Mag-log inAgad na nilagyan ng IV fluids si Luna ng mga paramedics pagkarating nila. Nilagyan na rin nila ang IV fluids ng anti-emetics para maapula ang dehydration at maibsan ang pagsusuka at pagkahilo nito subalit nawalan ulit ito ng malay tulad kanina. “Prepare the ER. We have a patient arriving with a severe food poisoning case. Name of patient, Luna Scott Wrights. Her vitals are continuously fluctuating. Possible cause, severe dehydration or toxin effects. Contact the best infectious disease specialist. Prepare the operation room in case the patient is already suffering from necrosis or abscess formation.” “Luna, please, hold on…” umiiyak na sambit ni Yana habang hawak niya ang kamay ng kaniyang kaibigan. Nakasakay siya sa stretcher habang tulak-tulak sila ng mga medics papasok ng ambulansya. “Miss, please calm down. Hindi makakatulong sa sitwasyon kung magpapanic ka. We will do our best to save the patient.” "Pasensya na po, doc. Nag-aalala lang po talaga ako nang husto sa kaibigan ko,”
“Miss Luna," pagtawag ng pansin ni Miss Quinn.“Just continue what you're doing here, Miss Quinn. Gawin mo ang lahat para mapahirapan silang dalawa. Huwag na huwag mo silang ipapapatay. Your people can do anything to them. Use them as your slaves. Si babe na ang bahalang magbigay sa mga tao mo ng mga bagay na nais nila," mahinang sabi ni Luna habang pinagmamasdan ang luhaang mag-ina. Ni kakarampot na awa ay wala siyang maramdaman para sa mga ito.“Oo nga pala, tungkol sa lalaking sumusunod sa inyo—-" “Ikaw na ang bahala sa kaniya, Miss Quinn. Alam mo na ang dapat mong gawin kay Victor." Mabilis na huminto sa pag-iyak sina Vida at Livina nang marinig nila ang pamilyar na pangalan.“A-Anong gagawin niyo kay Victor? Anong gagawin niyo sa asawa ko?!" histerikal na tanong ni Vida.“Luna, nagmamakaawa ako sa'yo. Walang kinalaman si papa sa lahat. Kami lang ni mama ang may atraso sa'yo. Huwag mo siyang idamay," pagsusumamo ni Livina.Ngumisi si Luna. “He's plotting something against me and
“Miss Luna, anong gusto mong gawin ko sa mag-inang ito? Tuluyan ko na ba?"Mabilis na umiling si Luna sa sinabi ni Miss Quinn. “Just let them live. Let them experience hell on earth."Hinawakan ng dalawang preso ang mag-inang Vida at Livina sa braso ng mga ito. Iniharap nila ito kay Luna kahit na nanghihina na ang mga ito dahil sa mga natamong sugat at sakit. Nakaluhod ang mga ito habang hindi pa rin nawawala ang pagkabigla sa mga mukha.Ngumiti si Luna. Bahagya siyang yumuko para magpantay ang lebel ng tingin niya sa mag-ina. Maya-maya pa ay mabilis niyang hinawakan at pinisil ang pisngi ng mag-ina.“Kinailangan ko pang gumamit ng ibang mukha para lang maging ligtas ang isa ko pang anak mula sa kademonyohan niyo…para makapaghiganti ako sa inyo. Hindi lang mukha ko ang sinira ko kung hindi pati ang buhay ko at ng mga anak ko. Ilang taon…Ilang taon ang tiniis namin ni Gael. Ilang taon akong naghanap sa kaniya na wala akong kahit anong ideya kung ano ang hitsura niya, kung saan ako mags
“Fire?" mahinang bulong ni Livina. Saglit siyang natahimik. Tila pinoproseso pa niya kung ano ang narinig niya.“You think, you can hide my son from me forever?" kuyom ang kamaong tanong ni Luna. Ang kaniyang kalamnan ay nagsisimula nang manginig dahil sa poot na unti-unti nang bumabakas sa kaniyang buong sistema.Nanlaki ang mga mata ni Vida. Marahan siyang tumayo at naglakad palapit kay Mona. Tinitigan niya ito mula ulo hanggang paa. Nangunot ang kaniyang noo. “Miss Mona, I think you are barking at the wrong tree. Kung galit ka sa anak ko dahil kay Yael, well, you can freely have him all by yourself. My daughter loathes than man to the core."Natawa nang pagak si Luna. “Sa tingin niyo ba talaga ay magkakaganito ako dahil lang sa isang lalaki? Hindi ako katulad ng anak mo, Vida. Hindi ako katulad niya na desperadang naghahabol sa lalaking hindi naman siya gusto. She even taken my place to enter Yael's life—-" “Your…Your what? Your place?” naguguluhang tanong ni Livina."Aha. Ow, you
Marahang lumingon si Miss Quinn sa kinauupuan ni Yana. Hindi man siya kumaway rito, nginitian naman niya ito.“May atraso ba kami sa kaibigan mo? Gusto ko siyang makausap. Kung kinakailangang lumuhod ako sa harapan niya ay gagawin ko, matigil lang ang impyernong buhay namin ng anak ko rito sa loob,” seryosong sabi ni Vida.Umiling si Miss Quinn. "Hindi niya ikatutuwa ang pagluhod mo. Kahit yata lumuha kayong mag-ina ng dugo ay kulang pa para masiyahan siya. Wala naman kayong atraso sa kaniya pero sa taong napakalapit sa puso niya, mayroon.”"Sino ba ang kaibigan mo?” wala ng paggalang na tanong ni Vida. Nauubos na ang pasensya niya. Ilang taon na silang binaboy at itinuring na parang alipin ng lahat ng mga kasamahan nila sa preso.Ngumiti si Miss Quinn. “Look around, Vida, at makikita mo kung sino ang kaibigan ng kaibigan ko. Hindi ko lang alam kung makikilala niyo siya pero napakalaki ng kasalanan niyo sa kaniya.”Hindi maipaliwanag ni Vida ang kaniyang nararamdaman sa pagkakataong i
Nagkakagulo sa loob ng selda nang makarating si Luna roon. Sa likod ng rehas ay naroroon ang dalawang taong pinakakinamumuhian niya.Hindi na sumunod si Yana kay Luna at naupo na lamang siya sa bench para panoorin ang kaniyang kaibigan. Ayaw niyang maging distraction dito kaya mas pinili na lang muna niyang dumistansya.“Ako naman ang magpapamasahe kay Livina," ani ng isang babae.“Mamaya ka. Hindi pa nga siya tapos sa akin eh!" bulyaw naman ng matabang babae na kasalukuyang minamasahe ni Livina. Matalim niyang tiningnan ang kanilang alila. "Livina, bilis-bilisan mo naman at saka galingan mo namang magmasahe! Ang tagal-tagal mo nang ginagawa ang bagay na ito eh hanggang ngayon eh hindi ka pa rin marunong! Napakakupad mo!” Hinablot niya ang buhok nito at inginudngod ito sa kaniyang malaking hita. "Gusto mo bang mabugbog na naman bago ka magtrabaho ng maayos ha?!”"Anak!” sigaw ni Vida. Bibitiwan na sana niya ang mop nang pigilan siya ng isang matabang preso na nakabantay sa kaniya."Sa
“Mabuti naman at nakapagdesisyon ka nang maayos." Itinapon ni Vida ang isang daang libong piso sa harapan ng waitress. “Labis pa ‘yan sa napagkasunduan natin. You can now quit your job and apply to our company. I already call the HR. She vacated one position for you to fill in."“M-Maraming salamat
“G-Good evening po, Mr. Gray. I-Ipinatawag niyo raw po a-ako."“Good evening. What's with the stutter? Just act and speak like your normal self. Huwag kang masyadong kabahan. Take a sit first.” Ipinaghila ni Yael ng upuan ang waitress at saka siya naupo.“Hi. I'm Livina, the one whom you gave a win
Nagmamadaling naglakad si Yael patungo sa main entrance ng building. Agad naman siyang pinagbuksan ng pinto ng isa sa mga security guards na naka duty roon.“Good evening po, President Anderson. May nakalimutan po ba kayo sa office niyo?" tanong ng head ng security.“Good evening. Wal– Oo. May kuku
Mainit pa rin ang ulo ni Yael dahil sa naging usapan nila ni Livina, lalong lalo na sa biglaan nitong pagsulpot sa opisina. Matapos ang mahabang araw ay napagpasyahan na niyang umuwi. Pagod na pagod siya sa dami ng reports na in-analyzed at binasa niya. Nawala sa isip niya na may bago na nga pala s







