Kabanata 7: Ang Bagong Pakana

Tradisyonal ang pananaw ni Jace pagdating sa pag-aasawa. Para sa kanya, mahalagang birhen ang babaeng pakakasalan niya. Kaya bago sila ikasal, nagpaopera si Megan upang maibalik ang kanyang hymen at magmukhang wala pa siyang karanasan sa pakikipagtalik.

Hindi alam ni Jace na dati nang nabuntis si Megan at palihim nitong ipinalaglag ang bata. Maingat na itinago ni Megan ang bahaging iyon ng kanyang nakaraan. Sa tuwing naiisip niyang maaaring mabunyag ang sikreto, hindi niya maiwasang kabahan. Lalo na ngayon at alam na ni Luna ang lahat.

“Luna, tigilan mo na ang pagbabanta sa akin! Mahal na mahal ako ni Jace. Hindi siya maniniwala sa mga sinasabi mo!”

Matalim ang tingin ni Megan sa ate niya. Pilit niyang ipinapakita na hindi siya natatakot, ngunit hindi niya maitago ang tensiyon sa mukha.

Bahagyang napangiti si Luna. “Hindi ko alam kung gaano ka niya kamahal, pero wala akong pakialam sa isang lalaking madaling magbago ng isip. Ang sigurado lang, hindi ko ibibigay sa iyo ang kuwartong ito. Kung ayaw mong umalis, tatawagan ko mismo si Jace. Tingnan natin kung hindi siya maniniwala sa akin kapag nalaman niya ang tungkol sa iyo.”

Pagkasabi niyon, dumukot siya ng telepono at tila handa nang tawagan ang bayaw.

Hindi na nagawang sumagot ni Megan. Sa takot na tuluyang mabunyag ang kanyang lihim, dali-dali siyang lumabas ng silid at hinanap ang ina. Hindi niya kayang hayaang makarating kay Jace ang tungkol sa nakaraan niya. Kapag nalaman nito ang katotohanan, maaaring magbago ang tingin nito sa kanya.

“Nay!”

Napatingin si Marie sa anak. “Ano na naman ang problema mo? Kakagaling ko lang sa pakikipag-usap sa tatay mo. Pagod na akong pakalmahin siya. Maaari bang huwag ka munang gumawa ng gulo at bigyan mo naman ako ng kaunting katahimikan?”

“Nay, kung hindi ka masyadong malambot ang puso, hindi sana tayo umaabot sa ganito! Dapat noon pa lang pinalayas mo na silang mag-ama. Tingnan natin kung magkakaroon pa ng lakas ng loob si Luna na sigawan ako at angkinin ang kuwartong ginagamit ko!”

“Megan, hinaan mo ang boses mo! Baka marinig ka ng tatay mo.”

Dali-daling tinakpan ni Marie ang bibig ng anak at sinulyapan ang paligid. Ayaw niyang marinig ni Luis ang pinag-uusapan nila. Sapat na ang gulong idinulot ng pagbubunyag ni Luna kagabi. Ayaw na niyang magkaroon pa ng panibagong dahilan ang asawa para magalit.

“Isang kuwarto lang naman iyan. Bakit kailangan mo pang makipag-away sa kanya? Hindi ka ba nag-iisip? Kasal na kayo ni Jace. Dapat mas pagtuunan mo ng pansin ang asawa mo kaysa makipagbangayan dito. Siguraduhin mong mananatiling matatag ang pagsasama ninyo. Huwag mong hayaang may anumang makasira sa relasyon ninyo, lalo na ngayong nagsisimula pa lang kayong bumuo ng sariling pamilya.”

“Huwag kang mag-alala, Nay.” Mayabang na ngumiti si Megan. “Halos hindi na siya makaalis sa tabi ko. Sunod-sunuran siya sa akin na parang isang tuta.”

Napailing si Marie sa kayabangan ng anak. Hindi niya maintindihan kung bakit tila nakalimutan na nito ang mga pinagdaanan nila bago tuluyang napasagot si Jace.

“Talagang lumalaki na ang ulo mo. Nakalimutan mo na ba kung sino ang umiiyak at nag-aalala noon dahil baka hindi panagutan ni Jace ang ginawa ninyo? Kung hindi pa nagmungkahi si Ashley na magpanggap kang buntis at pagkatapos ay magkunwaring nakunan para mapilitan si Jace na pakasalan ka, sa tingin mo ba ganoon kadali mong nakuha ang loob niya?”

Natigilan si Megan. Hindi niya nagustuhan na muling binanggit ng ina ang panahong iyon. Ayaw niyang maalala ang takot at pag-aalala noong hindi pa tiyak kung pakakasalan siya ni Jace.

Kambal sina Megan at Ashley. Maganda at kaakit-akit si Megan, samantalang kilala naman si Ashley sa talino at husay. Pareho silang ipinagmamalaki ni Marie. Gayunman, madalas niyang ikumpara ang dalawa, at hindi iyon ikinatutuwa ni Megan.

Sa kasalukuyan, nasa ibang bansa si Ashley para sa kanyang mga proyekto sa pag-arte. Sa loob lamang ng dalawang taon, mabilis itong sumikat at naging isa sa mga bagong bituin sa industriya ng showbiz.

“Syempre. Sa paningin mo naman, mas magaling si Ashley kaysa sa akin sa lahat ng bagay!” masungit na sagot ni Megan.

“Hindi iyon ang ibig kong sabihin,” sagot ni Marie. “Pinapaalalahanan lang kita dahil ayokong masira ang lahat ng pinaghirapan mo.”

Ngunit hindi na pinansin ni Megan ang paliwanag ng ina. Sa halip, kinuha niya ang isang kahon ng alahas mula sa ibabaw ng tokador at iniabot iyon kay Marie.

“Ito pala. Ibinigay ito sa akin ni Jace kanina. Pamana raw ito ng pamilya nila. Tanging ang manugang na babae lang daw ang maaaring magmay-ari nito.”

Binuksan ni Marie ang kahon. Sa loob ay nakalagay ang isang pares ng mamahaling jade bangles. Matingkad na berde ang mga ito at halos walang bahid na anumang imperpeksiyon. Maging ang kinang at linaw ng jade ay nagpapahiwatig kung gaano kataas ang kalidad ng mga ito.

Maaaring may takdang presyo ang ginto, ngunit iba ang jade, lalo na kung minana na ito ng ilang henerasyon. Hindi kataka-takang itinuturing na napakahalaga ng pares na iyon. Maingat na hinawakan ni Marie ang isa sa mga pulseras at pinagmasdan ang makinis nitong ibabaw.

“Talagang pinagkakatiwalaan ka ng pamilya ni Jace,” komento niya.

“Syempre. Ibinigay niya mismo sa akin. Sabi niya, matagal na itong nasa pamilya nila at mahalaga raw na mapunta ito sa tamang tao.”

Matagal na pinagmasdan ni Marie ang mga pulseras. Maya-maya, tila may naisip siya. Unti-unting gumuhit ang isang tusong ngiti sa kanyang labi.

“Megan, kung tutuusin, hindi naman mahirap ang paghihiganti mo kay Luna…”

Napatingin si Megan sa ina. “Ano'ng ibig mong sabihin?”

Hindi agad sumagot si Marie. Muli niyang isinara ang kahon at ibinalik iyon sa anak. Nanatili ang ngiti sa kanyang mukha, na para bang nakaisip na siya ng paraang makukuha nila ang gusto nila nang hindi direktang nakikipag-away kay Luna.

“Hindi mo kailangang magalit at makipagsigawan sa kanya,” sabi ni Marie. “May mas maayos na paraan para turuan siya ng leksiyon.”

Nagliwanag ang mga mata ni Megan. Kanina lamang ay puno siya ng galit dahil sa ginawa ni Luna, ngunit ngayon ay unti-unti nang napalitan iyon ng pananabik.

“Anong plano mo, Nay?”

Lalong lumalim ang ngiti ni Marie. “Makinig ka muna sa akin.”