Chapter 4

Everything feels like a dream. It doesn’t feel real, yet it is.

“Aling Roseta, alam mo ba kung nasaan si sir?” tanong ko nang mapansin na hindi ko siya nakikita rito sa buong kabahayan.

“Umalis si sir. May pinuntahan,” sagot naman ni Aling Roseta.

Hindi na ako nag-usisa pa. Inabala ko na lamang ang sarili ko sa paglilinis. Pagsapit ng gabi, wala pa rin siya.

Kakaligo ko lamang nang may biglang bumukas ng p***o. Buong akala ko ay si Aling Roseta iyon, ngunit nagulat ako nang makita si sir Axel.

“S-sir…” tawag ko sa kaniya. Bumaba ang tingin niya sa suot kong maikling bestida.

Nilapitan ko siya. Ngunit nagulat ako ng bigla niya akong tinulak ng mahina upang madikit ako sa p***o.

“Did you miss me?” paos na tanong nito. Nangunot ng noo ko ng mapagtantong lasing siya.

Bumilis ang tibok ng puso ko. Mabigat ang paghinga ko nang bigla niyang pinadausdos ang bestida ko. Nagkatinginan kami. Mapupungay ang mga mata niyang nakatitig sa akin. He exposed my breast.

Hinalikan niya ako. I’ve never hesitated to kiss him back. Habang tumatagal, mas lalong lumalalim ang halikan namin. Bumaba ang mga halik niya sa leeg ko hanggang sa nagtungo iyon sa paborito niyang laruin. Kung mas masarap sa pakiramdam ang ekspertong kamay niya, mas higit na nakakabaliw ang dila niya sa tuktok ko.

“A-ah, s-sir…” I moaned louder. Napasabunot ako sa buhok niya.

Mas lalong uminit ang katawan ko dahil habang ginagawa niya iyon. Inabala ng daliri niya ang sensitibong parte ng ibaba ko. I don’t know where to focus. His tongue and fingers are both experts.

Halos hindi ko makilala ang sariling boses ko. Wala akong ginawa kung hindi ang sabunutan siya at umungol. I reached my climax from the powerful movement of his tongue and fingers.

Nanghina ako. Ngunit bumalik ang sigla nang humubad siya sa harapan ko. He never takes his eyes off me, as if he wants to see my every reaction. Wala akong mabasa kung hindi pagnanasa sa mga mata niya. Alam kong ganoon din ang nakikita niya sa akin.

“S-sir!” tawag ko sa kaniya sa gulat nang bigla niya akong pinatalikod.

Marahas niyang tinanggal lahat ng saplot ko hanggang sa wala na natirang kahit isa.

Para akong sinilaban ng apoy sa posisyon namin. Bigla niyang hinila ang buhok ko at ipinarte ang hita ko gamit ang paa niya. My body surprisingly automatically bends to give him full access.

“A-ah…” I cried as he entered me.

Pakiramdam ko’y hindi pa ako sanay sa laki ng alaga niya. Nagbadya ang luha ko nang maramdaman na halos pinunit ang loob ko.

“Shh… I’m sorry,” naramdaman ko ang halik niya sa ulo ko dahil sa hikbi ko.

Inalo niya ako gamit ang ekspertong daliri niya. Inabot ang hiyas ko. Muling bumalik ang apoy at init sa katawan ko. I gradually adjust to his size. Hanggang sa hindi ako nakuntento sa galaw niya mula sa likuran ko. I push and pull myself back and forth.

Tila napigtas ang natatagong kontrol niya at sinunod sariling ritmo na gusto niya.

He was moving aggressively behind me while I moaned loudly, like prey being chased by a beast.

“Ezrha…” Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang boses ni Aling Roseta.

“Don’t make her enter this room. Baka himatayin siya kapag makita tayong ganito,” bulong ni sir Axel sa tainga ko.

Sinubukan kong pigilin ang ungol ko habang hindi siya tumitigil kakaulos sa likod ko. Hindi siya kailanman naging mahina kahit pa na alam kong lasing ito.

“P-po? A-ahh…” hindi ko napigilan na mapaungol sa huli. Naramdaman ko ang tawa ni sir Axel sa tainga ko. Tilang tuwang-tuwa sa paghihirap ko.

“Hija, ayos ka lang ba riyan?” Napahawak ako sa doorknob.

Kahit naka-lock iyon natatakot akong baka mabuksan pa rin iyon ni Aling Roseta.

“O-opo!” Naging sigaw ang sagot ko nang biglang hampasin ni sir Axel ang pang-upo ko.

“Umiiyak ka ba?” nag-aalalang taning ni Aling Roseta.

“A-ayos lang po ako,” hirap na sagot ko.

Axel left me empty when he removed himself. Napalingon ako sa kaniya. Handa na sana ang reklamo ko nang bigla niya iyong marahas na ipinasok ulit. I cried when I felt the mix of pain and pleasure.

“Hija, alam kong namimiss mo ang pamilya mo kaya ka umiiyak ngayon. Huwag kang sumuko. Sa trabaho natin dapat tatagan mo ang loob mo. Kahit anong sagad ng buhay, makakarating ka rin sa tuktok,” narinig kong advice sa akin ni Aling Roseta.

“A-ah, opo!” iyak ko nang tanggalin muli ni sir Axel ang alaga niya. He slammed himself roughly again inside me.

“Anak, alam kong masakit ang pinagdadaanan mo ngayon. Pero lilipas din iyan, mabilis ang panahon at makakamit mo rin ang inaasam mong kaligayahan.”

“O-oo nga po!” sagot ko kay Aling Roseta nang hindi na muli inulit ni sir Axel ang ginawa kanina.

Pinirmi niya ang baywang ko at binilisan ang galaw sa likuran ko.

“Mmm…” impit na ungol ko. Rinig na rinig ang pagsalampok ng katawan namin.

Nakaramdam ako ng takot.

“Ano bang ginagawa mo riyan? May pinupokpok ka ba? Gabi na, Ezrha. Sa umaga mo na gawin iyan. Hindi ba iyan makakapaghintay?”

“T-tatapusin ko lang po ‘to. M-malapit na po ako… m-malapit na,” dahil malapit na malapit na talaga!

“Sige, tapusin mo na iyan. Aalis na ako. Ikaw na ang bahala kay sir pag-uwi, ha.”

“Call me, master. Or I’ll stop,” bulong ni sir Axel at binagalan ang galaw. Tila walang pakialam kung mabisto talaga kami.

“O-opo… master… a-ah!” tila gatilyo iyon sa kaniya at binalik ang bilis at rahas ng galaw niya.

“Ano? Siraulo ka talagang bata ka. Makaalis na nga,” wika ni Aling Roseta. Guminhawa ako nang marinig ang yapak niya paalis.

Kasabay ng pagkawala nang yapak ay ang pagsabog naming dalawa.

Hindi ko alam kung paano natapos ang gabi na iyon na nakatatlong round kami ni sir Axel. Basta nagising na lang ako na para bang binugbog ang buong katawan ko.

Nang magising ako ay wala na si sir Axel. Dahan-dahan akong bumangon. Napatingin ako sa p***o nang biglang bumukas iyon. Pumasok si Axel na may dalang pagkain.

“Dinalhan na kita ng pagkain dito,” wika niya at nilapag ang pagkain sa maliit na mesa.

“H-hindi ka na dapat nag-abala. Lalabas naman na ako,” narinig ko ang tawa niya.

“Talaga? Makakalakad ka ba?” tanong niya. Namula ang pisngi ko dahil pakiramdam ko’y matagal pa bago bumuti ang pakiramdam ko dahil sa ginawa niya kagabi.

“Aalis ako…” Napalingon ako dahil sa sinabi niya. Nanlumo ako. Ito na, alam ko ng panandalian lang ‘to. “May business trip kami ni Alexa,” paliwanag ni sir Axel.

“G-ganoon ba? Ingat ka po,” tanging nasabi ko kasi wala naman akong karapatan na kwestyunin siya.

“Three weeks iyong business trip namin. Babalik agad ako rito. Okay?” Napatango ako. Hinalikan niya ako sa noo at nagpaalam na umalis.

Naiwan ang tingin ko sa p***o. Bakit kailangan niyang sabihin sa akin iyon?

Nang hindi siya bumalik. Lumabas ako at dinala ng pinagkainan ko para hugasan. Nagulat ako nang madatnan ko ang matalik na kaibigan ni sir Axel doon.

Tiningnan ako nito mula ulo hanggang paa.

“Gusto mo ba si Axel?” deritsahang tanong niya. Hindi agad ako nakasagot sa gulat. “Alalahanin mong katulong ka lang dito. Mahirap! Hinding-hindi siya magkakagusto sa ‘yo! Kahit ikama ka niya, hanggang doon lang iyon… hanggang doon ka lang!”

Nanikip ang dibdib ko sa narinig. Tila nahimasmasan sa sinabi ni Alexa. Yeah, I’m nothing but a maid in his bed.