MasukLiana Maeve Guevarra’s Point of View
Dahil sa sinabi niya, para akong biglang natauhan kaya buong lakas ko siyang itinulak, ngunit hindi niya ako binitawan. Sa halip, mas hinigpitan niya ang pagkakayakap sa akin, habang nakatitig nang mariin.
“Gusto sana kitang halikan, pero baka biglang dumating ang boyfriend mo,” saad niya, at natawa nang mahina, habang dahan-dahan akong ibinaba.
Hindi niya kaagad inalis ang kaniyang bisig sa aking baywang, at siniguro niya munang kaya kong tumayo nang maayos.
Dahil sa narinig ko, lalo akong nawalan ng lakas kaya mas humigpit ang pagkakahawak ko sa kaniyang damit. Kaya humigpit ang pagkahihila ko sa kaniyang damit.
“Oh…” bulong niya, at inilapit ang kaniyang mukha sa akin. “So, you like that idea, huh?”
Mabilis akong napaatras, ngunit nang muling sumayad sa p***o ang likod ng aking ulo, napasinghap ako.
Umangat ang sulok ng kaniyang labi, at tiningnan ako nang mariin. Marahan niyang inilapit ang katawan niya sa akin, hanggang sa wala nang natirang pagitan sa aming dalawa.
“Vaughn…”
“Gusto mo bang halikan kita, Liana?” malambing na tanong ni Vaughn, at idinampi ang kaniyang ilong sa aking ilong.
Muli kong naamoy ang pamilyar niyang pabango kaya napapikit ako nang mariin.
“You’re testing my patience, Liana,” sambit niya nang hindi ako sumagot.
Umangat, at bumaba ang aking dibdib. Hindi ko alam kung bakit tila musika sa pandinig ko ang kaniyang boses—isang bagay na hindi ko kailanman naramdaman kay Calix.
Kinagat ko ang aking ibabang labi, hanggang sa naramdaman ko ang kaniyang kamay sa aking panga. Humaplos ang kaniyang daliri sa aking ibabang labi, at marahan ‘tong ibinaba.
“Sinusubukan kong kontrolin ang sarili ko ngayon, pero inuubos mo ang pasensya ko,” saad niya, at natawa nang bahagya. “Ganito ka ba sa boyfriend mo, huh?”
“Vaughn…” nanginginig na labi kong sambit.
Gusto ko siyang itulak palayo, ngunit wala akong lakas para gawin ‘yon. Ang kaya ko lamang gawin ay ang tumayo, at kumapit nang mahigpit sa kaniyang damit.
“Uhaw na uhaw na ako, Liana,” napapaos niyang wika, at inalis ang daliri niya sa aking ibabang labi.
Gumapang ang kaniyang kamay papunta sa aking leeg, at ipinulupot ang kaniyang mga daliri roon.
Nanuyo ang aking lalamunan nang dumampi ang kaniyang labi sa aking pisngi. Kaya napalunok ako, at napatingala.
“Hindi kayang pawiin ‘to ng tubig. Kahit anong klaseng inumin pa ‘yan, hindi tatalab.”
Kinagat niya ang aking ibabang labi, at hinila ‘to nang kaunti. Napaungol ako sa kaniyang ginawa, ngunit wala man lang pagtutol na lumabas sa aking bibig.
“Kaya sabihin mo sa akin, Liana,” utos niya, at lumayo nang bahagya. “Titigil ba ako, o ipagpapatuloy ko ‘to?”
Hinampas ko ang kaniyang dibdib, at sinubukang lumayo. Ngunit ang hindi ko inaasahan ay ang paghigit ko sa kaniya palapit sa akin, hanggang sa magtagpo ang aming mga labi.
“Hmm.”
“Fuck it, baby!” daing niya, at mabilis na inangkin ang aking labi.
Sinubukan kong tumugon sa paraan ng paghalik niya sa akin kahit kinakapos na ako ng hangin.
Humigpit ang kaniyang pagkapupulupot sa aking baywang, at sapilitang ipinasok ang kaniyang dila sa aking bibig.
Kusa kong ibinuka ang aking labi, at hinayaan siyang hanapin ang aking dila. Nang mahanap niya ‘to, bigla akong napadaing.
Idiniin ko ang aking sarili sa kaniyang katawan para mas maramdaman ko pa ang init ng kaniyang katawan. Nanginginig ang aking mga kamay na humaplos sa kaniyang dibdib, habang patuloy pa rin siya sa paghalik sa akin.
“You like being kissed like this, huh?” mariin niyang wika, at lumayo nang kaunti.
Kaagad akong nagmulat, at sinalubong ang kaniyang mga mata. Kaagad kong napansin ang pamumungay ng kaniyang mga mata, at ang pag-igting ng kaniyang panga.
“Hindi ka ba kayang halikan ng boyfriend mo ng ganito?” tanong niya, at ipinilig ang kaniyang ulo. “Sabihin mo sa akin, Liana.”
“Vaughn…”
Umangat ang sulok ng kaniyang labi, at ibinaba ang kaniyang mga mata upang tingnan ang namamaga kong labi.
Mas hinigpitan niya ang pagkakakapit ng mga daliri niya sa aking leeg. Kaya nanigas ako sa aking kinatatayuan, at nanlaki ang aking mga mata.
“Nakalimutan mo na ba ang pangalan ng boyfriend mo, at pangalan ko na lang ang sinasabi mo?”
Napaawang ang aking labi, ngunit mabilis niya akong muling hinalikan bago pa ako makasagot. Ang kaniyang halik ay mapang-akin, at tila uhaw na uhaw.
Umarko ang aking likod, dahil hindi ko inaasahan ang bigla niyang paghalik sa akin. Ngunit mabilis kong ipinikit ang aking mga mata, at sinubukang suklian ang halik na ibinibigay niya sa akin.
Iniangat niya ako sa ere. Kaya awtomatikong pumulupot ang aking mga hita sa kaniyang baywang. Idiniin niya ang sarili niya sa akin, dahilan kung bakit napahalinghing ako.
“You like this.”
Hindi ako nakasagot, dahil bigla niyang ipinasok ang kaniyang dila sa aking bibig.
“Ahh!”
Bumaba ang kaniyang kamay sa isang pisngi ng aking puwet, at marahas niya itong minasahe.
Mas lalong nag-init ang aking katawan, hanggang sa tinanggal ni Vaughn ang kaniyang kamay sa aking leeg, at sinapo ang isang pisngi ng aking puwet.
Bumaba ang kaniyang labi sa aking panga, at hinalikan ako roon. Ngunit nang marinig ko ang pagkatok ng kung sino sa p***o, para akong binuhusan nang malamig na tubig.
“Liana? Nandiyan ka ba?” tanong ni Calix mula sa labas, habang patuloy pa rin si Vaughn sa paghalik sa aking panga, pababa sa aking leeg. “Naka-double lock kasi. Can you open it for me?”
Hinampas ko kaagad si Vaughn sa kaniyang dibdib kaya napaungol siya, at biglang ibinaon ang kaniyang mga ngipin sa aking leeg.
Nanlaki ang aking mga mata at napaawang ang aking labi sa ginawa niya. Ngunit hindi siya tumigil at lalo pa niyang hinigpitan ang pagmasahe sa puwet ko, habang paulit-ulit niyang idinidiin ang kaniyang sarili sa akin.
Muling umarko ang aking likuran. Hindi ako makapagsalita, dahil baka ungol ang lumabas sa aking bibig.
“Liana?”
“Sasagot ka?” bulong ni Vaughn, at muling idiniin ang kaniyang sarili sa akin. “Subukan mo. Babaliwin kita.”
Liana Maeve Guevarra’s Point of ViewDahil sa sinabi niya, para akong biglang natauhan kaya buong lakas ko siyang itinulak, ngunit hindi niya ako binitawan. Sa halip, mas hinigpitan niya ang pagkakayakap sa akin, habang nakatitig nang mariin. “Gusto sana kitang halikan, pero baka biglang dumating ang boyfriend mo,” saad niya, at natawa nang mahina, habang dahan-dahan akong ibinaba.Hindi niya kaagad inalis ang kaniyang bisig sa aking baywang, at siniguro niya munang kaya kong tumayo nang maayos.Dahil sa narinig ko, lalo akong nawalan ng lakas kaya mas humigpit ang pagkakahawak ko sa kaniyang damit. Kaya humigpit ang pagkahihila ko sa kaniyang damit.“Oh…” bulong niya, at inilapit ang kaniyang mukha sa akin. “So, you like that idea, huh?”Mabilis akong napaatras, ngunit nang muling sumayad sa pinto ang likod ng aking ulo, napasinghap ako.Umangat ang sulok ng kaniyang labi, at tiningnan ako nang mariin. Marahan niyang inilapit ang katawan niya sa akin, hanggang sa wala nang natirang
Liana Maeve Guevarra’s Point of ViewNapahilamos ako ng aking mukha. Matapos ang nangyari kanina sa cottage, pinili kong magkulong na lang sa room namin ni Calix.Hindi ko kayang makita si Vaughn. Matapos naming gawin ’yon—ang maghalikan—paano ko pa siya haharapin? “Bakit ko ba siya hinayaan?” bulong ko, habang nakatitig sa kisame.Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi, at wala sa sariling napahawak sa aking leeg.Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang kamay ni Vaughn sa leeg ko. Maging sa katawan ko, parang hindi ko magawang kalimutan ‘yon.Narinig ko ang pagbukas ng pinto, ngunit hindi ako gumalaw para lingunin siya. Nanatili lang ang aking mga mata sa kisame, at tinanggal ang aking kamay sa leeg ko.“Iniisip mo ba kung paano ko hawakan ang leeg mo kanina, habang hinahalikan kita?” tanong nang isang pamilyar na boses.Nanlaki ang aking mga mata, at mabilis na napaupo sa kama. Natagpuan ko si Vaughn na nanatiling nakatayo sa harap ng pinto, nakahilig ang kaniyang balikat sa p
Liana Maeve Guevarra’s Point of View“Liana,” tawag sa akin ni Calix, kaya napalingon ako sa kaniya. “Nandito ka lang pala. Kanina pa kita hinahanap.”Lumingon si Calix kay Vaughn, habang nanatili pa rin akong nakatitig kay Calix.“Ano ang pinag-uusapan niyo?” usisa ni Calix.Mabilis naman akong lumapit kay Calix, at niyakap ang kaniyang bisig. Ramdam kong sinusundan ako ng tingin ni Vaughn.“Wala naman…” sagot ko, at sinulyapan si Vaughn na nakatingin na pala kay Calix.Wala akong mabasang emosyon sa mga mata niya. Tumayo siya nang tuwid, at ibinulsa ang kaniyang mga kamay.“Parang ang seryoso niyo kasing dalawa.”Hindi ako makasagot. Nanatili pa rin kasi sa aking isipan ang tanong ni Vaughn kanina.Ang tanging nagawa ko lang ay tumawa nang mahina, habang nakatingin lang si Vaughn sa amin.“Katatapos mo lang makipag-usap sa tumawag sa ‘yo?” tanong ko sa kaniya.Dahan-dahan naman siyang lumingon sa akin. Kaya napabitaw ako sa pagkakayakap sa bisig niya.Hinalikan naman niya ang aking
Liana Maeve Guevarra’s Point of View“Bakit ba palagi siyang sumasama?” tanong ko kay Calix nang muli kong mamataan si Vaughn sa malayo, nakatitig sa dalampasigan.Nang maramdaman niya ang tingin ko, sinalubong niya ‘to, at tiningnan ako na para bang wala siyang naging kasalanan sa akin kagabi.Umigting ang aking panga, at wala sa sariling naikuyom ko ang aking kamao. Ibinalik ko ang atensyon ko kay Calix, ngunit ang atensyon niya ay nasa kaniyang cellphone.“Bakit? Kaibigan ko naman siya,” paliwanag ni Calix, at binalingan ako. “Isa pa, palagi ko namang kasama ang iba naming kaibigan. Kaya wala ka dapat ikabahala.”Napailing ako, at bahagyang lumayo sa kaniya. Hindi man lang ba siya makaramdam na ayaw ko kay Vaughn? I hate him!Ibinalik ni Calix ang kaniyang atensyon sa cellphone niya nang tumunog ‘to. Hindi na siya nagpaalam sa akin bago sagutin ang tawag at basta na lamang umalis. “Iniwan ka na naman,” saad ng pamilyar na boses.Humugot ako nang malalim na hininga, at dahan-dahang
Liana Maeve Guevarra’s Point of View“Hindi ka ba sanay na may nakatingin sa ‘yo?”Napalingon kaagad ako sa kaniya, at napansin na may hawak siyang kopita. Marahan niya ‘tong iniikot, habang nakatingin sa akin nang mariin.Inilihis ko ang aking mga mata nang dumampi sa akin ang kaniyang bisig. Pinili ko lamang na tingnan si Calix sa malayo, habang nakipag-uusap sa mga kakilala niyang businessman.“Lumayo ka,” bulong ko, sapat na para marinig niya ang aking sinabi.“Bakit ako lalayo, Liana?” mababang boses niyang sambit, hanggang sa naramdaman ko ang kaniyang mainit na kamay sa aking likuran.I’m wearing a backless dress. Kaya ramdam ko ang init na nagmumula sa kaniyang kamay.Wala sa sarili kong kinagat ang aking dila para pigilan ang aking sarili sa pagmura.Nasa sulok lang naman kami ng function hall, at walang tao sa aming gawi. Hindi rin masyadong maliwanag sa gawi namin kaya kahit may lumingon sa amin, hindi nila kami makita. “Tell me.”“May fiancé ako,” sambit ko, at naikuyom a







