Se connecterThird Person POV “Apo, bumangon ka na diyan,” gising ng matandang lola ni Ysa, sabay tapik sa pisngi ng dalaga. “La, mamaya na po, antok pa ako, maaga pa naman po eh,” parang groggy na wika ni Ysa. Pagod na pagod kasi siya, mentally and physically. Marami kasing ginawa sa school. Tourism Week at meron pa silang mga project; tapos ang problema pa nila—ng kanyang lolo na hindi pa nila masosolusyunan. Pakiramdam niya araw-araw siyang pagod. “Anong maaga pa, apo ko. Tanghaling tapat na, oh, alas dos na eh,” ang mga salitang iyon ng kanyang Lola ang nagpabangon sa kanya. Pakiwari niya ay bigla siyang nahimasmasan. “Oh my godddd,” pabulong na sabi ni Ysa. Napahawak siya sa kanyang noo at napahilamos sa mukha. “Ganoon ba ako kapagod at di ko na namalayan ang oras?” bulong na tanong niya sa kanyang sarili. “Apo,” pukaw ng lola ni Ysa sa kanya. Napabaling naman siya dito. “Umamin ka nga sa akin, apo, bakit ba palagi kang pagod? Ilang araw ka nang ganyan, ah. Ano bang pinag-gagawa mo sa b
Ysa “Ysa,” the professor paused and looked at me. Then, he glanced at my friends. “Lea, Chloe, and Noriella, you are in group 1,” the professor announced. I looked at my friends—we all had the same look of disbelief on our faces. “This wasn’t good,” bulong ni Lea. “Oh, Great! What a nightmare!” Chloe said sarcastically. “Hey, it's fine,” sabi ko para ipakalma sila. “Oo nga asim, wag kang mag-alala kakampi mo kami kapag hindi tumulong ang babaeng ‘yun sa project na gagawin natin,” sabi ni Lea. Tumayo ako. “Uhmm… excuse me, professor. May I ask a question?” Tumango ang professor namin. “Professor, can we choose our own groups?” tanong ko. “I'm sorry, Ysa, but I already assigned you to your groups. I want you to work with people you don't usually work with to encourage collaboration and teamwork,” the professor explained. “It will be a great learning experience for all of you too.” Tumango ako. “Mr. Professor, what will happen if one of the members doesn't help with the projec
YsaKakapasok ko lang sa loob ng classroom nang agad akong hilahin ng aking mga kaibigan paupo.“So tell us what happened—anong dahilan ng pamumula ng pisngi mo kagabi?” tanong ni Lea. “Tell us, may nangyari ba sa inyo ng Kuya Devryck mo?” sabi naman ni Chloe. Agad na nag-init ang aking mga pisngi. Wala namang nangyari sa amin ni Devryck, pero bakit ganito? “Can you guys stop,” sabi ko sa kanila. Parang namumula na kasi naman ako.“Can you stop ka diyan,” sabi ni Chloe. “Tell us na kasi what happened, para ‘di ka namin kulitin. Isa pa, your face—that facial expression of yours tells us na may nangyari, kasi hindi naman mamumula 'yan kung wala,” dagdag pa niya.“Eh, wala nga sabi e,” sabi ko. Ngunit tinaasan lang nila ako ng kilay. “Fine, sasabihin ko na,” sabi ko na lang at sumuko. Tumili silang dalawa, na halos ikabingi ko.“Spill the tea, girl!” masayang sabi nila.“Uhmm …hinatid niya ako ngayon dito,” sabi ko habang natatawa. Alam kong hindi ito ang inaasahan nilang marinig.“Bes,
Third Person Pov Kinabukasan maagang nagising si Ysa upang makapag-handa para sa kanyang klase. Hindi pa rin niya makalimutan ang halik ni Vander sa pisngi niya kagabi. Napailing siya. ‘Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi naman ako nagkakagusto kay Kuya Devryck, di ba? Pero bakit parang may kakaiba akong nararamdaman sa tuwing nakikita o naiisip ko ang nangyari?’ tanong niya sa kanyang sarili. Napabuntong-hininga nalang si Ysa. Bumangon siya sa kanyang kama at dumeretso sa banyo. Naghanda siya para sa kanyang klase. Nang matapos siyang maligo at magbihis, lumabas na siya ng kwarto, naabutan niya pa sa lamesa ang kanyang lolo na nagkakape. "Magandang umaga, lo," bati niya sa lolo niya. “Magandang umaga rin, apo, kamusta nakatulog ka ba ng maayos kagabi?” “Okay naman po, lo.” magalang na sagot niya rito. “Mabuti naman kung ganun, halika na at maupo para makapag almusal ka bago ka pumasok sa skwelahan.” Tumango siya sa lolo niya, at umupo na sa upuan. “Gising ka na pala apo, kamus
Ysa Natapos ang hapunan nang maayos at matiwasay, walang muling nagbanggit pa tungkol sa boyfriend, kasal, at apo. Nakahinga ako nang maluwag. "Have you already opened my gift for you?" tanong ni Kuya Devryck sa akin. Umiling ako; tinatamad pa akong magbukas ng mga regalo. Pagod na rin ako kaka-entertain ng mga bisita kanina. "Where is it? Where did you put it? Buksan na natin?" Ngumiti ako at agad na iginiya si Kuya Ryck papasok sa loob kung saan ang mga gift na para sa akin. "Open it," utos niya na agad ko namang sinunod. Nagulat ako nang makita ang laman: ang pinakabagong model ng iPhone, kasama ang smart watch at ang pinakabagong earpods. Ayaw kong magkwenta dahil baka himatayin ako. "Kuya, this is too much. Ang mahal-mahal kaya nito," manghang-mangha kong sabi. "Hindi naman. Huwag kang mag-alala, galing sa bulsa ko 'yan. Sa malinis na paraan 'yan galing," nakangiting sagot niya sa akin. Kilala siya bilang isang matapat na pulitiko, kaya naman naniniwala ako sa sinabi niya.
Ysa Today is my eighteenth birthday. Ang wish ko lang ay isang simpleng salu-salo kasama ang family ko pati na rin ang mga friends ko. Umuwi ang mga Tito at Tita ko, kasama nila si Kuya Rave. Halos mapuno na ang isang sulok sa sala sa sobrang daming dumating na regalo. Dumating din si Kuya Benji kasama ang kapatid nitong si Kuya Vance. "Happy eighteenth birthday, ganda. Here's my gift for you," sabay abot sa akin ng isang paper bag galing sa isang sikat na designer. "Here's my gift for you." Walang emosyong turan ni Kuya Vance, ito yata ang taong mabibilang mo lang ang ngiti. Palagi na lang itong seryoso sa buhay. Kahit yata kilitiin mo ito, di man lang mag-iiba ang expression niya. I just smiled at him. "Ito nga pala, pinapaabot ni Devryck. Di raw siya makakarating, alam mo naman yun... Dedicated masyado sa bayan," sabay abot ni Kuya Benji ng isang may kalakihan na kahon. Kuya Devryck is Kuya Benjie's friend. We saw and talked to each other multiple times already, lalo na kapag ma







