FAZER LOGINKinaumagahan, nang magising si Amara, wala na ang espasyo sa kaniyang tabi. Malamang ay lumabas na naman si Lucien para sa kaniyang pamilyar na morning run.Mekanikal niyang isinagawa ang kaniyang nakasanayan—naghugas ng mukha, uminom ng gamot, kumain ng ilang subo ng almusal, nagpalit ng damit—saka umalis patungo sa trabaho.Nang makarating siya sa experimental base at mag-clock in, may ilang kasamahan na ang nasa loob.Ang unang pinaroroonan ng kaniyang pansin ay ang kaniyang telepono.Ang mga online posts tungkol sa kaniyang sitwasyon ay dumami pa lalo sa loob ng isang gabi.Tama nga si Theo. May nagrekrut talaga ng isang PR firm upang payabungin ang isyu.Isang pangalan ang agad na lumutang sa kaniyang isipan—si Lysandra.Siya lamang ang may sapat na dahilan, at siya lamang ang may kakayahang sumobra nang ganito.Ngunit ano nga ba ang maaari pang gawin ni Amara tungkol dito?Makikipag-ugnayan ba siyang muli kay Janette? Maghahain ba siya ng panibagong reklamo para sa defamation at
Matapos ang trabaho, dumeretso si Amara sa Bonifacio Road.Nang itulak niya ang pinto ng silid ng kaniyang ina sa ospital, nadatnan niya itong puno na ng tao.Nandoon sina Uncle Adam at Drake—at nandoon din si Lucien.“Amara, you’re here!”Pinilit ni Amara ang kaniyang sarili na mag-relax at naglakad patungo kay Lucien gaya ng dati, ngunit huminto siya nang may kalahating metro ang agwat.Sa hindi inaasahang pagkakataon, lumingon si Lucien at inabot ang kaniyang kamay. “Give me your phone.”Bahagya siyang kumunot ang noo ngunit wala siyang sinabi sa harap ng kaniyang ina, iniabot niya ito nang walang pagtutol.Kinuha ito ng lalaki, binuksan ang kaniyang blacklist, at muling ibinalik doon ang kaniyang sariling numero.Sa kama ng ospital, may pambihirang ngiti si Laura habang ikinakaway ang kaniyang kamay upang palapitin ang kaniyang anak.Nangangamba man, inilapit pa rin ni Amara ang kaniyang upuan kay Lucien.Tiningnan siya ni Laura. “Nabalitaan kong nagsimula ka na namang magtrabaho?
Starry Sky Technology — R&D BaseDumating ang mga pulis sa pinangyarihan, at mabilis na lumala ang sitwasyon. Noong una, inakala ng lahat na dadalhin si Amara sa mismong araw na iyon.Ngunit nagtapos ang artikulo sa isang twist—ipinahihiwatig na may makapangyarihang connections si Amara sa kaniyang likod, kaya naman tahimik nitong naayos ang isyu sa panig ng biktima at nakaiwas sa kulungan.Kahit ganoon, idiniin sa post na ang maysala na si Amara ay hindi man lang kailanman humingi ng paumanhin sa napinsalang panig.Ipinahiwatig din nito na ang kaniyang asawa ay tuluyan nang lumayo ang loob sa kaniya dahil sa insidenteng ito.Ang mga bagay na ito ay nangyari ilang taon na ang nakalilipas. Kaya sino ang naghukay sa mga ito at muling nagtulak sa mata ng publiko ngayon?Gayunpaman, nanatiling matatag si Amara. “It’s fake. Hindi ko kailanman ginawa iyan.”“That’s not a rumor—it’s the truth!” mabilis na bumasag si Stella. “Inimbestigahan iyan ng mga pulis noon. The authorities confirmed an
Starry Sky Technology — R&D BaseDahil ayaw niyang mahuli sa kaniyang unang araw, maagang umalis si Amara at sumakay sa subway bago pa man ang itinakdang oras.Dumating siya nang may sampung minuto pang natitira.Matapos nitong maglakad-lakad sa paligid ng gusali nang isang beses, nagpadala na rin siya ng mensahe sa taong kaniyang kikitain.Ngayong araw, ang experimental team ay hindi matatagpuan sa main headquarters ng Starry Sky Technology, kundi sa isang hiwalay na R&D base sa ilalim ng branch company nito.Ang gusali ay makintab at moderno—eksakto sa malinis at minimalistang disenyo na kaniyang nagugustuhan.Hindi niya inaasahan na si Theo mismo ang bababa upang salubungin siya.Bahagyang nagulat, nagtanong siya, “Senior, aren’t you supposed to be in the headquarter building?”Bahagyang ngumiti si Theo. “It’s a newly formed team. Marami pa akong kailangang personal na asikasuhin, kaya naman pabalik-balik ako rito nitong mga nakaraang araw.”Saka niya ito ginabayan sa loob ng pasil
Tahimik na dumating ang kasunod na umaga. Dahan-dahang iminulat ni Amara ang kaniyang mga mata. Napunuan na ng liwanag ng araw ang buong silid, ngunit pakiramdam niya ay nakakulong pa rin siya sa isang mahaba at madilim na lagusan na walang kaunting bakas ng labasan. Matapos ang ilang sandali ng hindi pagkilos, pinilit niya ang sarili na maupo. Inabot niya ang kaniyang bag at, gaya ng paulit-ulit na bilin sa kaniya ni Dr. Alcantara, uminom siya ng kaniyang gamot sa tamang oras. Paulit-ulit niyang ipinaalala sa kaniyang sarili—walang pwedeng maging pagkakamali. Hindi sa kaniyang kalusugan. Hindi sa kung anong bagay na lumalaking walang katiyakan sa loob niya ngayon. Kailangan niya itong maasikaso sa lalong madaling panahon. Sa ibaba, nakahanda na ang almusal. Ang sopas ng isdang lapu-lapu—isa sa kaniyang mga dating paborito—ay umuusok pa sa ibabaw ng lamesa. Kahit walang gana, pinilit niya pa ring kumain. Matapos magpalit ng sapatos sa may pasukan, nakita niya si Lucien na paba
Isang biglang isip ang kumislap sa isipan ni Amara—dinala rin kaya ni Lucien si Lysandra sa noodle shop na iyon? Ang kainan na minsan niyang ipinakita rito?Ang alaala na dating nagpapainit sa kaniyang puso ay naramdaman niya ngayon bilang isang tahimik na pang-uuyam.Agad na nawalan siya ng gana, ngunit sumakit nang marahas ang kaniyang sikmura. Habang nakakunot ang noo, mabilis siyang uminom ng gamot sa tiyan. Ang gamot ay nagdulot sa kaniya ng antok halos sa parehong sandali.Matapos sumakay sa kotse, sa tuwing ipinipikit niya ang kaniyang mga mata, ang mga piraso ng nakaraan ay lumulutang—malambot, matalas, at imposibleng takasan. Ang pinakamabuti at pinakamasamang katangian ni Lucien ay nagbuhol, tumatangging iwanan siyang mag-isa.Nang huminto ang kotse, isang pamilyar na boses ang pumasok sa kaniyang hilahil.“Sleeping that soundly? Mag-ingat ka, baka maibenta ka na nang hindi mo nalalaman.”Dahan-dahang umupo si Amara, lito pa rin—saka lamang niya nerealize na ang driver ay hi







