LOGIN“ ขอบใจนะเจน นั่งพักหน่อยก็ดีเหมือนกัน รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย ” เธอยกมือขึ้นมากุมขมับก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้อย่างอ่อนแรง
ธีร์วัฒน์นั่งมองดูเอกสารในห้องประชุมขณะที่กำลังประชุมรวมกรรมการบริหารบริษัทแต่ละแห่งในเครือธุรกิจของครอบครัวเขา เขามองรายชื่อบริษัทในเอกสารก่อนจะสะดุดตากับชื่อของบริษัทหนึ่งที่เมลดาเพิ่งจะลาออก ตอนแรกเขาก็ไม่ติดใจอะไร พนักงานก็สมัครเข้าทำงานและลาออกเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่สนใจท่าทางอึกอักแปลกๆของเธอมากกว่า ธีร์วัฒน์กลับเข้ามาที่ร้านตอนเย็น เขาสังเกตว่าเมลดาไม่ได้อยู่ในร้าน
“ เจน.. เมลดาไปไหนตั้งแต่เข้ามาที่ร้านผมยังไม่เห็นเธอเลย ”
พนักงานสาวมองหน้าเจ้านายหนุ่มพลางยิ้มอย่างรู้ทัน ใครๆในร้านก็สังเกตว่าท่าทีของธีร์วัฒน์เปลี่ยนไป ตั้งแต่เมลดาเข้ามาทำงานที่ร้าน ถึงธีร์วัฒน์จะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็คงไม่แตกต่างกันเพราะด้วยนิสัยแบบเขาคงไม่ได้แคร์ว่าใครจะคิดยังไง
“ ลดาออกไปซื้อของกับพี่อรค่ะ วันนี้ลูกค้าเยอะของที่ร้านเลยขาดไปหลายอย่าง ”
“ ถ้าลดากลับมาแล้วให้ไปหาผมที่ห้องทำงานนะ ”
เมลดากลับเข้ามาที่ร้านเกือบทุ่ม ในมือของเธอมีถุงใส่ของพะรุงพะรังซึ่งเป็นพวกวัตถุดิบต่างๆในการทำพวกขนมและของที่ทางร้านขาดไปหลายรายการ พอเก็บของเสร็จแต่ละคนก็แยกย้ายกันกลับ เธอเดินตรงไปที่ห้องทำงานของธีร์วัฒน์และเคาะประตูห้อง 3-4ครั้ง เสียงของเขาดังตอบกลับมาก่อนที่เธอจะเปิดประตูเข้าไป
“ คุณธีร์มีอะไรหรือเปล่าคะ ”
“ นั่งก่อนสิคุณ นี่เป็นค่าจ้างที่คุณมาเป็นแบบให้ผม ”
เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้เธอ และนั่งจ้องหน้าเธอนิ่ง เขาสังเกตเห็นหน้าซีดๆและดูเหนื่อยๆของเธอ
“ คุณไม่สบายหรือเปล่า ดูหน้าซีดๆ ไปทานข้าวแล้วกลับไปพักผ่อนไหม ”
“ ขอบคุณมากนะคะ งั้นดาขอตัวก่อนนะคะ” เธอลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปที่ประตูห้อง ธีรวัฒน์ก้าวเท้าตามเธอไป ฝ่ามือใหญ่เขาจับแขนเธอไว้แน่น
“ เดี๋ยวผมไปส่ง ”
“ คุณธีร์คะ ดาคิดว่าไม่ค่อยเหมาะ เดี๋ยวพนักงานที่ร้านเห็นจะดูไม่ดีเปล่าๆ ”
“ ไม่เห็นเป็นไร ดูไม่ดีตรงไหนกัน หน้าคุณก็ซีดๆ ขืนปล่อยให้เดินกลับที่พักเกิดเป็นอะไรกลางทาง ผมเสียอีกจะถูกมองเป็นเจ้านายที่ไม่ดี ไปเถอะ ”
สายตาคู่หนึ่งนั่งมองดูธีร์วัฒน์และเมลดาจากในรถที่จอดอยู่อีกฝั่งหนึ่งของถนน มองดูทั้งคู่ที่กำลังเดินออกมาจากร้านด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ ก่อนจะขับรถยนต์ตามรถของธีร์วัฒไป
" ร่านนักนะ ขนาดมาทำงานที่หัวหินไม่ทันไรตกผู้ชายใหม่ได้ไวดีจริงๆ แถมตกได้ปลาตัวใหญ่อีกต่างหาก นึกว่ากูจะยอมง่ายๆเหรอไง "
เขาขับรถสะกดรอยตามรถยนต์ของธีร์วัฒน์มาเรื่อยๆ ก่อนจะมาจอดซุ่มดูพวกเขาทั้งคู่ตั้งแต่ร้านอาหารจนมาถึงอพาร์ทเม้นของเมลดา รอยยิ้มกระตุกขึ้นที่มุมปากของเขา ดวงตาเป็นประกายเเวววาวในความมืด ก่อนจะขับรถผ่านรถยนต์ของธีร์วัฒน์ที่จอดอยู่หน้าอพาร์ทเม้นของเมลดาไป
" ดูซิคราวนี้จะหนีกูพ้นไหม? "
เมลดาโทรศัพท์ไปปรึกษาเพื่อนสนิทที่กรุงเทพ เล่าเรื่องวันนี้ที่เธอเจอผู้ชายคนนั้นให้ฟังและพวกเธอก็รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอดี ถึงแม้ว่าเรื่องจะจบในกระบวนการทางกฎหมายแล้วก็ตาม ผู้ชายคนนั้นก็ยังคอยตามดูเธอเป็นระยะก่อนจะเงียบหายไป จนกระทั่งวันนี้ที่เธอเจอเขาอีกครั้ง
“ ดา ช่วงนี้แกพยายามอย่าอยู่คนเดียวจะดีที่สุดนะ ระมัดระวังตัวไว้ก่อนแล้วถ้ามีอะไรแปลกๆให้รีบไปแจ้งความไว้จะดีกว่านะ พวกฉันเป็นห่วงแกมากนะ ยิ่งตอนนี้ไปอยู่ที่นั่นคนเดียวอีก “
“ อืม ฉันจะระวัง มีเรื่องคราวที่แล้วมันคงไม่กล้าทำอะไรอีก ขอบใจพวกเธอมากนะ”
เธอวางสายโทรศัพท์ก่อนจะเดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อนพรางครุ่นคิดหลายเรื่องจนนอนไม่หลับ เธอนอนกระสับกระส่ายไปมาทั้งคืน คิดถึงแต่เรื่องของผู้ชายเฮงซวยคนนั้น คนที่ทำให้ชีวิตเธอพัง ความรู้สึกแย่ๆในอดีตที่ไม่อยากนึกถึงก็หวนกลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง ทำไมเธอต้องมาเจอเขาที่นี่ในเวลาที่สภาพจิตใจของเธอดีขึ้นบ้างแล้ว
“ คุณพอจะจำได้บ้างไหมคะ เอ่อ.. คุณธีร์แกล้งอำดาเล่นหรือเปล่าคะ ” “ เปล่า.. เรื่องแบบนี้ใครเขาจะล้อเล่นกันแต่ผมก็รู้สึกคุ้นๆคุณมากเลย พอใช้ความคิดก็รู้สึกปวดมากหัว เห็นภาพลางๆซ้อนทับกันเต็มไปหมด”“ ….”เมลดาตักข้าวต้มป้อนเขาจนหมดชาม สายตาก็มองจ้องใบหน้าเขา เธอไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้เธอควรจะคิดในทางที่ดีไว้ก่อนดีกว่า สมองเขาอาจจะกระทบกระเทือนแค่ชั่วคราว ก็ได้แต่หวังว่าอีกสักพักถ้าอาการเขาดีขึ้นเขาน่าจะจำเธอได้เหมือนเดิม เสียงเปิดประตูดังขึ้นคนที่เดินเข้ามาคือพ่อแม่ของเขากับพยาบาลพิเศษที่เดินตามเข้ามาในห้อง “ หนูดาทานข้าวหรือยังจ้ะ ม๊าซื้ออาหารกับผมไม้มาให้ มีของบำรุงด้วยอันนี้ดีต่อเด็กในท้องนะ ”
สองหนุ่มมองหน้าสบสายตากันครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจอออกมาเบาๆขณะนั่งคุยกันที่เฉลียงหลังบ้าน ธีร์วัฒน์หยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ สายตาหรี่ลงเล็กน้อยขณะพ่นควันบุหรี่ออกมา เขาไม่ค่อยได้สูบบุหรี่มาสักพักหนึ่งแล้วตั้งแต่รู้ว่าดาท้อง“ เอ่อ..ม๊ากับป๊าคุยง่ายกว่าที่คิด แต่ผมดูแล้วม๊าก็ดูงอนๆนะพี่ธันคิดเหมือนกันไหม ”“ เรื่องธรรมดาของคนเป็นแม่ แกก็ง้อเยอะๆหน่อยเดี๋ยวก็หายแล้ว พวกแกคบกันได้ไม่นานด้วย แต่ม๊าก็โอเคน่ะ ดูออกจะดีใจด้วยซ้ำจะได้อุ้มหลานซะทีก่อนหน้านี้ก็พูดกรอกหูฉันแต่เรื่องนี้ ตอนนี้คงสมใจละ ฮ่าๆ ”“ เรื่องเตรียมจัดงานแต่ง?แกจะเอายังไง” ธันวาพูดพลางหันมามองหน้าเขา&n
อา.. เธอทั้งรู้สึกเสียวซ่านทั้งรู้สึกดีมากร่างบางค่อยๆเอนแผ่นหลังลงพิงกับโซฟา ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกหัวสมองขาวโพลงไปหมด“ อ๊าา เสียวจัง อื้ออ.. ลิ้นของคุณมันดีจัง อ๊า”“ ที่บอกว่าคนท้องจะมีความต้องการมากขึ้นนี่ท่าจะจริง ” ธีร์วัฒน์พูดออกมาขณะมองดูใบหน้าของเธอ เขาถอดเสื้อผ้าของเธอออกก่อนจะตามด้วยเสื้อผ้าของตัวเอง ริมฝีปากขบเม้มหน้าอกอวบอิ่มที่ตอนนี้ปลายยอดอกทั้งแข็งชูชัน นิ้วมือค่อยๆสอดเข้าไปทีละนิ้วอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยๆขยับเข้าออก ยิ่งจัดทั้งบนทั้งล่างพร้อมกันเสียงครวญครางของเธอยิ่งดังระงม ‘..ตอนนี้ผมก็อยากใส่เข้าไปในร่องของเธอใจจะขาด..’“ อื้ออ..
เมลดามองดูพี่ธันวาและพ่อแม่ของเขาที่เดินออกจากห้องไป เธอเดินมาหย่อนนั่งลงเก้าอี้ข้างๆเตียง สายตามองดูใบหน้าของเขาที่หลับสนิทอยู่ ฝ่ามือเล็กเอื้อมไปลูบไล้แก้มของเขาเบาๆ“ รู้ไหม ตอนที่ได้ยินว่าคุณรถชน ดาตกใจมากรู้สึกราวกับหัวใจจะหยุดเต้นเลย.. ดีที่คุณปลอดภัยและไม่เป็นอะไรมาก ฮือออ..ดีจังที่คุณไม่เป็นอะไร ”เมลดาพูดพึมพําก่อนจะปล่อยโฮออกมาเบาๆ เธอร้องไห้ด้วยความดีใจทั้งโล่งอกที่เขาไม่เป็นอะไรมาก เธอคิดไม่ออกเลยถ้าเขาเกิดเป็นอะไรไปเธอกับลูกจะเป็นยังไง เมลดาขยับตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างหน้าก่อนจะกลับออกมานั่งที่โซฟายาวที่อยู่ข้างๆเตียง สักพักพยาบาลก็เดินเข้ามาสำรวจดูความเรียบร้อยของถุงน้ำเกลือและถุงเลือดที่ตอนนี้พร่องลงไปเกือบครึ่งถุงแล้วก่อนจะหันมายิ้มให้เธอ“ มีอะไรเรียกได้เลยนะคะ ปุ่มก
“ อืม สี่สัปดาห์ ก็มีเซ็กซ์ได้ปกตินะ แต่อย่าหนักหน่วงเกินไปก็แล้วกัน เอางี้เดี๋ยวกูถามเพื่อนที่เป็นหมอสูติให้ ”ธีร์วัฒน์ครุ่นคิดไปกับคำพูดของเพื่อน ก่อนที่เขาจะรู้ว่าเธอท้องเขาก็มีเซ็กซ์แบบปกติแถมบางครั้งก็รุนแรงด้วย แต่พอรู้ว่าเธอท้องเขากลับรู้สึกกังวล ถ้าจะมีเซ็กซ์แบบเดิมก็คิดไปถึงเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องของเธอด้วย “ ขอบใจว่ะ กูจะชวนมึงมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวด้วย ”“ ได้เลยว่ะเพื่อน.. จะแต่งเมื่อไหร่? โว้ยยย..ไอ้ธีร์แต่งก่อนเพื่อนทุกคนในกลุ่มไม่พอได้เป็นพ่อคนพร้อมๆกัน ..สองเด้งเปล่าวะ?ฮ่าๆ ” หมอหนุ่มหัวเราะแซวขำๆ“ เออๆ แซวเข้าไปอย่าให้ถึงคราวมึงก็แล้วกัน ”“ ของกูคงอีกนาน ราย
“ หา!! แฟนแกท้อง!”ธันวาพูดออกมาเสียงดังราวกับเสียงตะโกน นัยน์ตาเรียวเบิกกว้างขณะมองหน้าธีร์วัฒน์เขม็ง“ ใช่.. หมอบอกอายุครรภ์ราวๆ 4 สัปดาห์ พี่ช่วยผมคิดหน่อยสิว่าจะบอกป๊ากับม๊ายังไงดีบอกตรงๆไปเลยดีไหม? เดี๋ยวทางพ่อแม่ดาผมจะเข้าไปคุยกับพวกท่านวันเสาร์นี้ ”“ ทำไมน้ำเชื้อแกแรงจังวะ คบกันไม่นานท้องละ ฉันคบกับแพทมา 3 ปีกว่า ไม่เห็นเป็นแบบคู่แกเลย ”“ เอ่อ.. มันเป็นเพราะผมเอง.. ตอนมีอะไรกันผมไม่ได้ใส่ถุงยางแถมหลั่งในทุกครั้งด้วย พูดจริงๆ ผมก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ผมจริงจังยังไงมันก็พร้อมทุกอย่างแล้วผมก็เลยไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ ” 
ร่างกายเธอกระตุกเกร็ง นิ้วมือของเธอที่เผลอจิกลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างลืมตัวภายในร่องตอดรัดท่อนเอ็นเขาแน่น ในขณะที่เขาใกล้จะเสร็จตามเธอมาติดๆ ฝ่ามือเขาจับสะโพกเธอโยกขึ้นลงพร้อมกับๆขยับสะโพกเขาขึ้นลงตาม เขาร้องครางออกมาเสียงดังพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในร่องของเธอ
เขายิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นปฎิกิริยาที่ไม่ได้ขัดขืนและยังโอนอ่อนผ่อนตามของเธอ ริมฝีปากของเขาเม้มบดริมฝีปากบางหลายครั้งก่อนจะค่อยๆเลื่อนลงมาสัมผัสลำคอขาวๆของเธอผ้าคลุมสีขาวที่ปกปิดเรือนร่างเธอตอนนี้เลื่อนหลุดลงไปกองกับพื้นพร้อมๆกับกางเกงในตัวจิ๋
เขาตั้งเฟรมผ้าใบไว้ในตำแหน่งเดิมก่อนจะใช้พู่กันแต้มสีน้ำมันจากจานสี ค่อยๆระบายสีลงบนลายเส้นที่เขาสเก็ตไว้ เวลาเขาตั้งใจกับการวาดรูปมากๆ ใบหน้าของเขาจะดูจริงจังเรียบเฉยจนมองดูเคร่งเครียดและสายตาคมกริบที่จ้องมองดูเธอตาไม่กะพริบ เมลดากลืนน้ำลายลงคอก่อนจะหลุบสายตาลง บรรย
“ผมแค่จะทำให้มันเข้าใกล้คุณไม่ได้อีก คุณสบายใจเถอะ ”“ท่าทางคุณดูเหนื่อยๆเพลียๆ ไปนอนพักหน่อยไหม เดี๋ยวผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง ”“ เอ่อ.. ดาพูดจริงๆนะคะ ดาไม่เป็น







