MasukShare
Old Town
Tanggal publikasi:
2026-10-27 08:32:49จนแล้วจนรอด ธีร์ก็ต้องจำใจมานั่งร่วมโต๊ะเดียวกับพัฒน์ด้วยเหตุผลที่ว่า
‘ มานั่งคุยกันหน่อยสิ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ’
ถึงจะอยากปฏิเสธแค่ไหน แต่ไอ้สายตาหมาน้อยในคราบหมาป่าก็ยังทำเขาใจอ่อนได้ทุกเมื่อ
เป็นไงล่ะ เห็นใจเขามากมั้ย สงสารสายตาออดอ้อนมากรึเปล่า
ได้เวลาสงสารตัวเองที่ไม่รู้แม้แต่ว่าจะวางสายตาตรงไหนดีีบ้างรึยัง!
“ เอ่อ.. ถ้าพี่พัฒน์ไม่มีอะไร เดี๋ยวผมขอตั- ”
ธีร์เอ่ย พร้อมเตรียมตัวจะลุก แต่เขาก็ดันโดนคนที่นั่งข้าง ๆ คว้าแขนไว้อย่างไวเสียก่อน
“ เดี๋ยวก่อนสิ ยังไม่ได้คุยกันเลยนะธีร์ ทำเหมือนหนีหน้าพี่ยังไงยังงั้น ”
พัฒน์เอ่ยถามด้วยความน้อยอกน้อยใจ แต่ถึงแบบนั้นธีร์ก็ยังไม่พร้อมเผชิญหน้าอยู่ดีนั่นแหละ
“ แต่… ”
“ ไม่มีแต่ครับ นั่งลง ”
เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นราวกับเป็นคำขาด ทำเอาคนที่โดนขัดใจก็จำใจนั่งลงพร้อมใบหน้ามู่ทู่ หน้ามุ้ยจนคนที่เอาแต่ใจนั้นถึงกับลอบยิ้มออกมา
“ เอาอีกแล้วนะ ทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว ”
พัฒน์เอ่ยแซวก่อนจะยื่นมือไปยีหัวรุ่นน้องที่ไม่ได้เจอกันนานด้วยความรู้สึกที่ฟูฟ่องเต็มอก
“ หน้าแบบไหนครับ แล้วยีหัวผมทำไมเนี่ยพี่พัฒน์ เอามือออกไปเลยนะ ”
คนที่โดนลูบหัวก็ถึงกับใจอ่อนยวบ เมื่อมองเห็นรอยยิ้มเริงร่าราวกับถูกอกถูกใจของอีกคน
ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ…
ไอ้นิสัยนึกอยากทำอะไรก็ทำ โดยที่ไม่คิดว่าอีีกฝ่ายจะรู้สึกแบบไหน
ขี้อ่อยจริง ๆ
ไอ้เราก็เคยสารภาพรักไปแล้ว แแถมตัวเองก็หนีหาย ทำไมตอนนี้ถึงโผล่มาแล้วทำเหมือนว่าเรื่องนั้นไม่เคยเกิดขึ้นด้วย
จะเอาแต่ใจเกินไปแล้ว…
เมื่อคิดได้แบบนั้นจากใบหน้ามู่ทู่ที่ถูกขัดใจ ก็แปรเปลี่ยนเป็นสายตาโกรธเคืองที่เอาเรื่องใช้ได้
แต่ถึงแบบนั้นสำหรับพัฒน์แล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแมวที่กำลังพองขนขู่ฟ่อ ๆ มากกว่า ไม่น่ากลัวอะไรหรอก
ถ้าถามว่าทำไมเขาไม่กลัว ก็อาจจะเขารู้วิธีที่ทำให้แแแมวตัวนี้เชื่องมาตลอดอยู่แล้วก็ได้ล่ะมั้ง…
“ แล้วมีอะไรครับ รีบคุยเถอะ ผมมีงานต้องทำต่อ ”
“ เราทำงานอยู่แถวนี้หรอ ”
“ อันนั้นประเด็นสำคัญแล้วหรอครับ ”
ธีร์พูดออกมาอย่างไม่เข้าใจก่อนจะส่งสายตาอาฆาตไปอีกหนึ่งที แต่ถึงแบบนั้นคนข้าง ๆ ก็ไม่ได้มีท่าทีีหวาดหลัวเลยแม้แต่น้อย แถมยังนั่งเท้าคางมองเขาแล้วยิ้มแบบอิ่มอกอิ่มใจจนดูน่าหมั่นไส้
แต่ธีร์จะกล้าทำอะไรได้ ก็เล่นยิ้มหวานมาซะขนาดนั้น…
“ อย่ารีบสิ ก็แค่อยากรู้ว่าช่วงนี้เป็นไงบบ้าง สบายดีมั้ย ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ”
พัฒน์ตอบก่อนจะเปลี่ยนจากการยีหัวอีกคน เป็นการลูบเบา ๆ ราวกับเอ็นดูแมวที่กำลังก้มหน้าก้มตาดูดเลม่อนโซดาเหมือนไม่สนใจอะไร
แต่พัฒน์เห็นนะ ใบหูขาวทีี่ขึ้นสีแดงระเรื่อจนเห็นชัดนั่นน่ะ
ไม่รู้ทำไม พอรู้ว่าตัวเองยังมีผลกับหัวใจของคน ๆ นี้เขาก็ยิ่งอารมณ์ดีขึ้นมา
ไอ้เอาการหงุดหงิดลูกค้า หลังจากที่พึ่งถูกต่อว่ามาหายไปเป็นปลิดทิ้ง
…เหมือนตอนที่อีกคนคอยเอาน้ำมาให้เขา หลังเขาแข่งเสร็จพร้อมรอยยิ้มเลย ตอนนั้นไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน แค่ธีร์วิ่งเอาน้ำผึ้งมะนาวร้านในโรงอาหารมาให้ แล้วถามเขาว่าเหนื่อยมั้ย ก็เป็นทุกครั้งไปที่เขาจำตอบว่า ‘ไม่เหนื่อยหรอก พอดีมีกำลังใจดีน่ะ’
แต่พัฒน์เองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมในตอนนั้นตัวเขาถึงเลือกที่จะเดินออกมาจากชีวิตของพัฒน์
ทั้ง ๆ ที่เขาก็ ชอบ พัฒน์มากไม่ต่างกัน
เขาดีใจนะในวันนั้น ดีใจที่พัฒน์พูดมันออกมา แววตา สีีหน้า รอยยิ้มของพัฒน์ที่เต็มไปด้วยความเขินอาย ความน่ารัก แม้กระทั่งการใส่ใจเขาอย่างดีของพัฒน์ทำเอาเขารู้สึกไม่คู่ควรกับเด็กคนนี้
ถ้าพูดให้ถูก เขาเห็นแก่ตัวเอง ที่เลือกจะถอยออกมา เพราะกลัวว่าวันนึงเขาจะทำให้คนที่สดใสและเปล่งประกายขนาดนี้ต้องเสียใจ เพราะเขาก็ไม่ใช่คนดีอะไร แถมยังไม่ได้เรื่องอีกด้วย
แต่ว่า… ในตอนนี้เขาก็ได้เข้าใจ
หลังจากที่ไม่ได้เจอมาหลายปี ขนตายาวเป็นแแพ ริมฝีปากบางที่ชอบบ่นมุบมิบ ดวงตากลมที่ฉายแววอารมณ์ดีอยู่เสมอ และสุดท้ายสายตาที่มองแค่เขา ราวกับว่าความรู้สึกทั้งหมดบนถนน Old town วันนั้น มันไหลย้อนหลับมาทั้งหมด
ความรู้สึกที่ไม่เคยหายไปจ่มแจ้งชัดอีกครั้ง
และครั้งนี้เขาาจะไม่ปล่อยมันไป
“ พี่ขอไลน์เราหน่อยสิ ”
“ หิอ เอาไปทำอะไรครับ ”
“ ว่าจะชวนมานั่งคาเฟ่หลังเลิกงานน่ะ เอาแค่วันที่สะดวกก็ได้ ”
“ พี่แน่ใจหรอครับ ว่ามันจะดี ”
เขาสังเกตได้ถึงน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจของพัฒน์ และในตอนนั้นเองที่เขาสวนไปทันควัน
“ มั่นใจสิ เพราะครั้งนี้พี่จะทำมันออกมาให้ดี ”
Bab terbaru
Lemonade after 6 อีกครั้ง
ใกล้ยามพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีส้มสาดทอไปทั่วบริเวณ ภาพตึกต่าง ๆ ยังคงเดิม เด่นชัด และสดสวยในความรู้สึกของธีร์ แม้จะมีบางจุดที่เปลี่ยนไป แต่ในยามนี้ที่ได้เดินอยู่ข้างคนที่เขาเคยสารภาพเมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าจะชวนให้ใจหวิว แต่ใจดวงนี้ก็ยังคงเต้นผิดจังหวะ ไม่ว่าว่าจะจากความกลัว หรือเพราะความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปจากตอนนั้น“ ตึกยังสวยเหมือนเดิมเลยเนอะ ”ธีร์พูดออกมาในตอนที่เขาเดินเลียบไปตามทางฟุตบาทที่ในตอนนี้มีคนบ้างประปราย บ้างก็กำลังปั่นจักรยาน บ้างก็กำลังวิ่งออกกำลังกายในตอนเย็น หรืออีกฝั่งของตึกก็เป็นทะเลสาบไม่กี่แห่งในเมืองหลวงแบบนี้“ อื้ม สวยมากจริง ๆ แหละ จำเมื่อก่อนได้มั้ย ที่เราชอบยืมกล้องพี่มาหัดถ่ายวิวทะเลสาบน่ะ ”พัฒน์เอ่ยพูดออกมาก่อนจะยื่นมือไปกอบกุมมือของคนที่ตัวเล็กกว่า เรียกความสนใจจากสายตานั้นได้ดี“ ครับ ตอนนั้นเหมือนพี่ใกล้จะเรียนจบ แล้วพี่ก็มาสอนผมถ่ายให้ตึกไม่เบี้ยวด้วย ”“ แล้วตอนนี้ยังถ่ายตึกเบี้ยงอยู่หรือเปล่าล่ะ ”“ ไม่เบี้ยวแล้วเถอะ ”ริมฝีปากบางยู่ขึ้นมาเล็กน้อย แต่นั่นก็เรียกเสียงหัวเราะจากพัฒน์ได้อย่างดี ก่อนที่มือหนาจะยื่นไปลูบศรีษะทุยของคนที่หน้างอเบา ๆ “ โอเค
Lemonade after 6 เดต 2/2
ราว ๆ 11 โมง หลังจากที่พัฒน์จอดรถไว้ในลานจอดรถ พวกเขาก็กำลังต่อแถวกันเข้าไปในอควาเรียมชื่อดังใจกลางเมือง ในส่วนของธีร์นั้นคงไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าคนตัวเล็กข้างหน้าที่กำลังดูตื่นตาตื่นใจไม่หยุด “ ชอบมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ ”พัฒน์พูดออกมา พลางเอื้อมมือไปจับมือเล็ก ๆ ของคนข้างตัว ในตอนที่เราเริ่มเดินเข้ามาในอุโมงค์กว้าง ที่ในวันนี้อาจจะมีคนหนาตาหน่อย เพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเยอะขนาดถึงขั้นอึดอัด“ ก็สัตว์ทะเลน่ารักนี่ครับ พี่พัฒน์ไม่คิดงั้นหรอ ”คนตัวเล็กเจื้อยแจ้วในขณะที่สายตามองไปมองมาไม่หยุดอืม… นั่นสินะ แต่ไม่หรอก สำหรับเขา ธีร์น่ารักกว่าพวกปลาทะเลตัวจิ๋วพวกนั้นเยอะเลย“ แต่พี่ว่าธีร์น่ารักกว่านะ แถมเดินบนบกได้ด้วย เดินจับมือแบบนี้ก็ยังได้ ”เขาพูดพลางกระชับมือให้แน่นขึ้น และเพราะแบบนั้นธีร์ที่หันมามองเขาก็ได้แต่หันหน้าหนี แสร้งทำทีเหมือนไม่ได้ยินอะไร กระนั้นมือเล็กก็ยังกระชับตอบกลับมาอยู่ดี… เขาบอกแล้ว ธีร์น่ะ น่ารักกว่าตั้งเยอะราว ๆ 1 ชั่วโมงที่คนตัวเล็กเดินไปมาจนทั่วบริเวณโซนแรก ทั้งเขาและธีร์ก็พากันมานั่งดูแผนที่กระดาศพลางนั่งพักไปด้วย เพราะดูเหมือนถึงแม้ในนี้จะมีเ
Lemonade after 6 เดต 1/2
เวลานัดของพี่พัฒน์คือราว ๆ 9 โมงเช้าหน้าคาเฟ่ที่เดิม เพราะเราต่างก็มองว่าตรงนั้นเป็นจุดตรงกลางมากที่สุดแล้ว ในตอนแรกพี่พัฒน์เสนอจะมารับที่หน้าคอนโด แต่ธีร์รู้สึกไม่ชินเท่าไหร่ ถ้าอีกฝ่ายจะมารับมาส่งถึงหน้าคอนโดจึงได้ปฏิเสธไปแต่ตอนนี้ที่ราว ๆ 7 โมงครึ่ง ธีร์ก็ดันตื่นเต้นจนหลับ ๆ ตื่น ๆ มาทั้งคืน กว่าจะถึงห้องก็เกือบตี 2 แล้ว คำพูดที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้เขาทำให้เขานอนพลิกไปพลิกมาเป็นชั่วโมง เลยเป็นเหตุผลให้เขาตาโหลซะขนาดนี้ สงสัยต้องหาคอนซีลเลอร์ดี ๆ ติดไว้บ้างแล้วล่ะมั้ง เพราะถ้าพี่พัฒน์ทำอะไรที่สุ่มเสี่ยงต่อหัวใจแนวนี้อีก เขาจะได้ทามันไปทำงานเอาซะเลย แต่ถึงจะเหมือนเขาหงุดหงิด แต่เอาเข้าจริง เขาก็แอบดีใจเล็กน้อย ถึงจะปนกับความสับสนด้วยก็เถอะ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายของอีกคนอยู่ดีหรือบางทีเขาก็คงจะเข้าใจ เพียงแต่ไม่กล้าทำใจยอมรับอยู่ดี อาจจะคิดไปเองด้วยซ้ำว่าพี่พีฒน์คงไม่ได้คิดอะไร เพราะความจริงมันก็ชัดจนกระแทกหน้าซะขนาดนี้ เพียงแต่ใจเขายังกลัว ยังกลัวมากเกินไป กลัวว่าทั้งหมดจะหายไป ถ้าเขาเผลอปล่อยใจให้มันเป็นไปอีกครั้ง แต่มันก็เหมือนเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ เมื่อมองรอยยิ้มอบอุ
Lemonade after 6 ไปเที่ยวกันนะ
คืนนั้นธีร์ได้แต่นอนคิดไม่ตก ว่าความหมายที่พี่พัฒน์พูดถึงนั้นคืออะไร เขาไม่รู้ว่าอีกคนพูดด้วยความหมายไหน หมายความว่าอะไร แล้ว… เรื่องที่บอกว่าเขาเป็นคนที่อบนั้นจริงไหม หรือแค่อารมณ์ชั่ววูบพาไปเท่านั้น ธีร์ไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลย แต่แม้ว่าจะไม่เข้าใจ แต่เขาตั้งใจแล้วว่าจะไม่แสดงท่าทีอะไรออกไป เพราะเขารู้ดีว่าการอกหัก การผิดหวัง หรือการคิดไปเอง มันเจ็บปวดมากขนาดไหน เขามั่นใจว่าเขารู้ดีกว่าใครเลยล่ะ“ นอนไม่หลับแหะ ”ธีร์ตัดสินใจดีดตัวลุกขึ้นมานั่งข้างเตียง ก่อนจะหยิบมือถือมาดูเวลา ซึ่งตอนนี้ก็เกือบจะตี 1 แล้ว แต่โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ เขาเลยไม่ต้องรีบตื่นอะไรมากนักธีร์จึงตัดสินใจเดินลงมาข้างล่างคอนโด เพื่อหวังว่าจะได้เปลี่ยนความคิด เปลี่ยนบรรยากาศที่ตีกันไปมาในหัวได้บ้าง สักนิดก็ยังดีล่ะมั้งติ๊งในขณะที่ธีร์กำลังเดินเล่นอยู่ในร้านสะดวกซื้อในช่วงราว ๆ ตี 1 เขาก็ได้รับข้อความจากใครบางคน ซึ่งตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แถมไม่ได้อยากตอบงานใครตอนนี้ด้วย เขาเลยตัดสินใจหยิบหูฟังขึ้นมาสวม แล้วเปิดเพลงคลอเบา ๆ ก่อนจะต่อแถวจ่ายเงินกับนมกล้วยที่เขาพึ่งซื้อมาเลม่อนโซดา ถ้าไม่ใช่ร้านโป
Lemonade after 6 คนนั้นใคร
ต่างฝ่ายต่างก็มีแต่งานประจำที่ยุ่งจนเรียกได้ว่า แทบไม่ได้คุยกันเท่าไหร่นัก แต่กระนั้นคนทั้งคู่ก็ยังสามารถหาเวลาไปยังคาเฟ่หลัง 6 โมงได้ทุกวัน แม้บางวันฝ่ายหนึ่งจะเอาโน๊ตบุ้คมานั่งทำงานด้วย หรือแม้บางวันคนละข้าง ๆ จะต้องนั่งอ่านแฟ้มเอกสารที่กองเป็นภูเขา เพราะต้องนำเสนอในวันถัดไป แม้จะต้องทำงานหนัก แต่การมาพักใจที่คาเฟ่ทุกเย็น ก็ทำให้พวกเขารู้สึกถึงกันและกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงมันจะไม่ค่อยมีบทสนทนาใด ๆ เลยก็ตาม“ เลม่อนโซดาหวานน้อย กับน้ำผึ้งมะนาวหวานร้อยยี่สิบเหมือนเดิมครับ ”เสียงของพัฒน์ดังขึ้นหน้าเคาว์เตอร์ ก่อนจะเดินไปนั่งที่ประจำ พร้อมคิวออเดอร์ที่ตัวเองสั่งมาวันไหนที่พัฒน์มาก่อน เขาก็จะสั่งน้ำไว้รออีกคน แต่ถ้าวันไหนธีร์มาก่อน ก็จะเป็นหน้าที่ของธีร์ แต่วันนี้เหมือนจะมาช้าแปลก ๆ เพราะนี่ก็เกือบหกโมงสี่สิบแล้ว แต่เขาก็ทักไปถามแล้วนะ ว่ามารึเปล่า หรือว่าติดธุระกะทันหัน เขาควรทักไปหาอีกรอบมั้ย แต่ไม่ทันได้คิดอะไร จู่ ๆ ที่หน้าร้านก็มีรถยนต์สีดำคันหนึ่งเทียบจอดกับฟุตบาท มันก็คงจะไม่แปลกหรอก ถ้าคนที่เปิดประตูลงมาไม่ใช่ธีร์ และคนที่ตามลงมาก็เป็นไอ้หนุ่มหน้ามนคนนึงที่สายตาที่มองไปยัง
Lemonade after 6 ก๋วยเตี๋ยว
เมื่อถึงเวลาราว ๆ เที่ยงสิบนาที ธีร์ที่จัดการงานจนเสร็จก็เดินลงไปพร้อมน้ำผึ้งมะนาวในมือ ก่อนที่เขาจะเห็นพี่พัฒน์ที่ยืนหลบอยู่ในร่มหน้าตึกออฟฟิศของเขา“ มาแล้วครับ ”ธีร์เอ่ยทัก ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายถือแล้วน้ำมาด้วย“ อ้าว เราซื้อน้ำมาแล้วหรอ พี่ซื้อเลม่อนโซดามาให้น่ะ ไม่นึกว่าเราจะมีน้ำแล้ว ”พี่พัฒน์ที่หันมาหาเขาก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าเขาก็มีน้ำในมือแล้วเหมือนกัน“ อ๋อ เปล่าครับ ผมซื้อน้ำผึ้งมะนาวมาให้พี่น่ะครับ ผมกลัวว่าพี่จะร้อน ก็เลย… ”คำพูดที่ไม่ประสีประสาของธีร์ทำเอาพัฒน์ยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดู“ แก้วนี้ก็เลม่อนโซดาของธีร์เหมือนกัน ถือว่าแลกกันนะ ”“ ครับ? แล้วลูบหัวผมทำไมเนี่ย ” ธีร์เอ่ยออกมาก่อนจะมองไปทางอื่น ก่อนที่ใบหูขาวนั้นจะขึ้นสีแดงระเรื่อจากความเขินอาย และใจที่เต้นรัว สงสัยร้อนล่ะมั้ง“ ช่างเรื่องนั้นเถอะน่า เอาไปสิ พี่ก็อยากกินน้ำที่เราซื้อให้พี่แล้วนะ ”พัฒน์ละมือจากศรีษะของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะหยิบน้ำในมือธีร์มาดูดอย่างชื่นอกชื่นใจ พลางมองแมวตัวใหญ่ที่กำลังกินเลม่อนโซดาที่เขาซื้อให้ด้วยก็… คุ้มค่าที่ยืนรอล่ะนะ น่ารักจังตลอดทางที่เดินไป
Anda juga akan menyukai
เมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.3K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว405.9K DibacaBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด226.1K Dibacaเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว80.7K Dibacaฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ
องค์หญิงโนเนม145 Dibacaวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่90 Dibacaอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง265 Dibacaดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha257 Dibaca
