Mag-log inNagpatuloy ang seremonya.Bawat salitang binibitawan ni Judge Mariano ay parang hindi totoo sa pandinig ni Fiona. Panata. Pangako. Pagsasama.Dalawang pangalang biglang naging malapit sa isa’t isa.Theodore Alarcon.Fiona Ayala.Iniabot ng isang staff ang dalawang simpleng wedding bands na pinili ng PR team. Nanginginig ang mga daliri ni Fiona habang isinusuot niya ang singsing sa daliri ni Theo.Hindi niya alam kung bakit parang ang bigat-bigat ng munting singsing na iyon.Pagkatapos, hinawakan ni Theo ang kamay niya.Hindi tulad niya, steady ito.Pero nang isuot nito ang singsing sa daliri niya, marahang dumampi ang hinlalaki nito sa balat niya.“Relax,” bulong nito.“Tigilan mo na ang pagsasabi ng relax.”“Then stop panicking.”“Hindi ako nagpa-panic.”Judge Mariano’s voice softened. “You may now kiss the bride.”Biglang nanigas si Fiona.Kiss.Again.Sa harap ng lahat.Dahan-dahang lumingon si Theo sa kanya. May konting ngiti sa labi nito, pero maingat ang mga mata.“Relax,” bulon
“Choose carefully, Fiona,” malamig na sabi ni Warren. “Dahil kapag pinili mo siya, sisiguraduhin kong mawawala sa pamilya mo ang lahat.”Nanlamig ang mga daliri ni Fiona.Sa isang iglap, bumalik sa isip niya ang pangalan ng kumpanya. Ayala Premier Holdings. Ang mga empleyadong umaasa sa sahod. Ang ama niyang handang gamitin siya para iligtas iyon. Ang inang mas takot mapahiya sa mga amiga kaysa mag-alala sa sariling anak. Ang pangalan ng pamilya nila na nakasabit na lang sa manipis na hibla.Tumingin siya kay Don Lorenzo.Matigas ang mukha ng ama niya, pero alam niyang kinakabahan ito.Tumingin siya kay Donya Priscilla.Nakahawak ito sa pearl necklace na suot, halatang takot sa eskandalong puwedeng sumabog.Tumingin siya kay Warren.Nakangiti ito.At sa huli, tumingin siya kay Theo.Tahimik lang ito sa tabi niya habang hawak nito ang kanyang kamay.“Miss Ayala,” sabi ni Judge Mariano, “do you wish to proceed?”Narinig ni Fiona ang mahinang singhap ni Felicity mula sa likod.Narinig ni
Natahimik ang lahat.Nanlamig ang kamay ni Fiona.Dahan-dahan siyang napatingin kay Theo.Tahimik lang ito. Nakaharap sa plato. Pero kita niya ang pagkapit ng mga daliri nito sa hawak na kutsara.Hindi ito nagsalita.“Mom,” sabi ni Fiona, nanginginig ang boses.Tumaas ang kilay ni Donya Priscilla. “Ano? Mali ba ako? Assistant mo siya, Fiona. Huwag nating gawing fairy tale ang desperasyon. Nakakahiya sa mga amiga ko!”Bago pa makasagot si Fiona, dahan-dahang ibinaba ni Theo ang kutsara.Tumayo ito.Lahat ay napatingin sa kanya.Kalmado ang mukha nito. Masyadong kalmado.“Pasensya na po,” sabi ni Theo, magalang pero malamig. “Kung ang pagiging mahirap ay nakakahiya sa pamilyang ito, mas nakakahiya sigurong maging mayaman pero walang respeto sa kapwa.”Nanlaki ang mata ni Donya Priscilla.Parang huminto ang paghinga ni Fiona. Kung matapobre ang kanyang ama, sampung doble ang kanyang ina.Pagkatapos, tumingin si Theo sa kanya.Hindi galit.Hindi nanunumbat.Pero parang may pinto na unti-u
“Pwede ba, lumayo ka nga!” singhal ni Fiona upang itago ang pamumula ng pisngi.“Hindi ito puwede,” aniyang pilit pinatatag ang boses.Napatingin si Theo sa kanya. “Alin? Ang kuwarto? Ang kama? O ang katotohanang ikaw mismo ang humalik sa akin kanina?”Nag-init ang mukha niya. “For the cameras iyon.”“Hindi ko tinatanong.”“Good. Kasi wala akong balak mag-explain.”“Pero nag-e-explain ka.”Napasinghap siya. “Ang yabang mo talaga.”Bahagyang ngumiti si Theo, sapat lang para lalong uminit ang mukha niya.“Fake husband mo ako. Kailangan convincing.”“Hindi kasama sa pagiging convincing ang pang-aasar.”“Bakit ang sensitive mo ngayon? Matagal na tayong nag-aasaran,” tukso nito habang muling lumalapit.“Theo,” babala niya, pero mahina ang lumabas sa boses niya.Bumaba ang tingin nito sa labi niya.O baka imahinasyon lang niya iyon.Hindi siya sigurado.Ang sigurado lang niya, hindi siya makahinga.Dahan-dahang umangat ang kamay ni Theo. Napapikit si Fiona sa kaba, sa takot, sa kung anumang
Nanigas ang ngiti ni Fiona sa harap ng camera.Pero bago pa siya makaimbento ng sagot, nagsalita si Theo.“Why not?” Kalmado ang boses nito. “We have known each other since high school. We started as friends. Matagal naming itinago dahil ayaw naming mahaluan ng negosyo at pangalan ng pamilya ang relasyon namin. But now, we decided to go public.”Natahimik ang buong silid.Maging si Fiona.Dahil sa paraan ng pagkakasabi ni Theo, parang hindi iyon kasinungalingan.“Yeah,” sabi niya, pilit pinatatag ang boses. “Our love story started a long time ago. At hindi isang sapilitang marriage arrangement ang sisira sa amin.”Tahimik na humigpit ang hawak ni Theo sa kamay niya.“Ano ang masasabi mo sa paratang sa iyong ama tungkol sa pagkawala ng pondo ng kompanya?” tanong ng isa pang reporter.Biglang bumalik ang bigat ng mundo sa balikat ni Fiona.“Kasalukuyan pong gumugulong ang imbestigasyon,” sagot niya. “At naniniwala akong lalabas din ang katotohanan.”“Does your marriage have anything to
Hindi agad nakasagot si Fiona.Nakatayo siya sa gitna ng private lounge habang ramdam na ramdam ang bigat ng tingin ng ama, at ang ingay ng mundo sa labas ng pinto.Umupo si Don Lorenzo sa leather couch na para bang board meeting lang ang kaguluhang nangyayari. Tinanggal nito ang cufflinks, mahinahong itinupi ang manggas ng tuxedo, saka tumingin kay Theo mula ulo hanggang paa.“Name your price, Mr.?” tanong nito, ni hindi man lang alam ang pangalan ni Theo.Napasinghap si Fiona. “Dad.”Hindi siya pinansin ng ama.Nanatiling nakatayo si Theo, tahimik, kalmado, pero may dilim sa mga mata. Saglit itong tumingin kay Fiona. Hindi niya alam kung bakit parang mas nahirapan siyang huminga sa tinging iyon.Muling ibinalik ni Theo ang tingin kay Don Lorenzo.“Hindi lahat ng tao sa paligid ninyo nabibili ng salapi.”Saglit na tumahimik ang silid.Sa unang pagkakataon ngayong gabi, walang lumabas na salita kay Fiona. Dahil may punto si Theo. Pero alam niyang sa mundo nila, halos lahat ay may pres
Napahinto si Jenny, nagulat sa sinabi ni Sebastian. “Boss… alam kong busy kayo. Ako na lang po.”“Maging praktikal ka. Mas mabilis kung may sasakyan at may katulong ka sa paghahanap.”Pinikit niya ang mga mata, nag-isip sandali. Alam niyang tama ang sinasabi nito, pero nahihiya siya. “Hindi po ba ma
Napatigil si Jenny, humigpit ang hawak sa tasa.“Madami talagang ambisyosa,” patuloy ni Emma, kinuha ang bote ng creamer at bahagya siyang tinabig. “Sa dami nang nagtangkang makalapit kay Sir Sebastian, walang nakakaabot sa level ng special treatment. Bukod tanging ikaw lang! Mukhang gumagamit ka ng
Nasa isang eleganteng bridal shop si Mira, nakasuot ng puting gown na simple pero napakaganda at elegante, may mga bulaklak at kristal na burda sa laylayan. Nandoon sina Nanay Mel, Maya, at si Lolo Mario na halatang abot-tenga ang ngiti habang tinitingnan ang apo sa salamin.“Naku, anak… parang kaha
Hindi makapaniwala si Jenny sa narinig. Halos hindi siya makahinga habang nakatitig kay Sebastian, na kalmado lang na nakaupo sa swivel chair nito.“Boss…” halos pabulong ang tinig niya, “huwag mong sabihing ako ang—” hindi niya maituloy ang sasabihin.Mapanukso ang ngiti ni Sebastian. “Ikaw, Jenny.







