Kabanata 3

MIKYLA POV

" ZY, narinig ko ba? Ayaw ng dyowa mo na kasama ako. Ganito na lang, iwan niyo na lang kami dito at ituloy niyo na iyang lakad niyo.” nakangiti kong wika.

At pagkatapos noon, parang wala lang na umatras na ako at naglakad patungo sa aking motor

Kaya lang, bago pa ako nakalayo, ang boses naman ni Putla, este ni Arif ang aking narinig.

“Stop!”

Hindi ko alam kung ako ba ang kinakausap niya or hindi kaya babaliwalain ko sana iyun. Kaya lang, nang maramdaman ko na para bang may tao sa likuran ko, mabilis akong napalingon

At hindi nga ako maaaring magkamali. Base sa naaamoy kong gamit nitong pabango, si Arif Fulgencio nga ang nasa likuran ko

Sing itim ng dilim sa gabi ang kanyang mga mata. At ang kanyang mukha ay mas lalo pang naging maputla sa paningin ko.

Siguro dahil puro itim ang suot niyang damit. Matangkad na tao siya kaya napatingala ako sa kanya

“Yes, Kuya Arif?” nakangiting tanong ko. Lakas loob na ‘kuya’ ang tawag ko sa kanya kasi halata naman na nasa trentahin na siya. Eh ako, bente pa lang noh!

Hindi ko nga alam kung paano ba nakilala ni Zyra ang lalaking ito eh. Baka sa mga pageant na sinalihan niya?

“Gusto ng kapatid mo na sumama ka sa amin kaya sumama ka na.” malamig ang tono ng boses na wika niya. Muli akong napatitig kay Zyra na noon ay nakatayo pa rin sa kung saan ko siya iniwan kanina.

Bakas sa mukha nito ang pag-aalala kaya naman hilaw akong napangiti kay Kuya Putla este Arif

“Eh, kasama ka naman niya! Tsaka, matagal ko nang pangarap ang rides na ito. Tsaka, ayaw mo bang ma-solo ang kakambal ko? Kung sasama kasi ako baka-----”

“Sumama ka na and that’s final.” malamig ang tono ng boses na wika nito.

At pagkatapos sabihin ang katagang iyun, tinalikuran niya na ako at naglakad pabalik kay Zyra. Ako naman, hindi malaman ang kung ano ang gagawin ko

Akmang itutuloy ko sana ang aking paglalakad patunngo sa aking motorbike nang bigla na lang lumapit sa akin ang dalawa sa mga kulto na tauhan ni Kuya Arif.

“A-ano? Ano ang kailangan niyo?” kunwari nagtataka kong tanong.

“Mam, ako na po ang magda-drive ng motor mo. Sumakay na po kayo ng kotse at sundin ang nais ni Boss Arif.” Sagot ng isa sa kanila.

Hindi ko naman mapigilan ang mapairap. Muli akong napatitig sa sasakyan kung saan nakasakay na si Zyra at nakita kong nakatitig din siya sa akin. Sa mga mata niya, nababasa ko ang pagsusumamo na sumama daw ako.

Ewan, baka namamalikmata lang ako pero dahil hindi ko din naman matiis ang kakambal ko at isa pa, dumating na din pala ng ambulance at isinakay na si Pinky, wala na akong nagawa pa kundi ang magpasyang sumama na lang.

" Saglit lang, kakausapin ko ang mga friends ko.” sagot ko. Naglakad ako palapit kay Karla at Renier na noon ay halata ang pagtataka sa mga mata habang pasimpleng napapatingin sa grupo nila Arif.

“Kilala mo sila? Hindi ba’t kakambal mo ang kasama noong pinaka leader nila?” tanong ni Karla.

“Oo..si Zyra…at iyang lalaking kasama niya fiancé niya. By the way, si Pinky, isusugod na sa hospital..at pwede niyong ituloy ang motor rides na ito. Kaya lang, sad to say, hindi na naman yata ako makakasama. Nakita niyo naman, tinatakot ako ng kakambal ko eh.” wika ko na sinabayan ko pa ng hilaw na ngiti

“Narinig nga namin. Pero, ayos lang, hindi na din kami tutuloy ni Joda at Renier. Susundan namin si Pinky sa hospital.’” Sagot nito. Tumango nalang ako at nagpaalam na din sa iba pang mga kasama namin.

Pagkatapos silang makausap, wala na akong choice kundi ang ibigay ang susi ng aking motor sa isa sa mga tauhan ni Kuya Arif. At pagkatapos noon, naglakad na ako patungo sa sasakyan kung saan nakasakay si Zyra at sumakay na din.

Pagkasakay ko pa lang, kaagad na kaming umarangkada paalis. At habang nasa biyahe kami, kakaibang katahimikan ang namayani sa buong paligid.

Si Zyra, busy sa kanyang cellphone. Katabi niya ang fiancé niyang si Arif habang ako naman ay nasa likuran nila.

“Zy, saan tayo pupunta?” hindi ko mapigilang tanong. Saglit akong nilingon ni Zyra at pilit na ngumiti

“Sa pre-nup shoot location namin ni Arif. Next month na ang kasal namin at kailangan na namin matapos ang shoot.” sagot niya

Hindi ko naman mapigilan ang mapataas ng kilay. Grabe, prenup shoot lang tapos babiyahe sila ng pagkalayo-layo?

Eh di sila na ang pumapag-ibig.

At ako, ano naman ang magiging papel ko sa prenup shoot na iyan? Sure ako na mabo-bored lang ako doon. Haysst, malas ang gabing ito. Kung hindi sana kami napatrouble baka matupad na ang pangarap kong makapag rides sa bicol region.

Kainis!!!

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapahikab at habang tumatakbo ang sasakyan, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng antok

Wala na akong nagawa pa kundi ang ipikit ang aking mga mata. At nang muli akong nagmulat, ganoon na lang ang pagtataka ko nang napansin kong nakahinto kami sa harap mismo ng maraming mga Kainan.

I mean, stop-over yata at wala si Zyra dito sa loob ng kotse. Wala din ang driver at ang kasama ko lang ay si Kuya Arif. Nakapikit ang kanyang mga mata na para bang natutulog

" Stop-over tapos hindi manlang ako ginising ng magaling kong kamkambal? At iniwan pa ako dito sa loob ng kotse kasama ng maputla niyang nobyo?” mahina kong bulong sa aking sarili.

Akmang bubuksan ko na sana ang pintuan dahil balak kong bumaba at bumili ng kape nang bigla na lang nagsalita si Arif.

“Saan ka pupunta?”

Nagulat tuloy ako. Hindi ko akalain na gising pala siya? At mukhang pati ang pagababa ko ng kotse ay issue na din yata sa kanya?

“Bababa po Boss. Magbabanyo at bibili ng kape. Bakit sasama ka?” pabalang kong sagot.

Napansin kong ilang saglit niya akong tinitigan. Hindi ko alam kung nagalit siya or hind isa pagsagot-sagt ko pero bahala siya sa buhay niya. At hahawakan ko na sana ang pintuan ng sasakyan nang maramdaman ko na lang ang pagsayad ng kamay niya sa kamay ko

Gosh sabay naming hinawakan ang pinto ng sasakyan para buksan sana?. At habang nakadikit ang kamay niya sa kamay ko, para bang may kakaibang boltahe ng kuryente na gumapang sa ugat ko?