ログイン共有
ก๋วยเตี๋ยว
公開日:
2026-10-27 08:33:52เมื่อถึงเวลาราว ๆ เที่ยงสิบนาที ธีร์ที่จัดการงานจนเสร็จก็เดินลงไปพร้อมน้ำผึ้งมะนาวในมือ ก่อนที่เขาจะเห็นพี่พัฒน์ที่ยืนหลบอยู่ในร่มหน้าตึกออฟฟิศของเขา
“ มาแล้วครับ ”
ธีร์เอ่ยทัก ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายถือแล้วน้ำมาด้วย
“ อ้าว เราซื้อน้ำมาแล้วหรอ พี่ซื้อเลม่อนโซดามาให้น่ะ ไม่นึกว่าเราจะมีน้ำแล้ว ”
พี่พัฒน์ที่หันมาหาเขาก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าเขาก็มีน้ำในมือแล้วเหมือนกัน
“ อ๋อ เปล่าครับ ผมซื้อน้ำผึ้งมะนาวมาให้พี่น่ะครับ ผมกลัวว่าพี่จะร้อน ก็เลย… ”
คำพูดที่ไม่ประสีประสาของธีร์ทำเอาพัฒน์ยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดู
“ แก้วนี้ก็เลม่อนโซดาของธีร์เหมือนกัน ถือว่าแลกกันนะ ”
“ ครับ? แล้วลูบหัวผมทำไมเนี่ย ”
ธีร์เอ่ยออกมาก่อนจะมองไปทางอื่น ก่อนที่ใบหูขาวนั้นจะขึ้นสีแดงระเรื่อจากความเขินอาย และใจที่เต้นรัว สงสัยร้อนล่ะมั้ง
“ ช่างเรื่องนั้นเถอะน่า เอาไปสิ พี่ก็อยากกินน้ำที่เราซื้อให้พี่แล้วนะ ”
พัฒน์ละมือจากศรีษะของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะหยิบน้ำในมือธีร์มาดูดอย่างชื่นอกชื่นใจ พลางมองแมวตัวใหญ่ที่กำลังกินเลม่อนโซดาที่เขาซื้อให้ด้วย
ก็… คุ้มค่าที่ยืนรอล่ะนะ น่ารักจัง
ตลอดทางที่เดินไปร้านข้าว ไม่ค่อยมีบทสนทนาอะไรมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นการบ่นในที่ทำงานของธีร์ซะส่วนใหญ่ มีบ้างที่พัฒน์จะเสริมเป็นระยะว่าเขาเองก็พึ่งทะเลาะกับลูกค้ามา แต่พอถึงคราวที่พัฒน์บ่นบ้าง ธีร์กลับหัวเราะออกอย่างชอบอกชอบใจ ทำเอาคนตัวใหญ่หน้ามุ่ยไปเลย จนคนตัวเล็กต้องเผลอง้อด้วยสายตาอ้อน ๆ
จนคนโดนมองด้วยสายตาแบบนั้นถึงกับเด็กสะดุดไปเลย
“ เอาก๋วยเตี๋ยวเรือ เนื้อเปื่อยพิเศษ 2 ครับ ”
“ หื้ม ”
“ ชอบไม่ใช่หรอ ”
“ รู้ดีจังนะครับ ”
ธีร์ที่พูดออกมาจากอย่างหมั่นไส้ ก็เดินไปหยิบน้ำมาสองขวดจากในตู้แช่มาเผื่ออีกคนด้วย การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนั้นก็ทำเอาคนที่นั่งรออยู่ก็ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี
“ ขอบคุณนะครับ เหมือนสมัยเรียนเลยนะเนี่ย ”
เขาเอ่ยทัก ก่อนจะเห็นว่าได้รับสายตาค้อนมาจากแมวดำที่ขนตั้งได้ที่
เหมือนจะเห็นหนวดกระตุกด้วยนะ สาแก่ใจเขาล่ะ ได้แกล้งแมวเนี่ย
มื้อเที่ยงผ่านไปโดยแทบไม่มีการคุยกัน เพราะต่างฝ่ายต่างก็หมดแรงไปกับการทำงานช่วงเช้าแล้ว แต่ถึงแบบนั้นพัฒน์ก็ยังลอบมองคนที่เคี้ยวผักแก้มตุ่ยเป็นระยะ ก็มันคิดถึงนี่นะ
ส่วนคนที่ถูกแอบมองกลับไม่รู้ตัวอะไรเลย เขารู้สึกแค่ว่าก๋วยเตี๋ยวร้านนี้อร่อย เนื้อนุ่มกำลังดี ถ้ามีเวลาก็อยากมากินบ่อย ๆ แต่ถ้าถามว่ามันอร่อยเพราะอะไร นอกจากฝีมือแม่ครับ ก็อาจจะเพราะได้มากินกับคนข้าง ๆ ล่ะมั้ง
แต่ถึงจะคิดแบบนั้น ก็คงไม่พูดออกไปหรอก น่าขนลุกจะตาย
“ อิ่มมั้ย อยากไปกินขนมกันต่อมั้ย ”
พัฒน์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคนตรงข้ามวางตะเกียบแล้ว สีหน้าของธีร์ที่ดูออกเลยว่ามีความสุขทำเอาเขาอยากเลี้ยงด้วยขนมหวานต่อเลย ถ้าเป็นชีสเค้กแบบที่อีกฝ่ายชอบก็คงจะถูกปาก
“ ขนมอะไรหรอครับ ”
นั่นไงล่ะ
“ ชีสเค้กมั้ย หรือบานอฟฟี่ดี ”
พัฒน์เอ่ยถาม แต่เมื่อถามออกไป คนที่ถูกถามกลับทำหน้าเหมือนเลือกไม่ถูก ว่าจะกินอะไรดี แต่จะกินทั้งสองอย่างในวันเดียว พรุ่งนี้มีหวังได้น้ำนหักขึ้นแน่นอน
“ ฮ่า ๆ งั้นไว้ไปกินกันวันเสาร์ที่จะถึงแทนมั้ย เดี๋ยวพาไปสนามบาสด้วย ไม่ได้เล่นด้วยกันนานเลย ”
ธีร์ที่ได้ยินข้อเสนอแบบนั้นก็แอบลังเลว่าจะไปดีมั้ย แต่เสาร์นี้เขาว่างนะ แถมก็ไม่ได้เล่นบาสนานแล้วจริง ๆ ถ้าไปกับพี่พัฒน์ ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรล่ะมั้ง
“ เอาตามนั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปจ่ายเงินก่อน หัวหน้าไลน์มาว่าจะนัดประชุมน่ะครับ ”
“ พี่แอบจ่ายตอนเราไปห้องน้ำมาแล้ว ดูหน้าเข้า ขู่ใหญ่เลย ขนพองหมดแล้ว ”
พัฒน์ที่เห็นว่าตัวเองได้รับสายตาเอาเรื่องจากแมวตัวใหญ่อีกแล้ว ก็หัวเราะออกมาอย่างถูกใจ เห็นแบบนี้เวลาได้เลี้ยงขนมน้ำอีกคน มันมีความสุขนี่นา
จะขอโทษเขาไม่ได้หรอกนะ โทษธีร์ที่ชอบทำนห้าน่ารักเวลาได้กินของอร่อยดีกว่า
ใครจะอดใจไม่อยากเลี้ยงไหวล่ะ
“ งั้นพี่ไปก่อนนะ ”
“ ขอบคุณที่มาส่งนะครับ ถึงบอแล้วฝากบอกผมด้วย ”
“ อันนี้เรียกเป็นห่วงหรือเปล่าครับ ”
พัฒน์เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“ จะว่าแบบนั้นก็ได้ครับ ”
แต่ธีร์ก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน
最新チャプター
Lemonade after 6 อีกครั้ง
ใกล้ยามพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีส้มสาดทอไปทั่วบริเวณ ภาพตึกต่าง ๆ ยังคงเดิม เด่นชัด และสดสวยในความรู้สึกของธีร์ แม้จะมีบางจุดที่เปลี่ยนไป แต่ในยามนี้ที่ได้เดินอยู่ข้างคนที่เขาเคยสารภาพเมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าจะชวนให้ใจหวิว แต่ใจดวงนี้ก็ยังคงเต้นผิดจังหวะ ไม่ว่าว่าจะจากความกลัว หรือเพราะความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปจากตอนนั้น“ ตึกยังสวยเหมือนเดิมเลยเนอะ ”ธีร์พูดออกมาในตอนที่เขาเดินเลียบไปตามทางฟุตบาทที่ในตอนนี้มีคนบ้างประปราย บ้างก็กำลังปั่นจักรยาน บ้างก็กำลังวิ่งออกกำลังกายในตอนเย็น หรืออีกฝั่งของตึกก็เป็นทะเลสาบไม่กี่แห่งในเมืองหลวงแบบนี้“ อื้ม สวยมากจริง ๆ แหละ จำเมื่อก่อนได้มั้ย ที่เราชอบยืมกล้องพี่มาหัดถ่ายวิวทะเลสาบน่ะ ”พัฒน์เอ่ยพูดออกมาก่อนจะยื่นมือไปกอบกุมมือของคนที่ตัวเล็กกว่า เรียกความสนใจจากสายตานั้นได้ดี“ ครับ ตอนนั้นเหมือนพี่ใกล้จะเรียนจบ แล้วพี่ก็มาสอนผมถ่ายให้ตึกไม่เบี้ยวด้วย ”“ แล้วตอนนี้ยังถ่ายตึกเบี้ยงอยู่หรือเปล่าล่ะ ”“ ไม่เบี้ยวแล้วเถอะ ”ริมฝีปากบางยู่ขึ้นมาเล็กน้อย แต่นั่นก็เรียกเสียงหัวเราะจากพัฒน์ได้อย่างดี ก่อนที่มือหนาจะยื่นไปลูบศรีษะทุยของคนที่หน้างอเบา ๆ “ โอเค
Lemonade after 6 เดต 2/2
ราว ๆ 11 โมง หลังจากที่พัฒน์จอดรถไว้ในลานจอดรถ พวกเขาก็กำลังต่อแถวกันเข้าไปในอควาเรียมชื่อดังใจกลางเมือง ในส่วนของธีร์นั้นคงไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าคนตัวเล็กข้างหน้าที่กำลังดูตื่นตาตื่นใจไม่หยุด “ ชอบมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ ”พัฒน์พูดออกมา พลางเอื้อมมือไปจับมือเล็ก ๆ ของคนข้างตัว ในตอนที่เราเริ่มเดินเข้ามาในอุโมงค์กว้าง ที่ในวันนี้อาจจะมีคนหนาตาหน่อย เพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเยอะขนาดถึงขั้นอึดอัด“ ก็สัตว์ทะเลน่ารักนี่ครับ พี่พัฒน์ไม่คิดงั้นหรอ ”คนตัวเล็กเจื้อยแจ้วในขณะที่สายตามองไปมองมาไม่หยุดอืม… นั่นสินะ แต่ไม่หรอก สำหรับเขา ธีร์น่ารักกว่าพวกปลาทะเลตัวจิ๋วพวกนั้นเยอะเลย“ แต่พี่ว่าธีร์น่ารักกว่านะ แถมเดินบนบกได้ด้วย เดินจับมือแบบนี้ก็ยังได้ ”เขาพูดพลางกระชับมือให้แน่นขึ้น และเพราะแบบนั้นธีร์ที่หันมามองเขาก็ได้แต่หันหน้าหนี แสร้งทำทีเหมือนไม่ได้ยินอะไร กระนั้นมือเล็กก็ยังกระชับตอบกลับมาอยู่ดี… เขาบอกแล้ว ธีร์น่ะ น่ารักกว่าตั้งเยอะราว ๆ 1 ชั่วโมงที่คนตัวเล็กเดินไปมาจนทั่วบริเวณโซนแรก ทั้งเขาและธีร์ก็พากันมานั่งดูแผนที่กระดาศพลางนั่งพักไปด้วย เพราะดูเหมือนถึงแม้ในนี้จะมีเ
Lemonade after 6 เดต 1/2
เวลานัดของพี่พัฒน์คือราว ๆ 9 โมงเช้าหน้าคาเฟ่ที่เดิม เพราะเราต่างก็มองว่าตรงนั้นเป็นจุดตรงกลางมากที่สุดแล้ว ในตอนแรกพี่พัฒน์เสนอจะมารับที่หน้าคอนโด แต่ธีร์รู้สึกไม่ชินเท่าไหร่ ถ้าอีกฝ่ายจะมารับมาส่งถึงหน้าคอนโดจึงได้ปฏิเสธไปแต่ตอนนี้ที่ราว ๆ 7 โมงครึ่ง ธีร์ก็ดันตื่นเต้นจนหลับ ๆ ตื่น ๆ มาทั้งคืน กว่าจะถึงห้องก็เกือบตี 2 แล้ว คำพูดที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้เขาทำให้เขานอนพลิกไปพลิกมาเป็นชั่วโมง เลยเป็นเหตุผลให้เขาตาโหลซะขนาดนี้ สงสัยต้องหาคอนซีลเลอร์ดี ๆ ติดไว้บ้างแล้วล่ะมั้ง เพราะถ้าพี่พัฒน์ทำอะไรที่สุ่มเสี่ยงต่อหัวใจแนวนี้อีก เขาจะได้ทามันไปทำงานเอาซะเลย แต่ถึงจะเหมือนเขาหงุดหงิด แต่เอาเข้าจริง เขาก็แอบดีใจเล็กน้อย ถึงจะปนกับความสับสนด้วยก็เถอะ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายของอีกคนอยู่ดีหรือบางทีเขาก็คงจะเข้าใจ เพียงแต่ไม่กล้าทำใจยอมรับอยู่ดี อาจจะคิดไปเองด้วยซ้ำว่าพี่พีฒน์คงไม่ได้คิดอะไร เพราะความจริงมันก็ชัดจนกระแทกหน้าซะขนาดนี้ เพียงแต่ใจเขายังกลัว ยังกลัวมากเกินไป กลัวว่าทั้งหมดจะหายไป ถ้าเขาเผลอปล่อยใจให้มันเป็นไปอีกครั้ง แต่มันก็เหมือนเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ เมื่อมองรอยยิ้มอบอุ
Lemonade after 6 ไปเที่ยวกันนะ
คืนนั้นธีร์ได้แต่นอนคิดไม่ตก ว่าความหมายที่พี่พัฒน์พูดถึงนั้นคืออะไร เขาไม่รู้ว่าอีกคนพูดด้วยความหมายไหน หมายความว่าอะไร แล้ว… เรื่องที่บอกว่าเขาเป็นคนที่อบนั้นจริงไหม หรือแค่อารมณ์ชั่ววูบพาไปเท่านั้น ธีร์ไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลย แต่แม้ว่าจะไม่เข้าใจ แต่เขาตั้งใจแล้วว่าจะไม่แสดงท่าทีอะไรออกไป เพราะเขารู้ดีว่าการอกหัก การผิดหวัง หรือการคิดไปเอง มันเจ็บปวดมากขนาดไหน เขามั่นใจว่าเขารู้ดีกว่าใครเลยล่ะ“ นอนไม่หลับแหะ ”ธีร์ตัดสินใจดีดตัวลุกขึ้นมานั่งข้างเตียง ก่อนจะหยิบมือถือมาดูเวลา ซึ่งตอนนี้ก็เกือบจะตี 1 แล้ว แต่โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ เขาเลยไม่ต้องรีบตื่นอะไรมากนักธีร์จึงตัดสินใจเดินลงมาข้างล่างคอนโด เพื่อหวังว่าจะได้เปลี่ยนความคิด เปลี่ยนบรรยากาศที่ตีกันไปมาในหัวได้บ้าง สักนิดก็ยังดีล่ะมั้งติ๊งในขณะที่ธีร์กำลังเดินเล่นอยู่ในร้านสะดวกซื้อในช่วงราว ๆ ตี 1 เขาก็ได้รับข้อความจากใครบางคน ซึ่งตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แถมไม่ได้อยากตอบงานใครตอนนี้ด้วย เขาเลยตัดสินใจหยิบหูฟังขึ้นมาสวม แล้วเปิดเพลงคลอเบา ๆ ก่อนจะต่อแถวจ่ายเงินกับนมกล้วยที่เขาพึ่งซื้อมาเลม่อนโซดา ถ้าไม่ใช่ร้านโป
Lemonade after 6 คนนั้นใคร
ต่างฝ่ายต่างก็มีแต่งานประจำที่ยุ่งจนเรียกได้ว่า แทบไม่ได้คุยกันเท่าไหร่นัก แต่กระนั้นคนทั้งคู่ก็ยังสามารถหาเวลาไปยังคาเฟ่หลัง 6 โมงได้ทุกวัน แม้บางวันฝ่ายหนึ่งจะเอาโน๊ตบุ้คมานั่งทำงานด้วย หรือแม้บางวันคนละข้าง ๆ จะต้องนั่งอ่านแฟ้มเอกสารที่กองเป็นภูเขา เพราะต้องนำเสนอในวันถัดไป แม้จะต้องทำงานหนัก แต่การมาพักใจที่คาเฟ่ทุกเย็น ก็ทำให้พวกเขารู้สึกถึงกันและกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงมันจะไม่ค่อยมีบทสนทนาใด ๆ เลยก็ตาม“ เลม่อนโซดาหวานน้อย กับน้ำผึ้งมะนาวหวานร้อยยี่สิบเหมือนเดิมครับ ”เสียงของพัฒน์ดังขึ้นหน้าเคาว์เตอร์ ก่อนจะเดินไปนั่งที่ประจำ พร้อมคิวออเดอร์ที่ตัวเองสั่งมาวันไหนที่พัฒน์มาก่อน เขาก็จะสั่งน้ำไว้รออีกคน แต่ถ้าวันไหนธีร์มาก่อน ก็จะเป็นหน้าที่ของธีร์ แต่วันนี้เหมือนจะมาช้าแปลก ๆ เพราะนี่ก็เกือบหกโมงสี่สิบแล้ว แต่เขาก็ทักไปถามแล้วนะ ว่ามารึเปล่า หรือว่าติดธุระกะทันหัน เขาควรทักไปหาอีกรอบมั้ย แต่ไม่ทันได้คิดอะไร จู่ ๆ ที่หน้าร้านก็มีรถยนต์สีดำคันหนึ่งเทียบจอดกับฟุตบาท มันก็คงจะไม่แปลกหรอก ถ้าคนที่เปิดประตูลงมาไม่ใช่ธีร์ และคนที่ตามลงมาก็เป็นไอ้หนุ่มหน้ามนคนนึงที่สายตาที่มองไปยัง
Lemonade after 6 ก๋วยเตี๋ยว
เมื่อถึงเวลาราว ๆ เที่ยงสิบนาที ธีร์ที่จัดการงานจนเสร็จก็เดินลงไปพร้อมน้ำผึ้งมะนาวในมือ ก่อนที่เขาจะเห็นพี่พัฒน์ที่ยืนหลบอยู่ในร่มหน้าตึกออฟฟิศของเขา“ มาแล้วครับ ”ธีร์เอ่ยทัก ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายถือแล้วน้ำมาด้วย“ อ้าว เราซื้อน้ำมาแล้วหรอ พี่ซื้อเลม่อนโซดามาให้น่ะ ไม่นึกว่าเราจะมีน้ำแล้ว ”พี่พัฒน์ที่หันมาหาเขาก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าเขาก็มีน้ำในมือแล้วเหมือนกัน“ อ๋อ เปล่าครับ ผมซื้อน้ำผึ้งมะนาวมาให้พี่น่ะครับ ผมกลัวว่าพี่จะร้อน ก็เลย… ”คำพูดที่ไม่ประสีประสาของธีร์ทำเอาพัฒน์ยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดู“ แก้วนี้ก็เลม่อนโซดาของธีร์เหมือนกัน ถือว่าแลกกันนะ ”“ ครับ? แล้วลูบหัวผมทำไมเนี่ย ” ธีร์เอ่ยออกมาก่อนจะมองไปทางอื่น ก่อนที่ใบหูขาวนั้นจะขึ้นสีแดงระเรื่อจากความเขินอาย และใจที่เต้นรัว สงสัยร้อนล่ะมั้ง“ ช่างเรื่องนั้นเถอะน่า เอาไปสิ พี่ก็อยากกินน้ำที่เราซื้อให้พี่แล้วนะ ”พัฒน์ละมือจากศรีษะของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะหยิบน้ำในมือธีร์มาดูดอย่างชื่นอกชื่นใจ พลางมองแมวตัวใหญ่ที่กำลังกินเลม่อนโซดาที่เขาซื้อให้ด้วยก็… คุ้มค่าที่ยืนรอล่ะนะ น่ารักจังตลอดทางที่เดินไป
あなたも気に入るかもしれません
บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.6K ビューเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก411.3K ビューแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์198.3K ビューล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ104.1K ビューความลับของเจ้าชาย {The Prince's Secret }
Kim Nayeol480 ビューอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง267 ビューกาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ
พิรุณทมิฬ70 ビューสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว219 ビュー
