MasukPaglabas ni Arah sa kaniyang silid, agad niyang nakita ang mga medical staff na tahimik na kumikilos. Bawat isa sa kanila ay may dalang chart o kagamitan. Sila ay mga propesyonal, mabilis, at hindi nakikipag-usap nang higit sa kinakailangan. Ramdam ni Arah na siya ay isang panauhin sa sarili niyang mundo—isang taong pinoprotektahan, ngunit hindi malaya.Naglakad siya patungo sa room, ang lugar kung saan nadoon si Leo. Sa bawat hakbang, naririnig niya ang tunog ng kaniyang sariling talampakan sa makintab na sahig. Pagbukas niya ng pinto, naabutan niya si Edison. Ang lalaki ay nakaupo sa tabi ng kama ni Leo, suot ang isang casual na puting polo, ngunit bakas sa kaniyang mukha ang pagod na hindi kayang burahin ng kahit anong yaman.Si Edison ay hindi nakatingin sa kaniya; ang kaniyang buong atensyon ay nakapako sa bata. Hinahawakan niya ang kamay ni Leo, at marahan niyang hinahaplos ang buhok nito. Sa sandaling iyon, hindi siya ang bilyonaryong kinatatakutan ng lahat sa boardroom. Siy
Ang hangin sa loob ng ospital sa probinsya ay tila bumigat sa mga oras na iyon. Pagkatapos ng huling check-up, ang head specialist na ipinadala ni Edison mula sa Maynila ay humingi ng pribadong pag-uusap. Nakatayo sina Edison at Arah sa pasilyo, ang bawat segundo ay tila isang dambuhalang pabigat sa kanilang mga balikat."Tatapatin ko na kayo. " panimula ng doktor, ang mukha ay puno ng seryosong babala. "Ang kondisyon ni Leo ay nangangailangan ng specialized genetic therapy at intensive long-term monitoring na wala sa pasilidad na ito. Ang blood transfusion na ginawa natin ay pansamantalang lunas lamang. Sa kaniyang rare antigen condition, kailangan niya ng advanced hematology unit na sa Maynila lamang matatagpuan. Kung mananatili tayo rito, ang panganib ng relapse ay napakataas."Tumingin si Arah kay Edison, puno ng pangamba. Ang kaniyang mga mata ay nanlalabo sa luha. Ang probinsya ang kaniyang tahanan, ang lugar kung saan sinikap niyang bumuo ng payak na buhay, malayo sa gulo ng
Ang liwanag ng umaga ay dahan-dahang tumagos sa bintana ng silid sa ospital, ngunit walang kapayapaan sa loob ng silid na iyon. Si Arah ay gising na gising, pagod at namamaga ang mga mata. Magdamag siyang nagbantay, hinihintay ang bawat segundong lumilipas, umaasang makakakita ng pagbabago sa lagay ng kaniyang anak na si Leo. Lumabas na ang resulta ng laboratory test ni Leo. Ang doktor ay pumasok sa silid na may seryosong mukha, dala ang medical chart na magdedesisyon sa kinabukasan ng bata. "Ma'am, may acute anemia si Leo dulot ng isang bihirang kondisyon sa kaniyang dugo," panimula ng doktor, ang boses ay seryoso at mababa. "Ang blood type niya ay O-Negative, pero mayroon siyang rare antigen na napakahirap hanapan ng katugma. Sa madaling salita, ang kaniyang immune system ay tumatanggi sa karaniwang dugo na nasa ating blood bank. Kailangan natin ng direct donor na may parehong rare antigen para hindi magkaroon ng transfusion reaction. Kung hindi, maaaring maging mapanganib ang tr
Pagpasok na pagpasok ni Arah sa emergency room, agad siyang sinalubong ng mga nurse. Sa bilis ng mga pangyayari, parang isang malabong panaginip ang lahat. Ang pagtakbo sa kalsada, ang estrangherong naghatid sa kanila, at ang takot na nararamdaman niya—lahat iyon ay naghalo-halo sa kaniyang isipan."Dok, pakiusap, mataas ang lagnat niya. Hindi ko na alam ang gagawin," pagmamakaawa ni Arah habang inilalapag niya ang kaniyang anak sa stretcher.Agad na lumapit ang isang doktor at sinimulan ang pagsusuri. "Kalmado lang, Ma’am. Huwag po kayong mag-alala, nasa mabuti na siyang kamay."Habang sinusuri ng Doktor ang bata, ramdam ni Arah ang kaniyang mga binti na manghina. Naupo siya sa isang tabi, ang kaniyang mga kamay ay nanginginig. Nakikita niya ang bawat galaw ng mga nurse—ang pagkabit ng IV, ang pagkuha ng temperatura, at ang paglalagay ng mga monitor sa dibdib ni Leo. Ang tunog ng mga machine ay tila isang nakakatakot na orasan na humahabol sa kaniyang pag-asa.Makalipas ang ilan
Ang gabi ay balot ng dilim at ang hangin ay nanunuot sa buto. Sa loob ng maliit na bahay, ang katahimikan ay nabasag ng mabigat na paghinga ni Leo. Ang bata, na ngayon ay tatlong taong gulang na, ay namimilipit sa init. Ang kaniyang maliit na katawan ay nanginginig, at ang kaniyang noo ay parang apoy sa taas ng lagnat."Leo, anak, gising," pabulong na tawag ni Arah habang binabasa ng malamig na tubig ang basahan at inilalagay ito sa noo ng anak. "Kaya mo 'to, anak. Kapit ka lang."Ngunit hindi bumababa ang init. Alam ni Arah na hindi na ito basta lagnat lang. Dahil sa layo ng ospital mula sa kanilang kinatatayuan at sa dilim ng gabi, lalo siyang kinakabahan. Walang ibang opsyon. Kailangan nilang makapunta sa bayan.Dahil walang sariling sasakyan at walang pampublikong transportasyon sa oras na iyon, nagdesisyon si Arah na lakarin ang daan patungo sa highway. Nagmadali siyang naghanda. Binalot niya si Leo ng makapal na kumot, tinitiyak na hindi ito mahahanginan. Pagkatapos, kinarga
Dalawang taon na ang nakalilipas mula noong gabing iyon sa ospital. Sa isang liblib ngunit magandang bayan na malayo sa polusyon at gulo ng siyudad, nagsisimula ng bagong buhay sina Arah at Leo. Ang bahay na kanilang tinutuluyan ay isang payak na bahay na napapalibutan ng mga makukulay na bulaklak. Isang lugar na akma sa pagkatao ni Arah. Si Leo, na ngayon ay masigla at nakarekober na nang tuluyan mula sa kaniyang sugat, ay laging masaya sa pagtakbo sa malawak nilang hardin.Ngunit sa likod ng simpleng buhay na ito, may isang katotohanang hindi alam ni Arah. Si Edison, ang lalaking kaniyang itinaboy, ay hindi kailanman nawala sa kanilang buhay. Si Edison ay nananatiling makapangyarihang CEO ng kaniyang conglomerate, isang bilyonaryong kontrolado ang bawat sulok ng industriya. Sa kaniyang penthouse office sa gitna ng siyudad, ang kaniyang desk ay hindi lang puno ng mga kontrata at stock market reports; ito ay puno ng mga live feed at high-definition security monitors na nakatutok nan
Tahimik ang buong biyahe.Mula sa isang private function room kung saan ginanap ang kanilang kasal—wala nang ibang narinig si Arah kundi tunog ng makina ng sasakyan at malamig na boses ni Edison kapag may kinakausap ito sa phone. Katabi niya ang lalaking ngayon ay legal nang asawa niya. Pero paki
Buong gabi, hindi nakatulog si Arah.Paulit-ulit niyang tinitigan ang marriage contract na nasa harapan niya habang tahimik ang buong kwarto.Parang bawat pahina nito ay unti-unting sumisikip sa dibdib niya.Marriage Agreement.Hindi niya kailanman inisip na darating ang araw na magpapakasal siya—
Hindi pa rin makapaniwala si Arah sa nangyari sa conference room.Buong araw siyang halos hindi makagalaw sa desk niya habang paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Edison.“The child she’s carrying is mine.”Parang hanggang ngayon, naririnig pa rin niya iyon.At mas lalong hindi niya
Tatlong araw mula nang pumunta sila sa mansion ng mga Avelino.Tatlong araw ding walang paramdam si Adrian.Walang tawag.Walang message.At habang lumilipas ang bawat araw—mas lalo lang nababasag si Arah.Tahimik siyang nakaupo sa jeep habang mahigpit na yakap ang bag niya. Nakatingin lang siya sa
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






