Share

ตอนที่ 10 จูบนะ

last update Tanggal publikasi: 2026-07-10 23:16:46

โรสิตาเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง ตกใจกับสิ่งที่เจ้าบ่าวสายฟ้าแลบพูด

“ยังไงนะคะ”

“ผมบอกว่าเสร็จงานคืนนี้
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด   ตอนที่ 59 โรสจะไหวไหมครับ จบบริบูรณ์

    เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง ก่อนจะถูกเปิดเข้ามาโดยปราลีที่ทันได้เห็นพี่ชายคลานไปอ้วกด้วยใบหน้าซีดเซียวและท่าทางทรมานราวกับจะขาดใจตายทำเธอหลุดหัวเราะด้วยความสะใจ“พี่จะตายอยู่แล้ว แกยังมาขำพี่ได้อีกนะยัยปาย”โวยน้องเสร็จก็คลานไปอาเจียนเอาน้ำเปล่าออกจากกระเพาะอีกครั้ง ก่อนตวัดสายตามองน้องสาวด้วยความไม่พอใจ“รู้แล้วใช่ไหมคะ ว่าการแพ้ท้องแทนเมียมันทรมานมากแค่ไหน จำได้ไหมคะที่พี่เคยสมน้ำหน้าดินของปายแล้วโดนปายแช่งให้พี่กินอะไรไม่ได้เลย ต้องคลานอ้วก กินได้แค่น้ำเปล่าประทังชีวิต”ความทรงจำเหล่านั้นย้อนกลับมาเข้าเป็นฉาก ๆ ปารเมศที่ต้องเหนือผู้หญิงทุกคนเคยหัวเราะเยาะน้องเขยที่ยอมเดินตามเมียต้อย ๆ เป็นเบี้ยล่างทุกอย่างถึงขั้นต้องแพ้ท้องแทนมันเป็นภาพที่น่าขำและน่าสมเพชในเวลาเดียวกัน แต่พอถึงวันนี้ คำสาปแช่งของน้องสาวดันเป็นจริงเสียได้ตั้งแต่มื้อเที่ยง เขาเอาแต่คลื่นไส้ อาเจียน เหม็นทุกอย่าง อะไรที่เคยชอบก็รู้สึกพะอืดพะอมทันทีที่ได้ยินชื่อ แถมเอาอะไรเข้าปากก็อาเจียนออกหมด คลานอ้วกจนต้องเอาน้ำเปล่าลูบท้องประทังชีวิตตามคำสาปแช่งจริง ๆ“แกแช่งพี่”“ค่ะ ก็พี่มาเยาะเย้ยดินของปายก่อน ถือว่าเป็นกรรม

  • Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด   ตอนที่ 58 อาการคุ้น ๆ

    ปารเมศยกมือขึ้นปิดปากแล้ววิ่งไปโก่งคออาเจียนที่ชักโครกจนหน้าแดง โรสิตารีบวิ่งตามไปลูบหลังให้จนทุกอย่างสงบ เธอจึงพยุงเขาขึ้นมายืนหน้าเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า“คุณแปง เป็นอะไรไปคะ ทำไมอ้วกล่ะ”“ผมเหม็น ต้มยำมันเหม็นมาก ผมว่ากุ้งมันน่าจะเน่า พูดถึงยังอยากจะอ้วกเลย”พูดจบก็หันไปโก่งคออาเจียนอีกครั้งทั้งที่เหลือเพียงน้ำย่อยเหนียว ๆ ที่ออกมาจากกระเพาะอาหารเท่านั้น“แปรงฟันหน่อยดีไหมคะ”เมื่อเขาอาเจียนเสร็จ เธอก็บีบยาสีฟันใส่แปรงให้ เขาไม่อิดออด รับมาทันที แต่เมื่อแปรงลิ้นได้แค่เพียงสองครั้งก็ต้องโยนทิ้งแล้วรีบบ้วนปาก ก่อนจะอาเจียนเอาน้ำย่อยออกมาอีกครั้ง“คุณแปง ตายจริง”โรสิตาหน้าเสีย ลูบหลังให้สามีด้วยความเป็นห่วง“ไปหาหมอกันนะคะคุณแปง”“ผมไม่ได้เป็นอะไรครับ โรสเอาต้มยำออกไปทีนะ ผมเหม็น”“ได้ค่ะ งั้นคุณแปงไปนั่งรอโรสนะคะ เดี๋ยวโรสจัดการให้”เมื่อไม่มีต้มยำกุ้งเน่าตามที่เขาเรียกแล้วจึงกลับมานั่งกินข้าวกันอีกครั้ง แต่เมื่อเขาตักผัดคะน้าน้ำมันหอยเข้าปาก อาการเดิมก็กำเริบอีกครั้ง“คุณแปง คุณต้องไปโรงพยาบาลกับโรสแล้วนะคะ โรสขอร้อง”ใบหน้าซีดเซียวด้วยความกังวลของภรรยาทำเขาใจอ่อน ยอมพยักหน้ารับก่อน

  • Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด   ตอนที่ 57 ผมใจเต้นเลย

    แต่จนแล้วจนรอด ผ่านเที่ยงวันมาแล้ว ปารเมศและโรสิตาก็ยังไม่มีใครยอมลงมากินข้าว ทำรินรดานั่งไม่ติด“ยาหยี เป็นอะไรครับ พี่เห็นผุดลุกผุดนั่งตั้งนานแล้ว”ปรินทร์เอ่ยถามเมียรัก ท่าทางลุกลี้ลุกลนดูไม่สมกับเป็นเธอ“เอ่อ ลูกยังไม่ลงมากินข้าวกันเลยค่ะ ห้องก็ปิดเงียบกริบ น่าจะยังไม่มีใครตื่น หรือยาหยีจะไปปลุกดีคะพี่ปรินซ์”“อย่าเลยครับ ให้ลูกนอนกันไปเถอะ เมื่อคืนคงเมากันมากจริง ๆ เดี๋ยวตื่นเมื่อไหร่สองคนนั้นก็ลงมากินข้าวกันเอง ตาแปงมันไม่ปล่อยให้เมียมันอดข้าวหรอกน่า”“ก็เป็นห่วงนี่คะ”“เอาน่า โต ๆ กันแล้ว อย่าเป็นห่วงลูกให้มากไปเลย”“เดี๋ยวอีกสักพักยาหยีค่อยไปปลุกลูกดีกว่า”ในขณะที่ทุกคนกำลังเป็นห่วง สองร่างภายใต้ผ้าห่มก็กำลังขยับโยกอย่างเมามันท่านประธานหนุ่มที่พาเลขานุการสาวโดดงานอีกแล้วพลิกกายขึ้นคร่อมแล้วจับเธอกินอย่างมูมมามทันทีตั้งแต่รู้สึกตัวตื่นไม่รู้เพราะฤทธิ์ยาปลุกอารมณ์ยังไม่หมดหรือเพราะว่าเขาหื่นด้วยตัวเองกันแน่ แต่คนตัวบางใต้ร่างที่เหนื่อยจนแทบสลบกลับยอมตามใจเขาไม่มีอิดออดอึดใจ ผ้าห่มก็ถูกสะบัดออกพร้อมร่างใหญ่ที่จับเธอพลิกกายคลานเข่า เขากดแทรกความเป็นชายเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วเร่ง

  • Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด   ตอนที่ 56 เธอแพ้แล้ว

    “เร็วสิคุณ เป็นผู้ชายอะไรแต่งตัวนาน เราจะไปทำงานสายแล้วนะ”ไลลาเร่งคู่หมั้นหนุ่มที่กำลังผูกเนกไท หลังจากที่เธอปลุกเขาแต่เช้าเพื่อไปทำงานในบริษัทของพ่อเธอในตำแหน่งผู้บริหาร แต่เขากลับอ้อยอิ่งจับเธอรังแกตั้งแต่บนเตียงยันห้องน้ำ สุดท้ายก็สายจนได้“ผมไม่ได้แต่งตัวนาน แต่คุณต่างหากที่แต่งตัวเร็ว ผู้หญิงอะไร นี่ทาครีมหรือเปล่าเนี่ย”“ฉันทาหมดทุกอย่างนั่นแหละ แต่งหน้าแล้วด้วย”คนที่สวยตั้งแต่หัวจรดเท้าคว้าต่างหูขึ้นมาใส่ พร้อมกับเดินไปหยิบรองเท้าและกระเป๋าเข้าชุดสมเป็นคุณหนูไลลาที่ต้องดูดีทุกกระเบียดนิ้วภูตะวันมองคู่หมั้นสาวแล้วอมยิ้ม เธอสวยจริง ๆ นับวันยิ่งสวย แต่น่าแปลกที่เธอเป็นคนทำอะไรรวดเร็วไปหมดจนคนเฉื่อยอย่างเขาดูช้าไปเลย“เสร็จแล้ว อะไรเนี่ยคุณ ใส่เนกไทไม่เป็นหรือไง ยืนคลำอยู่ได้”ไลลาหันมาทำหน้าเซ็งใส่คู่หมั้น ก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินมาแกะเนกไทลายสวยแล้วผูกให้เขาใหม่อย่างคล่องแคล่วตั้งแต่ต้น ภูตะวันมองใบหน้าสวยงามที่ลอยอยู่ใกล้ ๆ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เข้ากันได้ดีกับกลิ่นกายเธอกลายเป็นฟีโรโมนชั้นเลิศทำเขาอดใจไม่ไหวต้องฝังจมูกลงไปที่ซอกคอขาว“คุณภู”“น้ำหอมกลิ่นนี้เข้ากับคุณนะ”“ใช้มาน

  • Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด   ตอนที่ 55 ในรถเลยนะ

    “แพรว นั่นคุณแปงนี่”แพรวพิลาศหันมองตามทิศทางที่เพื่อนชี้ เห็นปารเมศเดินเข้ามานั่งกับชายหนุ่มรูปหล่อกลุ่มใหญ่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข“ในที่สุดก็ยอมออกจากบ้านมาแล้วสินะ”ก่อนหน้านี้ร่วมเดือนแล้วที่เธอเพียรพยายามไปหาเขาที่ทำงาน แม้เขาจะให้เข้าพบราวกับเพื่อนคนหนึ่ง แต่ในห้องทำงานนั้นกลับมีภรรยาเขานั่งเสนอหน้าอยู่ด้วยตลอดเวลาและหลังจากนั้น ไม่ว่าจะพยายามเข้าไปป่วนชีวิตเท่าไร สองคนนั้นก็ไม่เห็นสะทกสะเทือนสักนิดไม่ว่าเธอจะงัดวิธีไหนมาใช้ก็ตาม“เขามาคนเดียวด้วยอะแพรว ไม่น่าจะมีเมียมาด้วยนะ”คำว่า “เมีย” ทำแพรวพิลาศสะบัดหน้ามองเพื่อนตาขวาง ก่อนถอนหายใจแล้วหันกลับไปมองปารเมศด้วยสายตามาดหมาย“ดีสิ คืนนี้แปงเสร็จฉันแน่ แกมียานั่นติดตัวมาหรือเปล่า”หันไปถามกับเพื่อนอีกคนที่มักพกยาปลุกอารมณ์มาใช้กับผู้ชายที่เจอในผับเสมอ“มีสิยะ เอาไปเลย ยกให้”แพรวพิลาศรับยาขวดนั้นมา มุมปากยกยิ้มร้าย ก่อนยกมือเรียกบริกรมาสั่งเครื่องดื่มแบบที่เขาชอบ“ไอ้แปง กว่าจะมาได้นะมึง จนพวกกูจะกลับกันอยู่แล้ว”นักธุรกิจหนุ่มเจ้าของวันเกิดทักปารเมศที่มาร่วมงานคนสุดท้ายเพราะไม่อยากจะจากภรรยาไปไหน เพราะเธอดันมาร่วมวันเกิดเพ

  • Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด   ตอนที่ 54 หวานถูกใจไหม

    โรสิตารู้สึกตัวตื่นมาในอ้อมกอดอันอบอุ่นของสามี เธอกระชับกอดเขาตอบอย่างแนบแน่นทำคนที่นอนหลับรู้สึกตัว เขาอมยิ้มมุมปาก กอดเธอกลับคืนทั้งที่ดวงตายังไม่ลืมขึ้นแม้แต่น้อย“ตื่นแล้วเหรอคะ โรสทำคุณตื่นหรือเปล่า”“เปล่าครับ ทำไมวันนี้รีบตื่นจัง”คนตัวบางผงกหัวดูนาฬิกาก็ต้องตกใจ เมื่อมันเลยเวลาเข้างานไปแล้ว แต่กลับไม่มีใครสักคนขึ้นมาปลุกพวกเธอทั้งที่ปกติถ้าลงไปกินข้าวสายในวันทำงาน จะมีแม่บ้านคอยขึ้นมาตามเสมอ“สายแล้วนี่คะ รีบไปทำงานกันเถอะค่ะ”เธอจะลุกแต่เขากลับกอดรั้งเธอลงมานอนกอดแนบอกเหมือนเดิม“อืม โดดงานกันสักวันดีไหมครับ ผมอยากนอนกอดโรสทั้งวัน”“เราเกเรงานมานานแล้วนะคะ เมื่อวานก่อนคุณเพิ่งโดนแฟ้มงานสุมทับจนไม่มีเวลาลุกไปกินข้าว ยังไม่เข็ดอีกเหรอคะท่านประธาน”“ก็ผมไม่มีเลขาคอยดูแลเรื่องส่วนตัวนี่ครับ คุณสาก็ไม่ได้เข้ามาวุ่นวายกับผม เห็นไหมว่าชีวิตที่ขาดโรสมันแย่แค่ไหน”พูดจบก็จูบหน้าผากมนฟอดใหญ่ ก่อนพลิกกายขึ้นคร่อม เรือนร่างเปลือยเปล่าทั้งสองแนบชิดกันในท่วงท่าล่อแหลมชวนใจสั่น“คุณแปง...”“ขอครั้งนึงนะครับ ไม่เกินสิบห้านาที โอเคไหม”“ถ้าไม่โอเคล่ะคะ”“ไม่ได้ครับ อืม...”พูดจบก็กดดันท่อนเนื

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status