LOGINบรรยากาศบ้านยังคงมีหมอกจางๆ ปกคลุมไปทั่วบริเวณ แสงสีทองจากขอบฟ้าเริ่มรำไรสาดส่องลงมาที่หน้าบ้านที่เใหม่ของเดฟ รถยนต์ของพ่อวัดจอดรออยู่หน้าบ้านยายเข็ม เสียงเครื่องยนต์เป็นสัญญาณว่าถึงเวลาที่อิงฟ้าต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ แล้วเดฟเดินเคียงคู่มากับอิงฟ้าเพื่อไปส่งเธอที่รถ แม้จะพยายามทำตัวให้ดูเข้มแข็งและนิ่งสงบตามสไตล์ผู้ชายดุๆ แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์อย่างปิดไม่มิด"อิง... ถึงกรุงเทพฯ แล้วทักมาบอกกูด้วยนะ" เดฟเอ่ยเสียงทุ้มพลางหยุดเดินข้างรถ"ค่ะพี่เดฟ พี่ก็อย่าลืมที่สัญญาล่ะ ดูแลตัวเองดีๆ ดูแลยายเข็มด้วย แล้วก็... ห้ามแอบไปมองสาวที่ไหนในหมู่บ้านเด็ดขาดนะ อิงมีหูมีตาเยอะนะจะบอกให้""เดี๋ยวอิงรีบเคลียร์งาน แล้วจะกลับมานะ" อิงฟ้าพยายามพูดติดตลกเพื่อกลบความเศร้าที่ต้องจากกัน แต่ดวงตากลมโตกับเริ่มรื้นไปด้วยน้ำตาพ่อวัดที่นั่งรออยู่ในรถลดกระจกลงแล้วยิ้มให้เดฟ "ฝากทางนี้ด้วยนะเดฟ มีอะไรก็โทรหาพ่อได้ตลอด ส่วนอิงฟ้า... ไปลูก ขึ้นรถได้แล้ว เดี๋ยวรถติด"เดฟยกมือไหว้พ่อวัดอย่างสุภาพ ก่อนจะหันมาสบตากับอิงฟ้าเป็นครั้งสุดท้าย เขาเอื้อมมือหนาไปลูบหัวเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู"ไปเถอะ...
เดฟที่กำลังนอนหอบหายใจทิ้งตัวอย่างคนหมดแรงถึงกับสะดุ้งตัว เมื่อจู่ๆ แม่เสือสาวที่เขาคิดว่าหมดแรงคาอกไปแล้วกลับไม่ยอมจบ อิงฟ้าใช้สองมือดันอกแกร่งของเขาให้นอนราบลงกับฟูกอีกครั้ง แววตาของเธอในตอนนี้ไม่มีวี่แววของความเหนื่อยล้าเลียแม้แต่น้อย มีเพียงความต้องการที่ยังลุกโชนแบบไม่จบสิ้น"อิง... มึงจะทำอะไร กูยังไม่ทันหายเหนื่อยเลยนะ" ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่อวัยวะส่วนกลางลำกายที่เพิ่งสงบไปกลับเริ่มขยายตัวแข็งขึงขึ้นมาอีกครั้งตามแรงอารมณ์อิงฟ้าไม่ตอบ แต่เธอขยับกายขึ้นมาคร่อมทับบนตัวเขา พยายามที่จะมีเซ็กซ์อีกรอบมือเล็กเอื้อมลงไปกุมแกนกายที่ยังร้อนระอุและเปียกชื้นของเดฟให้ตั้งตระหง่านขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆ จับจ่อเข้ากับกึ่งกลางกายสาวที่ตอนนี้ฉ่ำเยิ้มไม่แพ้กัน"อื้อออ..."อิงฟ้าครางเสียงหลงพลางค่อยๆ กดสะโพกมนลงมาอย่างช้าๆ ความยิ่งใหญ่ของชายหนุ่มทำให้เธอต้องขมวดคิ้วด้วยความจุกเสียด แต่เธอกลับไม่ยอมยอมแพ้ คนตัวเล็กกกัดริมฝีปากแน่นจ้องมองตาของชายหนุ่มที่รักในขณะที่ค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวลงไป... อย่างช้า ๆ"ซี๊ดดดด... อิง... มันแน่น... อื้มมม" เดฟจิกมือลงบนที่นอนจนผ้าปูยับยู่ยี่ มองดูร่างบางที่ค่อยๆ กลื
มือเล็กซน ๆ เริ่มทำหน้าที่รุกรานเลื่อนมือจากแผงอกแกร่งลงไปยังขอบกางเกงขาสั้นของเขาอย่างเชื่องช้า นิ้วเรียวสวยเกลี่ยวนไปมาจนเดฟต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แผ่นอกหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่เริ่มติดขัด"อิง... อยากทำเองหรอ หื้ม" คนตัวเล็กไม่รอให้เสียเวลา เธอใช้พละกำลังที่มีดันร่างยักษ์ของเดฟให้ถอยหลังไปจนขากระแทกกับขอบเตียง ก่อนจะออกแรงผลักเบา ๆ จนเขาล้มตัวลงนั่งราบไปกับฟูกนอน เธอตามขึ้นไปคร่อมทับบนตักแกร่งทันที ชุดนอนผ้าซาตินลื่นไหลไปตามผิวเนียนเนื้อบดเบียดเข้ากับความร้อนผ่าวของชายหนุ่มตรงหน้า"พี่เดฟเหนื่อยมาเยอะแล้ว... คืนนี้ให้อิงดูแลพี่บ้างนะ"เธอโน้มตัวลงซุกไซ้ซอกคอหนา สูดดมกลิ่นกายชายที่ผสมกับกลิ่นแป้งอ่อน ๆ ลิ้นเล็กแตะไล้ไปตามติ่งหูและลำคอหนาอย่างช้าๆ กระตุ้นให้สัญชาตญาณดิบของคนใต้ร่างให้พลุ่งพล่าน มือเล็กทั้งสองข้างยังคงลูบไล้ไปตามมัดกล้ามหน้าท้องแข็งอย่างหลงใหล"ซี้ดดด... อิงฟ้า อย่าเล่นแบบนี้" เดฟจิกมือลงบนฟูกแน่น เส้นเลือดตามส่วนต่างๆ ของร่างกายปูดโปนด้วยความซ่านสยิวที่คนตัวเล็กมอบให้แบบไม่ทันตั้งตัวเขามองดูแม่แมวน้อยที่จู่ ๆ ก็กลายเป็นแม่เส
บรรยากาศยามเย็นหน้าบ้านดูร่มรื่นกว่าทุกวัน เดฟ กับ อิงฟ้า นั่งเคียงข้างกันบนม้านั่งไม้ไผ่ ลมพัดเอื่อยๆ พาเอาความเงียบสงบมาสู่ใจของคนทั้งคู่ หลังจากผ่านมื้ออาหารที่แสนอึดอัดแต่ก็เปี่ยมไปด้วยมิตรภาพจากพ่อมาได้ เดฟดูผ่อนคลายขึ้นมาก เขาเอนหลังพิงพนักมองดูท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มทอง"พี่เดฟ... พี่โอเคไหม ที่มาเจอพ่อกับแม่กะทันหันแบบนี้อะ" อิงฟ้าเอ่ยถามพลางลอบมองใบหน้าคมเข้ม"ก็... ตื่นเต้นจนแทบไม่กล้าเคี้ยวข้าวเลยแหละ แต่พ่อวัดท่านใจดีกว่าที่พี่คิดอีกนะอิง" แววตาของเขาดูอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่ออยู่กับเธอสองคน"เอ้ะ….อิงหูไม่ได้ฝาดใช่ปะ พี่แทนตัวเองว่าพี่…""ไม่ฝาด…จะเปลี่ยนคำพูดไม่ได้เลยหรอ""ใครบอกไม่ได้ละ อิงแค่ไม่ชินอะ เรียกแบบเดิมดีกว่า""เอ้า…พอกูจะหวานหน่อยก็มาพูดงี้""ก็ได้วะ กะดากปากเหมือนกัน"ในขณะที่ทั้งคู่กำลังคุยกันเพลินๆ แม่พับ ก็เดินออกมาจากในบ้าน เธอหยุดยืนอยู่ที่ชานเรือน มองดูเด็กสองคนที่นั่งคุยกันด้วยสายตาที่ยังคงนิ่งสงบ แต่แฝงไปด้วยความครุ่นคิด"อิงฟ้า..." เสียงแม่พับเรียกทำให้ทั้งคู่รีบผละออกจากกันเล็กน้อยและหันไปมอง"คะแม่?""ยายอาการดีขึ้นมากแล้วนะ หมอก็
แสงแดดอ่อน ๆ ของยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านหน้าต่างห้องนอน กระทบลงบนร่างของคนสองคนที่ยังคงนอนตะแคงกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา เดฟลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ศีรษะเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืน แต่ความอุ่นซ่านที่ปะทะอกแกร่งกลับทำให้เขาเผลอยิ้มออกมาเขามองใบหน้าหวานของอิงฟ้าที่ยังหลับพริ้ม ริมฝีปากบางบวมเจ่อนิด ๆ จากบทรักที่เร่าร้อนในเมื่อคืน ความหมั่นเขี้ยวคนในอ้อมกอดทำให้คนตัวโตอดไม่ได้ที่จะโน้มหน้าลงไปกดจมูกโด่งเข้ากับแก้มใสแรง ๆฟอด!"อื้อ..." อิงฟ้าหงุดหงิดเบา ๆ ที่โดนกวนแต่ก็ยังไม่ยอมลืมตาเดฟยิ่งได้ใจไปใหญ่ เขาหอมแก้มเธอซ้ำ ๆ ซ้ายทีขวาทีจนเกิดเสียงดังฟอดใหญ่สลับไปมา มือหนาลูบไล้เอวบางใต้ผ้าห่มอย่างแสนรัก จนในที่สุดคนตัวเล็กก็ทนไม่ไหว ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาสบตากับเขาในระยะประชิด"ตื่นแล้วเหรอตัวแสบ..." พลางใช้นิ้วเขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าเธอออก แววตาที่เคยเฉยชา บัดนี้กลับดูอ่อนโยนขึ้นจนอิงฟ้าหัวใจเต้นผิดจังหวะคนตัวเล็กนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจ้องมองเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่เพิ่งมอบความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งที่สุดให้เธอเมื่อคืน ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอยู่พักใหญ่ ก่อนที่อิงฟ้าจะรวบรวมความ
เดฟมองร่างบางที่นอนหอบหายใจจนตัวโยนด้วยสายตาพึงใจ เขาใช้มือปาดน้ำหวานที่เปรอะอยู่ตามมุมปากตัวเองออกด้วยสายตาพราวระยับ แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทำให้เห็นหยดน้ำใสๆ สะท้อนวาววับ เขาค่อยๆ ส่งนิ้วเรียวยาวเข้าปากแล้วดูดเม้มเสียงดัง จ๊วบ…!ราวกับกำลังละเลงชิมของหวานรสเลิศ ลิ้นร้อนตวัดเลียวนไปมาจนนิ้วสะอาดสะอ้าน ก่อนจะถอนออกมาแล้วพึมพำเสียงพร่า"หวาน... น้ำมึงหวานติดลิ้นกูเลย"คำพูดที่ตรงไปตรงมาบวกกับท่าทางดิบเถื่อนนั้น ทำให้อิงฟ้าที่นอนระทวยอยู่บนเตียงถึงกับหน้าร้อนผ่าว แดงลามไปจนถึงใบหูและลำคอ เธอรีบคว้าหมอนข้างมากอดบังร่างเปลือยเปล่าไว้ด้วยความขัดเขิน"พี่เดฟ ไอ้คนโรคจิต! ใครเขาทำแบบนั้นกันเล่า" อิงฟ้าตวาดกลับ พยายามจะทำหน้าดุใส่แต่ดวงตาที่ฉ่ำปรือและริมฝีปากที่บวมเจ่อกลับทำให้เธอดูเซ็กซี่จนน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม"โรคจิตเหรอ? หึ..." เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของคนเมาดูมีเสน่ห์"ถ้าโรคจิตแล้วได้กินของอร่อยแบบนี้ กูยอมเป็นโรคจิตให้มึงด่าทั้งคืนเลยก็ได้"เขาขยับตัวเข้าหาเธออีกครั้ง แขนแกร่งพาดทับลงบนเอวบาง ค่อยๆ ดึงรั้งคนตัวเล็กที่พยายามจะมุดหนีให้กลับเข้ามาแนบชิดกับอกแกร่งที่ยังชุ่มไปด้วยเหงื่อ"พี