เข้าสู่ระบบบ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
"ที่เราเลิกกันมันไม่ใช่เพราะฉันไม่ยอมให้เธอทำตามความฝันบ้าบออะไรนั่น" ซีแอลชี้ไปที่ใบหน้าของเหมือนแพรอีกครั้ง "แต่เป็นเพราะฉันทนอยู่กับคนที่โกหกแบบเธอไม่ได้อีกต่อไปแล้วต่างหาก" เขาพูดใส่หน้าของเหมือนแพรด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและไร้เยื่อใย "แล้วเจ็ดปีของเรา มันไม่มีความหมายเลยงั้นเหรอ" เหมือนแพรหันมา
จนท้ายที่สุดแล้วเธอก็ตัดสินใจว่าจะหาเงินคืนให้แพทตี้ไป และยกเลิกข้อตกลงที่เคยคุยกันเอาไว้ "คือว่าจริง ๆ แล้ว..." ยังไม่ทันที่ปลายฝนจะพูดจบเสียงเคาะประตูห้องซีแอลก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นจากด้านนอก "หมอแอลคะ ๆ พอดีมีเรื่องด่วนค่ะ" เสียงของพี่พยาบาลคนหนึ่งวิ่งมาเคาะเรีย
หลังจากเคลียร์กับปลายฝนเสร็จ เขาก็เดินกลับมาที่ห้องพักผู้ป่วยของตัวเองอีกครั้ง เหมือนแพรยังคงนั่งรอเขาอยู่บนเตียงเช่นเดิม "กินซะ" ซีแอลแกะแผงยาคุมฉุกเฉินส่งให้เหมือนแพรไปด้วยท่าทีเฉยชา "นี่แอลลืมไปแล้วเหรอว่าตอนเราคบกันแพรฝั่งยาคุมไว้ตั้งห้าปีอะ" เหมือนแพรชี้ไปที่ต้นแขนของเธอ "แอล...เป็นคนฝั่งให้
จนท้ายที่สุดร่างสูงถอนหายใจออกมาพร้อมกับบีบมือของเธอเอาไว้แน่น "ฉันขอโทษ" ร่างสูงเงยหน้าขึ้นสบสายตาของเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดเอามาก ๆ "จะขอโทษ...ขอโทษฉันทำไม" ปลายฝนพยายามจะดึงมือของเธอคืนจากเขาเล็กน้อย หมับ! ร่างสูงไม่ยอมปล่อยมือจากเธอไปง่าย ๆ "ตอนแรกฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าคนที่อยู่ใ







