LOGIN(SSPG WARNING! Read at your own risk!)“Damn, we shouldn’t be doing this, Lauren,” gigil na bulong ni Zai habang nakaupo ako sa kanyang kandungan. Patuloy pa rin ang paghalík niya sa akin. Nalalasahan ko naman ang alak sa kanyang dila. “Uhmm~” Umawang ang labi ko nang sapuin niya ang malusog kong sùso habang patuloy sa pagsípsip sa aking labi. “Ugh fùck, stop grinding on my top,” awat niya kasabay ng paghapit niya sa aking baywang. Sumubsob ang sùso ko sa kanyang matigas na dibdib. Ngunit hindi ako nagpatalo at mas idiniin ang sarili ko sa kanyang alaga na kumakawala na sa suot niyang slacks. Saglit akong humiwalay at napatitig sa gwapo niyang mukha. “What?” namamaos niyang bulong. Basa ang labi, at kumalat na ang lipstick ko sa gilid ng kanyang namumulang labi. “We both hate each other, but why in the fùck are we kissíng?” lasing niyang bulong at naging hudyat ‘yon upang mas halíkan niya ang labi ko. Hindi ko rin alam ang sagot, o baka lasing lang ako dahil uhaw na uhaw ako sa kanyang haplos, at halik. “Your boyfriend is gonna kill me,” gigil niyang bulong at hínimas ang hita ko dahilan para umangat ang micro skirt na suot ko. “You’re gonna regret this, Lauren. Your boyfriend is like my brother, but I couldn't care less. Now that you’re on my top, fuck.” Pinag-init ako ng kanyang sinabi dahilan para hímasin ko ang kanyang alaga na tigas na tigas at umaabot na sa kanyang puson. “Fùck!” malutong niyang mura na ikinangisi ko.
View MoreA year later…“Zian!” malakas kong tawag sa kanya, at halos kasunod no’n ay ang mabilis na yabag ng kanyang mga paa na papalapit sa akin, nagmamadali, tila ba may kung anong kaba sa bawat hakbang niya.“Yes, madam?” bungad niya, bahagyang hinihingal ngunit may ngiti pa rin sa labi, ngunit agad ding napalitan iyon ng pagtataka nang iabot ko sa kanya ang pregnancy test na nanginginig pa sa aking kamay.Hindi niya agad naunawaan.Ngunit nang bumaba ang tingin niya rito, doon ko nakita ang unti-unting pagbabago sa kanyang mukha—mula sa pagtataka, naging gulat, hanggang sa tuluyan nang nanlaki ang kanyang mga mata na para bang hindi niya kayang iproseso ang nakikita niya.“O-Oh my… Oh my God…” halos pabulong niyang sambit, ngunit narinig ko ang panginginig sa boses niya, ang halo ng takot, saya, at hindi makapaniwalang emosyon.At bago pa ako makapagsalita, bigla niya akong hinila palapit at niyakap nang mahigpit.“We’ll be parents, honey!” sigaw niya, puno ng saya at hindi mapigilang exci
Elvira’s Point of View. Pagbukas ng malaking pintuan ng chapel, parang biglang tumigil ang mundo sa isang malalim at sagradong katahimikan. Sumalubong sa akin ang liwanag na dumadaloy mula sa mga bintanang may kulay, humahalo sa puting bulaklak na nakahanay sa aisle na tila ginawang daan hindi lang para sa paglakad kundi para sa isang panghabambuhay na desisyon. Humigpit ang kapit ko sa bouquet habang humakbang ako papasok, at sa bawat hakbang, ramdam ko ang bigat ng wedding dress ko na parang may sariling damdaming sumasabay sa tibok ng puso ko. Nasa tabi ko si Mama at Papa. Mahigpit niyang hawak ang braso ko, hindi na kasing higpit ng dati, kundi iyong uri ng hawak na ayaw kang pigilan pero ayaw ka ring pakawalan. Sa gilid ng paningin ko, nakikita ko siyang umiiyak na tahimik—hindi humahagulgol, kundi iyong luha na tuloy-tuloy lang na bumabagsak habang pilit siyang nakangiti, parang gusto niyang maging matatag para sa akin kahit siya mismo ay unti-unting nabibiyak sa loob. “D
Elvira’s Point of View.Hindi pa rin tuluyang kumakalma ang puso ko nang tuluyan akong iharap ni Zian sa kanya, hawak pa rin niya ang kamay ko na para bang natatakot siyang pakawalan ako kahit isang segundo lamang, at nang makita ko ang singsing sa daliri ko ay hindi ko na napigilang mapangiti sa gitna ng mga luha ko dahil sa wakas ay naging totoo na ang lahat ng pinangarap at kinatatakutan kong mangyari nang sabay. Marahan niya iyong hinaplos, tila ba hindi pa rin siya makapaniwala na nasa akin na iyon, at nang magtama ang mga mata namin ay tila ba pareho naming naramdaman na tapos na ang mahabang laban na matagal naming pinagdadaanan, at ngayon ay magsisimula na kami ng panibagong yugto.Kinabukasan, nagising ako na mabigat pa rin ang dibdib ko ngunit sa pagkakataong ito ay hindi na dahil sa takot kundi dahil sa sobrang bigat ng saya na hindi ko pa rin lubos na matanggap. Ilang segundo akong nakatitig lang sa kisame habang unti-unting bumabalik sa akin ang alaala ng nakaraang gabi
Elvira’s Point Of View.“Well, kung nais mo pang makitang humihinga ang lalakeng ito, libre ka namang makakapunta sa lugar na sasabihin ko–ayon ay kung interisad—”“Nasaan si Zian?!” natataranta kong sabi.Nang sabihin no’n ang lokasyon ay tila nanghina ang tuhod ko ngunit tinatagan ko ang loob, “Paalala lang… Huwag na huwag kang magsasama ng kung sino–dahil kung hindi? papaasabugin ko kaagad ang bungo ng minamahal mong lalake.”“S-Sige…”“H-Huwag kang pupunta–” Napahinto ako nang sumigaw si Zian at kasabay no’n ay ang pagpatay ng linya.Mas sumobra ang nerbyos na nararamdaman ko dahilan para mas magmadali ako, paglabas ay pumara kaagad ako ng taxi at sinabi ang lugar.Bigla ay nagsisi ako na nagawa ko pa siyang sungitan kagabi dahil lamang sa tampo ko, sana pala ay hindi na lang ako nagalit sa kanya…“Ma’am, anong lugar po itong pupuntahan niyo? Tingin ko ho ay abandunado na ang lugar na ‘to eh..” Sabi sa akin ng driver ngunit hindi ko na lamang siya pinansin.Nang makarating ay labi
=Elvira’s Point of View=Gabi. Sa rooftop.Tahimik ang paligid. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang pag-ugong ng hangin at ang pagtibok ng puso kong tila hindi mapakali. Hawak ko ang mug ng kape habang nakatayo sa gilid ng rooftop ng bahay. Ilang beses na akong narito, pero ngayong gabi…
=Elvira’s Point of View= Gabi na. Tahimik na ang buong bahay. Wala nang asar ni Clayn, wala na ring ingay ng TV o yabag ni Mama. Nasa kwarto na silang lahat. Ako na lang ang gising, nakaupo sa balkon, hawak ang tasa ng kape na kanina ko pa hindi iniinom. Tila mas interesado akong tanawin ang lan
=Elvira’s Point of View= Tama si Clayn. Mas lalong hindi ko na kayang basahin si Zian. At kung may isa pang bagay na hindi ko matanggap, ito ‘yon—hindi ko inasahan na mas lalong hindi ko siya kayang iwasan. Dahil pagkatapos ng gabing ‘yon, hindi ko inaasahan na muling magtatagpo ang mga land
=Elvira’s Point Of View= Ngunit bago pa man makasagot muli ay napahinto ako sa pagtunog ng cellphone ko and it was Caleb. “Oh, the fiance’s calling. Are you not gonna answer him?” he asked, there was a hint of sarcasm on his voice and he watched me stare at my phone. Huminga ako ng malalim at






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore