Mag-log inShare
เย็นนั้นฝนตก
Petsa ng paglalathala:
2026-10-27 08:33:08สุดท้ายแล้วธีร์ก็แลกไลน์กับพี่พัฒน์จนได้ และเพราะแบบนั้นเขาก็ถึงกับกระวนกระวายใจจนนอนไม่หลับ
เก่งจังเลยนะ ไอ้การที่ชอบเข้ามาเดินเล่นในหัวของคนอื่นเนี่ย…
วันนั้นทั้งวันธีร์ต้องรับมือกับงานที่ออฟฟิศจนหัวหมุน ไม่ว่าจะเป็นพรีเซ็นต์ หัวหน้า ลูกค้า
ไม่ว่าจะเรื่องไหน ทำอะไร วันนี้ก็ดูติดตัดไปซะหมด
แต่ถึงแบบนั้นธีร์ก็พยายามอดทนมาได้จนถึงเวลาเลิกงาน
เขาที่ลงลิฟต์มาจนถึงชั้นล่างก็พึมพำกับตัวเองเล็กน้อย
“ กลับห้องเลยดีมั้ยเนี่ย เหนื่อยชะมัด ”
เมื่อคิดได้ดังนั้นธีร์ก็เตรียมเรียกรถทันที เพราะจะให้ไปโหนรถไฟฟ้าด้วยอาการเหนื่อยขนาดนี้ เขาได้สติแตกอาละวาด กลายร่างเป็นปีศาจไล่ทุบตึกแน่นอน
ไลน์!
“ โอ้ย ใครอีกวะเนี่ย ”
เขาสบถออกมาอย่างหงุดหงอด ก่อนจะเหลือบมองแจ้งเตือนที่พึ่งเข้ามา
PATT : วันนี้มาคาเฟ่มั้ยธีร์
พี่พัฒน์หรอ…
ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงด่าไปแล้ว ว่ามาชวนทำไมหลังเลิกงานที่เต็มไปด้วยความเฮงซวยแบบนี้
แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นพี่พัฒน์เขาก็ถึงต้องหยุดชั่งใจเล็กน้อย
ไอ้เหนื่อยมันก็เหนื่อย แต่ไอ้อยากเจอมั้ย มันก็…
Thee : คิดว่าไม่ครับ พอดีวันนี้เหนื่อย ๆ
แต่ถึงจะอยากเจอแค่ไหน วันนี้มันก็เหนื่อยเกินไปนั่นแหละ
PATT : เป็นอะไรมั้ย ถ้ายังไงเล่าให้พี่ฟังได้นะ
ธีร์ถึงกับเลิกคิ้วกับประโยคนั้น แต่นิ้วมือก็ดันไวกว่าความคิด
Thee : เป็นห่วงหรอครับ
แล้วอีกฝ่ายดันขึ้นอ่านทันที ทำเอาเจ้าของข้อความถึงกับเลิ่กลั่ก ที่ตัวเองเผลอแพ้เสียงในหัวแบบนั้น
สาธุล่ะ อย่าตอบอะไรแปลก ๆ ออกมาเลยนะ
PATT : อยากรู้หรอ งั้นมาที่คาเฟ่สิ พี่รออยู่ เดี๋ยวสั่งของโปรดไว้ให้ :)
ให้ตายสิ…
สุดท้ายธีร์เปลี่ยนทางเดินไปยังคาเฟ่ที่เดิมซะงั้น
แพ้อยู่ตลอดเลยนะ เอาแต่ใจจริง ๆ คุณพัฒน์
กริ๊ง…
ธีร์ที่เปิดประตูเข้ามาในคาเฟ่ ก็พยายามมองหาคนที่เป็นเป้าหมาย และเมื่อพบว่าพี่พัฒน์นั่งอยู่ที่เดิมกับเมื่อวาน เขาก็นั่งลงข้าง ๆ อย่างไม่คิดอะไร แต่ใจเจ้ากรรมก็ดันเต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของพี่พัฒน์ กลิ่นหอมที่ดูสะอาด แต่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของผู้ชายที่ชวนเอาใจสั่น แต่ถึงแบบนั้นเขาก็พยายามทำตัวให้ปกติที่สุด
“ มีอะไรหรอครั- ”
“ วันนี้เหนื่อยหรอ ทำไมตาโหลแบบนั้น ได้นอนหรือเปล่าเนี่ย ”
เขายังพูดไม่จบด้วยซ้ำ แต่คนข้าง ๆ ก็หันมามองพร้อมสายตาที่เป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด ก่อนที่พี่พัฒน์จะยื่นหน้ามาสำรวจมองใบหน้าของเขาใกล้ ๆ
ก็เพราะใครล่ะ ที่ทำให้เขานอนไม่หลับน่ะ
“ พอดีงานหนักนิดหน่อยครับ ไม่มีอะไรหรอก ”
เขาพูดพร้อมถอนหายใจออกมา ก่อนจะหลบตาอีกคน แน่ล่ะ ตอนนี้เขาเหนื่อยสุด ๆ
“ แน่ใจนะ สีหน้าเราดูไม่ดีเลย กินน้ำก่อนเถอะ ”
พัฒน์ยื่นแก้วเลม่อนโซดาของโปรดอีกคนไปให้ เพราะเขาเห็นสีหน้าที่ดูอิดโรยจนหน้าเป็นห่วงของธีร์
“ ฮ่า ๆ ขอบคุณครับ แบบนี้เรียกว่- ”
“ เป็นห่วงครับ ”
พัฒน์พูดออกไปพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นสีหน้าจริงจัง
“ พี่เป็นห่วงเราครับ พอเห็นว่าเราทำงานหนัก เหนื่อย ไม่ได้นอน เอาตรง ๆ พี่รู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่ ”
“ … ”
“ จะว่าอะไรมั้ย ถ้าพี่อยากเจอเราทุกวัน มานั่งคาเฟ่ด้วยกัน มาพักเหนื่อยด้วยกัน ”
ธีร์ที่ตกใจจนนิ่งไป เขาไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแค่ไม่รู้จะตอบอะไรดี
เขาไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงพูดแบบนั้น เขาไม่เข้าใจในความคิดของคนข้าง ๆ
ไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรทำให้อีกคนเลือกพูดแบบนั้นออกมา
ถ้าหากเป้าหมายคือทำให้เขาาสับสน และคิดเข้าข้างตัวเอง
พี่พัฒน์ทำสำเร็จแล้วล่ะ เพราะตอนนี้เขาใจเต้นแรงจนราวกับว่ามันจะทะลุออกมานอกอกแล้ว
“ ผม.. ผมไม่เข้าใจ ทำไมพี่ถึง- ”
“ พี่ไม่อยากพูดออกไปว่าพี่กำลังจะทำอะไร แต่พี่อยากทำให้เห็นมากกว่า ”
น้ำเสียงหนักแน่นนั้นทำเอาธีร์ไม่เข้าใจ คน ๆ นี้ต้องการอะไรากเขา
ตั้งแต่คำพูดกำกวมเมื่อวานแล้ว
ซ่า…
จู่ ๆ ฝนก็ตกลงมาราวกับเทกระจาด ตอนนั้นเองที่ธีร์สามารถหาเรื่องอื่นคุยได้
“ อ่า… ฝนตกแล้ว ผมว่าผมต้องเรียกรถกลับแล้ว ขอบคุณสำหรับเลม่อนโซดานะครับ ผมไปก่อน ”
เขาลุกขึ้นทันที ก่อนจะกดเรียกรถทันที
“ กว่ารถจะมาก็อีก 10 นาที นั่งรอข้างในก่อนสิ เดี๋ยวป่วยนะ ”
“ ไม่เป็นไรครับ ผมอยากสูดอากาศพอดี ”
เขาปฏิเสธ
“ ก็บอกว่าเป็นห่วงไงครับ ชอบทำให้พี่เป็นห่วงหรอ ”
Pinakabagong kabanata
Lemonade after 6 อีกครั้ง
ใกล้ยามพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีส้มสาดทอไปทั่วบริเวณ ภาพตึกต่าง ๆ ยังคงเดิม เด่นชัด และสดสวยในความรู้สึกของธีร์ แม้จะมีบางจุดที่เปลี่ยนไป แต่ในยามนี้ที่ได้เดินอยู่ข้างคนที่เขาเคยสารภาพเมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าจะชวนให้ใจหวิว แต่ใจดวงนี้ก็ยังคงเต้นผิดจังหวะ ไม่ว่าว่าจะจากความกลัว หรือเพราะความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปจากตอนนั้น“ ตึกยังสวยเหมือนเดิมเลยเนอะ ”ธีร์พูดออกมาในตอนที่เขาเดินเลียบไปตามทางฟุตบาทที่ในตอนนี้มีคนบ้างประปราย บ้างก็กำลังปั่นจักรยาน บ้างก็กำลังวิ่งออกกำลังกายในตอนเย็น หรืออีกฝั่งของตึกก็เป็นทะเลสาบไม่กี่แห่งในเมืองหลวงแบบนี้“ อื้ม สวยมากจริง ๆ แหละ จำเมื่อก่อนได้มั้ย ที่เราชอบยืมกล้องพี่มาหัดถ่ายวิวทะเลสาบน่ะ ”พัฒน์เอ่ยพูดออกมาก่อนจะยื่นมือไปกอบกุมมือของคนที่ตัวเล็กกว่า เรียกความสนใจจากสายตานั้นได้ดี“ ครับ ตอนนั้นเหมือนพี่ใกล้จะเรียนจบ แล้วพี่ก็มาสอนผมถ่ายให้ตึกไม่เบี้ยวด้วย ”“ แล้วตอนนี้ยังถ่ายตึกเบี้ยงอยู่หรือเปล่าล่ะ ”“ ไม่เบี้ยวแล้วเถอะ ”ริมฝีปากบางยู่ขึ้นมาเล็กน้อย แต่นั่นก็เรียกเสียงหัวเราะจากพัฒน์ได้อย่างดี ก่อนที่มือหนาจะยื่นไปลูบศรีษะทุยของคนที่หน้างอเบา ๆ “ โอเค
Lemonade after 6 เดต 2/2
ราว ๆ 11 โมง หลังจากที่พัฒน์จอดรถไว้ในลานจอดรถ พวกเขาก็กำลังต่อแถวกันเข้าไปในอควาเรียมชื่อดังใจกลางเมือง ในส่วนของธีร์นั้นคงไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าคนตัวเล็กข้างหน้าที่กำลังดูตื่นตาตื่นใจไม่หยุด “ ชอบมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ ”พัฒน์พูดออกมา พลางเอื้อมมือไปจับมือเล็ก ๆ ของคนข้างตัว ในตอนที่เราเริ่มเดินเข้ามาในอุโมงค์กว้าง ที่ในวันนี้อาจจะมีคนหนาตาหน่อย เพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเยอะขนาดถึงขั้นอึดอัด“ ก็สัตว์ทะเลน่ารักนี่ครับ พี่พัฒน์ไม่คิดงั้นหรอ ”คนตัวเล็กเจื้อยแจ้วในขณะที่สายตามองไปมองมาไม่หยุดอืม… นั่นสินะ แต่ไม่หรอก สำหรับเขา ธีร์น่ารักกว่าพวกปลาทะเลตัวจิ๋วพวกนั้นเยอะเลย“ แต่พี่ว่าธีร์น่ารักกว่านะ แถมเดินบนบกได้ด้วย เดินจับมือแบบนี้ก็ยังได้ ”เขาพูดพลางกระชับมือให้แน่นขึ้น และเพราะแบบนั้นธีร์ที่หันมามองเขาก็ได้แต่หันหน้าหนี แสร้งทำทีเหมือนไม่ได้ยินอะไร กระนั้นมือเล็กก็ยังกระชับตอบกลับมาอยู่ดี… เขาบอกแล้ว ธีร์น่ะ น่ารักกว่าตั้งเยอะราว ๆ 1 ชั่วโมงที่คนตัวเล็กเดินไปมาจนทั่วบริเวณโซนแรก ทั้งเขาและธีร์ก็พากันมานั่งดูแผนที่กระดาศพลางนั่งพักไปด้วย เพราะดูเหมือนถึงแม้ในนี้จะมีเ
Lemonade after 6 เดต 1/2
เวลานัดของพี่พัฒน์คือราว ๆ 9 โมงเช้าหน้าคาเฟ่ที่เดิม เพราะเราต่างก็มองว่าตรงนั้นเป็นจุดตรงกลางมากที่สุดแล้ว ในตอนแรกพี่พัฒน์เสนอจะมารับที่หน้าคอนโด แต่ธีร์รู้สึกไม่ชินเท่าไหร่ ถ้าอีกฝ่ายจะมารับมาส่งถึงหน้าคอนโดจึงได้ปฏิเสธไปแต่ตอนนี้ที่ราว ๆ 7 โมงครึ่ง ธีร์ก็ดันตื่นเต้นจนหลับ ๆ ตื่น ๆ มาทั้งคืน กว่าจะถึงห้องก็เกือบตี 2 แล้ว คำพูดที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้เขาทำให้เขานอนพลิกไปพลิกมาเป็นชั่วโมง เลยเป็นเหตุผลให้เขาตาโหลซะขนาดนี้ สงสัยต้องหาคอนซีลเลอร์ดี ๆ ติดไว้บ้างแล้วล่ะมั้ง เพราะถ้าพี่พัฒน์ทำอะไรที่สุ่มเสี่ยงต่อหัวใจแนวนี้อีก เขาจะได้ทามันไปทำงานเอาซะเลย แต่ถึงจะเหมือนเขาหงุดหงิด แต่เอาเข้าจริง เขาก็แอบดีใจเล็กน้อย ถึงจะปนกับความสับสนด้วยก็เถอะ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายของอีกคนอยู่ดีหรือบางทีเขาก็คงจะเข้าใจ เพียงแต่ไม่กล้าทำใจยอมรับอยู่ดี อาจจะคิดไปเองด้วยซ้ำว่าพี่พีฒน์คงไม่ได้คิดอะไร เพราะความจริงมันก็ชัดจนกระแทกหน้าซะขนาดนี้ เพียงแต่ใจเขายังกลัว ยังกลัวมากเกินไป กลัวว่าทั้งหมดจะหายไป ถ้าเขาเผลอปล่อยใจให้มันเป็นไปอีกครั้ง แต่มันก็เหมือนเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ เมื่อมองรอยยิ้มอบอุ
Lemonade after 6 ไปเที่ยวกันนะ
คืนนั้นธีร์ได้แต่นอนคิดไม่ตก ว่าความหมายที่พี่พัฒน์พูดถึงนั้นคืออะไร เขาไม่รู้ว่าอีกคนพูดด้วยความหมายไหน หมายความว่าอะไร แล้ว… เรื่องที่บอกว่าเขาเป็นคนที่อบนั้นจริงไหม หรือแค่อารมณ์ชั่ววูบพาไปเท่านั้น ธีร์ไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลย แต่แม้ว่าจะไม่เข้าใจ แต่เขาตั้งใจแล้วว่าจะไม่แสดงท่าทีอะไรออกไป เพราะเขารู้ดีว่าการอกหัก การผิดหวัง หรือการคิดไปเอง มันเจ็บปวดมากขนาดไหน เขามั่นใจว่าเขารู้ดีกว่าใครเลยล่ะ“ นอนไม่หลับแหะ ”ธีร์ตัดสินใจดีดตัวลุกขึ้นมานั่งข้างเตียง ก่อนจะหยิบมือถือมาดูเวลา ซึ่งตอนนี้ก็เกือบจะตี 1 แล้ว แต่โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ เขาเลยไม่ต้องรีบตื่นอะไรมากนักธีร์จึงตัดสินใจเดินลงมาข้างล่างคอนโด เพื่อหวังว่าจะได้เปลี่ยนความคิด เปลี่ยนบรรยากาศที่ตีกันไปมาในหัวได้บ้าง สักนิดก็ยังดีล่ะมั้งติ๊งในขณะที่ธีร์กำลังเดินเล่นอยู่ในร้านสะดวกซื้อในช่วงราว ๆ ตี 1 เขาก็ได้รับข้อความจากใครบางคน ซึ่งตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แถมไม่ได้อยากตอบงานใครตอนนี้ด้วย เขาเลยตัดสินใจหยิบหูฟังขึ้นมาสวม แล้วเปิดเพลงคลอเบา ๆ ก่อนจะต่อแถวจ่ายเงินกับนมกล้วยที่เขาพึ่งซื้อมาเลม่อนโซดา ถ้าไม่ใช่ร้านโป
Lemonade after 6 คนนั้นใคร
ต่างฝ่ายต่างก็มีแต่งานประจำที่ยุ่งจนเรียกได้ว่า แทบไม่ได้คุยกันเท่าไหร่นัก แต่กระนั้นคนทั้งคู่ก็ยังสามารถหาเวลาไปยังคาเฟ่หลัง 6 โมงได้ทุกวัน แม้บางวันฝ่ายหนึ่งจะเอาโน๊ตบุ้คมานั่งทำงานด้วย หรือแม้บางวันคนละข้าง ๆ จะต้องนั่งอ่านแฟ้มเอกสารที่กองเป็นภูเขา เพราะต้องนำเสนอในวันถัดไป แม้จะต้องทำงานหนัก แต่การมาพักใจที่คาเฟ่ทุกเย็น ก็ทำให้พวกเขารู้สึกถึงกันและกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงมันจะไม่ค่อยมีบทสนทนาใด ๆ เลยก็ตาม“ เลม่อนโซดาหวานน้อย กับน้ำผึ้งมะนาวหวานร้อยยี่สิบเหมือนเดิมครับ ”เสียงของพัฒน์ดังขึ้นหน้าเคาว์เตอร์ ก่อนจะเดินไปนั่งที่ประจำ พร้อมคิวออเดอร์ที่ตัวเองสั่งมาวันไหนที่พัฒน์มาก่อน เขาก็จะสั่งน้ำไว้รออีกคน แต่ถ้าวันไหนธีร์มาก่อน ก็จะเป็นหน้าที่ของธีร์ แต่วันนี้เหมือนจะมาช้าแปลก ๆ เพราะนี่ก็เกือบหกโมงสี่สิบแล้ว แต่เขาก็ทักไปถามแล้วนะ ว่ามารึเปล่า หรือว่าติดธุระกะทันหัน เขาควรทักไปหาอีกรอบมั้ย แต่ไม่ทันได้คิดอะไร จู่ ๆ ที่หน้าร้านก็มีรถยนต์สีดำคันหนึ่งเทียบจอดกับฟุตบาท มันก็คงจะไม่แปลกหรอก ถ้าคนที่เปิดประตูลงมาไม่ใช่ธีร์ และคนที่ตามลงมาก็เป็นไอ้หนุ่มหน้ามนคนนึงที่สายตาที่มองไปยัง
Lemonade after 6 ก๋วยเตี๋ยว
เมื่อถึงเวลาราว ๆ เที่ยงสิบนาที ธีร์ที่จัดการงานจนเสร็จก็เดินลงไปพร้อมน้ำผึ้งมะนาวในมือ ก่อนที่เขาจะเห็นพี่พัฒน์ที่ยืนหลบอยู่ในร่มหน้าตึกออฟฟิศของเขา“ มาแล้วครับ ”ธีร์เอ่ยทัก ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายถือแล้วน้ำมาด้วย“ อ้าว เราซื้อน้ำมาแล้วหรอ พี่ซื้อเลม่อนโซดามาให้น่ะ ไม่นึกว่าเราจะมีน้ำแล้ว ”พี่พัฒน์ที่หันมาหาเขาก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าเขาก็มีน้ำในมือแล้วเหมือนกัน“ อ๋อ เปล่าครับ ผมซื้อน้ำผึ้งมะนาวมาให้พี่น่ะครับ ผมกลัวว่าพี่จะร้อน ก็เลย… ”คำพูดที่ไม่ประสีประสาของธีร์ทำเอาพัฒน์ยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดู“ แก้วนี้ก็เลม่อนโซดาของธีร์เหมือนกัน ถือว่าแลกกันนะ ”“ ครับ? แล้วลูบหัวผมทำไมเนี่ย ” ธีร์เอ่ยออกมาก่อนจะมองไปทางอื่น ก่อนที่ใบหูขาวนั้นจะขึ้นสีแดงระเรื่อจากความเขินอาย และใจที่เต้นรัว สงสัยร้อนล่ะมั้ง“ ช่างเรื่องนั้นเถอะน่า เอาไปสิ พี่ก็อยากกินน้ำที่เราซื้อให้พี่แล้วนะ ”พัฒน์ละมือจากศรีษะของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะหยิบน้ำในมือธีร์มาดูดอย่างชื่นอกชื่นใจ พลางมองแมวตัวใหญ่ที่กำลังกินเลม่อนโซดาที่เขาซื้อให้ด้วยก็… คุ้มค่าที่ยืนรอล่ะนะ น่ารักจังตลอดทางที่เดินไป
Maaari mong magustuhan
Hot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.4K viewsภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.4K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ104.1K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K viewsครามคนเลว
ทิพยเวช89 viewsไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย93 viewsDeceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
SUNISAYOK110 viewsฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ
องค์หญิงโนเนม145 views
