไม่กลับ “คุณคีรินคะ”Chapter60.จบบริบูรณ์ รุ่งเช้า “อื้อ” “ตื่นแล้วเหรอ” ควับ! แพรไหมหันไปมองเสียงทุ้มของสามีหมาดๆอัตโนมัติ หลังจากที่เธอรู้สึกตื่นขึ้นมา เมื่อคืนแพรไหมแทบจำอะไรไม่ได้เลย เธอจำได้แค่ว่าตัวเองนอนหลับเต็มอิ่มแค่ไหน “คะคุณนาวิน“ ”หลับสบายไหม“ ปากหนาเอ่ยถาม ตอนนี้นาวินกำลังนอนตะแคงใช้แขนหนึ่งข้างเท้าหัวตัวเองไว้พร้อมกับจ้องมองมายังเธอ “เอ่อ ค่ะ มะเมื่อคืนฉันกลับมาที่ห้องได้ยังไงเหรอคะ ฉันจำอะไรไม่ได้เลย“ แพรไหมกระพริบตาปริบๆถาม ”ฉันแบกเธอมาเอง ใครบอกให้ดื่มเยอะขนาดนั้น“ ”เอ่อ ขะขอโทษค่ะ ฉันน่าจะลืมตัวไป“ แพรไหมเอ่ยขอโทษออกมาอย่างไม่เต็มเสียงนัก เพราะแอบรู้สึกผิดที่ไม่ได้ใช้เวลาในงานแต่งกับสามีอย่างเต็มที่เท่าที่ควรเพราะตัวเองดันเมา ”ฉันควรจะจัดการกับภรรยาที่ทิ้งฉันให้เหงาในคืนเข้าหอยังไงดีนะ“ ”-////-“ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมาเมื่อได้ยินคำคาดโทษแบบนั้น เพราะเหตุผลนี้เหรอนาวินถึงได้ดุเธอ ”แพรไหม“ ”.....คะ“ ”เธออยากมีลูกไหม“ หญิงสาวค่อยๆหันมามองหน้าสามีด้วยความแปลกใจเพราะตั้งแต่คบกันมา นาวินไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้กับเธอเลย หรือเป็นเพราะเพื่อนเขาถามเมื่
Chapter59.งานแต่ง วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดงานแต่งของแพรไหมกับนาวินก็ถูกจัดขึ้นมาอย่างเรียบง่าย เพราะเธอกับนาวินตกลงกันเอาไว้ว่าจะเชิญเฉพาะคนที่สนิทเท่านั้น ตอนแรกก็ว่าจะไม่เชิญใครมากมายแต่พอแจกการ์ดไปมาจำนวนคนก็ไม่น้อยอยู่เหมือนกัน เพียงเฉพาะแค่เพื่อนนาวินกับพนักงานที่ผับ แขกก็แทบจะเต็มงานอยู่แล้ว “พิธีการต่อเป็นเป็นการโยนช่อดอกไม้ของเจ้าสาวนะครับ ใครที่เป็นสาวโสดขอเรียนเชิญมาด้านหน้าได้เลยครับ” เสียงพิธีกรดังขึ้น เหล่าสาวๆมากมายจึงไม่รอช้าที่จะเดินออกมาด้านหน้า โดยเฉพาะใครหลายๆคนที่ยังไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานก็ต่างอยากจะมาแย่งดอกไม้กันทั้งนั้น ”จะโยนแล้วน้า“ แพรไหมที่ยืนเคียงคู่นาวิน ในชุดเจ้าสาวแสนสวยเอ่ยออกไปก่อนจะเหวี่ยงช่อดอกไม้สีสวยไปทางด้านหลัง พรึ่บ! และคนที่ได้ดอกไม้ชื่อนั้นคือสาวสวยคนหนึ่งที่หลายคนไม่คุ้นตา เธอคือ‘อิงฟ้า’ นักร้องสาวคนใหม่ล่าสุดของผับนาวิน ซึ่งเคย์เดนเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะหันไปแสยะยิ้มใส่หน้าธีโอ “นั่นมันยัยนักร้องที่มึงตามจีบอยู่ไม่ใช่เหรอวะไอ้ธี” ธีโอได้ยินแบบนั้นก็ปั้นหน้านิ่ง ไม่อยากโดนเพื่อนล้อจึงเลือกที่จะไม่แสดงอาก
Chapter58.ความสุข @เพ้นท์เฮ้าส์ “แพรไหม” “แพรไหม” “แพร?” “คะ?” แพรไหมสะดุ้งหลังจากได้ยินนาวินเอ่ยเรียกเธอเป็นครั้งที่สาม ซึ่งร่างสูงที่เห็นว่าอีกคนดูแปลกไปตั้งแต่กลับมาจากตลาด เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เขารู้จักแพรไหมดีพอที่จะรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเธอ “เป็นอะไรหรือเปล่า? ฉันเห็นเธอเหม่อตั้งแต่กลับมาที่ตลาด” “.....” เเพรไหมเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเอ่ยปากเล่าแฟนหนุ่มออกไป “ฉันบังเอิญเจอผู้หญิงคนนั้นค่ะ“ ”ใคร?“ นาวินถาม ”แม่“ ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมอีกคนถึงมีท่าทีแบบนี้ การเจอแม่ของตัวเองคงทำให้หญิงสาวรู้สึกสะเทือนใจและคิดถึงอดีตที่มันแย่ๆของเธอ "เธอโอเคไหม“ นาวินถามออกไปอย่างเป็นห่วงเป็นใย ”ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงค่ะ รู้แต่ว่าผู้หญิงคนนั้นดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่“ แม่จะไม่อยากสนใจแต่หัวใจมันอดที่จะสงสัยไม่ได้ เพราะอดีตคุณนายกลับกลายเป็นคนที่แต่งตัวธรรมดาแบบนั้น นั่นทำให้แพรไหมนึกสงสัยว่าหลังจากที่เธอย้ายออกมา เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนั้นบ้าง ”ถ้าเธออยากรู้ ฉันเล่าใ
Chapter57.คนที่ไม่อยากเจอ “วิน.....” เบลล่าหลุดปากพูดชื่อของคนตรงหน้าออกมาอัตโนมัติ แต่เมื่อเห็นว่าอีกคนมากับใครเบลล่าก็ตัดสินใจสะบัดหน้าหนีแล้วเดินเชิ่ดไปอีกทางอย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากต่อกรณ์อะไรด้วย หลังจากเธอโดนฟ้อง เธอก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวอะไรกับนาวินอีก โชคดีที่แม่ของเธอนั้นช่วยเหลือเธอโดยการไปหายืมเงินมาจ่ายทุกอย่างให้ เบลล่าจึงสามารถรอดจากความผิดมาได้อย่างหวุดหวิดเพราะแม่ของเธอเสนอที่จะยกหนี้ทั้งหมดให้กับหมอว่านทิพย์เพื่อที่จะขอให้หมอสาวยกฟ้องไป เหตุการณ์นี้ทำให้เบลล่าจดจำขึ้นใจว่าเธอไม่ควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับชีวิตของนาวินอีก โดยเฉพาะยิ่งพอได้เห็นอีกคนอยู่กับผู้หญิงคนนั้น เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองแพ้ “ไปกันเถอะ“ นาวินหันไปบอกแฟนสาว อย่างไม่ได้ใส่ใจในตัวของคนที่เพิ่งเดินออกไปเลยแม้แต่น้อย แพรไหมเองก็เช่นกัน เธอไม่ได้หวนกลับไปนึกถึงอดีตพวกนั้นอีกต่อไปแล้ว หนึ่งวันต่อมา วันนี้เป็นอีกวันที่แพรไหมรู้สึกว่าเธอมีความสุขมากที่สุด เธอตื่นมาพร้อมกับอาหารเช้าที่นาวินทำไว้รอเธอ ซี่งช่วงเย็นของวันนี้เธอมีนัดทานข้าวที่บ้านของเขา แพลนวันนี้จึงไม่มีอะไรมากนอกจากจะใช้เว
Chapter56.เปิดตัวอย่างเป็นทางการ วันต่อมา “จะดีเหรอคะ ทุกคนจะไม่ตกใจใช่ไหม” แพรไหมเอ่ยถามร่างสูงที่กำลังนั่งเคลียร์งานตรงหน้า วันนี้นาวินพาเธอติดรถมาที่ผับด้วยและที่สำคัญสิ่งที่ทำให้เธอกำลังรู้สึกลำบากใจอยู่ในตอนนี้ก็คือ นาวินบอกกับเธอว่าเขาอยากจะเปิดตัวเธอให้กับทุกคนที่ผับได้รับรู้อย่างเป็นทางการ “ไม่หรอก สักวันหนึ่งยังไงพวกเขาก็ต้องรู้อยู่ดี” ปากหนาตอบกลับในขณะที่มือก็ยังคงเซ็นเอกสาร “แต่ว่า....ถ้า” แพรไหมยังคงมีสีหน้าที่กังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด แม้เรื่องราวทุกอย่างมันจะผ่านไปนานมากแล้ว แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะกลัวว่าคนอื่นอาจจะมองเธอไม่ดี ทั้งเรื่องของเบลล่าและเรื่องที่นาวินเป็นเจ้านายของเธอ ”อย่าคิดมากเลยนะ ไม่มีอะไรคิดกับเธอไปในทางที่ไม่ดีหรอก“ นาวินปลอบใจแฟนสาวอย่างรู้ทันว่าอีกคนกำลังคิดอะไร ซึ่งแพรไหมได้ยินแบบนั้นก็พยายามทำตามที่เขาว่า แม้จะรู้สึกทำตัวไม่ถูก แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะทำตามในสิ่งที่อีกคนเห็นว่าสมควร เวลาต่อมา ”สวัสดีค่ะคุณนาวิน“ จิ๊บเมื่อเห็นว่าเจ้านายหนุ่มเดินลงมาข้างล่างจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยทัก แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเธอกลับต้องชะงักไป
Chapter55.ของขวัญพิเศษ NC+ นาวินนอนรอแฟนสาวอาบน้ำอยู่ด้วยท่าทางสบายๆ บนกายแกร่งสวมเพียงผ้าขนหนูเอาไว้ที่ท่อนล่างอย่างหมิ่นเหม่ เขาเลือกที่จะไม่สวมอะไรให้เสียเวลา เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่ามันไม่จำเป็น แกร๊ก.... เสียงลูกบิดประตูห้องน้ำดังขึ้น ทำให้นาวินที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงอยู่ค่อยๆวางโทรศัพท์แล้วหันไปมอง แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าอีกคนจะเดินออกมาข้างนอกเสียที ”เป็นอะไรหรือเปล่า?“ “เอ่อ คุณช่วยปิดตาก่อนได้ไหมคะ” แพรไหมเอ่ยบอกออกไปอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก พอเห็นตัวเองในกระจก เธอก็รู้สึกว่าร่างกายมันหดเหลือนิดเดียว ”หื้ม? ทำไม“ นาวินถามอย่างสงสัย ”ฉันมีของขวัญจะให้ค่ะ“ แม้จะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่นาวินก็ยอมที่จะหลับตาลงตามคำขอของคนรักแต่โดยดี ”โอเค หลับแล้ว“ เมื่อได้ยินแบบนั้น แพรไหมจึงค่อยๆโผล่หน้าออกมามอง เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังหลับตาอยู่จริงๆ เธอจึงเรียกความมั่นใจให้ตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่แซนตี้สาวจะค่อยๆขยับเท้าเดินออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าร่างสูง หัวใจของแพรไหมเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา ไม่รู้ว่านาวินจะชอบหรือเปล่า แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธออยากลองทำอะไรแบบนี้ “ละลื







