LOGINRrr Rrr Rrr
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้งหลายหน แต่เจ้าของโทรศัพท์ไม่แม้แต่จะกดรับสาย เพราะปลายสายคือพ่อของเขา ไม่ต้องเดาก็รู้ ที่นั่นตอนนี้คงมีปัญหามากมาย จนต้องรอให้เขากลับไปจัดการ “นายครับ ท่านเจ้าสัวโทรมา” “เอาไว้ก่อน” “แต่นายครับ” นอกจากจะทำทาทีไม่สนใจแล้ว เขายังลุกขึ้นเต็มความสูง หยิบเสื้อหนังสีดำ ที่วางอยู่ตรงโซฟามาสวมใส่ทับเสื้อยืดสีเดียวกัน เพื่อเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก “ไปไหนครับนาย” “คลับไอ้พีท!” “...” ณ PWJem คลับ ณ คลับใหญ่ใจกลางกรุง ที่ยิ่งใหญ่และหรูหราอลังการที่สุดในย่านนี้ ที่นี่ขึ้นชื่อว่า เป็นแหล่งรวมสังคมของเหล่าไฮโซ และผู้มีอำนาจเงิน เพราะเจ้าของที่นี่เป็นไฮโซหนุ่มหล่อคนดัง ที่แทบไม่มีใครไม่รู้จัก อย่าง ‘พีท ภควัต อัครพัฒนกุลชัย’ “หึ หรูหราดีนะ” เมื่อก้าวเท้าลงจากรถ มาเฟียหนุ่มก็เพ่งมอง อาณาจักรตรงหน้า พร้อมกับเค้นยิ้มออกมา ความจริงแล้วในอดีต ชินกรกับภควัต เป็นเพื่อนรักที่สนิทกันมาก พวกเขามักจะเคียงบ่าเคียงไหล่สู้อะไรในตอนเด็กมาด้วยกัน ถึงแม้พ่อของพวกเขาทั้งสอง จะไม่ถูกกันในเรื่องธุรกิจ แต่แม่ของเขาสองคนก็สอนเสมอ ว่ามันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ไม่เกี่ยวกับเด็ก จนมีจุดแตกหัก ตอนที่แม่เขาหายไป และได้รู้มาว่า คนที่ช่วยเหลือแม่เขาให้หนีไปจากพ่อ ก็คือครอบครัวของมัน แต่พวกมันก็ไม่ยอมรับว่ารู้เห็น ทั้งยังกุข่าว เรื่องที่พ่อเขาสั่งเก็บแม่เขาขึ้นมาอีก ซึ่งเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ จนเกิดจุดแตกหักระหว่างเพื่อนขึ้นมา ด้วยหลายเรื่องราว ทำให้ในที่สุดสองตระกูล ต้องโกรธเกลียดกันมาจนถึงทุกวันนี้ รวมไปถึงเขากับไอ้พีท และไอ้นายน์กับไอ้เพิร์ธด้วย ที่มักจะขัดขากันตลอด ทั้งเรื่องธุรกิจ และเรื่องผู้หญิง “นายจะเข้าไปจริง ๆ เหรอครับ” “ถ้ากูไม่เข้าไปกูจะมาทำไม” “ผมว่าตอนนี้ยังอันตรายเกินไป” “กูไม่กลัว มันจะได้รู้ว่า หมาลอบกัดแบบมันทำอะไรกูไม่ได้ แม้จะเป็นถิ่นมันก็เถอะ” “ครับ” เมื่อทำอะไรไม่ได้ วิทย์ก็ได้แต่หันไป พยักหน้าให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นอีก แม้แต่ชีวิตพวกเขาก็ต้องใช้ในการปกป้องผู้เป็นนาย ซึ่งปกติแล้วคนของพวกเขาที่อยู่เมืองไทยก็มากมาย เนื่องจากเจ้าสัวธวัช มีศัตรูอยู่รอบทิศ เขาเลยต้องระวังภัยเสมอ บอดีการ์ดฝีมือดีมากมาย ที่เขาจ้างซุกซ่อนไว้ เพื่อดูแลเขาและลูกชายเป็นระยะ อย่างเช่นตอนนี้ บุคคลที่เดินไปเดินมา ก็คือคนของพวกเขาที่ปะปนอยู่ ตึ๊บ! “เข้าไปไม่ได้นะคะคุณ” “ไง ไอ้เหี้ย” ทันทีที่ถีบประตูเข้าไป ชินกรก็ก้าวเท้ายาว ๆ เข้าไปยืนตรงหน้าใครบางคน ที่เขาเคยเรียกมันว่าเพื่อนรัก “เอ่อ พิมพ์ห้ามแล้ว เขา...” “ไม่เป็นไร คุณออกไปได้” เจ้าของคลับเอ่ยกับเลขาหน้าห้อง ก่อนจะปรายตามองอดีตเพื่อนรัก ที่มันกล้ามาก สามารถบุกขึ้นมาหาเขาถึงห้องทำงาน ชั้นบนสุดได้ “ทำไม แปลกใจเหรอที่กูขึ้นมาหามึงถึงที่นี่ได้” “หึ สำหรับมึงแล้ว กูไม่มีอะไรที่ต้องแปลกใจว่ะ คนเหี้ย ๆ อย่างมึงก็คงทำได้ทุกอย่าง” “เข้าใจพูดดีนะ แต่คนที่เหี้ยคือมึงหรือเปล่า ต้อนรับกูได้สมศักดิ์ศรีหมาอย่างมึงมากนะ ลอบกัดเก่ง” “มึงกัดหมา?” “หมาเหี้ย ๆ ต่างหากที่กัดคนแบบกู” “หึ เสียใจด้วยว่ะ หมาคงกัดหมา” ภควัตจ้องตาเขม้น ก่อนจะเค้นยิ้มออกมา มันคงเจอดีกับใครสักคนเข้าแล้ว “ไอ้เหี้ย!” “ถ้ามึงมาวันนี้ เพราะคิดว่า นั่นเป็นฝีมือกู กูจะบอกอะไรให้นะ คนอย่างกูไม่กระจอกแบบนั้น ถ้ากูทำจริง ๆ มึงคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้” “...” ชินกรมองตาขว้าง เขาทั้งโกรธและแค้นมัน คิดว่าชาตินี้หรือชาติไหน คนแบบเขาและมัน ก็ไม่ควรอยู่ร่วมโลกกัน “เป็นเกียรติมากนะ ที่มึงมาอาณาจักรกูวันนี้ เป็นไงกิจการกู ไม่ได้ต๊อกต๋อยเหมือนกาสิโนมึงใช่ไหมเพื่อน เอ่อ ไม่ใช่สิ ของพ่อมึงอ่ะ” ภควัตมองอย่างคนที่เหนือกว่า เนื่องจากเขาทั้งสองแข่งกันทำธุระกิจมาตลอด ถึงแม้จะเติบโตมาพร้อมกัน แต่เขาก็มั่นใจว่าเขาสร้างทุกอย่างเอง มากกว่ามันที่รับช่วงต่อกิจการที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันของพ่อมัน “...” ชินกรกัดกรามจนขึ้นนูน เขาไม่เคยแพ้ใคร โดยเฉพาะคนแบบมัน เขาต้องเหนือกว่าทุกอย่าง ก๊อก ก๊อก ก๊อก “นายครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ” เป็นลูกน้องของภควัตที่วิ่งเข้ามา “...” ภควัตพอจะเข้าใจได้ว่า ต้องมีอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้นกับธุรกิจเขาแน่ ๆ ยิ่งเห็นรอยยิ้มร้าย ๆ นี้ ทุกอย่างยิ่งชัดเจน “หึ ไอ้เหี้ย ไอ้กระจอก คนเหี้ย ๆ แบบมึงมันไม่มีดีไปกว่านี้หรอก” “มึงทำเหี้ยอะไร” “กูมาแค่เนี่ยแหละ สะใจว่ะ” พูดจบก็เดินออกจากห้องภควัตไป ด้วยอารมณ์ที่ดีขึ้น ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง ชินกรได้เข้าเทคโอเวอร์ บริษัทเครื่องดื่ม ที่ทำและผลิต มาเพื่อคลับของมันโดยเฉพาะ ซึ่งมันก็ยังไม่รู้ตัวเลย ว่าที่นั่นเป็นของเขาแล้ว “ไอ้เหี้ย!” ตุ๊บ ๆ ปึก ๆ ภควัตวิ่งตามออกมาด้วยความโมโห ก่อนจะอัดหมัดหนัก ๆ เข้าที่ใบหน้าคนตรงหน้าด้วยอารมณ์ที่โทสะ “มึงมันโง่เอง ไอ้เหี้ย!” ปึก ๆ ๆ ทั้งสองคนต่างสวนหมัดกันด้วยอารมณ์ที่โมโห อย่างไม่มีใครยอมใคร จนลูกน้องของทั้งสองฝ่าย รีบวิ่งเข้ามาห้าม ก่อนจะขึ้นลำปืนเล็งใส่กัน เพื่อป้องกันเจ้านายของตน “ไอ้เหี้ยนนท์” เมื่อลุกขึ้นได้ ภควัตก็เหยียบที่แขนของชินกรอย่างแรง จนแผลผ่าตัดของคนที่พึงเอากระสุนออกฉีก และมีเลือดไหลซึมออกมามากมาย “นะ...นายครับ!” ฉินรีบเก็บปืนและวิ่งเข้าไป ประคองผู้เป็นนาย “...” ภควัตที่เห็นแบบนั้น ก็ถึงกับขมวดคิ้ว นี่เขายังไม่ได้ยิงมันเลยนะ ทำไมเลือดออกขนาดนั้น “มึง!” ทั้งเจ็บแผลทั้งแค้น ในเวลาเดียวกัน ตอนนี้เขาอยากจะฆ่ามันให้ตาย “กูยังไม่ยิงเลยไอ้สัส เลือดนั่น...” “แผลน่าจะฉีกนะครับนาย รีบไปหาหมอเถอะ เลือดออกเยอะมาก” วิทย์ก็รีบประครองเจ้านายขึ้น ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด “มึงโดนยิง?” นี่คือเหตุผลที่มันมาบุกมาถึงรังเขาวันนี้ ถ้าเดาไม่ผิด มันคงคิดว่าเขาเป็นคนทำ “ไอ้หมาลอบกัด!” ชินกรกัดฟันพูด ด้วยความเจ็บปวด เขาจะไม่แแค้นขนาดนี้เลย ถ้าคนที่ทำไม่ใช่มัน “กูไม่ได้ทำ” “ไปบอกเตี่ยมึงเถอะ!” “หึ!” “นายครับ...” “เออ!” พูดจบพวกเขาก็ออกจากตรงนั้นไป เขาทั้งเจ็บทั้งแค้น และมันก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ “นายครับ” กรลูกน้องคนสนิทของภควัตก็รีบเดินเข้าไปหาผู้เป็นนาย “ใครทำมัน” “คุณนนท์ก็ศัตรูเยอะ แบบนี้...” “ระหว่างที่มันอยู่เมืองไทย ส่งคนไปตามดู” “นายครับ แบบนั้น...” “อย่าให้มันเป็นอันตราย อย่าให้ใครทำอะไรมันได้” “เอ่อ...ครับนาย” กรได้เพียงแต่ลอบยิ้ม เพราะรู้ดีว่า เจ้านายของเขาคนนี้รักอดีตเพื่อนรักขนาดไหน เพียงแต่ตอนนี้จากมิตรกลายเป็นศัตรูที่ร้ายกาจพอกัน เท่านั้นเอง ด้านหมอสาวคนสวยอย่างมาริกา วันนี้เป็นอีกวันในรอบหลายเดือน ที่เธอออกมาปาร์ตี้กับเพื่อน เนื่องจากหนึ่งในแก๊ง กำลังจะสละโสด เธอแต่งตัวด้วยชุดเดรตสีแดงสด รัดไปทุกสัดส่วน ขับกับผิวขาวสว่าง เนียนละเอียดอมชมพูราวกับไข่มุก มันยิ่งทำให้ตัวเธอดูสวยและมีออร่า จนหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ หันมองกันเป็นตาเดียว จนน้ำลายแทบหกกันไปหมด “มิรินทางนี้ ๆ” เมื่อเห็นเพื่อนสาวคนสวยเข้ามา ออร่าและความโดดเด่น ก็ทำให้ทุกสายตาต้องจับจ้อง รวมถึงพวกเธอที่นั่งรอกันอยู่ด้วย “พวกแก โทษทีนะ ฉันพึ่งผ่าตัดเสร็จ” “โอ้โห้ แกนี่สวยสุด ๆ ไปเลยยัยหมอ” “จริง อะไรจะสวยขนาดนี้” “หึ พวกแกหยุดเลย ว่าแต่แกเถอะหนูนา ฉันยินดีด้วยนะ เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ถือไม้ทองกระบองยอดเพชรนะ” “ยัยนี่แกพูดเหมือนคนแก่เลย” แล้วเพื่อน ๆ อีกสี่ห้าคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น ก็ต่างหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ น้อยมากที่เพื่อนหมอคนสวย จะออกมาปาร์ตี้กับพวกเธอแบบนี้ ซึ่งวันนี้ก็รู้สึกดีและมีความสุขเป็นที่สุด“มะ...มิริน” เขาเรียกเธอเสียงแผ่ว พร้อมกับน้ำลายที่กลืนลงคออย่างฝืดเคือง“ใครเหรอคะคุณชินกร” หญิงสาวข้างกายเขาอย่างอิงอิงก็ถามขึ้น ทั้งยังมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่เหยียดหยาม“เอ่อ...” แล้วชินกรก็รีบลุกขึ้น เดินไปโอบมาริกา ที่จ้องเขาตาเขม่งอยู่“ครับ นี่มาริกาครับ แฟนของผม” แล้วเขาก็แนะนำมาริกาให้กับสองพ่อลูก ที่มองทั้งคู่เป็นตาเดียวอยู่“แฟน!” อิงอิงก็พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ ไหนว่าเขาโสด เป็นหนุ่มเจ้าสำราญ ทำไมถึงประกาศตัวว่ามีแฟนแล้วแบบนี้“...” อำพลเอง ก็มองด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ เพราะเขาตั้งใจ มาถวายลูกสาวใส่พานให้กับชินกร เพราะด้วยเขามีอำนาจและอิทธิพล จนอยากเป็นทองแผ่นเดียวกัน เพื่อชินกรจะเอื้อเฟื้อธุรกิจให้ได้ แต่พอเป็นแบบนี้ก็ผิดแผนไปหมด“สวัสดีค่ะ” มาริกาเอ่ยทักทาย คนที่นั่งอยู่ตรงนั้น ด้วยใบหน้าที่เชิดหยิ่ง“...” อิงอิงมองเธอด้วยสายตาที่ไม่พอใจมากกว่าเดิม ผู้หญิงคนนี้สวยและดีกว่าเธอทุกอย่าง มิน่านั่งอ่อยอยู่ตั้งนาน ชินกรถึงไม่สนใจอะไรเธอเลย“คุณมาได้ไงที่รัก ฟอด” เขาโอบกอดเธอพร้อมกับหอมแก้มไปฟอดใหญ่“เซอร์ไพรส์ค่ะ” ปากก็ยิ้ม แต่สายตาเธอกลับแข็งกระด้าง จนทำเอาเขาเสียวสันหลัง
ผ่านมาหลายเดือนมากแล้วที่บ้านหลังนี้มีแต่ความสุข จนตอนนี้อิงอรก็กลับมาได้หลายเดือนแล้ว ทุกอย่างยังคงเป็นของเธอจริง ๆ ข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ไม่เคยหายไปไหนเลย เจ้าสัวธวัชเอง ก็ตามติดภรรยาสุดที่รักเป็นเงา ไม่ว่าอิงอรจะไปที่ไหน เขาก็จะขับรถตามไปด้วยทุกที่ เพราะอิงอรไม่แม้แต่จะให้นั่งรถไปด้วยกัน เขาเลยต้องเจียมเนื้อเจียมตัว ขับรถไปเอง ทั้งไม่มีบอดีการ์ดคอยดูแลเหมือนแต่ก่อน เพราะไอ้พวกนั้นมันเอียงเอียน ไปทางนายใหญ่อย่างอิงอรหมดแล้วณ โรงพยาบาลเอกชน KS“นี่คุณจะตามมาทำไม” เมื่อเห็นสามีในนามเดินตามมาติด ๆ คุณหญิงอิงอรก็หันมองด้วยท่าทางที่หงุดหงิด“ผมก็อยากมาทำงานกับคุณไง เผื่อคุณจะให้ผมช่วยอะไร”“ไม่จำเป็น คุณมีงานอะไรของคุณ ที่จะทำก็ไปสิ ฉันมาของฉันเองได้”“อร...” เจ้าสัวธวัชก็ได้แต่มองตามภรรยาตาละห้อย เธอไม่แม้จะพูดดีกับเขาเลยในแต่ละวัน“สวัสดีค่ะ” ทันทีที่เห็นทั้งสองคนเดินเข้ามา มาริกาก็รีบลุกขึ้นสวัสดีทักทายในทันที“จ้ะ เป็นยังไงบ้างวันนี้เหนื่อยไหม ยังมีผ่าตัดเยอะหรือเปล่า”“เยอะค่ะ แต่มีอีกทีบ่ายสาม แล้วก็ถึงดึกเลย”“แบบนี้ก็ไม่ได้กลับบ้านอีกแล้วสิ” เพราะลูกสะใภ้ของเธอไม่ได้กลับบ้านหล
ณ มาเก๊า“คุณดวงคะ มีคนมารอพบค่ะ” ทันทีที่ดวงพรมาถึงบริษัท เลขาที่อยู่หน้าห้องก็มาแจ้งในทันที“ใคร”“ฉันเอง”“อะ...อร”“ใช่ เธอยังจำฉันได้ด้วยเหรอดวง ดีใจจังเลยนะ”“...” ดวงพรหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นอดีตเพื่อนรักที่นั่งรออยู่ตรงโซฟา พร้อมกับสามีและลูกชายทั้งสองแต่ละทั้งสามคน ก็มองดวงพรด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เพราะตั้งแต่ที่รู้ความจริง ก็หาทางเล่นงาน คนที่พากแม่และภรรยาไปจากพวกเขาได้อย่างเลือดเย็น ทุกวิถีทาง เพื่อจะเอาคืน“นี่เธอสบายดีไหมดวง”“อร...” ดวงพรพูดเสียงแผ่ว ยิ่งเห็นสายตาลูกและสามีของอิงอรมองมาที่เธอ เธอยิ่งรู้สึกกลัว“ฉันถามว่าเธอสบายดีไหม!” อิงอรตะคอกเสียงดัง“เอ่อ...ก็สบายดี แล้วเธอล่ะอร ไปอยู่ที่ไหนมา ฉันดีใจนะที่ได้เจอเธอ”“หึ เธอดีใจจริง ๆ เหรอดวง”“...”“บริษัทใหญ่โตดีนะ แต่เสียดายที่ผลประกอบการไม่ค่อยดี”“อื่อ เอ่อ ทำไมเธอมาที่บริษัทฉันได้ล่ะ” ดวงพรก็พยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่ปกติ แม้ภายในใจจะสั่นกลัวมากก็ตาม“บริษัทเธอเหรอ ดีนะ ฉันหาข้อมูลมาหมดแล้ว ตอนนี้อยู่ในช่วงขาลงอยู่ใช่ไหม” อิงอรก็ยิ้มให้อย่างร้ายกาจเพราะเธอเช็คสภาพคล่องทางการเงินของบริษัทนี้มาเรียบร้อย จากผลกำไรที
“ถ้าอยากอยู่ตรงนี้ ก็อย่าทำเสียบรรยากาศ” อิงอรพูดแล้วหันไปทางอื่น เพราะไม่อยากมองสามีในนามเลยแม้แต่น้อย“อ่า ๆ” แล้วเจ้าสัวธวัชก็หุบปากทันที ขนาดจะไอเขายังต้องกลั้นไว้ เพราะกลัวเจ้าของบ้านจะไล่ออกจากบ้านอีก“เอ่อ...” มาริกามองคนที่บึ่งตึงใส่กัน อย่างทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะลอบยิ้มออกมา เมื่อเห็นสองพี่น้องสะกิดกันแล้วยิ้มอย่างมีความสุข นานแล้วที่ไม่เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของเขา ชินกรกับกิตติกรตอนนี้มีความสุขมาก จนเธอเองก็มีความสุขตามไปด้วย“จริงสิ แม่ครับ ตอนที่แม่พูดบนเวที ทำไมน้าดวงรีบออกจากงานไปแบบนั้น” เพราะชินกรเองก็สังเกตุเห็นพอดี ปกติคนที่เป็นเพื่อนรักกันขนาดนั้น ต้องเดินเข้าหาแล้วสิ แต่นี่กลับรีบวิ่งออกไป ด้วยท่าทางที่ไม่ปกติ“จริงเหรอเฮีย”“...” เจ้าสัวธวัชก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เขาก็ลืมสังเกตุเลยว่าดวงพรหายไป มีเพียงวัลลภา แม่ของภควัตเท่านั้น ที่เข้ามากอดทักทายด้วยความดีใจ“หึ ก็ยัยนั่นเนี่ยแหละ ที่ทำให้แม่ต้องเป็นแบบนี้” อิงอรพูดเสียงสั่น พร้อมกับแววตาที่อาฆาตแค้น เธอไม่คิดเลยว่าเพื่อนสนิทที่เธอรักมาก จะกล้าทำเรื่องแบบนี้กับเธอได้ ดวงพรผู้แสนดี จะสั่งคนมาฆ่าเธอได้อย่างเลือดเย็น เพียงเพรา
ตอนนี้เธอกลับมาเป็นคนใหม่ คนที่เข้มแข็งกว่าเดิม ไม่ใช่คนที่ยอมสามี อย่างที่ผ่านมาอีกแล้ว อะไรที่เป็นของเธอ เธอจะเอาคืนมา เพื่อเก็บไว้ให้ลูกทั้งหมด“ทุกอย่างที่เป็นของฉัน ฉันจะเอาคืนทั้งหมด”“ได้ ๆ อร ทุกอย่างเป็นของคุณหมดอยู่แล้ว คุณมีสิทธิ์ทุกอย่างในบ้านหลังนี้ และในบริษัท”“ใช่! และคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ก็ไม่ควรมาอยู่ในพื้นที่ของฉัน”“คะ...คุณหมายความว่ายังไง”“ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว เพราะฉันต้องการอยู่แค่กับลูกเท่านั้น ไม่ต้องการให้คนอื่นมาอยู่ด้วย”“อร” เจ้าสัวธวัชก็มองภรรยาด้วยแววตาที่ตัดพ้อ เขารู้ว่าในอดีตเขาเลวมากขนาดไหน แต่ตอนนี้ เขาปรับปรุงตัวทุกอย่างแล้ว เขาเฝ้าฝันรอเธอให้กลับมาอยู่ทุกวัน จนวันนี้มันกลายเป็นความจริงไปแล้ว“ฉันพูดจริง ไม่ได้พูดเล่น”“...”“อร คุณอย่าทำแบบนี้กับผมได้ไหม ผมเฝ้ารอคุณทุกวันให้คุณกลับมา แต่พอคุณกลับมา...”“แล้วมันเพราะใครล่ะ ฉันถึงได้เป็นแบบนี้ ฉันห่างลูกไปเกือบ 20 ปี มีใครรับผิดชอบให้ฉันได้ไหม” ถึงแม้จะรู้ว่าไม่ใช่ความผิดเขา 100% แต่เขาก็คือต้นเหตุ ที่ทำให้เธอต้องจากลูกแบบนี้“เชิญ ไปเก็บของให้หมด แล้วออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่จริ
“วันนี้ฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้เจอกับทุกคนอีกครั้งนะคะ”แล้วเสียงปรบมือของความยินดีก็ดังขึ้น“...” เว้นแต่ดวงพร ที่ตอนนี้กลัวจนตัวสั่น ทั้งหน้าซีดไปหมด“ในฐานะหุ้นส่วนใหญ่ของ อัคราคินน์ กรุ๊ป ดิฉันก็อยากจะขอพูดอะไรหน่อย”แล้วเจ้าสัวธวัชกับลูกชาย ก็รีบเดินไปยืนอยู่ใกล้ ๆ พร้อมกับสายตาคมที่จ้องมอง คนที่กำลังพูดอยู่ด้วยน้ำตาที่คลอหน่วย“ทุกคนก็คงสงสัยเหมือนกันใช่ไหมคะ ว่าฉันหายไปไหนมา”“อร คุณหายไปไหนมา” เจ้าสัวธวัชก็ถามเสียงสั่น“กว่า 20 ปี ที่หายไป ฉันความจำเสื่อมค่ะ จำอะไรไม่ได้เลย จำได้แค่ชื่อตัวเอง เวลาที่ผ่านมามันทรมานมาก ทรมานจนฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ แม้แต่วันเดียว จนพยายามจบชีวิตตัวเองหลายครั้ง แต่อยู่ ๆ ในใจลึก ๆ มันก็รู้สึกว่ายังมีคนที่ฉันต้องคิดถึงอีก ฉันถึงใจชื้นขึ้นมาได้ แล้วทำให้มีชีวิตอยู่ได้จนถึงตอนนี้” อิงอรพูดเสียงสั่น ตอนนี้เธอรู้สึกจุกไปทั้งอก ยิ่งมองหน้าลูกชายทั้งสอง น้ำตามันก็ยิ่งอยากไหลออกมา“แม่...” ชินกรกับกิตติกรเรียกเสียงสั่น“...” มาริกาเอง ก็ร้องไห้ออกมา ด้วยความรู้สึกที่สงสาร เพราะเธอกับอิงอรรู้จักกันมานาน แล้วก็รู้สึกถึงความเจ็บปวด ที่อิงอรได้รับเสมอ“ตอนนี้ฉั
ณ โรงพยาบาลเอกชน KSเมื่อมาถึงโรงพยาบาล เหล่าลูกน้องของชินกร ที่ใส่สูทสีดำดูมีภูมิฐาน ก็รีบวิ่งเข้าไปในทันที ทำให้พยาบาลและคนที่มาหาหมอในตอนนั้น ต่างตกใจเมื่อเห็นบุคคลเหล่านี้ มาด้วยท่าทางที่ตื่นตระหนก ทั้งยังมีคนที่เลือดไหลออกมามากมายจนน่ากลัว“เป็นอะไรมาคะ” พยาบาลในแผนกฉุกเฉิน ก็ถามขึ้นด้วยความตก
[“แม่ครับอันนี้ดอกอะไรทำไมสวยจัง” เด็กชายตัวน้อยวัย 8 ขวบ ก็หยิบดอกไม้ที่วางอยู่ขึ้นมาดู พร้อมกับถามด้วยสีหน้าที่สงสัย“มันคือดอกเดซี่ครับลูก”“ดอกเดซี่เหรอครับ แล้วทำไมแม่ถึงปักใส่กระเป๋าผ้าด้วยล่ะ”“มันเป็นดอกไม้ที่แม่ชอบ ดอกเดซี่ หมายถึงการซื่อสัตย์ในความรัก นนท์โตมาก็ต้อง ซื่อสัตย์ในความรัก เป็
แล้ววันนี้ก็เป็นวันประชุมวันแรก สำหรับการพัฒนากาสิโน บอดีการ์ดมากมายของชินกร ก็มารอหมอกันต์ที่คอนโด ตามคำสั่งที่เขามอบหมาย เนื่องจากช่วงนี้อันตราย มีอยู่รอบด้านเขาจริง ๆ จนหมอหนุ่มที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับตกใจ มาที่นี่หลายครั้งแล้ว ก็ไม่เห็นจะคุ้มกันดีขนาดนี้สักครั้งเลย“มึงเล่นใหญ่อะไรขนาดนี้ว่ะนนท์”
นิยายเรื่อง "MY DEAR ร้ายนักรักหมดใจ"นนท์xมิรินคำเตือนก่อนอ่านนิยายนิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ควา







