เข้าสู่ระบบ“Inauguration ang gusto kong makita, Damon. Hindi ibang lalaki.”Nakaharap pa rin ito sa kanya, nakataas ang isang kilay.“Kaya nga sasama ako.”“Para bantayan ako?”“Para siguraduhing maganda ang pagkakagawa ng school.”“Talaga lang?”“Puwede namang dalawang dahilan.”Napatawa si Felicity at hinampas ang braso nito. Sinalo ni Damon ang kanyang kamay at inilapit sa labi nito.“Bakit gusto mong bumalik?” tanong nito.Nawala ang panunukso sa boses nito. Umayos siya ng higa.“Gusto kong makita kung ano ang nangyari sa pinaghirapan natin. Hindi lang sa pictures. Gusto kong makita iyong mga batang gagamit ng classrooms.”Tumango si Damon.“Ang dami nating pinag-awayan doon,” pagpapatuloy niya. “Pero may maganda rin naman tayong nagawa.”“May maganda rin akong natutuhan.”“Ano?”“Na hindi ka titigil hangga’t hindi mo nakukuha ang gusto mo.”“Seryoso ako.”“Ako rin.”Ngumiti ito bago hinaplos ng hinlalaki ang kanyang mga daliri.“Alamin natin ang schedule. Pupunta tayo.”Kinaumagahan, kinump
Ngumiti si Divine, ngunit hindi nito sinagot ang tanong.“Hindi pa ako handang ikuwento.”May mga tanong pang gustong kumawala sa kanyang bibig, pero pinigilan niya ang sarili. Lumalabas ang pagiging pakialamera niya.“Okay. Kung sino man iyon, congratulations sa inyo.”“Salamat.”“Hindi na kita kukulitin. Pero kapag ready ka na, curious ako kung sino ang maswerteng lalaking minamahal mo ngayon,” aniyang nakangiti.Natawa si Divine. Bago pa ito makasagot, dumating ang mga waiter dala ang kanilang pagkain. Bumalik ang babae sa tabi ni Stefie, habang inilalapag sa mesa ang mga platong mainit pa.Kasabay noon ang pagbabalik ni Damon.Naupo ito sa tabi niya at sinulyapan si Divine, saka siya.“Okay na kayo?”“Okay naman kami noon pa. Huwag kang mag-alala, hindi ka namin pag-aawayan. Hindi ko lang sure kung sino ang swerte sa aming dalawa. Ako ba na makakasama ka araw-araw o siya na iniwan ka.”Ngumisi ito at iniabot ang serving spoon. “Napakaswerte mo at nabihag mo ang puso ko.”Habang ni
“Matagal na kitang mahal, Damon.”Napangiti ito, pero nangingilid ang luha sa mga mata.Hinalikan nito ang noo niya. Napapikit siya, nakahawak pa rin sa kuwelyo nito habang may confetti na sumabit sa kanyang buhok.“Ako naman ang yayakap sa anak ko, congratulations sa inyo,” singit ni Donya Priscilla.Hindi pa rin nito binitiwan ang kamay niya nang lumapit ang kanyang ina. Napagitnaan siya ng yakap nina Donya Priscilla at Donya Mercy, parehong umiiyak habang nagtatanong kung masaya ba siya.“Opo,” sagot ni Felicity. “Masayang-masaya.”“Picture muna para may remembrance!” tawag ni Lola Clara.Nagsiksikan sila sa harap ng flower arch. Inakay ni Fiona si Nate sa unahan, habang pumuwesto sina Stefie at Prince sa tabi ni Angel. Si Julian ang nag-abot ng cellphone sa event staff.“Bro, iyong mukha mo kanina,” sabi nito kay Damon. “Parang may bomba kang dini-disarm.”“Mas madaling gawin iyon kaysa sumayaw.”“Halata,” sagot ni Angel. “Kapatid kita, pero muntik kitang itanggi kanina. Mukha kan
Gising pa si Felicity nang bumalik si Damon. Hindi siya makatulog sa inis.Narinig niya ang pagbukas ng pinto, pero nanatili siyang nakatalikod sa kama. Hindi pa niya alam kung ano ang mas masakit, ang pag-alis nito o ang katotohanang hinihintay pa rin niya itong umuwi. Naniwala na naman siya sa pambobola nito.Umupo si Damon sa tabi niya.“Fel, sorry sa pag-alis ko. Pagod na ako.”“Huwag mo akong kausapin at baka kung ano ang masabi ko sa’yo!”“Sige, bukas na lang tayo mag-usap.”Ilang sandali lamang ay dumampi ang mga labi nito sa noo niya.Hindi siya umiwas. Hindi rin siya humarap.Kinaumagahan, kinumpirma ni Damon ang pamamasyal nila sa parke.“Bandang alas-singko tayo bukas,” sabi nito habang inilalapag ang almusal niya.Tumango si Felicity.Sasama siya dahil gusto niyang marinig ang paliwanag nito. Gusto niyang malaman kung ano ba talaga ang relasyon nila, kung seryoso itong nanliligaw o kung muli lamang siyang umaasa sa mga kilos na mali ang pagkakaunawa niya.Ngunit pagsapit n
Tinapos ni Damon ang tawag bago pa makalapit si Felicity.Nakatayo ito sa veranda ng kanilang silid, hawak pa rin ang cellphone. Pagkakita sa kanya, ngumiti ito at isinuksok ang device sa bulsa.“Si Julian?” tanong niya.“Oo. May inaayos lang kami.”Tumango si Felicity. Sanay na siyang may tumatawag dito tungkol sa IronGate kahit gabi. Hindi naman bago ang biglaang meeting o problemang kailangang asikasuhin.“Matutulog ka na?” tanong ni Damon.“Kung tapos ka na.”“Tapos na.”Sumunod ito sa kanya sa loob.Nang humiga sila, iniabot ni Damon ang manipis na kumot at inayos ang unan sa likod niya. Hindi niya ito sinaway. Pagod na rin siyang magkunwaring hindi niya nagugustuhan ang pag-aalaga nito.Pero bago pa niya maipikit ang mga mata, umilaw ang cellphone ni Damon.Binasa nito ang message.Ngumiti.“May nakakatawa?” tanong niya.“Wala.”“Ngumingiti ka.”“May kausap lang ako.”Hindi siya nakasagot dahil tumunog ang cellphone. Bumangon si Damon at nagtungo sa veranda.Naiwan si Felicity n
Hindi binawi ni Felicity ang kamay nito.Ilang sandali nang tapos ang usapan nila, ngunit nanatiling nakasuksok ang mga daliri nito sa pagitan ng kanyang mga daliri. Pinagmasdan iyon ni Damon, halos takot gumalaw at sirain ang sandaling matagal niyang hinintay.“Baka puwede na ang makeup sex?”Isang malakas na suntok sa balikat ang isinagot ni Felicity.“Joke lang!”“Sinira mo na naman ang moment. Damon Yu ka talaga!”“Sorry. Hindi na mauulit.”“Ang joke o ang pagiging bastos?”“Puwede bang next question?”Napailing si Felicity. Akala niya, tatayo na ito at iiwan siya sa veranda. Sa halip, muling hinawakan nito ang kanyang kamay at isinandal ang ulo sa balikat niya.Natahimik si Damon.Sa harap nila, humahampas ang mga alon sa dalampasigan. Napatingala siya sa langit, kung saan unti-unting lumilitaw ang mga bituin.Wala siyang ibang hihilingin ngayong gabi.“Dito muna tayo,” bulong ni Felicity.Tumango siya kahit hindi ito nakatingin.Mananatili siya hangga’t gusto nitong manatili.Na
Napalingon si Don Apollo kay Harvey. “Sigurado ka bang kakayanin mo siya? Hindi siya madaling kontrolin.”Ngumiti si Harvey. “Hindi ko kailangang kontrolin si Iris. Kailangan ko lang siyang itali sa tamang dahilan.”“Hindi ka ba nagmamadali? Gusto ko sanang ligawan mo siya kahit kasal na kayo at huw
Sumugod si Cassandra paakyat, halos mabitawan ang phone sa panginginig ng kamay.“Ganyan ka ba talaga kainggit sa akin kaya gusto mong kuhanin ang room ko?”“Cassandra, sinong kausap mo? Ako o sarili mo?”“Aba’t mayabang ka talaga!”“Cassandra!” tawag ni Don Carlos mula sa ibaba, pilit pinapakalma
“Oh,” sabi ni Ivory, nakangiting hindi umaabot sa mata. “So… ikaw pala.”Nanlaki ang mata ni Candice, pero pinilit niyang magmukhang kalmado. Hindi siya puwedeng magpakita ng kahinaan sa babaeng ‘to, lalo na sa harap ni Brent.Ivory tilted her head, parang nag-e-enjoy sa tensyon. “Ikaw pala ang nil
Kumabog ang dibdib ni Candice.May kumuha ng larawan.At alam niya, kapag kumalat ‘to, hindi lang buhay niya sa Timeless ang apektado.Pati ang dissertation niya at foundation ng mommy niya.Pati… si Brent, madadamay.Umayos aiya at pilit tumawa. “Okay lang.”Pero yung mga mata niya, hindi okay.At







