Chapter 2

After Seven Years

"ANAK, patawarin mo kami ng Papa mo. Hindi namin sinasadya," hingi ng patawad ni Lani sa kanyang anak. Nakaluhod siya sa harapan ng anak.

"Ma, ano pong nangyayari? Bakit mawawala ang kompanya sa atin? May iba pa po bang paraan para maisalba ang kompanyang pinaghirapan ninyo ni Papa?" malungkot ang mga mata ni Lyka habang nakatingin sa ina.

Tumayo si Lani at inayos ang sarili. Napatingin-tingin siya sa buong sala ng kanilang malaking bahay, saka muling humarap sa kanyang anak.

"Anak, kung meron ba. Gagawin na namin..." sagot ng Papa niya.

Ngunit bakas sa mukha nito ang pagkatalo. Natatakot sila na mawala ang negosyo. Ang pinagpaguran nilang mag-asawa na negosyo. Lahat ay ibinuhos nila, pera, panahon at pawis. Dahil lang sa isang scandal ay mawawala iyon.

Tahimik na napaupo si Lyka sa lumang sofa sa sala. Ang dating malaki at maliwanag nilang bahay ay tila lumiit sa loob ng pitong taon. Ang mga dingding na dati ay puno ng mamahaling paintings ay halos wala na. Ang chandelier na minsang simbolo ng kanilang yaman ay napalitan ng simpleng ilaw.

Sa loob ng pitong taon mula nang magising siya sa ospital na walang maalala kahit ano sa kanyang nakaraan.

Pitong taon mula nang malaman niyang may bahagi ng buhay niya ang tuluyang nawala. Ngayon, pitong taon din ang lumipas… ngunit muli na naman siyang haharap sa isa pang pagsubok.

"Magkano po ang kailangan para mabawi natin ang negosyo?" mahina niyang tanong.

Nagkatinginan sina Lani at Enrico.

"Malaki, anak," sagot ni Enrico. "At iisa lang ang taong handang tumulong para hindi tuluyang mawala ang lahat sa atin. Saka, ipapakulong niya kami kung hindi namin siya susundin sa gusto niya."

Kinabahan si Lyka. Parang ayaw na niyang marinig ang kasunod na sagot ng Mama niya.

"Sino po siya? Bakit kailangang ikulong pa kayo?"

Nag-atubili si Lani bago sumagot.

"Si Ray Tony Bautista."

Nanlaki ang mga mata ni Lyka. Kilala niya ang pangalan na iyon.

Isa ito sa pinakabata at pinakamakapangyarihang negosyante sa bansa. Kilala sa pagiging malamig, istrikto, at walang awa sa negosyo. Malaki ang impluwensya ng mga Bautista sa larangan ng negosyo sa bansa. Saka, hindi sila basta-bastang pamilya.

Ngunit bukod doon, may kakaiba siyang naramdaman. Hindi niya malaman kung ano 'yon. Pero may kakaiba siyang naramdaman nang marinig ang pangalan ni Ray Tony Bautista.

At parang may kung anong kumirot sa dibdib niya nang marinig ang pangalang iyon.

Hindi niya alam kung bakit.

"Ano po ang kapalit?" tanong niya.

Hindi agad sumagot si Enrico.

"Anak…" mahina nitong sabi. "Kailangan mong pumasok bilang katulong sa mansyon."

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Lyka.

"K-katulong?" halos pabulong niyang ulit.

Magiging katulong siya? Kaya niya kayang magampanan ang trabahong 'yon?

Tumango si Lani, puno ng lungkot ang mga mata.

"Hindi ka niya sasaktan.

Nangako siya. Kailangan niya lang ng mag-aalaga sa anak niya. Iyon lang ang kabayaran sa lahat para hindi makulong ang Papa mo."

Natigilan si Lyka.

"Anak?" ulit niya. Wala siyang maintindihan. May anak pala si Tony?

"Oo," sagot ni Lani. "May pitong taong gulang siyang anak."

Pitong taon.

Hindi niya alam kung bakit, ngunit may kung anong mabigat na pakiramdam ang biglang bumalot sa puso niya.

"Iyon lang po? Magtatrabaho akong yaya ng anak niya, pagkatapos ay ibabalik niya sa atin ang negosyo ni Papa?" tanong niya, pilit na pinatatag ang sarili.

Muling nagkatinginan ang kanyang mga magulang.

May kung anong hindi nila masabi.

"M-Mayroon pa, anak..." sagot ni Enrico na tila kinakabahan.

"Ano pa po?" mariin niyang tanong.

Huminga nang malalim si Enrico.

"May isa pang kondisyon si Tony..." sabi ni Enruco at napabalinng muki ng tingin sa asawa. Saka muling bumalik ang tingin sa kanyang anak. "K-Kailangan mong magpanggap na asawa niya."

Tumigil ang mundo ni Lyka sa mga sumunod na salita.

Nanlaki ang mga mata niya.

"Ano po?!"

"Mamagitan lamang iyon sa loob ng mansyon," mabilis na dagdag ni Lani. "Para sa kapakanan ng bata. Hindi nga lang iyon malalaman ng iba."

Hindi makapaniwala si Lyka. Parang hindi niya maunawaan ang naririnig niya.

"Bakit ako? Ang dami-daming babae, bakit ako pa ang napili ng Tony na 'yon?" tanong niya.

Hindi agad nakasagot ang mga magulang niya.

Dahil kahit sila… Hindi rin alam kung paano ipapaliwanag ang katotohanan na matagal na nilang itinatago.

"Anak," nanginginig ang boses ni Lani. "Ito na lang ang tanging paraan. Tulungan mo kami. Nagmamakaawa kami ng Papa mo sa'yo, Lyka."

Napapikit si Lyka.

Sa loob ng pitong taon, sinubukan niyang buuin muli ang sarili.

Tinanggap niya na may mga alaala siyang hindi na babalik. Tinanggap niya na may mga tanong na walang sagot. Dahil kahit ang mga magulang niya ay walang maibigay na sagot sa kanya.

Ngunit ngayon, pakiramdam niya, muli na naman siyang itinutulak sa isang mundong may bahagi ng kanyang nakaraan.

"Sino siya sa akin?" bulong niya.

"Magiging amo mo, pansamantala. Anak, sa oras na maibigay ni Tony ang negosyo ko, puwede ka nang makalaya sa kanya. Babalik muli sa normal ang buhay natin," mahabang sagot agad ni Enrico.

Ngunit hindi iyon ang pakiramdam niya. Hindi niya alam kung bakit. Ang pangalang Ray Tony Bautista ay parang hindi estranghero sa puso niya.

Tumayo si Lyka.

Kung ito ang tanging paraan para mailigtas ang kompanya ng pamilya niya… gagawin niya.

"Sige po," mahina ngunit buo niyang sabi. "Papayag ako. Kung para sa pamilyang ito, magpapakasal ako kay Tony Ray Bautista."

Nagulat sina Lani at Enrico.

"Anak… sigurado ka ba?" tanong ni Lani.

Tumango si Lyka.

"Wala na po tayong ibang pagpipilian."

Ngunit hindi niya alam…

Sa pagtanggap niya sa kondisyong iyon. Tinanggap din niya ang pagbabalik sa nakaraan niyang pilit itinago sa kanya.

Nanginginig ang mga kamay ni Lyka habang mahigpit niyang hawak ang laylayan ng kanyang damit.

Hindi niya alam kung tama ba ang desisyon niya. Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya sa mansyon ng lalaking iyon.

Ngunit malinaw ang isang bagay, hindi niya kayang pabayaan ang mga magulang niya. Responsibilidad niya ito bilang isang anak. Kahit pa labag sa kanyang kalooban, makikipag-sapalaran siya para sa kanila.

Hindi pagkatapos ng lahat ng ginawa nila para sa kanya.

"Salamat, anak…" umiiyak na sabi ni Lani habang niyakap siya nang mahigpit.

Mahina lang na gumanti ng yakap si Lyka.

Hindi niya magawang ngumiti. Wala rin naman siyang puwedeng pagpilian. Ayaw niyang sumama ang loob ng Mama at Papa niya. Sa ngayon, kakalimutan muna niya ang kanyang sarili. Saka na lang siguro kapag