LOGINHindi lang ito kwento ni Fiona. Hindi lang ito malisyosong litrato. Nasa loob mismo ng bahay ang picture. Nakadisplay.May nabasag sa dibdib ni Cassandra.Hindi siya umiyak o sumigaw.Mas malala.Napangiti siya.Yung ngiting ginagawa ng taong ayaw bumagsak kahit wasak na ang puso.Fiona stood beside her.“Sinabi ko sa’yo,” mahina nitong sabi.Hindi na alam ni Cassandra kung paano niya naibalik ang picture frame sa shelf.Parang may kamay na hindi sa kanya ang gumalaw. Maingat pa niyang itinuwid iyon, na para bang may karapatan siyang ayusin ang litrato ng asawa niya at ng babaeng hindi niya kilala.“Cassey…” mahina ang boses ni Thess mula sa likuran niya.Hindi lumingon si Cassandra.Kung lilingon siya, baka makita ng mga ito ang sakit na hindi na kayang itago.“Girls,” sabi ni Thess, halatang pinipilit maging kalmado, “kailangan na nating umalis. Trespassing tayo.”Tahimik pa rin si Cassandra.Si Fiona naman, ay hindi rin agad nakapagsalita. Tumingin ito sa picture frame, pagkatapos
Natigilan si Thess. “Baka kahawig ko lang.”“Actually, iniisip ko din kung sino ang kamukha sa Silver Lining ni Thess,” ani Cassandra.Nasamid si Thess. “Porke maganda, madami ng kamukha?”Nagtawanan sila.Nang sumakay sila sa kotse ni Fiona, ito ang nagmamaneho, kalmadong-kalmado na para bang hindi sila papunta sa bahay ng babaeng pinaghihinalaan nitong ibinabahay ng asawa ni Cassandra. Si Thess naman ay nasa tabi ni Cassandra, panay ang ayos ng scarf at sunglasses kahit gabi na.Habang umaandar ang kotse, tahimik si Cassandra.Sa tabi niya, palihim na kinuha ni Thess ang phone.Mabilis itong nag-type.“Sir, malapit na po kami. Repeat, malapit na po kami. I am losing control of the women. Send help.”Bago pa nito ma-send, napatingin si Cassandra.“May tinetext ka?”Mabilis na itinago ni Thess ang phone sa bag.“Bible verse.”Fiona glanced at the rearview mirror. “Bible verse?”“Oo. For protection.”“Anong verse?” tanong ni Fiona.Thess smiled with panic. “Thou shall not stalk.”“That
Pumasok si Theo sa opisina ni Zion na parang may bitbit na bomba.Hindi ito kumatok nang maayos. Hindi rin ito nagbiro gaya ng nakasanayan. Hawak nito ang cellphone sa isang kamay, habang ang mukha ay halatang nasa pagitan ng takot at pagsisisi sa trabahong napasukan.“Sir!”Hindi tumingala si Zion. “Ano?”“Tumawag si Mrs. Saavedra. Sa akin. Sa number ko.”Doon lang huminto ang kamay ni Zion sa papel.Mabagal niyang itinaas ang tingin. “Why?”Napalunok si Theo. “Girl mission daw po.”“What girl mission?”“Hindi ko po alam. Hindi po sinabi.”Hindi siya nagsalita agad. Pero sa loob niya, may kung anong bumigat.Bigla niyang naisip si Cassandra.Hindi pa niya nasasabi ang tungkol kay Chelsea. Hindi pa niya nasasabi kung bakit kailangan niyang tulungan ang babaeng iyon.At ngayon, tinawagan nito si Thess.Dahan-dahang tumayo si Zion.“Theo.”“Opo?”“Makipagkita ka. Mag-transform ka.”Napapikit si Theo. “Sir, this is harassment,” madamdaming sabi nito.“This is employment.”“May hazard pay
Hindi agad nagsalita si Cassandra.Nakatitig lang siya sa phone ni Fiona, sa litratong inilagay nito sa mismong harap ng mukha niya.Si Zion, nakatayo sa harap ng isang bagong gawang bahay.Sa tabi nito, isang babae.Simple ang babae pero maganda. Mahinhin at hindi mukhang palaban.“Hinanap ko pa talaga ang angle na hindi masakit,” sabi ni Fiona, habang dahan-dahang ibinaba ang phone. “Pero kahit saan tingnan, masakit talaga.”Dahan-dahang inangat ni Cassandra ang tingin. Ramdam niya ang lamig na gumagapang sa dibdib niya, pero pinilit niyang tumayo nang tuwid. Hindi niya bibigyan si Fiona ng kasiyahang makita siyang gumuho.“Hangga’t hindi nakikita ng dalawang mata ko, hindi ako maniniwala.”Napakurap si Fiona. Pagkatapos, natawa ito. Half-mocking. Half-annoyed.“Hay, Cassandra Rosales, ngayon ko lang nalaman na martir ka pala.”Nanigas ang panga ni Cassandra.Ayaw niya sa salitang iyon.Martir.Parang babaeng walang sariling isip. Parang babaeng pipikit na lang kahit niloloko. Paran
“Sir…” ani Chelsea. “Hindi ko po kayo iniligtas para humingi ng kapalit.”“I know. That is why I’m doing it. Lahat ng hihilingin mo ay ibibigay ko.”Sa gilid, tahimik si Theo.Pagbalik nila sa sasakyan, hindi agad nagsalita si Zion. Nanatili siyang nakatingin sa labas habang umaandar ang sasakyan palayo sa baryo.“Sir,” maingat na sabi ni Theo.“What?”“Hindi sa nakikialam ako…”“Then don’t.”“…pero makikialam pa rin po ako.”Zion closed his eyes.“Kapag nalaman ito ni Mrs. Saavedra nang hindi galing sa inyo, masasaktan siya.”“Wala akong ginagawang masama.”“Opo,” sagot ni Theo. “Kaya mainam na ipagtapat na ninyo ang lahat kay Mrs. Saavedra.”Hindi sumagot si Zion.“Hahanap ako ng pagkakataon para sabihin sa kanya,” sabi niya.“Sir, with all due respect, minsan ang pagkakataon hindi hinahanap. Ginagawa.”Zion looked at him.Nang gabing iyon, pagdating ni Zion sa bahay, nadatnan niya si Cassandra sa sala.Hindi ito natutulog.Nakaupo ito sa sofa, may hawak na libro pero halatang hindi
Hindi na naghintay si Zion.Sa sandaling marinig niya mula kay Theo ang pangalan ni C. Rosales, parang may lumang sugat na muling binuksan sa dibdib niya. Ilang taon niyang hinabol ang clue na iyon. Ilang taon niyang itinago ang keychain na parang huling piraso ng alaala.At ngayon, may lead na sila.“Prepare the car,” malamig niyang utos.“Sir, may meeting ka pa in thirty minutes,” paalala ni Theo.“Cancel it.”“Lahat?”Tumingin si Zion sa kanya. “Yes.”Makalipas ang ilang minuto, nasa sasakyan na sila. Si Theo ang nasa passenger seat, abala sa pakikipag-usap sa bagong investigator na kinuha nila, si Gary. Tahimik lang si Zion sa likod, hawak sa loob ng bulsa ang maliit na keychain na ilang taon niyang tinago.Luma na iyon. Pero hindi niya kailanman itinapon.Dahil iyon lang ang natatanging pagkakakilanlan sa babaeng nagligtas sa kanya.O sa taong pinaniwalaan niyang dahilan kaya nabuhay pa siya. Kung may itinurong maganda ang kanyang ama, iyon ay ang pagtanaw ng utang na loob.Mahig
Nanigas si Maya sa narinig.“I’ll see you tonight at 7PM in the other door. I miss you.”Ang boses ng CEO ay umalingawngaw pa rin sa tenga niya kahit wala na ito sa kabilang panig ng salamin.Hindi siya makagalaw. Hindi makapag-isip.Bakit, sa halip na takot, mas nangingibabaw ang pananabik?Para ba
Kinabukasan, naghahakot na ng gamit si Maya.Tinignan siya ni Elaine, na may mapanuring ngiti habang pinagmamasdan siyang kumukuha ng mga folder sa cabinet.“Wow,” sabi nito, sabay tiklop ng braso. “Getting closer na talaga sa CEO, ha. Engaged na ‘yung tao, ikakasal pa. Malaking gulo ‘yan, Maya.”H
Nalaglag ang envelope mula sa kamay ni Maya. Naramdaman niya ang lamig sa dibdib.Sa loob ng salamin, nakikita niya ang anino ng lalaking nakatayo.Matangkad at malaki ang katawan.Naamoy na naman niya ang pabango nito.At sa kabilang panig ng salamin, bahagyang kumilos ang lalaki.“Welcome home, Ma
Hindi sinagot ni Lucas ang tawag. Pinatay nito ang cellphone, itinago sa bulsa, at matagal na nakatitig sa ulan. Tahimik lang si Maya.“Halika,” sabi niya bigla, sabay hila sa braso ni Lucas.“Ha?”“Maglugaw tayo. Gabi na, gutom na ako. Baka gutom ka na din.”Ngumisi ito nang mahina. “Maglugaw? Sa







