บททั้งหมดของ MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ | นนท์xมิริน: บทที่ 1 - บทที่ 10

นิยายเรื่อง "MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ"นนท์xมิรินคำเตือนก่อนอ่านนิยายนิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ความรุนแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ควรทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะแก่บุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำนิยายทั้งหมดของ นามปากกา พิชา - Phicha ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และผู้เขียนไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรส และความบันเทิงเท่านั้นค่ะ“นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ทำซ้ำ หรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย ให้ถึงที่สุด"เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha”You can follow #Phich

[“แม่ครับอันนี้ดอกอะไรทำไมสวยจัง” เด็กชายตัวน้อยวัย 8 ขวบ ก็หยิบดอกไม้ที่วางอยู่ขึ้นมาดู พร้อมกับถามด้วยสีหน้าที่สงสัย“มันคือดอกเดซี่ครับลูก”“ดอกเดซี่เหรอครับ แล้วทำไมแม่ถึงปักใส่กระเป๋าผ้าด้วยล่ะ”“มันเป็นดอกไม้ที่แม่ชอบ ดอกเดซี่ หมายถึงการซื่อสัตย์ในความรัก นนท์โตมาก็ต้อง ซื่อสัตย์ในความรัก เป็นผู้ชายที่ดีนะลูก” คนเป็นแม่พูดพร้อมกับฝืนยิ้ม ก่อนจะโอบกอดลูกชายตัวน้อยและลูบหัวเบา ๆ“ครับแม่” ถึงแม้จะไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่เด็กชายก็เอ่ยรับปาก พร้อมกับโอบกอดแม่สุดที่รักไว้แน่นเช่นกันอิงอร ลูบหัวลูบชายเบา ๆ พร้อมกับครุ่นคิด ในเรื่องที่ตัวเองกำลังเจออยู่ มันไม่ได้มีความสุขแบบที่ทำให้คนอื่นเห็น ทุกวันได้แต่อยู่อย่างน่าชื่นอกตรม ซึ่งเธอกับเจ้าสัวธวัช เคยเป็นความรักที่ดี เป็นคู่รักที่รักกันมาก เขาเคยซื่อสัตย์ เคยมีแค่เพียงเธอ และดอกเดซี่ มันก็คือการแทนความหมายในความรักของเราสองคน แต่ตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นแล้ว“แม่ทำสวยมากเลยครับ” มือเล็กก็จิ้มลงดอกไม้ ที่แม่เขาเอามาไว้เป็นแบบในการถักลวดลายใส่กระเป๋าผ้าถึงแม้จะรวยมากแค่ไหน แต่คุณหญิงอิงอร ก็ยังคงติดงานทำมือ อย่างพวกเย็บปักถักร้อยพวกนี้ ซึ่งถ้าต

@ห้องผ่าตัดชินกรถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาตีสาม ทั้งอ่อนเพลียเพราะง่วง และปวดแผลร่างสูงจำใจนอนลงบนเตียงคนไข้แต่โดยดี ในตอนนั้นก็ได้ยินเสียงอุปกรณ์ทางการแพทย์ สิ่งเหล่านั้นทำให้เขารู้สึกกลัว ชีวิตเขาในตอนนี้มีแต่คนที่ไว้ใจไม่ได้เต็มไปหมด อย่างเช่นตอนนี้ ก็ไม่อาจไว้วางใจใครได้ แม้กระทั่งหมอตัวเล็ก ๆ ที่ปากร้ายอย่างเธอถึงแม้จะผ่าตัดบ่อย แต่เขาก็เป็นจำพวกใจปลาซิวกลัวเข็มจนแทบบ้าตั้งแต่เด็ก เวลาฉีดยา ทุกคนรู้ว่าเขาต้องหลับก่อนเท่านั้น ไม่เคยโดนฉีดทั้งที่ยังมีสติอยู่ วันนี้คงเป็นครั้งแรกในชีวิต“พร้อมนะ”“จะ...จะทำอะไร” เมื่อเห็นว่ายัยหมอตัวแสบ กำลังจะฉีดยาให้ คนตัวโตก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ“ฉีดยาชาไง ฉันดูแล้ว ฉีดยาชากับยาแก้ปวดหน่อย แล้วค่อยผ่าตัดเอากระสุนออก เพราะไม่ลึกมาก ผ่าตัดแล้วทำแผลนิดหน่อย แค่นี้ก็น่าจะโอเค”“มะ...ไม่ ห้ามฉีดยา”“คะ?” หมอสาวถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย เขาช่างเป็นคนที่น่ารำคาญจริง ๆ“ไม่ได้ยินหรือไง ก็บอกแล้วไงว่าห้ามฉีดยา”“แล้วคุณไม่เจ็บหรือไง นี่ยาชา แล้วนี่ก็ยาแก้ปวด คุณจะได้บรรเทาอาการปวด จะผ่าตัดสดหรือไง”“ไม่เป็นไร!” เขาขึ้

วันต่อมาณ โรงพยาบาลเอกชน KSหมอสาวมาทำงานในเวลาเช้ากว่าปกติ เนื่องจากวันนี้มีนัดน้อง ๆ นักศึกษา คณะแพทยศาสตร์ ที่อยากมาคุยเรื่องเคสผ่าตัดกับเธอ“สวัสดีค่ะหมอมิริน แต่งตัวสวยเลยนะคะวันนี้” พยาบาลอย่างดาว ก็รีบทักทันทีเมื่อหมอสาวเดินเข้ามา“ขอบคุณค่ะพี่ดาว วันนี้มิรินมีนัดคุยกับน้องนักศึกษานิดหน่อย”“หืม มิน่าล่ะถึงได้สวยขนาดนี้ พี่ละอิจฉา”“หึ ไม่ต้องอิจฉาหรอกค่ะ แต่งแค่ในโรงพยาบาลเนี่ยแหละไม่ได้ไปไหนเลย”“ไม่ออกไปปาร์ตี้หน่อยเหรอคะ”“พักก่อนค่ะ เหนื่อย” หมอสาวทำท่าเหนื่อยอิดออด เพราะเธอก็ทำงานต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวันมาก จนคิดได้ว่า ต้องลาพักร้อนจริง ๆ สักหน่อยแล้ว“จริงสิ เรื่องคนไข้ที่มาโวยวายวันนั้นเป็นยังไงบ้างคะ พี่ออกเวรก่อน คงจะยุ่งมาก”“ใช่ค่ะ บ้าที่สุดเลย ขออย่าเจออีกก็พอ”“นั่นน่ะสิคะ ถึงแม้เขาจะหล่อ แต่เขาก็ดูน่ากลัวและอันตราย”“...” ก็จริง เขาหล่อมาก แต่เขาดูร้ายและอันตรายเกินไป สัญชาตญาณของเธอเตือนว่า อย่าไปอยู่ใกล้คนแบบนี้เด็ดขาด แต่ก็รู้สึกแปลกใจ ทำไมอยู่ดี ๆ นึกถึงเขาแล้วใจหวิว ๆ ก็ไม่รู้ก๊อก ก๊อก ก๊อก“เชิญครับ”“งานยุ่งมากเหรอคะช่วงนี้” หมอสาวเดินเข้าไปในห้องของว่าท

แล้ววันนี้วันศุกร์คนเยอะมาก ขนาดพวกเขาจะเดินไปโซนวีไอพี ที่จอดรถไว้ ก็ยังคับแน่นไปด้วยผู้คน แบบนี้กว่าจะเดินออกไปได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยชินกรในตอนนี้ เขาหน้าซีดเผือดลงเรื่อย ๆ และเลือดมีเลือดไหลออกมามากกว่าเดิม เพราะแผลฉีก และรู้สึกปวดมากจนทนไม่ไหว เพราะพิษบาดแผลมันเลยทำให้เขาหมดสติลง ท่ามกลางผู้คนในชั้น VIP ที่เบียดเสียดมากมาย“นะ นายครับ นาย!” ฉินเรียกขึ้นด้วยความตกใจ วิทย์เองก็ไม่ต่างกัน“ไอ้นนท์” ภควัตที่วิ่งตามออกมาก็ตกใจ เขาไม่คิดว่า มันจะหนักขนาดนี้ แต่เมื่อกำลังจะก้มลงดู ลูกน้องของมันก็ผลักเขาออก“คุณพีทครับ” เป็นฉินพยายามจะปกป้อง“ไปกันคนให้ถอยออกไปก่อน” ภควัตหันไปสั่งลูกน้อง และทุกคนก็รีบทำตามอย่างว่าง่าย“ขอบคุณนะครับ” วิทย์พูดพร้อมกับก้มหน้าขอบคุณ อดีตเพื่อนรักของเจ้านาย ที่เขายังพอมีคุณธรรมอยู่บ้าง“ไม่ต้องบอกอะไรมันนะ” เมื่อทุกอย่างเคลียร์แล้ว ภควัตก็รีบเดินกลับห้องทำงานไปทันที เขาไม่ได้ต้องการอะไรจากมัน แล้วไม่อยากให้มันรู้ด้วย ว่าเขาช่วยอะไรมันในวันนี้“เกิดอะไรขึ้น” เมื่อเห็นถึงความชุลมุน มีการจัดการทางเดิน เพื่อแขกวีไอพีจะได้ออกไป ทุกคนก็ต่างหันมองหน้ากันอย่างงุนงง“