Chapter 3

Makalipas ang isang araw ay inaantok akong naglakad papasok sa bahay. Katatapos ko nagturo at halos sumakit rin ang ulo ko.

Hanggang sa mapahinto ako nang makita si Zai at Kuya Luke na magkausap. Si Kuya Luke ang asawa ng ate ko, pare-parehas silang doctor.

Nang pasadahan ko ng tingin si Zai ay naka-scrub suit pa siya at hawak niya ang doctor coat niya. “Babalik ka sa Palawan?” rinig kong sabi ni Kuya Luke kay Zai.

“Well, the girls are waiting for me. Wala na daw silang ganang magtrabaho dahil hindi nila ako nakikita,” natatawa pang sabi ni Zai kaya mas napairap ako.

“Ang landi,” bulong ko at humakbang na papaakyat sa hagdan.

“Oh, nandito ka na pala bansot?” Nagpantig ang tenga ko sa bungad ni Zai dahilan para samaan ko siya ng tingin.

“B-Bumalik ka na nga sa lungga mo, kesa inaasar mo ‘ko. Tahimik ang buhay ko kapag wala ka, alam mo ‘yon?” inis na sumbat ko na mas ikinangisi niya.

“Yes ma’am!”

“G-Gago!” singhal ko at inis na umakyat na lang.

“Zai, ang loko mo. Wala sa mood inaasar mo pa,” sita ni Kuya Luke kaya dumeretso na ako sa kwarto.

Lumipas ang isang araw ay sobrang sama ng pakiramdam ko, papasok ako sa classroom nang makaramdam ako ng matinding hilo.

Hindi kasi ako makatulog dahil sa konsensya na nararamdaman ko kay Kent. Dahil sa ginawa namin ni Zai. Ang balita ko naman kay Zai ay nasa ospital na pag-aari nilang tatlo nila Kuya Luke at Ate Mia. Sa Palawan.

“Class, saglit lang,” paalam ko at naupo sa table ko. Dahil doon ay bumalik sa pagbabasa at pag-iingay ang ilan sa mga estudyante ko.

Baka kulang lang ako sa tulog.

Makalipas ang dalawang araw ay hindi ako nakapasok sa trabaho sa sobrang sama ng pakiramdam ko. Mataas rin ang lagnat ko at grabe ang sakit ng ulo ko.

“Lauren, kumain ka na. Anong oras na oh,” sabi ni mommy sa labas.

“Opo mommy,” tugon ko na lang sa kanya.

Nasapo ko ang ulo, hindi pa ako dinadatnan pero normal naman ‘yon sa akin dahil lagi akong delayed at irregular ang menstrual period ko.

Magpapa-check na lang ako ulit. Baka hindi lang umeepekto ang gamot ko.

Kinaumagahan ay nagpa-check up ako. Ginawa nila ang iba’t ibang tests sa akin. Kagigising ko lang ngunit inaantok na naman ako.

Habang nag-aantay ay natigilan ako nang seryoso ang mukha ng doctor. “Doc, l-lumala po ba?” kwestyon ko at hinarap siya.

“Naging active ka ba sa sèx?” biglang tanong sa akin dahilan para matigilan ako.

‘Hindi naman aids or HIV ‘no?!’

“O-Once lang po,” mahinahon na sabi ko. Huminga ng malalim ang doctor ko at inilapag sa harapan ko ang isang papel at ang mga hindi ko maunawaan na nakasulat doon.

“You’re two weeks pregnant,” sabi niya dahilan para manlaki ang mata ko.

Parang tumigil ang mundo ko sa narinig ngunit mahina akong tumawa. “P-Pero I’m on pills doc, m-malabo rin ang sinasabi niyo—”

“I know, hindi ko rin inaasahan—”

“Hindi pwede ‘to doc,” mabilis na sabi ko at napailing-iling. Nasapo ko ang mukha at napahilamos.

‘What the fuck?’

“Let’s check ulit ha, doon ka sa ultrasound table. I-double check natin,” mahinang sabi niya. Inalalayan niya ako pahiga sa bed, hanggang sa maramdaman ko ang malamig na gel.

Sinulyapan ko ang screen ngunit natigilan ako nang may heartbeat ‘yon. “May heartbeat Ms. Ramirez,” aniya ng doctor.

Napatulala ako sa putting kisame.

‘Fuck! Nalintikan na!’

Hindi ‘to pwede. K-Kent and I are doing great, h-hindi pwedeng magbunga ang nangyari sa amin ni Zai. Kasalanan ‘to!

Kasalanan pero ginawa pa, nalintikan na talaga.

Kinuha ko ang mga resulta na inabot sa akin, itinago ko ‘yon sa bag ko. H-Hindi nila pwedeng malaman.