ตอนที่ 6 จูบแรก

-พอใจ ทอร์ค-

“...เป็นแฟนกับพี่นะครับ..”

คำนี้ๆของพี่สายฟ้าดังก้องอยู่ในหู ฉันไม่รู้ว่าควรตอบรับหรือปฏิเสธดี แต่ถ้าถามใจฉันจริงๆแล้วฉันก็อยากลองดูซักตั้งนึง แต่ฉันจะอดทนกับกระแสสังคมไหวไหมนะ

“พี่สายฟ้าคิดกับพอใจแบบนั้นจริงๆหรอ”ฉันถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“หน้าพี่ดูล้อเล่นหรอ พี่ก็ต้องพูดจริงๆสิ”

“แต่...ใครๆทั้งมหาลัยก็รู้ว่าคนที่พี่สายฟ้าคบแต่ละคน ไม่ดาวมหาลัย ก็ต้องมีตำแหน่งอะไรซักอย่าง แต่พี่มองหน้าพอใจนะ พอใจเทียบอะไรกับพวกนั้นไม่ได้เลยตัวก็เตี้ย”ฉันจับหน้าพี่สายฟ้าให้มองหน้าฉันตรงๆ แล้วพยายามพรีเซนต์ความสูงของตัวเอง ว่าเวลาเดินข้างๆกันฉันดูเป็นแคระเลยนะ

“ดูถูกตัวเองเกินไปหรือเปล่า แล้วอีกอย่างถ้าพี่จะชอบใครซักคนความสูงไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก ความรู้สึกของพี่กับพอใจต่างหาก”

พี่สายฟ้าเอามือวางไว้บนหัวฉันแล้วยิ้ม

“แค่พี่สายฟ้าไปส่งพอใจแค่วันเดียวพอใจยังโดนด่าขนาดนี้ แล้วถ้าเราคบกันมีหวังพอใจโดนอุ้มไปฆ่าแน่”

“ไม่มีใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของตระกูลSCหรอก แต่ถ้าพอใจไม่คบพี่ก็จะตามจีบพอใจอยู่แบบเนี่ยต่อไป”พี่สายฟ้าทำหน้าจริงจัง

“ก็ได้ๆ คบก็คบ”

เกิดครั้งเดียวตายครั้งเดียว ลองเล่นกับไฟซักครั้งจะเป็นไรไป ถ้าสุดท้ายแล้วมันไม่ใช่ ฉันคงไม่เสียใจตายหรอกมั้ง

“เย้!!!!!”

พี่สายฟ้าร้องดีใจแล้วดึงฉันไปกอด

“พะ...พี่สายฟ้า”

ฉันไม่ได้กอดเขาตอบ พี่สายฟ้าไม่ใช่แฟนคนแรกของฉันนะ แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกประหม่าขนาดนี้

“ทำไมอะ!! พอใจไม่ดีใจหรอ พอใจได้เป็นแฟนคนแรกของพี่เลยนะ”

“พูดจริงป่ะเนี่ย”ฉันมองพี่สายฟ้าแบบไม่เชื่อ มันจะเป็นนั้นไปได้ยังไง ในเมื่อฉันเองก็เคยเห็นกับตาว่าเขาเคยควงกับดาวมหาลัยปีที่แล้วอยู่เลย

“จริงดิ ถ้าพอใจคิดว่าผู้หญิงที่เดินข้างๆพี่ทุกคนคือแฟนพี่พอใจคิดผิด เพราะผู้หญิงพวกนั้นแค่ขึ้นเตียงรับตังแล้วกลับบ้านแค่นั้น”

เพี้ยะ!!!

“พอใจคิดถูกไหมเนี่ยที่ตกลงคบกับพี่อ่ะ”ฉันตีที่แขนพี่สายฟ้าแรงๆหลายที แฟนคนนี้ของฉันไม่ง่ายแล้วสิ

“ถูกแล้ว และพี่สัญญาเลยว่าพี่จะไม่ทำแบบนั้นกับพอใจเด็ดขาด”

“ค่ะ”ฉันกดเสียงหนักๆแล้วมองค้อนไปหนึ่งที

“ป่ะ!!ลงไปข้างล่างกันดีกว่า”

พี่สายฟ้าพาฉันลงมาข้างล่าง บอกว่าอยากให้มาเจอกับพี่น้องของเขา ตอนแรกฉันก็เกร็งๆนะเพราะไม่รู้จักใครเลยนอกจากนาวิน อีกอย่างพี่น้องเขาทุกคนเป็นถึงแอมบาสเดอร์ของมหาลัย ฉันจะเข้ากับพวกเขาได้ไหม

แต่สิ่งที่ฉันคิดไว้ทั้งหมดก็หายไปเมื่อประตูห้องเปิด

“ยินดีต้อนรับครับซ้อ!!!!”

พี่น้องๆของพี่สายฟ้ายืนเรียงแถวต้อนรับ แล้วตบมือยินดี โดยเฉพาะเจ้านาวิน

“ไม่ต้องตกใจครับพี่พอใจ พวกเราแค่ตื่นเต้นที่จะได้มีซ้อเหมือนกับคนอื่นเขาซักที เลยมายืนรอต้อนรับ”

ฉันพยักหน้าให้นาวินก่อนที่พี่สายฟ้าจะพามานั่งที่โต๊ะ ตอนแรกยอมรับว่าเกร็งมาก ซักพักก็ค่อยๆดีขึ้นเพราะทุกคนชอบชวนฉันคุย จนเริ่มรู้สึกเป็นกันเองมากขึ้น

“เออ!! พี่สายฟ้าพอใจลืมไปเลยว่านัดเพื่อนๆมาเที่ยวที่นี่ ป่านนี้โดนยัยซันนี่บ่นแย่แล้ว”

ฉันรีบกดเช็คข้อความในไลน์ แล้วก็เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วย ซันนี่และผองเพื่อนทั้งไลน์และโทรมาเป็นสิบๆสาย

“พวกพี่ซันนี่ก็มาหรอซ้อ”นาวินถาม แต่สรรพนามที่ใช้เรียกฉันทำไมมันแปลกไปนะ

“อื้ม นั่งกันอยู่ข้างล่าง พอใจขอไปหาเพื่อนได้ไหมคะ”ฉันหันไปขออนุญาตคนข้างๆ

“พี่ว่าไปตามเพื่อนพอใจมานั่งข้างบนดีกว่า ข้างล่างคนมันเยอะ”พี่สายฟ้าจิบน้ำในมือ แล้วโอบไหล่ฉันไว้

“เห็นด้วย ข้างล่างไว้สำหรับลูกค้า แต่เพื่อนซ้อไม่ใช่ลูกค้า”นายดินพูดจบทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

ฉันเลยลงมาตามเพื่อนๆข้างล่างเพราะไม่มีใครรับสายโทรศัพท์หรือตอบไลน์ฉันเลย

“เพื่อนพอใจอยู่ตรงไหนอะ”พี่สายฟ้าเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ แล้วช่วยมองหา

ตอนแรกฉันกะว่าจะเดินมาคนเดียวเพราะกลัวว่าจะมีนักศึกษาในมหาลัยเห็น แต่พี่สายฟ้าก็ไม่ยอมจะตามมาท่าเดียวฉันเลยต้องเลยตามเลย หวังว่าทุกคนจะสนุกกับเพลงจนไม่ทันได้สังเกตุเรานะ

“ไม่แน่ใจค่ะ แต่คิดว่าน่าจะอยู่ที่เดิม”ฉันชี้ไปที่มุมเดิมที่เพื่อนๆชอบนั่ง คือตรงกลางผับ แต่ไฟในนี้มืดมากขนาดยืนอยู่ตรงบันไดยังมองไม่เห็นเลย

“อืม..งั้นลองเดินไปดูกัน แล้วอย่าปล่อยมือจากพี่เด็ดขาด”

พี่สายฟ้ากำชับก่อนจับมือฉันเดินลงบันไดไป ในผับข้างล่างค่อนข้างวุ่นวาย จากที่ตอนแรกเราจับมือกันอยู่ดีๆฉันก็โดนเบียดจนร่างเกือบจะไปสิงพี่สายฟ้า จนเขาต้องเปลี่ยนมาคลองคอฉันไว้แทน

“โอ๊ะ!!! นั่นไง เพื่อนพอใจอยู่โต๊ะนั้น”

ฉันรีบชี้ให้พี่สายฟ้าดู พี่สายฟ้าพยักหน้าแล้วเดินไปทางนั้น ระหว่างนั้นฉันรู้สึกได้ว่ามีคนจับตามองเราแต่ก็ไม่อยากหันไปเดี๋ยวเขาจะเห็นหน้าฉัน

พี่สายฟ้าจัดการเรื่องบิลโต๊ะข้างล่างให้ แล้วรีบเดินกลับขึ้นมาชั้นบน

“เชิญนะครับสาวๆไม่ต้องเกร็ง เพราะเรายังต้องเจอกันอีกหลายครั้ง”พี่ดินช่วยจัดแจงที่นั่งให้เพื่อนๆฉัน แล้วคอยชวนคุย

“พอใจ ฉันรักแกนะ แต่แบบนี้ฉันจะไม่ไหวนะเว้ย จะเป็นลม”ซันนี่แฟนพันธ์แท้ดิเอมบัสเดอร์มหาลัย เกือบยืนไม่อยู่เมื่อเห็นว่าคนที่นางชอบทุกคนรวมกันอยู่ในห้องนี้ ซันนี่จากสาวคุยเก่งๆแอ้วผู้ชายทุกคนที่เดินผ่านถึงกับไปไม่เป็น

“ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจ กะว่าแค่ลงไปหาพวกแกเฉยๆไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้หรอก”ฉันกระซิบคุยกับซันนี่ไปมา

“อ่ะแฮ่ม!!พี่ซันนี่กับซ้อแอบคุยอะไรกันครับ ตอนนี้เราอยู่ในปาร์ตี้ต้อนรับซ้อคนใหม่นะครับ ช่วยให้เกียรติงานหน่อยได้ไหมครับ”นาวินยกแก้วขึ้นโวยวาย

“ห๊ะ!!! ซ้อหรอ งั้นก็หมายความว่า”ซันนี่ดูอึ้งๆแล้วชี้มาที่ฉันกับพี่สายฟ้า

“อืม...”ฉันพยักหน้าให้ซันนี่

เพื่อนฉันที่มาด้วยกันก็พากันยิ้ม พวกมันไม่มีท่าทีตกใจเหมือนที่ฉันคิดไว้ซักนิด

“ต่อไปนี้ถ้าพวกเราอยากเที่ยวที่นี่ก็ขึ้นมาข้างบนได้เลยนะ ข้างล่างมันวุ่นวายแล้วก็อันตรายมากๆด้วย”พี่สายฟ้าพูดกับเพื่อนฉัน นี่กะทำคะแนนให้เพื่อนฉันหลงกันให้ตายเลยใช่ไหม

“ขอบคุณนะฮ่ะ พี่สายฟ้า”ซันนี่ยิ้มตอบ

พวกเรากับพี่น้องของพี่สายฟ้าก็ได้รู้จักกันมากขึ้น คุยกันสนุกมากขึ้นจนเวลาล่วงเลยถึงร้านปิด

“กลับดีๆนะพวกแก”ฉันเดินมาส่งเพื่อนๆที่รถ

“ไม่ต้องห่วง แกกลับเข้าไปเถอะเดี๋ยวฉันจัดการพวกมันเอง”มีนา เพื่อนที่สติดีที่สุดเพราะไม่ได้แตะเหล้าเลยซักแก้วอาสาไปเซญ่ากับซันนี่ ที่เมาหลับไม่ได้สติ

“เออๆ..ถึงบ้านก็ไลน์มาด้วยนะ”ฉันโบกมือให้มีนา ก่อนจะเข้ามาหาพี่สายฟ้าในร้าน

-สายฟ้า ทอร์ค-

“เสร็จหรือยังคะ พอใจง่วงแล้วนะ”

พอใจเดินกลับเข้ามาหลังจากออกไปส่งเพื่อนๆ ด้วยหน้าที่ง่วงสุดๆเพราะตอนนี้ก็เกือบตี2แล้ว

“ใกล้แล้วครับเหลือแค่เก็บบิลอีกนิดหน่อย”ผมรีบทำงานที่เหลือแบบเร็วที่สุด เพราะสงสารคนตัวเล็กที่ต้องมาอดหลับอดนอนไปด้วย

-คอนโด พอใจ-

“ห้าว!!! วันหลังพอใจไม่ไปด้วยแล้วนะ กลับดึกชะมัดเลย”พอใจบ่นอุบ

“พี่ก็ไม่ได้เป็นเวรทุกวันหรอก นานๆจะได้เป็นกับเขาที”

ส่วนใหญ่หน้าที่ดูแลผับเป็นของไอ้ดินกับไอ้ธาราผมกับพายุจะทำอีกหน้าที่นึง ซึ่งถ้าบอกพอใจตอนนี้คงต้องอธิบายกันทั้งคืนแน่ๆ

“พอใจขึ้นห้องแล้วดีกว่า เจอกันพรุ่งนี้นะคะ”พอใจปลดสายเบลล์แล้วทำท่าจะลงจากรถ

“พี่ว่าพอใจลืมอะไรไปนะ”

“ลืม??? ลืมอะไร”พอใจสำรวจตัวเอง ไอ้ของๆเธอนะครบแต่ที่ไม่ครบคือ รางวัลของคนขับรถ

“วันนี้พี่ทั้งทำงาน ทั้งดูแลพอใจเหนื่อยจะแย่”

ผมเอนหลังพิงเบาะมองหน้าพอใจ ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นผมคงไม่ต้องพูดอะไร แต่พอเป็นพอใจแล้วขนาดพูดและทำขนาดนี้ เธอยังไม่รู้เรื่องเลย

“งั้นพี่ก็รีบกลับไปพักสิ”พอใจยังไม่รู้และจะลงจากรถท่าเดียว

จนผมต้องขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆ

“ผะ...พี่สายฟ้าจะทำอะไร”

“ก็...ขอกำลังใจจากพอใจไง”

ผมใช้โอกาสที่พอใจกำลังคิด โน้มคอพอใจลงมาจูบ

“อื้ม...”

ปากเธอชั่งหวานและความไร้เดียงสานี้ทำผมไม่อาจต้านทานอะไรได้อีก เลยพยายามจะส่งลิ้นเจ้าไปในโพรงปาก แต่พอใจปิดมันไว้แน่น

“อื้อ...ออไออ๊ายไอไอ้ออก”

พอใจทุบที่อกผมแรงๆ จนผมต้องยอมถอนปากออกมาอย่างเสียดาย

“แฮ่กๆๆๆ”พอใจพยายามสูดอากาศเข้าเต็มปอด

“ใครสอนว่าเวลาโดนจูบให้กลั้นหายใจ”

“กะ..ก็”

พอใจเริ่มหน้าแดง คงเป็นจูบแรกจริงๆสินะ

“พอใจไม่คุยกับพี่แล้ว”

พอใจรีบก้าวลงจากรถ ก่อนจะวิ่งเข้าไปในคอนโด

“น่ารัก!!”ยิ่งได้อยู้ใกล้ๆก็ยิ่งทำให้รู้ว่าผมตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกเธอ...