MasukARIF FULGENCIO POV MIKYLA?” mahina kong tawag sa pangalan niya. Ngunit wala na akong nakuhang tugon. Nang silipin ko ang kanyang mukha, doon ko napagtanto na mahimbing na pala siyang natutulog. Ilang sandali ko siyang pinagmasdan at hindi ko namalayan na napapangiti na pala ako. Napaka-inosente niyang tingnan habang natutulog. Sa unang tingin, iisipin mong isa siyang babaeng hindi marunong lumaban sa mundo. Ngunit kabaligtaran ang ipinakita niya sa akin. Siya ang tipo ng babaeng hindi natatakot magsalita ng nasa isip niya. Hindi siya basta nagpapatinag, kahit pa alam niyang maaari akong magalit. “Mikyla...” mahina kong muling sambit. Hindi ko napigilan ang sarili kong iangat ang isang kamay at marahang haplusin ang kanyang pisngi. Dahan-dahang gumuhit ang aking mga daliri sa kanyang mukha bago ako napailing nang may bahagyang ngiti. “Mukhang napagod ka talaga. Sleep well.” Ilang segundo pa akong nanatiling nakatitig sa kanya. Tatlong buwan na kaming kasal. Sa loo
MIKYLA POV "MIKYLA!" tawag sa akin ni Arif sa pangalan ko pero hindi ko siya pinansin Talagang nagtagumpay siyang angkinin ako kanina at heto ako ngayun, tahimik na lumuluha habang nakahigang nakatalikod sa kanya Ramdam ko ang sakit ng buo kong katawan pati na din ang kirot ng aking pagkababae Halimaw itong si Arif, ang akala ko talaga kanina, titigil siya kasi umiyak ako at naktia naman niyang nasaktan ako pero, hindi! Hinayaan niya akong magpahinga saglit tapos itinuloy niya pa rin Ni hindi niya man lang naintindihan kung gaano kasakit iyun. Ang saklap! Kaya ako heto, tahimik na umiiyak habang paulit-ulit na minumura sa isipan ko kung sino ba ang nasa likod nang pagpapadala ng mga larawan na iyun. "Sorry!" abala ako sa kaka-emote nang muling nagsalita si Arif mula sa likuran ko, Nakatunghay siya sa akin at pilit niyang tinitingnan ang mukha ko pero kaagad kong hinila ang isang unan at isinubsob ko ang mukha ko doon Bahala siya sa buhay niya..hindi ko talaga siya ka
MIKYLA POV "AHHH! AHHH, ARIF, teka lang naman. Saglit...saglit lang. Shit, naiihi na ako. Time out na muna!" mga katagang lumabas sa bibig ko habang abala si Arif sa pagkain ng aking kabibe. Kanina pa siya nakasubsob sa bahaging iyun at feeling ko, gusto nitong lamugin ang bahaging iyun bago tumigil. Pati nga nag magkabilaang gilid ng aking pagkababae, walang ligtas sa kanya. Sa totoo lang, hindi ko akalain na magugustuhan ko ang ginagawa niya sa akin. Bago ito sa akin at bago sa pandama ko "Arif..tama na! uhhh, iihi na ako. Bahala ka diyan!" muli kong usal. Kaya lang, nagmistula na yatang bingi ang taong ito Hindi ko alam kung ano ang meron sa kabibe ko at kung bakit sarap na sarap siya. Eh, simula kahapon na umalis ako dito sa mansion, ni hindi pa nga ako nakapaghugas eh Feeling ko nga, ang baho-baho niyan pero itong si Arif, parang wala lang sa kanya. Bagkos, napapansin ko na mas lalo pa yata siyang nag-eenjoy sa ginagawa niya sa akin ngayun "Ahhh Arif..nandiyan na!
MIKYLA POV "HINDI! Hindi mo ito pwedeng gawin sa akin ARif. Kung itutuloy mo iyang plano mo, magagalit na talaga ako sa iyo!" galit kong bigkas. Kaya lang, parang walang narinig si Arif. Narinig ko na lang ang tuluyang pagkapunit ng suot kong blouse. At ang mga labi niyang kanina sa leeg ko ay tuluyan nang bumaba patungo sa aking dibdib. "Huwag! huwag!" galit kong sigaw. Nakasabunot ako sa kanyang buhok at pilit kong inilalayo ang labi niya sa katawan ko. Nakahiga na ako dito sa kama, at kahit na anong gawin tulak, walang epekto kay Arif. Para siyang isang malaki at mabigat na troso na hindi manlang matinag sa ibabaw ko "Ahhh! Diyos ko! Ano ang ginagawa mo sa akin?" halos pasigaw kong sambit. Lalo na nang maramdaman ko na lang na bigla na lang nilamas ng isa niyang kamay ang isa sa mg boobs ko. At ang labi niya naman ay nasa kabilang dibdib ko. Pinapalibutan niya ng halik ang aking nipple na labis na nagbigay sa akin ng kakaibang kilabot Ilang beses na akong nagmakaawa
MIKYLA POV"ARIF, ano ang ginagawa mo? Ano ba, ibaba mo nga ako!" galit kong hiyaw kay ArifAt mas lalo akong nag-panic dahil hindi ito ang silid ko na pinasok niya! Silid ito ng baliw na Arif na ito.Pero bakit dito? Ano ang tumatakbo sa utak ng dumuho na ito? Huwag niyang sabihin na may balak siyang masama sa akin?At nang tuluyan na kaming nakapasok sa loob ng silid niya, parang wala lang na inihagis niya ako sa kamaKahit na natatakot at kinakabahan sa galit na nakikita ko sa mga mata ni Arif, hindi ko pa rin mapigilan ang mapamura. Ano ang karapatan niya para ihagis ako sa kama?"Nababaliw ka na ba? Wala akong ginagawang masama! Baka nga edited lang ang mga larawan na iyun, nagpapaniwala ka kaagad eh!" halos pasigaw kong wika."At sino ang niluluko mo? Palagay mo ba maniniwala ako diyan sa mga sinasabi mo? Mikyla, pinagkatiwalaan kita. Ibinigay ko ang nais mong kalayaan. Pero, ano ang ginawa mo? Huhh?" galit niyang sigaw sa akinWala sa sariling mabilis akong napausog sa kabila
MIKYLA POV “Saan ka galing?” walang emosyon na tanong niya sa akin. At alam ko na kapag ganito siya…alam kong galit siya. Sabagay, kitang kita naman iyun sa awra niya. “A-Arif... nandito ka?” kinakabahan kong tanong. Pinilit ko ang sarili ko na kumalma. Siguro naman, hindi niya ako sasaktan diba? First time palang naman akong inumaga, este tinanghali ng uwi kaya sure ako na maiintindihan niya naman siguro ako. “Bahay ko ito. Dito ako nakatira, at natural na dito ako uuwi.” seryoso pero malamig ang tono ng boses na sagot niya sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway dahil sa kaba. “Bakit? Parang nagulat ka sa presensya ko? May ginawa ka bang hindi kaaya-aya kaya parang guilty ka ngayun?” muli niyang tanong sa akin. Sunod-sunod naman akong umilng. “Hi-hindi! Wala…wala…” kinakabahan kong sagot. Pakiramdam ko ay unti-unting nawawalan ng hangin ang paligid. “Saan ka galing?” muling tanong niya. Sa pagkakataon na ito, mas mababa ang boses niya. Mas m
MIKYLA POV "AYOS ka lang ba? Bakit kaya hindi pa bumabalik si Kuya Arif? Almost an hour na pero, wala pa rin siya?" wika ni Analie sa akin. Nandito pa rin ako sa bulwagan. Patapos na ang party at isa-isa nang nagsi-alisan ang mga bisita pero ako, nandito pa rin ako. Tahimik na nakaupo at iniis
MIKYLA POV Naging maayos naman ang mga sumunod na oras. Matapos ang mahabang talumpati ni Don Fernando Fulgencio, unti-unting bumalik sa dati ang takbo ng pagtitipon. Muling napuno ng tawanan, kuwentuhan, at tunog ng mga basong nagkakatamaan ang buong bulwagan. Isinama ako ni Arif upang ipakila
MIKYLA POV LIMANG minuto. Iyon lang ang time frame na ibinigay ni Arif sa akin at ayon sa kanya, dapat ay handa na raw ako bago pa man matapos ang limang minutong iyon. Kaya naman ang naging ending, hindi na ako nakaligo. Pagkatapos kong magbihis, diretsong inayusan na agad ako ng mga staff.
MIKYLA POV Hindi ko na lang siya pinansin at muling pinagmasdan ang sarili ko sa salamin. Habang ginagawa ko iyon, may isang staff na lumapit upang ayusin ang laylayan ng gown. "Sir, bagay po talaga kayo ni Ma'am. Excited na po siguro kayo sa kasal?" nakangiting tanong nito. Halos sabay kamin







