LOGINShare
3 เรื่องที่ไม่อยากจำ
publish date:
2026-04-20 20:42:41[“แม่ครับอันนี้ดอกอะไรทำไมสวยจัง” เด็กชายตัวน้อยวัย 8 ขวบ ก็หยิบดอกไม้ที่วางอยู่ขึ้นมาดู พร้อมกับถามด้วยสีหน้าที่สงสัย
“มันคือดอกเดซี่ครับลูก” “ดอกเดซี่เหรอครับ แล้วทำไมแม่ถึงปักใส่กระเป๋าผ้าด้วยล่ะ” “มันเป็นดอกไม้ที่แม่ชอบ ดอกเดซี่ หมายถึงการซื่อสัตย์ในความรัก นนท์โตมาก็ต้อง ซื่อสัตย์ในความรัก เป็นผู้ชายที่ดีนะลูก” คนเป็นแม่พูดพร้อมกับฝืนยิ้ม ก่อนจะโอบกอดลูกชายตัวน้อยและลูบหัวเบา ๆ “ครับแม่” ถึงแม้จะไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่เด็กชายก็เอ่ยรับปาก พร้อมกับโอบกอดแม่สุดที่รักไว้แน่นเช่นกัน อิงอร ลูบหัวลูบชายเบา ๆ พร้อมกับครุ่นคิด ในเรื่องที่ตัวเองกำลังเจออยู่ มันไม่ได้มีความสุขแบบที่ทำให้คนอื่นเห็น ทุกวันได้แต่อยู่อย่างน่าชื่นอกตรม ซึ่งเธอกับเจ้าสัวธวัช เคยเป็นความรักที่ดี เป็นคู่รักที่รักกันมาก เขาเคยซื่อสัตย์ เคยมีแค่เพียงเธอ และดอกเดซี่ มันก็คือการแทนความหมายในความรักของเราสองคน แต่ตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นแล้ว “แม่ทำสวยมากเลยครับ” มือเล็กก็จิ้มลงดอกไม้ ที่แม่เขาเอามาไว้เป็นแบบในการถักลวดลายใส่กระเป๋าผ้า ถึงแม้จะรวยมากแค่ไหน แต่คุณหญิงอิงอร ก็ยังคงติดงานทำมือ อย่างพวกเย็บปักถักร้อยพวกนี้ ซึ่งถ้าตอนไหนที่เธอว่าง เธอก็ชอบถักนั่นนี่ไว้ ซึ่งมันก็เป็นความสุขเล็ก ๆ อีกอย่างหนึ่งของเธอ] “แม่!” “เอ่อ...นายครับ” “...” ชินกรสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ ฝันอีกแล้ว เขาฝันถึงอดีตที่เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว “ถะ...ถึงแล้วครับนาย” ฉินลูกน้องคนสนิทของเขา ก็เพียงแต่พูดเรื่องอื่นขึ้นมา เพราะรู้ดีว่านายของเขา มักจะฝันและละเมอถึงผู้เป็นแม่แบบนี้อยู่บ่อยครั้ง รถตู้คันหรู ขับมาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ใจกลางเมือง ที่ตอนนี้แทบไม่มีใครอยู่ พ่อของเขาไปอยู่ฮ่องกงเป็นส่วนใหญ่ ส่วนน้องชายและเขาก็ไปอยู่ที่มาเก๊า เพื่อรับผิดชอบธุรกิจที่นั่น ทำให้บ้านหลังใหญ่นี้เงียบสงบ มีเพียงแต่แม่บ้าน 10 กว่าคน ที่อยู่ดูแลทำความสะอาดไปวัน ๆ ทันทีที่ก้าวขาลงไป ความเหน็บหนาวก็กัดกินใจเขาอีกครั้ง เขาแทบไม่อยากกลับมาเลย มันมีแต่ความทรงจำที่ไม่ดี และเขาไม่อาจลืมเลือนเรื่องนี้ไปในสมองได้ แม้แต่วันเดียว “คุณนนท์ สวัสดีค่ะ” ทันทีที่เห็นเขาลงจากรถ พรแม่บ้านคนเก่าแก่ ที่อยู่นานที่สุด ก็รีบมาต้อนรับในทันที “สวัสดีครับพี่พร” “ชะ...เชิญค่ะ” พรยิ้มดีใจ ในที่สุดนายของเธอ ก็กลับมาบ้านได้สักที เขาได้แต่พยักหน้า และย่ำเท้าเดินเข้าไปภายในบ้าน ที่ตอนนี้กับ 10 ปีก่อน ไม่มีอะไรแตกต่างกันเลยสักนิด [“นนท์ทานข้าวครับลูก” “วันนี้แม่ทำข้าวต้มซุปกระดูกหมู ของโปรดนนท์ด้วยนะ” “อร่อยไหมครับลูก” “ทานเยอะ ๆ นะครับ คนเก่งของแม่” “ทานนมด้วยนะลูก นนท์ของแม่จะได้ตัวสูง ๆ”] ภาพในอดีตเข้ามาในหัวเขาอีกครั้ง ภาพนั้น ซ้ำ ๆ เดิม ๆ จนทำให้เขาน้ำตาซึม ทุกความทรงจำที่เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น คนที่เขารักมากที่สุดในชีวิต มันฉายซ้ำขึ้นมาอย่างชัดเจน มันยิ่งชัดขึ้นราวกับว่า ตอนนี้มันคือความจริง “ห้องคุณนนท์เรียบร้อยแล้วนะคะ” “ไม่เป็นไร ผมจะไปนอนที่เพนท์เฮาส์” พูดจบเขาก็รีบเดินออกจากบ้านหลังนี้ไปในทันที ตอนนี้ไม่อาจอยู่ต่อได้แม้แต่วินาทีเดียว “คุณนนท์” พรก็ได้แต่เรียกตาม แต่วิทย์ก็ดึงไว้ก่อน ทั้งพยักหน้าให้อย่างรู้กัน รวมถึงฉินด้วยที่รีบเดินตามผู้เป็นนายออกไป พวกเขาทั้งหมดรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แม้จะพยายามไม่พูดถึง และไม่ให้รู้สึกอะไรที่เกี่ยวกับความไม่สบายใจ แต่เมื่อเป็นความทรงจำ ก็คงไม่มีใครห้ามได้ “ไปเพนท์เฮาส์” “ครับนาย” Rrr Rrr Rrr และในตอนนั้น เพื่อนรักของเขาอย่างแพทริค ก็โทรเข้ามาพอดี (แพทริค : มึงอยู่ไหน) “เมืองไทย” (แพทริค : มึงไปเมืองไทยเหรอ) “อืม” (แพทริค : ไปเที่ยวหรือไปทำงานวะ) “มาพักผ่อนเฉย ๆ กูเบื่อไอ้พวกหมาลอบกัด” (แพทริค : หึ แล้วใครจะกัดคนอย่างมึงได้) “กูก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าใครมันกล้ามากัดคนอย่างกูได้” เขาพูดขึ้นอย่างเดือดดาล (แพทริค : แล้วนี่มึงอารมณ์ไม่ดีอยู่เหรอ) “นิดหน่อย” ก็สมกับที่มันเป็นเพื่อนรักเขาจริง ๆ เขากับแพทริค รู้จักกันมาตั้งแต่อายุ 15 แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทกันมาจนตอนนี้ ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว ก็ยังคงเป็นอย่างนั้นอยู่ และมันก็รู้ใจเขาทุกอย่าง แม้กระทั่งตอนที่เขาอารมณ์ไม่ดีอยู่แบบนี้ (แพทริค : เออ เข้าใจ) “แล้วนี่มึงมีอะไรอีก” (แพทริค : ไม่มีหรอกกูก็แค่เป็นห่วงมึงเฉย ๆ ช่วงนี้ชีวิตมึงยิ่งอันตรายอยู่) “เออ ขอบใจมึงมาก” (แพทริค : ไม่เป็นไร ขอให้สนุกนะ) ปัง! “เหี้ย!” “นายครับ! เราน่าจะโดนลอบยิง) (แพทริค : เกิดอะไรขึ้นวะ) “กูเจอหมารอบกัดอีกแล้ว แค่นี้ก่อนนะไว้ค่อยคุยกัน” พูดจบก็รีบกดตัดสายทันที “นายครับ แบบนี้...” “หยุดรถ” “แต่แบบนี้มันอันตรายเกินไป” “กูบอกให้หยุดรถ!” เขาตะคอกขึ้นเต็มเสียง ก่อนจะหยิบปืนออกมาขึ้นลำ แล้วหันกลับไปมองรถกระบะที่ขับตามมายิง ขนาดมาถึงเมืองไทย ยังตามมาซะได้ เขาต้องรู้ให้ได้วันนี้ ว่าใครส่งพวกเหี้ยนี่มา รถตู้คันหรูหยุดลง พื้นที่ตรงนี้เป็นพื้นที่เปลี่ยว เนื่องจากเป็นชานเมือง และไม่ค่อยมีบ้านคน ซึ่งจากที่ดู มันอาจจะตามเขามาตั้งแต่สนามบิน ถึงได้รู้ว่าเขาออกจากบ้าน และเตรียมจัดการที่นี่ “คุ้มกันนายด้วย” วิทย์สั่งลูกน้องอีกสี่ห้าคน ที่ล้อมกันอยู่ตรงนั้น “ครับ” ทุกคนก็รีบทำตามทันที “ในตอนนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้นอีกสองสามนัด” ปัง! ปัง! ปัง! “ไอ้เหี้ยเอ้ย!” คนขี้โมโหรีบลงจากรถทันที คนอย่างเขาฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ “นายครับ!” ส่วนลูกน้องเขาเองก็ตกใจรีบตามลงไปทันที ปัง! ปัง! ปัง! เขายิงสวนแบบไม่กลัวตาย แต่ด้วยที่คนของตัวเองน้อยกว่า และที่นี่ก็ไม่ใช่ที่ของเขา ก็รู้แล้วว่า การใจร้อนในครั้งนี้ อาจนำพาอันตรายถึงชีวิตมาให้ เป็นแบบนี้อาจจะพ่าย เพราะฝั่งนั้นคนเยอะกว่า ทั้งมีอาวุธที่ครบมือกว่าด้วย “นายครับ เราสู้พวกมันไม่ได้แน่” วิทย์พูดขึ้นเมื่อประเมินสถานการณ์ได้ “โธ่เว้ย!!!” “รีบหลบเถอะครับนาย ไม่งั้นเราอาจจะแย่” ฉินก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าที่กังวล “ไป!” เมื่อรู้ว่าไม่ไหวแน่ ๆ เขาก็รีบสั่งลูกน้องทุกคน ให้ล่าถอย เมื่อเป็นแบบนั้นก็ต่างรีบวิ่งหนี ปัง! ปัง! ปัง! “...” เลือด... “นะ...นายครับ” “นายโดนยิง” ในจังหวะนั้นชินกรก็โดนยิงเฉียดเข้าที่แขนถึงสามนัด มือหนากุมแขนตัวเองไว้ พร้อมกับหันมองหน้า ไอ้คนนั้น ก่อนจะหยิบปืนขึ้นมา ยิงสวนมัน จนได้รับบาดเจ็บไม่ต่างกัน “กูจะไปลากคอมัน” “แต่นายโดนยิงอยู่นะครับเราต้องรีบหนีแล้ว” “ถ้าหนีตอนนี้กูก็ไม่รู้สิว่าใครส่งมันมา” “คนของมันกำลังตามมาครับนาย” ปัง! แล้วคนที่โดนเขายิง ก็โดนยิงซ้ำอีกครั้งจากพวกเดียวกัน “ไอ้เหี้ยเอ้ย!” เมื่อเห็นว่าพวกมันฆ่ากันเองเพื่อปิดปาก เขาก็ยิ่งรู้สึกหัวร้อนขึ้นมา นอกจากจะโดนยิงแล้วยังไม่รู้ว่าใครเป็นตัวบงการอีก “รถมาแล้วครับนาย” เมื่อรถอีกคันมาจอดรับ เขาก็ต้องถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนจะขึ้นรถคันนั้นไป “ขอโทษนะครับนาย” ทั้งวิทย์และฉินก็ก้มหน้าลง แล้วพูดขึ้นพร้อมกัน ด้วยความรู้สึกผิด “ไม่ใช่ความผิดของพวกมึง” เขากัดฟันพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ด้วยความรู้สึกที่เจ็บแผล ตอนนี้คิดไปถึงแต่ไอ้พวกที่มันยิงเขา มันต้องเป็นคนเดียวกันกับที่ลอบกัดเขาล่าสุด เพราะงั้นมันคงไม่ฆ่าปิดปากกันเองแบบนี้ “ไปโรงพยาบาลเลยนะครับนาย” “อืม โทรหาเฮียด้วย” ด้วยที่รู้สึกเจ็บไปหมด เขาก็ไม่สามารถปฏิเสธโรงพยาบาลได้ ตอนนี้แขนไร้เรี่ยวแรง รู้สึกปวดจนแทบบ้า แต่ก็ต้องฝืนด้วยความรู้สึกที่โมโห คิดว่ามาที่นี่จะรอดได้ ไอ้หมาลอบกัดตัวนั้นมันคงเก่งมาก ถึงได้รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ไปที่ไหนแบบนี้
Latest chapter
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน Special 3
“มะ...มิริน” เขาเรียกเธอเสียงแผ่ว พร้อมกับน้ำลายที่กลืนลงคออย่างฝืดเคือง“ใครเหรอคะคุณชินกร” หญิงสาวข้างกายเขาอย่างอิงอิงก็ถามขึ้น ทั้งยังมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่เหยียดหยาม“เอ่อ...” แล้วชินกรก็รีบลุกขึ้น เดินไปโอบมาริกา ที่จ้องเขาตาเขม่งอยู่“ครับ นี่มาริกาครับ แฟนของผม” แล้วเขาก็แนะนำมาริกาให้กับสองพ่อลูก ที่มองทั้งคู่เป็นตาเดียวอยู่“แฟน!” อิงอิงก็พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ ไหนว่าเขาโสด เป็นหนุ่มเจ้าสำราญ ทำไมถึงประกาศตัวว่ามีแฟนแล้วแบบนี้“...” อำพลเอง ก็มองด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ เพราะเขาตั้งใจ มาถวายลูกสาวใส่พานให้กับชินกร เพราะด้วยเขามีอำนาจและอิทธิพล จนอยากเป็นทองแผ่นเดียวกัน เพื่อชินกรจะเอื้อเฟื้อธุรกิจให้ได้ แต่พอเป็นแบบนี้ก็ผิดแผนไปหมด“สวัสดีค่ะ” มาริกาเอ่ยทักทาย คนที่นั่งอยู่ตรงนั้น ด้วยใบหน้าที่เชิดหยิ่ง“...” อิงอิงมองเธอด้วยสายตาที่ไม่พอใจมากกว่าเดิม ผู้หญิงคนนี้สวยและดีกว่าเธอทุกอย่าง มิน่านั่งอ่อยอยู่ตั้งนาน ชินกรถึงไม่สนใจอะไรเธอเลย“คุณมาได้ไงที่รัก ฟอด” เขาโอบกอดเธอพร้อมกับหอมแก้มไปฟอดใหญ่“เซอร์ไพรส์ค่ะ” ปากก็ยิ้ม แต่สายตาเธอกลับแข็งกระด้าง จนทำเอาเขาเสียวสันหลัง
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน Special 2
ผ่านมาหลายเดือนมากแล้วที่บ้านหลังนี้มีแต่ความสุข จนตอนนี้อิงอรก็กลับมาได้หลายเดือนแล้ว ทุกอย่างยังคงเป็นของเธอจริง ๆ ข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ไม่เคยหายไปไหนเลย เจ้าสัวธวัชเอง ก็ตามติดภรรยาสุดที่รักเป็นเงา ไม่ว่าอิงอรจะไปที่ไหน เขาก็จะขับรถตามไปด้วยทุกที่ เพราะอิงอรไม่แม้แต่จะให้นั่งรถไปด้วยกัน เขาเลยต้องเจียมเนื้อเจียมตัว ขับรถไปเอง ทั้งไม่มีบอดีการ์ดคอยดูแลเหมือนแต่ก่อน เพราะไอ้พวกนั้นมันเอียงเอียน ไปทางนายใหญ่อย่างอิงอรหมดแล้วณ โรงพยาบาลเอกชน KS“นี่คุณจะตามมาทำไม” เมื่อเห็นสามีในนามเดินตามมาติด ๆ คุณหญิงอิงอรก็หันมองด้วยท่าทางที่หงุดหงิด“ผมก็อยากมาทำงานกับคุณไง เผื่อคุณจะให้ผมช่วยอะไร”“ไม่จำเป็น คุณมีงานอะไรของคุณ ที่จะทำก็ไปสิ ฉันมาของฉันเองได้”“อร...” เจ้าสัวธวัชก็ได้แต่มองตามภรรยาตาละห้อย เธอไม่แม้จะพูดดีกับเขาเลยในแต่ละวัน“สวัสดีค่ะ” ทันทีที่เห็นทั้งสองคนเดินเข้ามา มาริกาก็รีบลุกขึ้นสวัสดีทักทายในทันที“จ้ะ เป็นยังไงบ้างวันนี้เหนื่อยไหม ยังมีผ่าตัดเยอะหรือเปล่า”“เยอะค่ะ แต่มีอีกทีบ่ายสาม แล้วก็ถึงดึกเลย”“แบบนี้ก็ไม่ได้กลับบ้านอีกแล้วสิ” เพราะลูกสะใภ้ของเธอไม่ได้กลับบ้านหล
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน Special 1
ณ มาเก๊า“คุณดวงคะ มีคนมารอพบค่ะ” ทันทีที่ดวงพรมาถึงบริษัท เลขาที่อยู่หน้าห้องก็มาแจ้งในทันที“ใคร”“ฉันเอง”“อะ...อร”“ใช่ เธอยังจำฉันได้ด้วยเหรอดวง ดีใจจังเลยนะ”“...” ดวงพรหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นอดีตเพื่อนรักที่นั่งรออยู่ตรงโซฟา พร้อมกับสามีและลูกชายทั้งสองแต่ละทั้งสามคน ก็มองดวงพรด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เพราะตั้งแต่ที่รู้ความจริง ก็หาทางเล่นงาน คนที่พากแม่และภรรยาไปจากพวกเขาได้อย่างเลือดเย็น ทุกวิถีทาง เพื่อจะเอาคืน“นี่เธอสบายดีไหมดวง”“อร...” ดวงพรพูดเสียงแผ่ว ยิ่งเห็นสายตาลูกและสามีของอิงอรมองมาที่เธอ เธอยิ่งรู้สึกกลัว“ฉันถามว่าเธอสบายดีไหม!” อิงอรตะคอกเสียงดัง“เอ่อ...ก็สบายดี แล้วเธอล่ะอร ไปอยู่ที่ไหนมา ฉันดีใจนะที่ได้เจอเธอ”“หึ เธอดีใจจริง ๆ เหรอดวง”“...”“บริษัทใหญ่โตดีนะ แต่เสียดายที่ผลประกอบการไม่ค่อยดี”“อื่อ เอ่อ ทำไมเธอมาที่บริษัทฉันได้ล่ะ” ดวงพรก็พยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่ปกติ แม้ภายในใจจะสั่นกลัวมากก็ตาม“บริษัทเธอเหรอ ดีนะ ฉันหาข้อมูลมาหมดแล้ว ตอนนี้อยู่ในช่วงขาลงอยู่ใช่ไหม” อิงอรก็ยิ้มให้อย่างร้ายกาจเพราะเธอเช็คสภาพคล่องทางการเงินของบริษัทนี้มาเรียบร้อย จากผลกำไรที
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 58 ความรักที่เกินฝัน - THE END -
“ถ้าอยากอยู่ตรงนี้ ก็อย่าทำเสียบรรยากาศ” อิงอรพูดแล้วหันไปทางอื่น เพราะไม่อยากมองสามีในนามเลยแม้แต่น้อย“อ่า ๆ” แล้วเจ้าสัวธวัชก็หุบปากทันที ขนาดจะไอเขายังต้องกลั้นไว้ เพราะกลัวเจ้าของบ้านจะไล่ออกจากบ้านอีก“เอ่อ...” มาริกามองคนที่บึ่งตึงใส่กัน อย่างทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะลอบยิ้มออกมา เมื่อเห็นสองพี่น้องสะกิดกันแล้วยิ้มอย่างมีความสุข นานแล้วที่ไม่เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของเขา ชินกรกับกิตติกรตอนนี้มีความสุขมาก จนเธอเองก็มีความสุขตามไปด้วย“จริงสิ แม่ครับ ตอนที่แม่พูดบนเวที ทำไมน้าดวงรีบออกจากงานไปแบบนั้น” เพราะชินกรเองก็สังเกตุเห็นพอดี ปกติคนที่เป็นเพื่อนรักกันขนาดนั้น ต้องเดินเข้าหาแล้วสิ แต่นี่กลับรีบวิ่งออกไป ด้วยท่าทางที่ไม่ปกติ“จริงเหรอเฮีย”“...” เจ้าสัวธวัชก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เขาก็ลืมสังเกตุเลยว่าดวงพรหายไป มีเพียงวัลลภา แม่ของภควัตเท่านั้น ที่เข้ามากอดทักทายด้วยความดีใจ“หึ ก็ยัยนั่นเนี่ยแหละ ที่ทำให้แม่ต้องเป็นแบบนี้” อิงอรพูดเสียงสั่น พร้อมกับแววตาที่อาฆาตแค้น เธอไม่คิดเลยว่าเพื่อนสนิทที่เธอรักมาก จะกล้าทำเรื่องแบบนี้กับเธอได้ ดวงพรผู้แสนดี จะสั่งคนมาฆ่าเธอได้อย่างเลือดเย็น เพียงเพรา
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 57 ขออยู่ในฐานะอะไรก็ได้
ตอนนี้เธอกลับมาเป็นคนใหม่ คนที่เข้มแข็งกว่าเดิม ไม่ใช่คนที่ยอมสามี อย่างที่ผ่านมาอีกแล้ว อะไรที่เป็นของเธอ เธอจะเอาคืนมา เพื่อเก็บไว้ให้ลูกทั้งหมด“ทุกอย่างที่เป็นของฉัน ฉันจะเอาคืนทั้งหมด”“ได้ ๆ อร ทุกอย่างเป็นของคุณหมดอยู่แล้ว คุณมีสิทธิ์ทุกอย่างในบ้านหลังนี้ และในบริษัท”“ใช่! และคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ก็ไม่ควรมาอยู่ในพื้นที่ของฉัน”“คะ...คุณหมายความว่ายังไง”“ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว เพราะฉันต้องการอยู่แค่กับลูกเท่านั้น ไม่ต้องการให้คนอื่นมาอยู่ด้วย”“อร” เจ้าสัวธวัชก็มองภรรยาด้วยแววตาที่ตัดพ้อ เขารู้ว่าในอดีตเขาเลวมากขนาดไหน แต่ตอนนี้ เขาปรับปรุงตัวทุกอย่างแล้ว เขาเฝ้าฝันรอเธอให้กลับมาอยู่ทุกวัน จนวันนี้มันกลายเป็นความจริงไปแล้ว“ฉันพูดจริง ไม่ได้พูดเล่น”“...”“อร คุณอย่าทำแบบนี้กับผมได้ไหม ผมเฝ้ารอคุณทุกวันให้คุณกลับมา แต่พอคุณกลับมา...”“แล้วมันเพราะใครล่ะ ฉันถึงได้เป็นแบบนี้ ฉันห่างลูกไปเกือบ 20 ปี มีใครรับผิดชอบให้ฉันได้ไหม” ถึงแม้จะรู้ว่าไม่ใช่ความผิดเขา 100% แต่เขาก็คือต้นเหตุ ที่ทำให้เธอต้องจากลูกแบบนี้“เชิญ ไปเก็บของให้หมด แล้วออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่จริ
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 56 เอาคืนทุกอย่าง
“วันนี้ฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้เจอกับทุกคนอีกครั้งนะคะ”แล้วเสียงปรบมือของความยินดีก็ดังขึ้น“...” เว้นแต่ดวงพร ที่ตอนนี้กลัวจนตัวสั่น ทั้งหน้าซีดไปหมด“ในฐานะหุ้นส่วนใหญ่ของ อัคราคินน์ กรุ๊ป ดิฉันก็อยากจะขอพูดอะไรหน่อย”แล้วเจ้าสัวธวัชกับลูกชาย ก็รีบเดินไปยืนอยู่ใกล้ ๆ พร้อมกับสายตาคมที่จ้องมอง คนที่กำลังพูดอยู่ด้วยน้ำตาที่คลอหน่วย“ทุกคนก็คงสงสัยเหมือนกันใช่ไหมคะ ว่าฉันหายไปไหนมา”“อร คุณหายไปไหนมา” เจ้าสัวธวัชก็ถามเสียงสั่น“กว่า 20 ปี ที่หายไป ฉันความจำเสื่อมค่ะ จำอะไรไม่ได้เลย จำได้แค่ชื่อตัวเอง เวลาที่ผ่านมามันทรมานมาก ทรมานจนฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ แม้แต่วันเดียว จนพยายามจบชีวิตตัวเองหลายครั้ง แต่อยู่ ๆ ในใจลึก ๆ มันก็รู้สึกว่ายังมีคนที่ฉันต้องคิดถึงอีก ฉันถึงใจชื้นขึ้นมาได้ แล้วทำให้มีชีวิตอยู่ได้จนถึงตอนนี้” อิงอรพูดเสียงสั่น ตอนนี้เธอรู้สึกจุกไปทั้งอก ยิ่งมองหน้าลูกชายทั้งสอง น้ำตามันก็ยิ่งอยากไหลออกมา“แม่...” ชินกรกับกิตติกรเรียกเสียงสั่น“...” มาริกาเอง ก็ร้องไห้ออกมา ด้วยความรู้สึกที่สงสาร เพราะเธอกับอิงอรรู้จักกันมานาน แล้วก็รู้สึกถึงความเจ็บปวด ที่อิงอรได้รับเสมอ“ตอนนี้ฉั
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 45 ผู้ชายร้ายๆคนนั้น
1 สัปดาห์ต่อมาผ่านไปกว่าสัปดาห์แล้ว ที่มาริกามาอาศัยอยู่ที่นี่ ความเจ็บปวดของเธอไม่ลดลงเลยสักนิด ทั้งยังสังเกตด้วย ว่าตอนนี้หมอกันต์ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว ผู้หญิงที่อยู่ด้วยตอนนี้ ชื่ออันดา เธอยังเป็นเด็กสาวมหาลัย ที่ทั้งสวยและน่ารัก แถมนิสัยยังดีมากอีกด้วย แต่ที่ดูเฉยเมยกับเธอไปบ้าง อาจเพราะหวงหมอกั
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 17 ผู้ช่วยเลขา
วันต่อมามาริกาตื่นมาด้วยความรู้สึกที่สดชื่น ถึงแม้ที่นี่จะอากาศหนาวมาก แต่เธอกลับรู้สึกดีเพราะอยู่ที่เมืองไทยค่อนข้างจะร้อนก๊อก ก๊อก ก๊อก“กี่โมงแล้วเนี่ย ตายจริงลืมตั้งนาฬิกาใหม่ แป๊บนะคะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น จัดการเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเอง ก่อนจะเดินออกไปเปิดประตู“สวัสดีค่ะ” เป็นแม่บ้านวัยกลางคน ท
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 15 เขาดูร้ายและอันตรายเกินไป
ณ บ้านมาริกามาริกากลับมาที่บ้านอย่างใช้ความคิด ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเธอตอนนี้ เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงทั้งนั้นเลย เธอยังไม่ได้ตกลงหรือวางแผนอะไรในชีวิต แต่ไอ้คนเจ้าเล่ห์มาเฟียตัวร้ายอย่างเขา กลับทำทุกอย่างให้เหมือนเป็นเรื่องง่ายไปหมด“อ้าว ทำไมวันนี้กลับมาเร็วคะ” อิงอรที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ ก็ถา
MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน 10 หมอส่วนตัว
นานพอสมควรกว่าหมอสาวจะเย็บแผลใหม่ และจัดการทำแผลให้คนที่นอนไม่ได้สติอยู่จนเสร็จ เมื่อดูนาฬิกาที่ข้อมือ บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีสอง เธอจึงหันไปบอกผู้ช่วยเฉพาะกิจให้ไปพักผ่อน“ตอนนี้เกือบจะตี 2 แล้ว ป้าไปพักเถอะค่ะ คงไม่มีอะไรแล้ว”“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ คุณหมอไปพักเถอะ ป้าอยู่เฝ้านายต่อเอง ตอนนี้ด
You May Also Like
ขยี้รัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม13.0K viewsขังรัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม11.2K viewsสุดท้ายไม่เคยรัก
Naya Solene8.9K viewsเงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia)
Mali_81042.0K viewsหนี้ลวงทวงคืนรัก
จิรณิกา427 viewsหนี้อสูร
เย้ายวน402 viewsมาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก
นาวาฬ7.2K viewsหย่ารักมาเฟียร้าย
เจ้านู๋อลิซ2.4K views
