Home / Romance / MR.CEO and ME / CHAPTER EIGHTY FOUR

Share

CHAPTER EIGHTY FOUR

last update publish date: 2026-01-31 23:20:14

THIRD PERSON:

Nakatayo si Lisa sa harap ng pinto, hawak ang frame nito, nangingibabaw ang takot sa kanyang boses. Sa kabilang panig naman ay nakaharap sa kanya ang matandang may-ari ng apartment, mukhang hindi na talaga ito mapapakiusapan pa ni Lisa.

"Kapag pinaalis niyo ako ngayon, wala po akong ibang mapupuntahan. Hindi pa po ako nakakahanap ng malilipatan." pigil na iyak na sabi ni Lisa

“Tigil tigilan mo na ako sa kadramahan mong yang Lisa! Hindi na sa akin o obra iyang dahilan mo!” bulyaw
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (4)
goodnovel comment avatar
Ruby Laurora
wla na pong updates
goodnovel comment avatar
susan valerio
hahaha ang saya ng date nila ..update more plsss
goodnovel comment avatar
Rhea Joyce
More update. Nakakatuwa.
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-THREE

    THIRD PERSON:Pagdating nina Felix at Dominic sa ospital, agad nilang tinungo ang labas ng Emergency Room, yung hanay ng upuan kung saan naghihintay ang mga bantay ng pasyente.Doon niya natagpuan si Mira, basang-basa, nanginginig sa lamig, at halos ubos na ubos, parang anumang oras ay bibigay na, habang katabi si Aling Marlyn na marahang hinihimas ang likod nito, pilit siyang pinapakalma.“Si-Sir Dominic…” ngatal na tawag nito, pilit pang tumatayo kahit halatang nanghihina.“Anong—”Hindi na niya natuloy ang sasabihin.Mabilis na lumapit si Dominic,at hinubad ang suot niyang business coat at agad itong ipinasuot kay Mira.“Naabutan po kasi ako ng ulan sa labas…” mahina nitong paliwanag.Nanatiling tahimik lang si Dominic.Pero sa paraan ng pagtingin niya mabigat at puno ng hindi masabing galit at awa. Galit sa nangyayaring pilit sinisira ng publiko kay Mira. At awa, dahil alam niyang kahit gaano katatag si Mira, may mga laban na hindi kayang harapin nang mag-isa… at ngayon, kitang-k

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-TWO

    Dominic’s POVHindi pa tapos ang video pero pinatay ko na ang TV.“Sir—” nag-aalangan si Felix.Napadaan ang kamay ko sa buhok ko, pilit pinapakalma ang sarili. Pero hindi ko mapigilan ang bigat sa dibdib ko.This isn’t just gossip.This is targeted.“Find out who released that,” mariin kong sabi, malamig ang tono ngunit halatang pigil ang galit. “I want names, Felix. The reporter, the source, everyone involved.”“Yes, sir.”“And do it now,” dagdag ko, mas mababa ang boses. “I don’t care how much it costs. I want this traced, immediately.”Saglit akong napapikit.Mira.Bigla akong tumayo.“Asan si Mira?” mabilis kong tanong.“Nasa staff floor po yata, sir—”Hindi ko na hinintay ang kasunod.“Keep me updated every minute,” utos ko bago tuluyang lumabas.Kailangan ko siyang mahanap.**********Mira’s POVBigla akong napahinto nang marinig ang pag-vibrate ng cellphone ko.Nanginginig parin ang kamay ko habang tinititigan ang screen.Tita Marlyn.Agad ko itong sinagot.“Hello, Tita—”“Mi

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-ONE

    THIRD PERSON: Tahimik ang loob ng isang exclusive conference room sa pinakamagandang ospital sa lungsod.Hindi ito pangkaraniwang meeting. Ang mga nakaupo sa mesa ay mga kilalang doktor, mga espesyalista sa operasyon, internal medicine, at critical care. Halatang sanay sa mga kasong life and death.Ngunit sa harap nila, hindi simpleng tao ang kausap nila.Si Doña Celstine Villaruel Lim.Nakaupo siya nang diretso, elegante ang postura, ngunit ramdam ang bigat ng kanyang awtoridad. Isang simpleng galaw lamang ng kamay at ang marahang paglagitik ng kanyang mga kuko sa ibabaw ng mesa ay sapat na para patahimikin ang buong silid.“I want things to be very clear.” malamig pero matatag ang boses niya. “Si Aling Carmen ay hindi basta pasyente.”Nagkatinginan ang mga doktor.“Doc, pwede ba siyang ilipat sa mas kumpletong facility? Gusto ko ng full equipment, complete surgical support, ICU readiness, lahat.”Isang doktor ang nagsalita, ngunit maingat.“Doña Celstine, feasible po ito, pero kai

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY

    MIRA POV:Nananatiling nakatutok ang mga mata ko sa tsekeng inilapag ni Mr. Adrian sa harapan ko.Parang masyadong mabigat iyon para hawakan.Hindi dahil sa halaga kundi sa ibig sabihin nito.Dahan-dahan akong napatingin kay Dominic.Hindi ko alam kung bakit, pero parang sa kanya ko hinahanap ang sagot. Kung tama bang tanggapin iyon o hindi.Tahimik lang siya.Ngunit nang maramdaman niya ang tingin ko, marahan niyang hinawakan ang kamay ko, mahigpit at may mainit na pahiwatig.Saka siya bahagyang tumango. Isang simpleng pagsang-ayon, na para bang sinasabi niya na anuman ang piliin ko ay tama iyon.Napayuko ako.Hindi dahil ayaw ko kundi dahil nahihirapan akong tanggapin.Dahil laging ganito ang nararamdaman ko kapag pera na ang usapan.Noon pa man ayokong tumanggap ng pera na parang naaawa lang sila sa akin.Masakit iyon sa pride ko bilang anak.Mas gusto kong paghirapan ang lahat.“Hindi ko po… kailangan—” mahina kong tanggi, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses.Ngunit na

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-NINE

    THIRD PERSON:Pumasok sina Mira kasama ang grupo sa meeting room.Sa loob, naroon na sina Mr. Adrian at Dominic.At sa sandaling magtama ang paningin nina Mira at Dominic parang huminto ang paligid sa pagitan nilang dalawa.Isang tingin lang.Ngunit may kung anong hindi maipaliwanag doon, parang may lungkot, pag-aalala, at pag-unawang tahimik na hindi kailangan ng salita.Napansin iyon ni Mr. Adrian.Agad siyang napangiti nang may pilyang aura.“Ehem,” pigil niyang tawa, sabay tingin kay Dominic. “Mr. Villaruel… tama na ‘yang titig mo kay Mira, baka matunaw na siya.”Biglang nag-iwas ng tingin si Dominic, halatang nahihiya.Habang si Mira naman ay bahagyang yumuko, pero kita pa rin ang pagod sa kanyang mukha.Isa-isa nilang inilapag ang mga dala nila sa mesa.Ngunit bago pa man magsimula ang usapan huminga nang malalim si Mr. Adrian at itinuro ang mga kahon sa harap nila.“Well,” mahinahon niyang sabi, “kaya ko kayo pinatawag ngayon… dahil ‘yang mga kahon na ‘yan, ibibigay ko na sa in

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-EIGHT

    THIRD PERSON:Habang unti-unting nilalamon ng gabi ang paligid, nangingibabaw ang nakakabinging katahimikan sa silid ni Aling Carmen. Tanging ang mahinang pag-ugong ng mga makina at marahang paghinga niya ang pumupuno sa katahimikan.Sa gilid ng kama nakaupo si Mira.Nakayuko, halos sumubsob ang noo sa gilid ng higaan habang mahigpit niyang hawak ang kamay ng kanyang ina, parang iyon na lang ang natitirang dahilan kung bakit siya nananatiling matatag.Hindi siya gumagalaw.Ayaw niyang kumalas.Takot siyang baka sa sandaling pakawalan niya ito… tuluyan na ring mawala ang init na kanyang pinanghahawakan.Sa sobrang pagod, sa walang tigil na pag-iyak. Sa mga takot at dasal na kinikimkim niya sa dibdib unti-unting nanghina ang kanyang katawan.Naging mabigat ang kanyang mga talukap.At sa gitna ng katahimikan dahan-dahan siyang nilamon ng antok.Hanggang sa tuluyan na siyang nakatulog na nakayuko pa rin, nakahilig sa kama at mahigpit pa ring nakakapit sa kamay ni Aling Carmen, na para ban

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY-NINE

    THIRD PERSON:Mag-isa si Cyrus sa bar, tahimik na pinagmamasdan ang basong may yelo habang dahan-dahan niya itong pinapaikot. Ang matapang na alak, parang doon lang niya pansamantalang naitatago ang inis at pagkabigong nararamdaman.Sa kabila ng nakaka-relax na musika at ng halakhakan ng mga tao sa

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY-EIGHT

    DOMINIC POV:Papunta na nga kami kina Mira. At hanggang ngayon, kahit nasa loob na kami ng sasakyan, hindi ko pa rin lubos maisip kung bakit bigla kong naisip na pumunta sa kanila, sa ganitong oras pa.Napatingin ako sa relo ko.11:30 PM.Tiyak nagpapahinga na siya, sambit ng isip ko. Pero kahit g

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY-SEVEN

    MIRA POV:“Sobrang bait po talaga ni Ma’am Celestine, inay…” mahina kong sabi habang kinakalikot ang cellphone sa kamay ko. Kahit sabi ni Ma’am Celestine, luma na iyon, pero parang di halata kasi nangingintab pa rin, walang gasgas. Halata ngang hindi nagagamit, kasi wala pang ibang apps.Katabi ko

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY-SIX

    THIRD PERSON:Ngayon tatlong pares na ng mata ang nakatitig sa dalawang cellphone na nakalapag sa ibabaw ng mesaHabang si Dominic naman ay hindi mapakali sa kinauupuan, paalog-alog ang tuhod at halos makagat na niya ang kuko ng hinlalaki sa sobrang pagpipigil ng tensyon.Napabuntong-hininga si Doña

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status