Chapter 2

Kinabahan ako ng husto, nalingon ko si Zai na muling ngumiti. “I’m just teasing her,” sabi ni Zai.

Nang lingunin ko si Kent ay tumaas ang kilay niya, at mukha itong hindi kumbinsido. “Teasing her? About what? Tell me kuya,” tanong ni Kent. Halatang hindi kumbinsido.

Huminga ako ng malalim, “Ano kasi Kent—”

“I heard she can’t have a baby?” biglang sabi ni Zai na ikinalaki ng mata ko. Sabi ko malabo at mahirap! Hindi imposible!

“H-Huh?” gulat na sabi ni Kent, nanlaki ang mata niya.

“I told you not to tell him!” galit-galitan ko kuno, pigil na ngumisi si Zai.

“Oh my gosh, wala na ako sa mood. Please, excuse me. Bwisit,” singhal ko kuno at aalis na pero pinigil ni Kent ang braso ko.

“I guess you should apologize, Kuya Zai. It was out of the line,” kalmadong sabi ni Kent. Napatitig sa akin si Zai at pigil na ngumisi.

“Fine, I’m sorry for not zipping my mouth. I was out of the line, I think I’m drunk.” Ang titig ni Zai sa akin ay kakaiba ang pinararating.

Sumama ang mukha ko at binawi ang braso ko. Umalis na ako doon at halos mainom ko lahat ng alak sa baso dahil sa kaba na nararamdaman ko.

‘Muntik na ako, kami..’

Nang matapos ang event ay naghihintay ako sa parking lot, nang huminto ang van sa harapan ko at natigilan ako nang makita si Zai sa loob.

“Hop in,” utos niya.

“Ayoko, I’m waiting for my parents. I’m not coming with you, hindi pa ba malinaw?” naiinis na sabi ko. Ngunit gumuhit ang nakakalokong ngiti sa kanyang labi.

“What are you talking about, Lauren? Kent’s with me.” Natigilan ako nang sumilip si Kent mula sa likuran ni Zai.

Nakagat ko ang dila. “F-Fine,” napapahiyang sabi ko ngunit may halong kaba sa dibdib ko.

‘Nananadya ba si Zai?!’

Narinig ko ang mahinang tawa ni Zai dahilan para sumama ang tingin ko sa kung saan. Yari ka talaga sa akin.

Kung alam ko lang na ganito ang gagawin niya ay hindi na sana ako nagpakalasing at naakit sa kanya. Nakakairita.

Pagkarating sa bahay ay dumeretso na ako sa kwarto. Natigilan ako nang may kumatok habang nag-aalis ako ng dress dahilan para iritable akong lumapit sa pinto.

Baka si Kent o hindi kaya ay sila mommy.

Pagkabukas ay natigilan ako nang pasukin ako ni Zai sa loob. Umawang ang labi ko sa pagkabigla, “S-Siraulo ka ba?”

“Nope,” ngisi niya.

“Ayaw mo ‘kong kitain, edi ako na yung pumarito?” nakangisi niyang sabi.

“H-Hindi ka ba talaga nakokonsensya sa ginawa natin—”

“Woah, baliktad yata? Hindi ba’t ikaw ang nagyaya sa akin makipag-sèx?” sabi niya habang pinaglalaro ang dila sa loob ng pisngi.

Napaiwas tingin ako. “So?”

“So?” balik tanong niya.

“Iniiwasan na kita, i-isa pa matanda ka na Zai. A-Ano ka ba, walong taon ang agwat natin—”

“Uhm, yeah. I know. But have you forgotten the day na inakala nilang estudyante mo ako? Ganoon ako kabata tignan,” mayabang niyang sabi at pinagkrus ang braso.

Napaiwas ako agad nang hawakan niya ang nalalaglag ko ng dress. “Lumabas ka na bago ka pa mahuli dito,” banta ko.

Sinuklay niya ang buhok gamit ang daliri bago siya sumandal sa likuran ng pinto ko. “Magbibihis ako, labas.”

“Can’t I watch?” Pinanlakihan ko siya ng mata sa sinabi.

“G-Gago ka talaga ‘no?” galit na sabi ko.

“Uh huh?”

“Z-Zai ano ba—”

“Why don’t you risk it for me, Lauren?” biglang sabi niya dahilan para maputol ang sasabihin ko.

Hindi ko siya makapaniwalang tinitigan. Nahihibang na talaga siya. Huwag niyang sabihin tuluyan na talaga siyang nahulog sa akin dahil sa isang gabi na ‘yon?

‘Baliw..’

“Hindi kita gusto—”

“At least you like me inside you?” Hindi ako nakapagsalita sa biglang sinabi niya. Ang bastos talaga ng bibig.

“N-Nasisiraan ka na ba ng ulo? May iba akong mahal. Alam mong hindi ikaw ‘yon, t-traydorin mo ba talaga si Kent? Akala ko ba kapatid ang tingin mo sa kanya?” gitil ko.

Napatitig naman siya sa akin at tumango-tango. “Yeah, I’m just playing. I’ll go ahead,” seryosong sabi niya at tinalikuran ako. Pinanood ko ang likuran niyang malapad bago ako huminga ng malalim.

‘Ngayon niya lang na-realize??’