LOGINMIKYLA POV "AHHH! AHHH, ARIF, teka lang naman. Saglit...saglit lang. Shit, naiihi na ako. Time out na muna!" mga katagang lumabas sa bibig ko habang abala si Arif sa pagkain ng aking kabibe. Kanina pa siya nakasubsob sa bahaging iyun at feeling ko, gusto nitong lamugin ang bahaging iyun bago tumigil. Pati nga nag magkabilaang gilid ng aking pagkababae, walang ligtas sa kanya. Sa totoo lang, hindi ko akalain na magugustuhan ko ang ginagawa niya sa akin. Bago ito sa akin at bago sa pandama ko "Arif..tama na! uhhh, iihi na ako. Bahala ka diyan!" muli kong usal. Kaya lang, nagmistula na yatang bingi ang taong ito Hindi ko alam kung ano ang meron sa kabibe ko at kung bakit sarap na sarap siya. Eh, simula kahapon na umalis ako dito sa mansion, ni hindi pa nga ako nakapaghugas eh Feeling ko nga, ang baho-baho niyan pero itong si Arif, parang wala lang sa kanya. Bagkos, napapansin ko na mas lalo pa yata siyang nag-eenjoy sa ginagawa niya sa akin ngayun "Ahhh Arif..nandiyan na!
MIKYLA POV "HINDI! Hindi mo ito pwedeng gawin sa akin ARif. Kung itutuloy mo iyang plano mo, magagalit na talaga ako sa iyo!" galit kong bigkas. Kaya lang, parang walang narinig si Arif. Narinig ko na lang ang tuluyang pagkapunit ng suot kong blouse. At ang mga labi niyang kanina sa leeg ko ay tuluyan nang bumaba patungo sa aking dibdib. "Huwag! huwag!" galit kong sigaw. Nakasabunot ako sa kanyang buhok at pilit kong inilalayo ang labi niya sa katawan ko. Nakahiga na ako dito sa kama, at kahit na anong gawin tulak, walang epekto kay Arif. Para siyang isang malaki at mabigat na troso na hindi manlang matinag sa ibabaw ko "Ahhh! Diyos ko! Ano ang ginagawa mo sa akin?" halos pasigaw kong sambit. Lalo na nang maramdaman ko na lang na bigla na lang nilamas ng isa niyang kamay ang isa sa mg boobs ko. At ang labi niya naman ay nasa kabilang dibdib ko. Pinapalibutan niya ng halik ang aking nipple na labis na nagbigay sa akin ng kakaibang kilabot Ilang beses na akong nagmakaawa
MIKYLA POV"ARIF, ano ang ginagawa mo? Ano ba, ibaba mo nga ako!" galit kong hiyaw kay ArifAt mas lalo akong nag-panic dahil hindi ito ang silid ko na pinasok niya! Silid ito ng baliw na Arif na ito.Pero bakit dito? Ano ang tumatakbo sa utak ng dumuho na ito? Huwag niyang sabihin na may balak siyang masama sa akin?At nang tuluyan na kaming nakapasok sa loob ng silid niya, parang wala lang na inihagis niya ako sa kamaKahit na natatakot at kinakabahan sa galit na nakikita ko sa mga mata ni Arif, hindi ko pa rin mapigilan ang mapamura. Ano ang karapatan niya para ihagis ako sa kama?"Nababaliw ka na ba? Wala akong ginagawang masama! Baka nga edited lang ang mga larawan na iyun, nagpapaniwala ka kaagad eh!" halos pasigaw kong wika."At sino ang niluluko mo? Palagay mo ba maniniwala ako diyan sa mga sinasabi mo? Mikyla, pinagkatiwalaan kita. Ibinigay ko ang nais mong kalayaan. Pero, ano ang ginawa mo? Huhh?" galit niyang sigaw sa akinWala sa sariling mabilis akong napausog sa kabila
MIKYLA POV “Saan ka galing?” walang emosyon na tanong niya sa akin. At alam ko na kapag ganito siya…alam kong galit siya. Sabagay, kitang kita naman iyun sa awra niya. “A-Arif... nandito ka?” kinakabahan kong tanong. Pinilit ko ang sarili ko na kumalma. Siguro naman, hindi niya ako sasaktan diba? First time palang naman akong inumaga, este tinanghali ng uwi kaya sure ako na maiintindihan niya naman siguro ako. “Bahay ko ito. Dito ako nakatira, at natural na dito ako uuwi.” seryoso pero malamig ang tono ng boses na sagot niya sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway dahil sa kaba. “Bakit? Parang nagulat ka sa presensya ko? May ginawa ka bang hindi kaaya-aya kaya parang guilty ka ngayun?” muli niyang tanong sa akin. Sunod-sunod naman akong umilng. “Hi-hindi! Wala…wala…” kinakabahan kong sagot. Pakiramdam ko ay unti-unting nawawalan ng hangin ang paligid. “Saan ka galing?” muling tanong niya. Sa pagkakataon na ito, mas mababa ang boses niya. Mas m
MIKYLA POV “MIKAY, sandali! Ihahatid na kita!” Napahinto ako sa paghakbang nang marinig ko ang boses ni Joda mula sa likuran ko. Kahit pakiramdam ko ay puputok na ang ulo ko sa sobrang sakit, napilitan pa rin akong lumingon at harapin siya. Namumungay ang mga mata ko dahil sa puyat at matinding kirot na nararamdaman ko. Ngunit sa kabila noon, napansin kong kakaiba ang ekspresyon sa mukha ni Joda. Para siyang may gustong sabihin ngunit hindi niya magawang ilabas. “Salamat, Joda,” mahina kong sagot. Tipid siyang ngumiti bago niya ako inakay palabas ng bahay ni Karla. Bahay nga ito ni Karla. At kung ano man ang nangyari kagabi... mamaya ko na lang aalamin. Kailangan ko kasi talagang unahin ang pag-uwi ko sa mansion. Sa ngayon, bukod sa masakit kong ulo at bahagyang pagkahilo, wala naman akong kakaibang nararamdaman. Wala akong sugat. Wala akong nararamdamang sakit sa katawan. Kaya siguro... ayos lang ako. Tahimik kaming naglakad palabas hanggang sa makarating sa motor
MIKYLA POV "MIKYLA, may problema ba?" Kunot-noong tanong ni Pinky nang mapansin niya ang bigla kong pagiging balisa. Kanina lang ay nakikitawa pa ako sa kanila, pero ngayon ay hindi na ako mapakali. Mabilis akong napailing at pinilit na ngumiti. "Wala. Walang problema," sagot ko, kahit ramdam kong nanginginig ang boses ko. "Enjoy lang kayo, guys. May tatawagan lang ako." Hindi na ako naghintay ng anumang tanong mula sa kanila. Agad kong dinampot ang cellphone ko at mabilis na lumabas ng bar. Kailangan kong makausap si Arif. Baka mamaya, totohanin niya ang sinabi niya na ipapahanap niya ako sa kanyang mga tauhan. Nag-uumpisa pa lang akong nag-enjoy na kasama ang mga kaibigan ko. Paglabas ko ng bar ay saka ko lang napansin ang malakas na ulan. Bumungad sa akin ang malamig na hangin at mga patak ng tubig na agad dumampi sa aking balat. Napayakap ako sa sarili ko. Pakiramdam ko ay mas lalo akong nilalamig, hindi dahil sa ulan kundi dahil sa kaba na bumabalot sa buong pagk
MIKYLA “ZYRA, ano ang ginagawa mo dito? Tsaka, bakit ang dami mong kasama na miyembro ng kulto?” mahina kong tanong sa kakambal ko Actually, identical twin kaming dalawa. Magkamukhang magkamukha pero magkaiba lang ng personality Muli akong napasulyap sa lalaking nasa likuran ng kakambal ko. K
MIKYLA POV ‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikut
MIKYLA POV Agad kong sinilip ang screen. At halos mapapikit ako nang makita ang pangalan ng tumatawag. Mommy Femmy. Ang aking biyanan. Dali-dali kong sinagot ang tawag. "Hello po, Mom." "Mikyla... kumusta ka?" seryoso ang boses na wika niya. Hindi ko maiwasang kabahan. Sa loob ng naka
MIKYLA POV Napatikom ang bibig ni Analie. Hindi siya agad nakasagot at kitang kita ko na mas lalong namula ang pisngi niya sa matinding galit. "Pansamantalang kwarto. Dahil kahit ano ang mangyari, hindi ka magiging bahagi ng pamiyang ito." mariin na sagot ni Analie. Muli akong napangisi. "Bak







