ลองพูดอีกครั้ง

"เมื่อกี้นายพูดว่ายังไงนะ" เฉินเงยหน้า จ้องเข้าไปในดวงตาหนุ่มตรงหน้า ถามเน้นย้ำคำพูดเมื่อกี้นี้อีกครั้ง

"กูเรียกมึงว่าไอ้เกย์โรคจิตไง ไอ้เกย์โรคจิต นี่มึงแอบตามกูมาเหรอวะ" ปฐพีเอ่ยเน้นย้ำทุกคำที่พูดออกไปให้หนุ่มนิติตรงหน้าได้ยินอย่างชัดเจน

"กูให้โอกาสมึง ลองพูดอีกครั้งสิ" เฉินคิ้วกระตุก อารมณ์เริ่มพลุ่งพล่านโกรธคนตรงหน้า เขาไม่ชอบให้ใครที่ไหนมาด่าตัวเองว่าเกย์โรคจิต ทั้งชีวิตนี้คนที่รู้ว่าเขาเป็นเกย์นั้นมีไม่กี่คน และทุกคนก็ไม่เคยมีใครด่าเขาแบบนี้มาก่อน

"ไม่เจอกันไม่กี่วันหูหนวกเลยเหรอวะ ไอ้เกย์อุ๊ป...." ปฐพีเริ่มรำคาญคนตรงหน้าที่เหมือนหูจะไม่ได้ยินที่เขาพูด เขาจึงพูดขึ้นเสียงดังเพื่อให้คนตรงหน้าได้ยิน แต่พูดยังไม่ทันจบประโยคเขาก็ต้องตกใจกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้

เฉินไม่ปล่อยให้ไอ้วิศวะตรงหน้าพูดคำว่าโรคจิตออกมาจากปากเน่า ๆ นั่นใส่ตัวเอง เขาเขย่งตัวขึ้น ยื่นหน้าเขาไปประกบปากจูบหนุ่มวิศวะคนเดิมเป็นครั้งที่สอง อุดปากที่ขังหมาเน่าในนั้นด้วยปากของตัวเองเพื่อทำให้อีกฝ่ายเงียบเหมือนในวันนั้น

ซึ่งคราวนี้เฉินไม่ได้ทำเพียงจูบแบบเด็กน้อยที่เพียงแค่ประกบปากต่อปากกันเท่านั้น เขายังสอดแทรกปลายลิ้นของตัวเองเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นของอีกฝ่ายอย่างดูดดื่ม จนใบหน้าหัวหน้าแก๊งวิศวะจากที่ตกใจอึ้ง เริ่มขยับลิ้นตอบโต้โดยที่เหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้สึกตัว เป็นเพียงการตอบสนองจากร่างกาย เพราะในดวงตาอีกฝ่ายที่จ้องสบกับเขายังคงมีความตกใจฉายชัดอยู่บนนั้นอย่างชัดเจน

"กูเคยบอกแล้วไง ว่าถ้ามีครั้งที่สองกูจะจูบจริง ๆ " พอลิ้นอีกฝ่ายคล้ายจะสู้กลับ เฉินก็รีบผละออก เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตาอีกฝ่ายขณะที่พูด

"กูไม่เอามึงไว้แน่!" เรื่องเมื่อกี้ทำให้ปฐพีเหมือนตกอยู่ในภวังค์ ตกอยู่ในมนต์สะกดของอีกฝ่าย พอรู้ตัวใบหน้าเขาก็แดงเถือก ความโกรธพุ่งขึ้นสูงปรี๊ด เอ่ยออกมาอย่างโหดเหี้ยม

ปฐพีปล่อยมือที่จับแขนอีกฝ่ายล็อกกับผนังออก ง้างหมัดขึ้นสูง เล็งชกเข้าไปที่ใบหน้าเด็กนิติที่ไม่ชอบขี้หน้าตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน แต่หมัดของปฐพีก็เจอแต่เพียงความว่างเปล่า ร่างเฉินนั้นหายไปแล้ว

เฉินพอแขนมีอิสระ ด้วยความที่เขาเป็นลูกอดีตมาเฟียคงไม่โง่ยืนเฉยให้ปฐพีต่อยหน้าเอาได้หรอก พอรู้ว่าอีกฝ่ายโกรธมากแล้วจะต่อยตัวเอง เฉินก็รีบย่อตัวลง หลบหมัดของอีกฝ่ายได้อย่างหวุดหวิด

ขณะเดียวกันเฉินที่เตรียมตัวจะวิ่งหนีก็ถูกสองมือจากร่างสูงจับไหล่ทั้งสองข้างแล้วดึงขึ้น พร้อมกับเข่าแหลมของปฐพีที่กระแทกเข้าที่ท้องน้อยเฉินอย่างจัง เพียงแค่โดนกระแทกเข่าใส่เฉินก็รู้สึกจุกไปทั้งร่างจนตัวงอ แม้จะคิดว่าอีกฝ่ายจะต้องแข็งแรงจากขนาดร่างที่ใหญ่ แต่ก็ไม่คิดว่าปฐพีจะมีแรงมากขนาดนี้ เพียงแค่โดนเข่าอีกฝ่ายกระแทกเข้าใส่ เฉินก็จุกจนตัวอ่อน

ปฐพีมองคนที่บังอาจมาท้าทายที่ตอนนี้ตัวงอเป็นกุ้งด้วยรอยยิ้ม เขาจับแขนทั้งสองข้างของเฉินแน่น ดึงร่างอีกฝ่ายให้ยืนขึ้นพร้อมกับล็อกแขนของเฉินติดผนังอีกครั้ง

"กูก็เคยบอกมึงแล้วนะไอ้เกย์โรคจิต ว่าเจอกันครั้งหน้ากูเอาคืนแน่ วันนี้ไม่มีเพื่อนมึงมาช่วยแล้ว เตรียมตัวโดนยำได้เลย" ปฐพียื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าที่เหยเกเพราะความเจ็บด้วยรอยยิ้มขณะที่พูดกับอีกฝ่าย

"แอ่ก...นี่มึงก็เป็นเกย์เหรอ...ถึงจะเอากูคืนนี้ แต่กูว่าคืนนี้มันช้าไป เอากันตรงนี้เลยไหมล่ะ" แม้จะยังจุกท้องอยู่แต่เฉินก็เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มทีเล่นทีจริง อธิบายความหมายในคำพูดอีกฝ่ายกลายเป็นสองแง่สองง่าม

ไม่เพียงแค่นั้นเขายังใช้หัวเข่าของตัวเองนวดคลึงบดบริเวณเป้ากางเกงของอีกฝ่ายไปพร้อมกัน และดูเหมือนว่าคนตรงหน้านั้นจะอ่อนไหวเป็นพิเศษ เฉินนวดคลึงเพียงไม่นานเจ้าเอ็นร้อนก็ตื่นเต็มที่จนแน่นคับกางเกงที่ปฐพีใส่อยู่

"นี่มึงคงคิดว่ากูไม่กล้ากระทืบมึงจริง ๆ ใช่ไหม" ปฐพีหน้าแดง เอ่ยน้ำเสียงลอดไรฟันออกมา ปล่อยแขนข้างหนึ่งของเฉินที่ล็อกผนังออกแล้วมาจับเข่าของอีกฝ่ายที่กำลังเล่นกับเอ็นร้อนตัวเองอยู่

"แทนที่จะกระทืบกู ทำไมมึงไม่มาเล่นกับกูล่ะ กูจะทำให้มึงรู้เองว่าอะไรคือความเสียว" เฉินยังคงไม่เลิกเล่นเย้าแหย่ เขาใช้มือที่เป็นอิสระข้างนั้นลูบไล้ไปตามหน้าท้องอีกฝ่าย ซิกแพ็คแน่น ๆ ของปฐพีทำให้เฉินลูบมันอย่างมันมือจนไปหยุดอยู่บริเวณเหนือขอบกางเกง หยุดนิ้วบริเวณนั้นเล่นทำท่าทีเหมือนจะไปต่อแต่ก็ไม่ไป

"อึกก..." ปฐพีกลืนน้ำลายลงคอเมื่อก้มมองมือเฉินที่อยู่บริเวณขอบกางเกงตัวเอง ก่อนจะเห็นว่ามืออีกฝ่ายนั้นสอดเข้าไปด้านในกางเกงที่เขาใส่อยู่

ปัก!

"อุ๊กก! มึงงงง" ปฐพีมือกุมเป้า ตัวงอนั่งลงกับพื้น ใบหน้าเขียวคล้ำ กัดฟันเอ่ยขึ้นมองเฉินที่อยู่สูงกว่าด้วยความโกรธ

"นี่มึงคงไม่คิดว่าที่กูพูดคือความจริงหรอกนะ" เฉินเอ่ยด้วยรอยยิ้มขณะที่มองปฐพีด้วยสายตาผู้ชนะ พร้อมกับโบกประแจอันใหญ่ที่ตัวเองดึงออกมาจากกางเกงที่ปฐพีใส่

"เข้ามาที่นี่พร้อมกับประแจ มึงคงคิดจะมาก่อเรื่องสินะ งั้นกูขอยึดเอาไว้กับตัวแทนละกัน" เฉินเอ่ยพร้อมกับยัดประแจอันใหญ่เอาไว้ที่กระเป๋ากางเกงด้านหลังของตัวเอง

"เมื่อกี้นี้มึงเคลิ้มไปกับกูใช่ไหม ไหนใครกันที่เกลียดเกย์นักหนา ดันหลงเกย์ซะได้ ถ้าลูกน้องมึงรู้ว่าลูกพี่มันสนใจเกย์จะเป็นยังไงกันนะ"

เฉินขย้ำศีรษะคนที่นั่งตัวงอให้เงยหน้าขึ้นสบตา พร้อมกับเย้ยหยันอีกฝ่ายที่โดนเสน่ห์ตัวเองตกจนทำอะไรไม่ถูกหลายต่อหลายครั้งด้วยรอยยิ้มเหยียด

ปฐพีจ้องมองใบหน้าเฉินด้วยความโกรธ เกลียดคนตรงหน้าอย่างเข้าไส้ ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเสียหน้ามากขนาดนี้เพราะใครมาก่อนเลย เฉินเป็นคนแรกที่เล่นงานเขาได้แสบที่สุด

"ถุ้ย! มึงอย่าหวังว่าจะรอดไปได้เลยไอ้เกย์ กูจะตามไปกระทืบมึงให้จมดินเลย" พอได้โอกาสที่หน้าพวกเขาอยู่ใกล้กัน ปฐพีก็ถุยน้ำลายใส่ใบหน้าขาวของอีกฝ่าย พร้อมกับเอ่ยคำข่มขู่อย่างโกรธแค้น

เฉินใบหน้ากระตุกเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนของน้ำลายอีกฝ่ายที่อยู่บนใบหน้าตัวเอง เขาทนฟังคำพูดที่ออกมาจากปากปฐพีด้วยความอดทนขณะที่เช็ดน้ำลายบนหน้าตัวเองไปด้วย

"หึ! จะตามกระทืบกูเหรอ...ถ้าทำได้มึงก็ลองดู" เฉินเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันในความไม่เจียมตัวของอีกฝ่าย ถ้ามันทำอย่างที่พูดจริง ๆ วันต่อมามันคงได้ไปนอนคุยกับรากมะม่วงหรือไม่ก็ไปคุยเล่นกับพวกปลาในมหาสมุทร เพราะป๊าเขาจะไม่ปล่อยให้ปฐพีมีชีวิตอยู่รอดแน่

"มึงรอกินตีนกูได้เลยไอ้เกย์" ปฐพีจ้องเข้าไปในดวงตาอีกฝ่าย เอ่ยน้ำเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างโกรธแค้น

"งั้นก่อนกูจะโดน มึงก็ลงไปนอนเฝ้าพระอินทร์ก่อนละกัน" พูดจบเฉินก็ไม่รอช้า ง้างขาตัวเองยกขึ้นสูง เตะเข้าก้านคอปฐพีอย่างจังจนอีกฝ่ายล้มลงไปนอนกับพื้น

"หึ! ไอ้นักเลงกระจอก แค่นี้ก็สลบไปแล้ว ไม่เจียมตัวจริง ๆ " เฉินมองร่างปฐพีที่นอนสลบไปแล้วก็เอ่ยออกมาอย่างดูถูก เขาเคยเรียนกับพวกลูกน้องป๊าเพราะงั้นจึงกะแรงเตะถูก ทำให้เตะทีเดียวปฐพีที่ร่างกายแข็งจึงสลบไปทันที

"หื้มม เกียร์นี่ถือว่ากูยึดเป็นของกำนัลละกัน" สายตาเฉินเหลือบไปเห็นเกียร์วิศวะที่ปฐพีห้อยอยู่ เขาเห็นว่ามันสวยดีจึงก้มตัวลงไปกระชากเกียร์ออกมาจากคออีกฝ่าย ยึดเป็นของกำนัลให้กับตัวเอง ก่อนที่เฉินจะรีบเดินไปที่บริเวณด้านหน้าสถานเลี้ยงเด็กที่ใกล้จะเริ่มงานแล้วอย่างรวดเร็ว