MasukSamantalang, parang biglang nanghina na muling napaupo si Darren sa kanyang swivel chair.. Hindi siya mapakali. Bigla siyang nakaramdam ng matinding takot sa isiping paano na lang kung napansin ni Vanilla ang kissmark na nasa leeg niya? Ano na lang ang mangyayari sa relasyon nilang dalawa ng nobya niya
"Here is the coffee! Wait, Darling nasaan na sila?" nagtatakang tanong naman ni Lexi. Kakapasok lang ulit nito sa loob ng opisina ni Darren at hindi niya mapigilan ang makaramdam ng tuwa nang mapansin niya na wala nang bisita ang Boss niya. Umalis na marahil "Ano ang ginawa mo? Lexi!" halos pasigaw na tanong ni Darren sa dalaga niyang secretary. Nahintakutan namang napatitig si Lexi sa binata. Sa matinding pagkagulat, nabitawan niya pa nga ang hawak niyang kape na nasa food tray. "Huhh? Ano ang ibig mong sabihin? Darren, ano ba? Bakit bigla ka na lang nanininigaw?" puno ng pagtataka sa boses ni Lexi na tanong sa binata. 'Can't you understand? Bakit mo ako nilagyan ng kissmark sa leeg?? Paano na lang kung napansin ito ng nobya ko? Paano na lang kung nakita ito ni Vanilla?" galit na tanong ng binata sa dalaga. Natameme naman si Lexi. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya. Bigla din siyang nakaramdam ng takot sa isiping baka magalit ng sobra sa kanya itong si Darren at basta na lang siyang hiwalayan at itapon na parang basahan Oo, mula umpisa alam niyang may nobya itong Boss niya. Pero wala eh. Masyado siyang natukso. Masyado din siyang nagpadalos-dalos at basta nalang bumukaka noong minsan na nag- take advantage ito sa kanyang pagkababae. Hangang sa tuluyan na siyang nagpadarang at namalayan niya na lang sa sarili niya na mahal niya na pala ito "Darren, I am sorry! Hindi ko sinasadya! Really, maybe because sa sobrang libog ko kanina nakalimutan ko na bawal ka palang lagyan ng kissmark. Sorry." naiiyak na sagot ni Lexi. Pagkakita naman ni Darren sa mangiyak-iyak na mukha ng dalaga, kahit papano, huminahon din naman siya. Kahit naman siya, hindi din namalayan na nalagyan na pala siya ng kissmark ng babae dahil nga sa matinding libog kanina. Fuck, umaasa na lang siya na sana hindi iyun napansin ni Vanilla lalo na at alam niya naman na inosente pa ang nobya niya sa pakikipagtalik "Okay...linisin mo na iyang mga kape na nagkalat sa sahig and after that, pakidala ng mga reports na dapat kong pirmahan." mahinahon na ang boses ni Darren ng muling nagsalita. Tumalima naman si Lexi. Kumuha ng tissue at patuwad nitong nilinisan ang sahig na labis na ikinagulat naman ni Darren Paano ba naman kasi, habang nakatuwad si Lexi, kitang kita niya ang kaselan ng babae. Wala itong panty? Hindi tuloy mapigilan na mapalunok ng sarilli niyang laway si Darren. Hindi niya alam kung bakit pero bigla na naman siyang nakaramdam ng matinding pagnanasa. Pakiramdam niya biglang nanikip ang kanyang pantalon habang nakatitig siya sa mamula-mulang hiyas ng kanyang sekretarya. Hindi na siya nakatiis pa. Tumayo siya at walang sabi-sabing tinangal niya ang zipper ng kanyang pantalon at inilabas ang galit niya nang alaga. Walang sabi-sabing naglakad siya patungo kay Lexi at hinawakan niya ito sa magkabilaang baiwang at walang pag-aalinlangan na idiniin niya ang kanyang pagkalalaki dito "Ohhh!" mahinang usal ni Lexi. Hindi niya din maiwasan na magulat lalo na at naramdaman niyaang sandata ng Boss niya na nasa bukana ng kanyang hiyas. Simula noong naging sexmate niya ang binata niyang Boss, palaging maiiksing palda na din ang suot. Para ready to fight! "Nasaan ang panty mo, slut?" paos na boses na tanong ni Darren sa dalaga. Hindi na siya nakapagpigil at hinila niya na ang dalaga patungo sa sofa. Hindi niya na kaya. Hindi na din kailangan pa ng foreplay dahil alam niyang mabilis lang naman pabasain ang kepay ng babaeng ito. Alam niya. Tested niya na m*****g din talaga ito kagaya niya kaya nga magkasundo sila sa kama eh! "Nasa drawer ng table ko...ahhh! Nabasa kasi kaya hindi ko na sinuot!' mahinang usal ni Lexi. Nakarating na sila ng sofa at itinukod niya ang dalawa niyang kamay sa malambot na sandalan ng sofa habang nag-uumpisa nang umulos ang m*****g niyang boss sa likuran niya. Hindi mapigilan na mapapikit ni Lexi nang maramdaman niya ang hapdi sa kanyang pwerta dahil sa sapilitang pagpasok ng binata sa kanya. "Ohhh! Darren, dahan-dahan lang. Medyo tuyo pa iyan." mahina niyang usal. Hindi naman nag-alangan si Darren. Dinuruan nito ang sarili niyang palad at walang pag-aalinlangan na ipinahid iyun sa kanyang pagkalalaki. Muli siyang kumadyot and swak, sumagad na siya kasabay ng malakas na ungol na kumawala sa lalamunan ni Lexi "Ahhh! Darren! Ohhh ang laki! Busog na busog ang puke ko sa iyo...ahhh!" halos pasigaw nitong sambit. Lalo namang ginanahan si Darren. Buong gigil siyang kumadyot sa dalaga. Hindi pa nga siya nakatiis at pinalo niya ang puwitan nito. Naglikha iyun ng ingay na siyang lalong nagpasiklab sa matiding pagnanasa na kanilang nararamdaman sa isat isa. "Slut! M*****g kang babae ka! Lalaspagin kita! I swear, hindi kita titiigilan hangat hindi ko mapapaluwag iyang makipot mong lagusan!" malakas na sambit n Darren. Samantalang, halos tumirik naman ang mga mata ni Lexi dahil sa sobrang sarap. Alam niya sa sarili niya na halimaw itong Boss niya pagdating sa pakikipagtalik. Kaya niya naman itong sabayan sa lahat ng oras kung libog ang pag-uusapan eh. Malaki ang pagkagusto niya dito kay Darren at willing siyang ipagamit ang katawan niya dito. Willing siyang mapagkatanga sa lalaking ito kahit na alam niya sa sarilli niya na never niyang maaangkin ang puso nito. Hangat baliw pa ito sa katawan niya, susulutin niya ang mga panahon na kasama niya ito. Ilang pag-ulos pa ang pinakawalan ni Darren at sabay na nilang narating ng rurok. Parehong habol ang kanilang paghinga pagkatapos nilang makaraos. "Fuck! Ang sarap mo talaga, Lexi! Nahihibang ako sa iyo! Later, ikaw ang isasama ko sa birthday party ng abuelo ko." nakangising wika ni Darren sa dalaga. Hindi naman mapigilan na makaramdam ng tuwa ni Lexi dahil doon "Ayusin mo ang sarili mo and go back to your work. Don't disturb me buong maghapon." seryosong wika ni Darren sa babae. Pagkatapos noon, parang wala lang na ibinalik niya sa pagkaka-zipper ang kanyang salawal at dinampot ang kanyang cellphone. Tatawagan niya muna ang nobya niyang si Vanilla para kahit papaano, matakpan ng kaunti ang guilt na nararamdaman ng puso niya ngayun.DARREN POV THREE YEARS LATER "Ano ba iyan, Darren, tama na nga iyan. Ako itong nahihilo sa iyo eh. Maupo ka nga dito at magrelax." saway sa akin ni Mommy. Paano ba naman kasi, kanina pa ako paroon at parito. Hindi ako mapalagay dahil sobrang nag-aalala ako. "Mom,hindi mo ako masisisi kung bakit ganito. Nag-aalala ako sa asawa ko. Nakita ko kanina sa mga mata niya ang sakit dahil sa---- "At normal lang iyun sa isang babaeng mangnganak. Come on, Lemuel, hawakan mo nga iyang anak mo o di kaya igapos mo. Pati ako na stress kapag nakikita kong nai-stress ang lalaking iyan eh." reklamo ni Mommy Nandito kaming tatlo sa labas ng delivery room. Nasa loob na si Venus at kasalukuyang inaasikaso ng mga doctor dahil manganganak na. Pwede naman sana akong pumasok sa loob pero ayaw ko, hindi ko kayang makita na nahihirapan ang asawa ko. "Hindi ka pa rin ba nasanay? Pangalawa niyo na ito ni Venus at alam na ni Venus ang gagawin niya." muling bigkas ni MOmmy Wala sa sariling napahil
VENUS POV "SA wakas, congratulations sa inyong dalawa ng anak kong si Darren, Iha." nakangiting wika ni Madam Laura. "Darren, ingatan mo ang asawa mo ha? Mahalin mo siya ng tapat at huwag mo siyang paiyakin." dagdag pa nito at si Darren na naman ang hinarap nito "Mom, of course...i will love her forever, Mom. Naipromise ko na po ito sa inyong dalawa ni Daddy, kila Nanay at Tatay pati na din sa kapatid ni Venus and of course, sa harap ng mga Ninong at Ninang at mga guest pati na din sa harap ng altar. I will love her forever and ever, Mom." nakangiting sagot naman ni Darren sa Ina "Good! Very good! And, Venus, iha...welcome to our family. Magmahalan kayo ng anak ko at sana, soon, mabigyan niyo na kami ng apo." nakangiting wika naman nito sa akin. Nahihiya naman akong napangiti dito Hangang ngayun, hindi pa rin kayang i-absorb ng utak ko na heto na...na ikinasal kami ni Darren pagkatapos ng halos dalawang buwan naming magkasama sa yate. Sobrang bilis ng pangyayari pero masaya ak
VENUS POV PARANG isang panaginip lang ang lahat-lahat. Simula kanina sa yate hangang dito sa harap ng simabahan, lutang ako. As in super lutang ako. Kanina, nilapitan na ako nila Tatay at Nanay, kinumusta, kinang-gratulate pero wala ako masyadong naintindihan. Hindi ko alam kung nakakabubo ba ang palaging pagsisex namin ni Darren pero parang iyun na yata ang nangyayari sa akin. Lahat yata ng susutansiya sa utak ko ay naubos sa halos dalawang buwan na paglalayag naming dalawa ni Darren na wala kaming ginawa kundi ang i-enjoy ang isa't- isa. Nauna nang magmartsa ang entourage ng aking kasal. Bride daw ang huling papasok ng simbahan para magmartsa sa gitna ng Isle palapit sa aking groom na nasa harap na ng altar na kanina pa daw naghihintay sa aking pagdating. "Si Darren! Si Darren ang aking groom na wala na yatang ibang alam na gawin kundi ang i-supresa ako. Wala sa sariling napatingin ako sa aking orasang pambisig. Paano ba naman kasi, late ako ng sampung minuto. Kung bakit
VENUS POV Halos isang buwan na wala kaming ginawa ni Darren kundi ang libutin ang karagatan bago kami nakarating sa isang Isla kung saan ko ito unang nakilala. Yes...hindi ko akalain na babalik pa kami sa naturang Isla pero hindi din naman kami nagtagal doon. After a week, muli kaming sumakay ng yate at bumiyahe na ulit pabalik ng Manila. Sa halos dalawang buwan kaming magkasama ni Darren na walang ibang ginawa kundi ang i-enjoy ang isa't- isa, feeling ko, pagkadaong ng yate namin sa Manila, hindi ko na yata kilala ang sarili ko. Feeling ko, marami ang mabago sa akin at ibang Venus na yata ako. Iba na ang gusto ko at parang ayaw ko nang humiwalay pa kay Darren Sa halos dalawang buwan na magkasama kami, feeling ko naka depende na ako kay Darren. Nasanay na din akong ito ang katabi ko sa pagtulog at lalong lalo nang nasanay ako na sa pagmulat ng aking mga mata kinaumagahan, siya pa rin ang una kong nasisilayan. Kaya nga ngayun pa lang, iisipin ko nang maghihiwalay na pala a
DARREN POV HINDI KO mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko habang pinagmamasdan ko ang mahimbing na natutulog na si Venus. Hindi ko akalain na darating pa ako sa ganitong klaseng senaryo ng buhay ko. Ang akala ko talaga noon, wala nang pag-asa ang buhay ko. Sa kabila ng dagok at pagkalugmok na nangyari buhay ko, hindi ko inaasahan na may isang babaeng darating at magpabago sa lahat ng aking paniniwala tungkol sa pag-ibig. Noong mga panahon na para bang gusto ko nang tapusin ang lahat sa akin lalo na at akala ko talaga, hindi na ako magiging masaya, may nag-iiisang Venus na biglang dumating at pina-realized sa akin na ayos lang. Na kahit na ilang beses pang nadapa, pwede naman bumangon eh. Na kahit na ilang beses pang nagkasala, pwede namang humingi ng tawad at magbago. Hindi ako naging isang mabuting tao. Alam ko iyun, aminado ako doon. Kaya nga siguro, pinarusahan din ako ng langit. Buti nga, parusa lang eh. Hindi pa ako tuluyang namatay kung hindi baka nagin
VENUS POV SA PAGLIPAS ng mga araw...naging langit ang pakiramdam ko sa piling ni Darren. Wala akong masabi sa ginagawa nitong pag-aalaga sa akin kaya naman tuluyan nang nahulog ang loob ko dito Ganoon lang kadali. Feeling ko, nasa honeymoon stage kami at talagang sinusulit namin ang mga araw na lumipas para mas makilala namin ang isa't-isa. Mabait naman itong si Darren eh. Sweet at higit sa lahat, palagi nitong isinaalang-alang ang kalagayan ko "Venus, I love you!" malambing na wika ni Darren sa akin. Nandito kami sa upper deck ng yate, nakahiga sa malambot na mattress at parehong nakatutok ang paningin sa maaliwalas na kalangitan. "I love you too, Darren." walang pag-aalinlangan ko ding sagot dito. May puwang pa ba ang pagpapakipot ko gayung nakuha na nito ang lahat sa akin? WAla na...bahala na ang kapalaran sa aming dalawa at siguro, hindi naman ako masasaktan lalo na at ramdam ko naman ang pagpapahalaga nito sa akin. Aasa na lang ako sa mga positibong bagay, kumbaga.







