LOGINณ.กองละคร
วันอาทิตย์ที่แสนจะหนักหน่วง เนื่องจากไอรินมีคิวถ่ายทั้งวันเช้านี้เลยต้องรีบมาเตรียมตัวก่อนในกลุ่มของนักแสดง หญิงสาวมาถึงก่อนเป็นคนแรกและวันนี้ ไอรินก็พ่วงพี่เลี้ยงมาด้วยถึงสามคน แม้ว่าเธอจะไม่อยากให้มาด้วยก็ตามโดยเฉพาะสองหนุ่ม
“สวัสดีค่ะพี่ต่อ” เสียงสดใสดังขึ้นพร้อมกับมือเรียวที่ยกขึ้นไหว้อีกฝ่าย
“ไอรินมาแต่เช้าเลย...สองหนุ่มด้านหลังใครเนี่ย..ไม่เคยเห็นหน้าเลย”
เขารับไหว้เธออย่างเป็นกันเอง ก่อนที่จะหันไปหาพี่เพลิงกับพี่ธันที่เดินตามหลังมาพร้อมกับพี่คิม คำถามของเขาทำให้ฉันได้แต่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพราะความเอาแต่ใจของพี่เพลิงแท้ๆเลย
“คนนี้พี่เลี้ยงอีกคนของยัยไอร์ค่ะ....ส่วนคนนี้กิ๊กคิมมี่เอง”
“อ่อๆตามสบายนะครับ”
พี่คิมชี้ที่พี่เพลิงบอกเป็นพี่เลี้ยงของฉัน แล้วแกก็เดินไปซบไหล่พี่ธันบอกเป็นกิ๊กของตัวเอง พี่ต่อถึงกับพูดไม่ออกเอาแต่พยักหน้างึกๆให้พี่คิมก่อนจะส่งยิ้มแห้งๆให้ฉัน
เพราะแกใช้มุกนี้ซ้ำจนจำแทบจะไม่ได้แล้วมั้ง....
เต็นท์รับรอง
“เอาวางตรงนี้เลยค่ะคุณธัน”
“อ่อ!ครับ”
กระเป๋าใบใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมกับแก้วกาแฟอีกหลายแก้ว วันนี้ต้องโดบหน่อยเพราะน่าจะดึก คิมมี่เตรียมพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะแป็นของกินหรืออาหารเสริมเพราะต้องการให้นางเอกของเธอสวยที่สุด
“น้องไอร์...แต่งตัวเลยไหม”
“ได้ค่ะ.....พี่จินนี่”
เธอตอบรับอีกฝ่ายไป พลางเดินไปนั่งรอที่ประจำ รอให้เขาเตรียมให้เสร็จก่อนแล้วไปจัดการในส่วนของตัวเอง
พี่จินนี่กับพี่คิมมี่เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่สมัยเรียน แกเป็นช่างแต่งหน้าที่เก่งแถมยังปากหวานเป็นขาเม้าประจำของกองถ่ายและแน่นอนว่าใครพลาดคืนต่อมาโดนเมาส์ยาวๆ
“อ่ะ! หนุ่มหล่อคนนี้คือใครเหรอคะ.....น้องไอร์?”
เสียงหวานๆเอ่ยถามหญิงสาวแต่สายตาเอาแต่จับจ้องสองหนุ่มด้วยแววตาหลงใหล
“ผมเพลิงครับ”
พี่เพลิงแนะนำตัวกับพี่จินนี่แต่สายตาเอาแต่มองมาที่ฉันจนพี่จินนี่ผิดสังเกตและแน่นอนฉันได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนกลับไปก่อนจะเลี่ยงเบี่ยงประเด็น
“จินนี่นะคะ.....มาคุมน้องไอร์เหรอ?”
“ครับ! มาคุมความประพฤติ”
ฉันดุพี่เพลิงทางสายตาแต่พี่เพลิงก็ยังเป็นพี่เพลิงไม่สนใจปล่อยเบลอตลอด ฉันได้แต่ถอนหายใจแรงๆเหมือนตอนนี้กำลังโดนควบคุมอย่างกับเด็กในปกครองของเขา
“ ไปกันเถอะพี่จินนี่”
“อ่ะๆไปค่ะ....ขอตัวก่อนนะคะคุณเพลิง”
“ครับคุณจินนี่” ผมส่งสายตากวนให้ไอริน เธอทำหน้ามุ่ยใส่ผมก่อนเดินไปกับคุณจินนี่
ตอนนี้นักแสดงที่เข้าฉากเริ่มทยอยกันมาแล้ว ส่วนทีมงานก็เริ่มเตรียมอุปกรณ์กันอย่างวุ่นวาย พระเพลิงและธันวามองดูสถานการณ์ตรงหน้าที่ก่อนที่ทั้งสองจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพราะไม่เคยรู้เลยมาการที่จะได้หนังมาหนึ่งเรื่องต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวัน
“นายครับ! ผมขอไปช่วยพวกเขานะ น่าจะสนุก”
“ตามสบาย! อย่าไปสร้างความวุ่นวายให้เขาละ” ออกปากไล่ลูกน้องส่วนตัวก่อนที่ตัวเองจะล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาเรื่อยๆ
“ครับ!”
ธันวาเหมือนจะสนใจสิ่งใหม่ๆรอบตัวเลยขอเจ้านายหนุ่มไปช่วยงานคนในกองถ่าย พี่ต่อก็ไม่ได้ว่าอะไรแถมยังให้ทีมงานคนอื่นสอนงานให้ธันวาด้วยและดูเหมือนว่าเขาจะชอบนะเนี่ย
“พี่เพลิง! พี่คิมอยู่ไหน”
“พี่เห็นออกไปคุยโทรศัพท์....เป็นอะไรรึเปล่า” ถามกลับด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงเมื่อเห็นอาการแปลกๆของอีกฝ่าย
“ไอร์แสบต้นคออ่ะเหมือนมีอะไรกัด”
“ไหนพี่ดูดิ”
ผมถามไอรินเพราะเธอเอามือถูต้นคอด้านหลังตลอดเวลาที่ยืนคุยกับผม ไอร์นั่งลงข้างๆพลางหันหลังให้ก่อนจะจับรวบผมที่มัดอยู่ไปไว้ด้านหน้าเพื่อให้เห็นรอยชัดๆ
“เป็นยังไง...มันแดงมากใช่ไหม”
“แดงมาก....อย่าจับสิไอร์”
ผมดุไอรินที่เอามือมาจับ น่าจะแพ้อะไรบ้างอย่างพอเอามือไปถูมันเลยเกิดรอยแดง ผมเลยเป่าเบาๆลงต้นคอของไอร์แต่เหมือนจะเป็นจุดอ่อนไหวเพราะเธอหดคออย่างรวดเร็วแถมยังหันหน้ามาดุใส่ผมอีก
“อือออ....พี่เพลิง!”
ฉันรู้สึกขนลุกตอนพี่เพลิงเป่าลงมาที่ต้นคอพอหันไปดุ เขาก็ทำหน้าไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวใส่ซะงั้น พี่เพลิงยังคงเป่าที่คอตอนนี้ฉันเริ่มชินแล้วเลยไม่ได้ว่าพี่เพลิงต่อ ไม่นานฉันก็เห็นพี่คิมเดินมา
“ยัยไอร์เป็นอะไร”
“ไอร์แสบต้นคอ” เธอยังคงจะพยายามเอามือไปถู
“ผมว่าน่าจะแพ้อะไรสักอย่างนะครับพอไอร์เกามันเลยแดง”
คิมหันไปดูที่ต้นคอของหญิงสาวก่อนจะเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบยาทาออกมาส่งให้พระเพลิงก่อนจะหันไปหยิบของใช้ส่วนตัวบางอย่างในกระเป๋าใบใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะ
“คุณเพลิงทาให้ไอร์เลยค่ะ...เดี๋ยวคิมขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”
“ได้ครับ”
มือหนารับยาจากคิม บีบลงฝามือเล็กน้อยแล้วค่อยๆลูบไปตามคอของไอรินอย่างเบามือ
หลังจากพระเพลิงทายาให้ไอรินเสร็จก็ปล่อยให้เธอมีสมาธิในการอ่านบทละครที่จะใช้เข้าฉากในวันนี้ ตอนนี้มันเลยเวลาของคิวแรกมาพอสมควรแล้วแต่นางร้ายกับพระเอกที่ต้องเข้าฉากร่วมกับนักแสดงคนอื่นๆยังไม่มาเลยทำให้ผู้กำกับต้องถ่ายฉากอื่นๆไปก่อน
ตั้งแต่พระเพลิงมาถึงกองถ่ายก็มีคนเข้ามาพูดคุยอยากจะเข้ามาทำความรู้จักกับชายหนุ่มเป็นอย่างมาก พระเพลิงก็ตอบไปตามมารยาทก่อนจะทำหน้านิ่งไม่สนใจใครแต่มันทำให้ชายหนุ่มดูหล่อขึ้นไปอีก
โรงแรมที่อยู่ไม่ไกลจากกองละคร
บนเตียงขนาดใหญ่ภายในห้องที่หรูที่สุดของโรงแรม สองร่างเปลือยเปล่ากำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่อย่างเร่าร้อน ทั้งสองชายหนุ่มหญิงสาวกรีดร้องครวญครางกันประสานเข้ากับเสียงลามกที่ดังฉ่ำไปทั่วห้องนอนขนาดใหญ่
“อ๊ะ อ๊ะ ซัน ซี๊ดดดดดด”
“หวาน ผมไม่ไหวแล้ว ซี๊ดดดด”
ชายหนุ่มเกร็งสะโพกอย่างหนักก่อนส่งแรงตอกอัดกระแทกอย่างเอาเป็นเอาตาย จนหญิงสาวใต้ร่างกรีดร้องครวญครางจนไม่เป็นภาษา เชิดหน้าส่งเรียกหวานๆเอาใจคนด้านบนอย่างยั่วยวน
“อ๊ะ ซะ...ซัน! หวานขอแรงกว่านี้ค่ะ”
“คุณทำให้ผม...คลั่ง เข้าใจไหม อ่าส์”
คนสวยกอดต้นคอแกร่งของชายหนุ่มก่อนจะดึงเข้าหาตัวมอบจูบที่แสนจะดูดดื่มและร้อนแรงให้กับเขา ซันพระเอกดาวรุ่งก็ไม่น้อยหน้าลิ้นหนาแทรกเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากของหญิงสาวใต้ร่าง ทั้งสองยังคงแลกลิ้นกันอย่างไม่มีใครยอม
Rrrrrrrrrrrr!!!!!
ครืด ครืด !
เสียงโทรศัพท์ของทั้งสองยังคงดังอยู่อย่างต่อเนื่อง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ทั้งสองที่อยู่ในอารมณ์กามแห่งความสุขได้ล้มเลิกกิจกรรมรักง่ายๆ มันกลับกระตุ้นแรงตัณหาเพิ่มเป็นสองเท่า
ชายหนุ่มยังคงกระแทกกระทั้นตัวตนเข้าออกในร่องสวาทของหญิงสาวอย่างร้อนแรงไม่ตก มือหนาบีบขยำหน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตก่อนจะลิ้มลองทั้งดูดทั้งเม้มอย่างชอบยิ่งได้ยิ่งเสียงครางหวานใสเขาก็ยิ่งกระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้ามาให้หยุด
“ซัน!หวานไม่ไหวแล้ว.....เร็วอีกค่ะ อ๊ะ อ๊ะ”
“ผมก็จะแตกแล้วที่รัก ซี๊ดดดดดด”
เขาโน้มตัวมอบจูบที่แสนเร่าร้อนรุนแรงให้กับหญิงสาวไม่ต่างจากท่อนล่างที่กระแทกเข้ามาอย่างไม่แผ่ว
“อ๊ะ อ๊ะ อร๊ายยยยย”
“อ่าาาาาาส์ สุดยอดเลยน้ำหวาน”
ไม่นานเขาทั้งคู่ก็ไปสวรรค์อย่างสมหวังดั่งใจ ชายหนุ่มล้มทับทามบนตัวหญิงสาวอย่างหมดเรี่ยวแรง
เขาบรรจงจูบซับเหงื่อเม็ดเล็กบนใบหน้าเธออย่างอ่อนโยนกระชับอ้อมกอดเอาไว้แน่นพร้อมกับมอบจูบที่แสนหวานและเต็มไปด้วยความรักให้กับคนในอ้อมกอดอีกครั้งก่อนที่ทั้งสองจะหลับใหลเพราะความเหนื่อยล้า
กองละคร
14:00 น.
บ่ายสองโมงแล้วทั้งซันและน้ำหวานก็ยังมาไม่ถึงกองถ่ายทั้งทีมงานและผู้จัดการส่วนตัวของทั้งคู่ก็ต่างพากันโทรหาทั้งสองคนอยู่หลายครั้ง ไอรินที่ถ่ายฉากต่างๆไปเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์ของวันนี้เธอก็นั่งชิวอย่างสบายใจเพราะเหลือแค่เข้าฉากกับทั้งสองคนเท่านั้นแต่การที่ให้นางเอกระดับต้นๆมานั่งรอนานหลายชั่วโมงก็ไม่ไว้เหมือนกันนะ
“พี่หวา! เด็กพี่นี่ยังไงคะ”
“พี่ก็โทรอยู่เนี่ยคิมมี่......แต่ทั้งสองคนไม่รับสายเลย”
คิมและหวาเป็นผู้จัดการทั้งคู่ ทั้งสองยังคงช่วยเหลือกันเสมอแม้ว่าน้ำหวานจะไม่ค่อยถูกกับไอรินสักเท่าไร เหล่าทีมงานตอนนี้ก็เริ่มมากดดันหวาเพราะนักแสดงคนอื่นๆเขาถ่ายกันหมดแล้ว เหลือแค่ฉากที่ต้องแสดงคู่กับหวานและซันเท่านั้นแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทุกคนอย่างจะกลับบ้านกันไปพักผ่อนมากกว่า
ห้องรับรอง
เพราะไม่รู้ว่าสองคนนั้นจะมาตอนไหนเหล่านักแสดงเลยไปรอที่ห้องรับรองที่จัดเอาไว้เป็นส่วนตัว เมื่อสองคนนั้นมาถึงเดี๋ยวทีมงานก็จะมาเรียกทีละคนเพื่อเข้าฉากแม้ว่าจะไม่ค่อยพอใจก็ตาม
เสียงบ่นตำหนิของเหล่านักแสดงรุ่นใหญ่เริ่มเข้ามากดดันหวาผู้จัดการของนักแสดงน้องใหม่อย่างซันและน้ำหวาน แน่นอนว่าไอรินและคิมมี่ร่วมทั้งชายหนุ่มอีกสองคนอย่างธันวาและพระเพลิงได้ยินเต็มๆ
“ไหวไม่เรา”
“อืออออ”
เสียงทุ้มของพระเพลิงเอ่ยถามคนตัวเล็กด้วยความเป็นห่วง ยิ่งเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยสดใสของเธอเขาก็ยิ่งอยากจะพากลับบ้านเต็มที หญิงสาวที่ตื่นเช้าและนอนดึกติดต่อกันหลายวันแถมวันนี้แดดยังแรงมากด้วยทำให้ไอรินปวดหัวอย่างแรงมันเต้นแรงมากอย่างกับหัวสมองจะระเบิดให้ได้
“มา!พี่นวดให้”
“อือออ”
เขาประคองไอรินให้นอนบนตัก ก่อนจะเริ่มนวดที่ขมับทั้งสองข้างของเธอช้าๆ คนตัวเล็กหลับตาพริ้มอย่างว่าง่ายน่าจะปวดมากเพราะวันนี้แดดแรงแถมยังเป็นฉากกลางแจ้งซะส่วนใหญ่ไหนจะต้องมารอนักแสดงเจ้าปัญหาที่ตอนนี้ก็ยังคงไร้วี่แววของทั้งคู่
“พี่เพลิง”
“หื้มมม”
เสียงแหบพร่าของไอรินมันทำให้ผมอยากจูบเธอจังไวกว่าความคิดก็ร่างกายผมเนี่ยแหละ
ตอนนี้หน้าของผมโน้มลงเข้าหาใบหน้าของไอร์เรียบร้อยมีเพียงจมูกของเราที่กั้นอยู่ ปากกระจับสีสวยมันช่างยั่วยวนให้ผมอย่างจะลิ้มลอง อยากจูบเธอจัง
“ไอร์หลับนะ”
“อืออ...เดี๋ยวถ้ามีคนมาเรียกพี่ค่อยปลุกเรานะ”
ไอร์ยังคงหลับตาอยู่เลยไม่รู้ว่าผมกับเธอใกล้กันมากขนาดไหน เมื่อเห็นว่าไอรินหลับสนิทผมก็ขโมยจุ๊บจากเธอด้วยความรวดเร็วเพื่อไม่ให้เธอรู้ตัว ไม่อย่างนั่นเธออาจจะข่วนใบหน้าหล่อๆของผมก็ได้
“ไอร์กินยาแล้วใช่ไหมคะ”
“เรียบร้อยครับ...แล้วข้างนอกเป็นยังไงบ้างครับ”
คุณคิมมี่ส่ายหัวเบาๆให้ผมเป็นคำตอบก่อนที่เขาจะเดินไปนอนที่โซฟาอีกตัวเพื่อรอเวลาเหมือนกัน ไม่จงต้องถามถึงไอ้ธันนะตอนนี้มันกำลังสนุกกับงานใหม่อยู่ด้านนอกคอยช่วยทีมงานจัดแสงอย่างชำนาญเหมือนเรียนมาด้านนี้ทั้งๆที่จบบริหาร
ผมคิดถึงมันแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ ตอนนี้ไอรินเอาแขนผมอีกข้างไปกอดเป็นหมอนข้างเรียบร้อยแล้ว ผมไม่ได้ว่าอะไรแถมชอบด้วยซ้ำ
สถานการณ์ด้านนอกยังคงวุ่นวายกับการตามหานักแสดงดาวรุ่งทั้งสอง ดังไม่เท่าไรก็ลายออกทำให้เหล่าทีมงานเริ่มจับกลุ่มนินทาทั้งคู่จนเริ่มสนุกปากและก็ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่คุยกันเองในกองละคร
ทุกคนล้วนแต่ก้มหน้ากดโทรศัพท์กระจายออกไปเป็นวงกว้าง ถ้าทั้งสองคนนั้นยังไม่ปรากฏตัวมีหวังดังข้ามคืนแน่ๆ
คลับ Elysiumชั้นสองที่ 2 ที่ห้องทำงาน พระเพลิงเดินมาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ใบหน้าเปล่งปลั่งด้วยความสุข ภาพเด็กชายตัวน้อยที่ภรรยาส่งมาให้ดูทำให้หัวใจเขาพองโต เจ้าพีรินทร์อายุครบหนึ่งขวบแล้ว และเป็นเด็กที่ยิ้มเก่งเสียจนคนเป็นพ่ออดมองซ้ำไม่ได้“สวัสดีครับคุณเพลิง” เสียงทักทายของชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตูทำให้พระเพลิงเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์เขาส่งยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร พลางเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าด้านในของเสื้อสูท ก่อนจะเดินแทรกตัวเข้าไปด้านในห้องทำงาน เมื่ออีกฝ่ายเปิดประตูให้“อะไรกันวะ ไอ้เสือ” พระเพลิงขมวดคิ้ว เมื่อเห็นขวดไวน์หลายขวดวางเกลื่อนอยู่ตรงหน้า แถมเพื่อนรักก็ยกแก้วดื่มไม่วาง ราวกับกำลังมีเรื่องกลุ้มใจหนัก “ทำไมดื่มเยอะขนาดนี้วะ”“ก็พ่อกับปู่น่ะสิวะ” อธิวัชรสบถ พลางกระดกไวน์ในแก้วรวดเดียวหมด ก่อนจะคว้าขวดใหม่มารินเพิ่ม “บังคับให้กูแต่งงานกับยัยเด็กเจ้าจอม”พระเพลิงที่กำลังรินไวน์ใส่แก้วชะงักไปเล็กน้อย
ในที่สุดก็มาถึงวันที่ทุกคนเฝ้ารอสองตระกูลมาพร้อมหน้ากันที่หน้าห้องคลอด บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง หากแต่คนที่ออกอาการมากกว่าใคร เห็นจะเป็น เจ้าเสือ เพื่อนสนิทของพระเพลิง“เมื่อไรเจ้าหลานชายของผมจะออกมาสักทีล่ะครับ” เขาเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องคลอด สีหน้าเคร่งเครียดราวกับว่าคนที่อยู่ข้างในคือภรรยาของตัวเองเสียมากกว่า“เจ้าเสือ!” พงศ์พัฒน์เริ่มเวียนหัวกับภาพตรงหน้า จึงเอ่ยปรามเสียงเข้ม “แกตื่นเต้นยิ่งกว่าปู่ย่าตายายของเจ้าพีรินทร์อีกนะ”“โธ่ คุณอาครับ… ในห้องนั้นก็หลานผมเหมือนกันนะครับ” เสือเถียงกลับ น้ำเสียงแฝงความน้อยใจเล็ก ๆแม้เขาจะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกับเจ้าพีรินทร์ หลานชายตัวน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก หากแต่หัวใจของเขากลับผูกพันกับเด็กคนนี้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เห็นหน้าอย่างน้อย… เขาก็คือเพื่อนรักของพ่อมัน และสำหรับเจ้าเสือ แค่นั้นก็เพียงพอแล้วห้องพักของไอรินถูกตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น ด
บ้านไม้สีขาวสองชั้นที่ถูกประดับไปแสงไฟ กลิ่นเทียนหอมช่วยสร้างบรรยากาศในยามค่ำคืนของริมทะเลให้โรแมนติกมากยิ่งขึ้น ดวงดาวนับสิบส่องประกายเล่นไฟไปทั่วท้องฟ้าอันมืดมิดเขาโอบเอวบางประคองหญิงสาวที่นั่งอยู่ขอบระเบียงชั้นสอง แขนเรียวทั้งสองดึงตัวชายหนุ่มเข้ามาประชิดตัวให้มากขึ้น ดวงตาคมมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างหลงใหล“ดวงดาวคืนนี้สวยมากเลยนะคะ”“ไม่เท่าไรนะ.....เมียพี่สวยกว่าเยอะเลย”“ปากหวานจังนะ”“ลองแล้วเหรอ??”ไอรินยืดตัวขึ้นบกจูบชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเร่าร้อน มือหนาโอบเอวบางเอาไว้แน่นก่อนจะช้อนอุ้มหญิงสาวขึ้น แขนแกร่งทั้งสองสอดเข้ารองรับสะโพกกลมของเธอ ประตูห้องนอนถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วโดยที่ทั้งคู่ยังคงแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม“ปากหวานจริงด้วย”“เอาใจเก่งจังนะ คุณเมีย”กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกอย่างรวดเร็วเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องเรียงตัวกันอย่างสวยงาม มือเล็กค่อยๆ ลูบไล้สัมผัสอย่างหลงใหล ปากหยักบดจูบปากนิ่มอย่างร้อนแรงกระตุ้นอารมณ์ของทั้งคู่“
เพนท์เฮ้าส์พระเพลิงหลังจากเสร็จสิ้นงานแต่งคู่รักข้าวใหม่ปลามันก็ตัวติดกันมากกว่าเดิมไม่ว่าจะได้ไหนทั้งสองก็ไม่เคยห่างกันเลยตอนนี้ไอรินได้เข้ามาเป็นผู้ช่วยของธันวาเพื่อที่จะได้เรียนรู้งานและช่วยพระเพลิงอีกแรง“คุณไอร์!! วันนี้เข้าประชุมกับนายนะครับเดี๋ยวพี่จะไปคุยกับลูกค้าข้างนอก”“ได้เลยค่ะ พี่ธัน”“งั้นพี่ไปก่อนนะ”ธันวาคว้ากุญแจรถแล้วเดินไปยังโรงจอดรถที่อยู่ข้างๆ โดยมีไอรินเดินถือกระเป๋าเอกสารตามมาติดๆ เธอวางทุกอย่างเอาไว้หลังรถ มือเล็กโบกมือลาชายหนุ่มก่อนที่ธันวาจะขับรถออกไป“ที่รัก~ จุ๊บ”“อื้อ พี่เพลิง~”ร่างกำยำอันเปลือยเปล่ามีเพียงกางเกงขายาวเท่านั้นที่ปกปิดส่วนล่างเอาไว้ เขาคว้าเสื้อมาสวมใส่ก่อนจะเดินลงมาจากชั้นสองอย่างอารมณ์ดีมือหนาโอบกอดคนตัวเล็กที่กำลังวุ่นอยู่กับโต๊ะอาหารจากด้านหลังก่อนจะขโมยหอมแก้มเธอทั้งสองข้างด้วยความเร็วเหมือนที่เคยทำ“ไอ้ธันออกไปแล้วเหรอ”“เมื่อกี้เลย บอกให้ไอร์เข้าประชุมกับพี่ด้วย&rdqu
ณ.บ้านรัตนกิจภายในบ้านถูกตกแต่งไปด้วยดอกไม้สีหวานหลากหลายชนิด รอบบริเวณทางเข้าของไร่และรีสอร์ตถูกประดับไปด้วยตุงและโคมล้านนาสีขาวทอง ลานกว้างสนามหน้าบ้านเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่มาช่วยกันทำบายศรี ขันดอกไม้และพานที่ใช้ในพิธี“พ่อ แม่ สวัสดีค่ะ”“พราว คิตตี้ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ...สบายดีนะลูก”“สบายดีค่ะ คิดถึงฝีมือทำกับข้าวของแม่มากเลย”คิตตี้และพราวเดินมาออดอ้อนลดาทันทีที่มาถึง อนาวินยิ้มให้ทั้งสองก่อนจะโอบกอดทั้งคู่ด้วยความคิดถึง มือหนาตบหลังของคิตตี้เบาๆ“มากันเหนื่อยๆ ไปพักเถอะลูก เดี๋ยวพ่อกับแม่จัดการเอง”“งั้นเราสองคนไปหายัยไอร์นะคะ”“ไปสิลูก....จัดดอกไม้อยู่กับพี่เพลิงด้านบน”ทั้งสองยิ้มให้กับผู้ใหญ่ก่อนจะเดินก้มศีรษะเล็กน้อยผ่านผู้ใหญ่หลายๆท่านเข้าบ้าน โดยมีปืนลูกน้องของบ้านรัตนกิจช่วยถือกระเป๋าของทั้งคู่ขึ้นไปไว้ในห้องนอนรับแขก“ยัยไอร์”“คิตตี้ คุณพราว ^ _ ^”ไอรินรี
แสงพระอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นเหนือน่านน้ำทะเลสีคราม ลมทะเลยามเช้าที่พัดผ่านไปมาและเสียงคลื่นที่กระทบกับชายฝั่งดังกึกก้องไปทั่วชายหาดสีขาด หญิงสาวในชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาวที่ปลิวไปตามลมทะเลกับลมหายใจที่สูดเข้าเต็มปอดเพื่อเพิ่มพลังบวกให้แก่ชีวิต“ตื่นเช้าจังเลย”พระเพลิงเดินเข้ามาประชิดตัวด้านหลังของไอรินก่อนจะโอบกอดเธอ หญิงสาวหันกลับมาประจันหน้ากับชายหนุ่มมือเล็กทั้งสองโอบกอดเขาเอาไว้แน่น แล้วซบอกของพระเพลิงอย่างออดอ้อน มือลูบหลังของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆโน้มตัวลงจูบที่ศีรษะของเธอ“น้องไอร์!!”เสียงทุ้มของเสือตะโกนเรียกหญิงสาวมาแต่ไกล คนตัวเล็กดันตัวออกจากอ้อมกอดของพระเพลิงทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียก ใบหน้าหล่อส่งสายตาดุใส่เพื่อนรักทันทีเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับใบหน้าที่เริงร่าของเพื่อน เสือยกยิ้มกลับอย่างไม่สนใจเพื่อนรักก่อนจะจับมือเล็กข้างซ้ายของไอรินอย่างแผ่วเบา“ซื้อมาฝาก....พี่เห็นว่ามันสวยดี”“ขอบคุณนะคะพี่เสือ”กำไลข้อมือที่ตกแต่งไปด้วยปลาดาวและเปลือกหอยสีสว
ก๊อก ก๊อก!ปัก ปัก!“พี่เพลิงง~ เปิดให้ไอร์หน่อยยย”อ๊อด อ๊อด!“พี่เพลิง~”หลังจากไปฉลองงานวันเกิดของเพื่อนรักอย่างคิตตี้คนตัวเล็กก็กลับห้องมาในสภาพเมามายเป็นอย่างมาก เธอใช้ศีรษะยันประตูเ
05:00 น.ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่มีเพียงศีรษะของชายหนุ่มที่โผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาเท่านั้น มือหนากระชับตัวหญิงสาวเข้ามากอดไว้แน่น ใบหน้าหวานยังคงมุดเข้าหาอกแกร่งของเขาครืด ครืด!โทรศัพท์ที่สั่นอยู่ข้างหัวเตียงทำให้พระเพลิงต้องเอี้ยวตัวเล็กน้อยเพื่อไปหย
“ช่วงนี้พายุเข้าระวังตัวด้วยนะลูก ห้ามขับรถเด็ดขาด” เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วงพร้อมออกคำสั่งห้ามอย่างหนักแน่น“ไอร์ขับรถตอนกลางคืนไม่ได้....แม่ก็รู้”“ก็รู้ไงเลยให้เราระวังตัว...ถ้าช่วงนี้ถ้าคิมเขาไม่ว่างก็ให้พี่เพลิงไปรับ ไปส่งนะ”
13:00น.เสียงรถคันคุ้นเคยขับแล่นเข้ามาในบริเวณเพนท์เฮ้าส์ หญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่กางเกงยางยืดขาสั้นรีบวิ่งออกมารับหน้าผู้จัดการ“เจ๊คิม!”“ไม่ต้องมาอ้อนฉันเลย....ยัยไอริน”คนตัวเล็กรีบวิ่งมากอดผู้จัดการ







