MasukHitting 100,000 followers feels unreal. To my amazing readers, thank you for being my inspiration and my strength. I promise to keep writing stories worth your time and love.
Hindi agad nakasagot si Fiona.Nakatayo siya sa gitna ng private lounge habang ramdam na ramdam ang bigat ng tingin ng ama, at ang ingay ng mundo sa labas ng pinto.Umupo si Don Lorenzo sa leather couch na para bang board meeting lang ang kaguluhang nangyayari. Tinanggal nito ang cufflinks, mahinahong itinupi ang manggas ng tuxedo, saka tumingin kay Theo mula ulo hanggang paa.“Name your price, Mr.?” tanong nito, ni hindi man lang alam ang pangalan ni Theo.Napasinghap si Fiona. “Dad.”Hindi siya pinansin ng ama.Nanatiling nakatayo si Theo, tahimik, kalmado, pero may dilim sa mga mata. Saglit itong tumingin kay Fiona. Hindi niya alam kung bakit parang mas nahirapan siyang huminga sa tinging iyon.Muling ibinalik ni Theo ang tingin kay Don Lorenzo.“Hindi lahat ng tao sa paligid ninyo nabibili ng salapi.”Saglit na tumahimik ang silid.Sa unang pagkakataon ngayong gabi, walang lumabas na salita kay Fiona. Dahil may punto si Theo. Pero alam niyang sa mundo nila, halos lahat ay may pres
Lumapit si Theo. Sapat para magmukha silang may seryosong pinag-uusapan. Sapat lang para hindi sumunod si Warren. Sapat lang para maramdaman ni Fiona ang init ng presensya nito sa tabi niya.Saglit siyang napabuntong-hininga. Mabango din si Theo. Agad niyang sinaway ang sarili.“Pagod na akong makiharap sa ibang tao,” mahina niyang amin.Hindi siya tumingin kay Theo nang sabihin iyon. Ayaw niyang makita nito ang mukha niya. Ayaw niyang mabasa nito kung gaano na siya kapagod.“Kung pagod ka, bakit ka nandito?”Napalingon siya. “You know nothing about business.”Tumahimik ito.At nang hindi ito sumagot, lalo siyang nainis. Dahil mas madali siyang magalit kaysa umamin na tama ito. Mas madali siyang manakit kaysa magpahawak sa taong laging handang sumalo sa kanya.Bumalik sila sa ballroom makalipas ang ilang minuto.At doon sumabog ang lahat.Sunod-sunod na tumunog ang phones. May mga bisitang napatingin sa screens nila. May isang babaeng napasinghap. May lalaking mabilis na bumulong sa k
BuodPara kay Fiona Ayala, si Theo Alarcon ay isa lang assistant na laging nandiyan, madaling lapitan at utusan.Hindi niya alam, matagal na siyang lihim na minamahal nito.Nang isang corporate scandal at arranged engagement ang nagbanta sa pangalan ng pamilya niya, kinailangan ni Fiona ng kasinungalingang magliligtas sa kanya.Isang pekeng kasal.Public sweet acts. Kunwaring pagmamahal.Pero habang pinapaniwala nila ang lahat, unti-unti ring naniwala ang puso ni Fiona. Nahulog siya kay Theo, sa lalaking itinuring niyang tagasalo, ngunit hindi kapantay.Huli na nang mapagtanto niyang mahal na niya ito. Dahil nang masaktan si Theo, pinili nitong umalis, kalimutan siya, at buuin ang sariling pangarap.Makalipas ang ilang taon, malapit nang malugi ang negosyo ng pamilya ni Fiona. Isang misteryosong negosyante ang bumili sa kompanya nila.At laking gulat niya nang makaharap muli si Theo, mayaman, malamig, at tila ibang tao na.Bumalik ba ito para iligtas siya… o para durugin ang puso niya
“Hospital,” paos na sabi ni Zion. “We’re going to the hospital.”Halos hindi na maalala ni Cassandra kung paano sila nakababa mula sa office.Ang tanging malinaw sa kanya ay ang mahigpit na hawak ni Zion sa kanyang kamay.Nang makasakay sila sa kotse, si Zion mismo ang nagmaneho. Nasa passenger seat si Cassandra, nakasandal nang bahagya habang hawak ang kanyang tiyan.Una niyang tinawagan ang kanyang ina.Nang sumagot ang ina, halos wala pang tatlong salita ang nasasabi niya ay nag-panic na ito.“Mom… manganganak na yata ako.”“Ano? Saan kayo? Nasaan si Zion? Masakit ba? Carlos! Carlos, manganganak na si Cassandra!”“Mom, St. Joseph Maternity Hospital.”“Narinig mo, Carlos? St. Joseph! Anak, papunta na kami. Lakasan mo ang loob mo, ha? Huwag kang matakot.”Napatingin si Cassandra kay Zion.Nakahawak ito sa manibela, pero halata niyang nanginginig ang mga daliri nito.“Zion,” mahinang tawag niya. “Okay ka lang?”“Okay lang ako.”“Parang hindi.”Saglit itong tumingin sa kanya bago ibinal
Nagtagpo ang mga mata nila. Alam niyang nag-aalala ito.Huminga nang malalim si Zion.“Sige.”Nanlaki ang mga mata niya. “Talaga?”“Pero you will work as my assistant.”Napakurap siya. “Assistant mo?”“Katabi kita palagi. Ako ang magbabantay sa schedule mo, pagkain mo, at pahinga mo.”Napapikit siya, pero hindi napigilan ang ngiti.“At ikukuha kita ng sarili mong assistant,” dagdag nito.Napadilat siya. “Ano ba ’yon? Assistant mo, may assistant din?”“Siyempre. Buntis ka.”“Zion…”Ngumiti ito, saka hinalikan ang noo niya.Kinabukasan, pagpasok ni Cassandra sa Silver Lining, halos mapahinto siya sa pintuan ng opisina ni Zion.“Welcome back to Silver Lining, mahal.”Sa tabi ng malaking desk nito ay may sarili siyang work station, hindi simpleng mesa, kundi parang maliit na kingdom ng buntis. May fresh flowers, snack basket, pregnancy pillow, footrest, tumbler na may pangalan niya, at isang malaking box na may label na Emergency Kit.Napakurap siya.“Zion,” tawag niya, hindi inaalis ang t
Hindi agad sumagot si Zion. Bumaba ito at umikot sa kanyang side para alalayan siya.“Zion?”Marahan nitong hinawakan ang kamay niya.“Welcome to our new home.”Nanlaki ang mga mata niya.“New… home?”Tumango ito.Moderno ang bahay, bagong gawa, malawak, at maaliwalas. May malalaking bintana, malapad na porch, at garden na sapat para maging laruan ng tatlong bata balang araw.Dahan-dahan siyang pumasok sa loob.Kumpleto na ang gamit.Sa sala, nakasabit sa dingding ang wedding photo nila mula sa renewal of vows. Nakahawak si Zion sa kanyang bewang habang nakasandal siya sa balikat nito. Pareho silang nakangiti.Sa tabi noon ay isang malaking larawan mula sa maternity shoot, nakaluhod si Zion sa harap ng tiyan niya habang siya ay tumatawa, ang kamay nito ay nakapatong sa kanyang belly na tila buong mundo nito ang hawak.Napasapo si Cassandra sa bibig.“Am I dreaming?”Lumapit si Zion sa likod niya.“Nope. We will build our family here.”Bumaling siya rito, nangingilid ang luha.“Ipinaga
Tahimik na bumukas ang pinto ng opisina.Napalingon si Maya, mabilis ang tibok ng dibdib. Pero bago pa siya makasagot, dumiretso sa loob si Camille Montemayor, maganda, elegante, pero alam niyang maldita.“Mukhang close na close na kayo ng fiancé ko, Ms. Marasigan.”Matamis ang tono, pero matalim a
Tumayo si Maya at nagpaalam makalipas ang sampung minuto. “I should go.”“Coffee muna. Saglit lang,” pigil ni Lance.“Next time na lang,” putol niya, at lumapit sa pinto. Nang hawakan niya ang knob, sumabay ang biglaang patak ng malakas na ulan sa bintana. “Salamat dito,” aniya, itinaas ang chocolat
“Sino?” tanong ni Lucas.“‘Yung CEO ng TimelessEssence.”Biglang natigilan si Lucas. Saglit lang, pero sapat para mapansin ni Maya.“Teka,” aniyang bahagyang kumunot ang noo. “Parehong-pareho talaga.”“Coincidence lang siguro,” paliwanag ni Lucas, habang binubuksan muli ang isang bote ng essential o
“Kung ganoon,” mabigat ang tinig nito, “pinaplano mo na akong iwan.”“Sir, wala pong papatunguhan ang kasunduang ito. Ayoko pong maging kabit.”“Hindi ka magiging kabit, I’m offering marriage.”“Kailan pa pwedeng magpakasal sa dalawang tao?”Lumapit ito nang dahan-dahan, halos magdikit ang mga labi

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





