Partager

Chapter 5

Auteur: Yojselah
last update Date de publication: 2026-08-18 20:24:04

I miss him.

Tatlong linggo na. Wala pa siya. Anong oras siya darating? Ni hindi ko matanong iyon kay Aling Roseta dahil baka magduda iyon sa akin.

“Inaantok ka na naman?” tanong ni Aling Roseta nang mapansin ang panay hikab ko.

Napasimangot ako at sunod-sunod na napatango.

“Nagiging antukin ka ngayon, ah,” puna ni Aling Roseta.

Oo nga. Madalas akong antukin mga nito lang. Minsan, nahahanap ko ang sarili na nakakatulog sa sala o hindi kaya sa kwarto si sir Axel kapag nangungulila ako sa kaniya.

“Matulog ka na nga roon. Ako na rito. Pasalamat ka at wala rito ang mga amo natin.” Niyakap ko si Aling Roseta sa tuwa.

Pakiramdam ko ay parang ina ko talaga siya. Minsan, siya talaga ang pumupuna sa mga pangungulila ko sa mga pamilya ko na naiwan sa probinsya.

“Salamat po!” natutuwang wika ko.

Napairap lamang si Aling Roseta, ngunit sa huli ay humagikhik din ito sa akin.

Nang makarating ako sa kwarto. Nahila na agad ako ng antok.

Nagising ako nang maramdaman kong parang binabaliktad ang sikmura ko. Napatakbo ako sa banyo at biglang nagsuka roon.

Bukod sa panay akong nakakaramdam ng antok. Palagi na rin akong nasusuka. May pagkakataon pa na minsan ay hindi ko nagugustuhan ang amoy ng luto ni Aling Roseta. Dumideretso ako sa banyo at doon nagsusuka.

Napapadalas na ein ang pagsama ng pakiramdam ko simula nang umalis si sir Axel. Posible ba na epekto lang ito ng pangungulila ko sa kaniya? Napasimangot ako nang maisip iyon.

Biglang bumukas ang banyo. Nagulat ako nang makita si sir Axel. Ngunit nawala siya sa isipan ko nang bigla na naman akong masusuka. Nag-aalala siyang lumapit sa akin.

“Hey, are you okay?” nag-aalalang tanong niya. Hindi ko siya masagot dahil panay ang suka ko.

Inipon niya ang buhok ko at hinahaplos ang likuran ko. Nang bumuti ang pakiramdam ko, hinarap ko siya. Niyakap ko siya kaagad. Natawa naman siya sa ginawa ko.

“You miss me so bad, hmm…” puna niya at hinalikan ang noo ko. Bigla niya akong binuhat patungong kama.

“I miss you too,” he whispered against my ears.

Napatingin ako sa bulaklak at mga tsokolate sa maliit na mesa ko.

“Pasulubong ko sa ‘yo. Binilhan na rin kita roon ng bestida mo,” nakangiting wika niya nang mapansin ang pagtataka sa mukha ko.

Hindi ako nagsalita. Inabot ko siya upang yakapin. Gumaan ang pakiramdam ko at humupa ang pangungulila ko sa kaniya.

I don’t know what we are right now. Pero kuntento na ako na sa akin siya agad dumiretso— na ako ang iniisip niya habang ibang babae ang kasama niya. When he says he misses me, I know he’s longing for me, too.

O umaasa lang talaga ako?

Napasimangot ako sa iniisip at mas lalong hinigpitan ang yakap sa kaniya. Hindi ko maintindihan kung bakit bigla akong nagiging emosyonal ngayon.

“Hey, what’s happening? Ayos ka lang ba?” tanong niya. Tila nagtataka na rin sa ginagawa ko.

“I-I just… miss you,” malambing na wika ko.

Sinakop niya ang labi ko. Mabilis lang iyon at humiwalay siya kaagad sa akin.

“Miss na miss din kita. Sa gabi na tayo pagparamdam ng pangungulila sa isa’t isa. Lumabas muna tayo. Sabay tayong kumain in Aling Roseta,” nakangiting wika niya sa akin.

Napatango ako. Inalalayan niya akong tumayo. Magkahawak-kamay kaming parehas habang bumababa ng hagdan hanggang sa makarating sa dining area.

“Gusto na akong pauwiin nina mommy at daddy sa condo ko,” biglang wika ni sir Axel. Napalingon ako sa kaniya. Muling nanikip ang dibdib ko.

“G-ganoon ba? A-ano pong sabi mo?” I asked, trying to act casual. Kasi kahit baliktarin ang mundo, wala akong karapatan.

“Sumama ka sa akin, Ezrha.” Gulat na napalingon ako kay sir Axel.

“S-sir—” pinutol niya ang sasabihin ko nang bigla niyang dinala ang hintuturo niya sa labi ko.

“Shh… stop calling me ‘sir’ from now on. Call me by my name,” marahang wika niya sa akin.

Bumilis ng tibok ng puso ko. Ano’ng ibig niyang sabihin?

“B-bakit ako sasama sa ‘yo?” maliit na boses na tanong ko.

“I—” hindi natuloy ang sasabihin ni Axel nang dumating si Aling Roseta.

Naabutan niya kami na nasa ganoong posisyon ni Axel!

Kitang-kita ang gulat sa mga mata niya. Sa huli ay napatikhim siya, seryoso ang tingin na ipinukol niya sa akin. Tila hindi nagustuhan ang nasaksihan niya.

Inayos ni Axel ang upo niya. Tahimik ang paligid nang magsimula kaming kumain sa hapag.

“Si Manong Roy po, Aling Roseta?” tanong ni Axel.

Nakita kong namula ang pisngi ni Aling Roseta nang marinig ang pangalan ng guard. Ngunit kaagad ding nagseryoso nang mapatingin sa akin.

“Dinalhan ko lang siya ng pagkain sa guardhouse, sir,” malamig na sagot ni Aling Roseta.

Akmang aabutin ko na sana ang kanin. Ngunit inunahan ako ni Axel. Buong akala ko ay para sa kaniya iyon ngunit nagulat ako nang pinagsandukan niya ako.

“Is this enough?” malambing na tanong ni Axel sa akin. Hindi ako komportable. Napatango na lamang ako.

“K-kuha lang ako ng tubig,” paalam ko sa kanila.

Nang makatayo, bigla akong nahilo. Naramdaman ko ang paghawak ni Axel sa kamay ko.

“May sakit ka ba?” nag-aalalang tanong nito.

Hindi ako nakasagot nang biglang nandilim bigla ang paningin ko. Hindi ko na alam ang sunod na nangyari.

Dahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko. Puting kisame ang unang bumungad sa akin. Nang ilibot ko ang tingin ko sa paligid. Doon ko napagtanto na nasa ospital ako ngayon.

“Axel! Inutusan kitang umuwi muna sa bahay natin para may tao roon. Hindi para gapangin mo iyong dalagang maid natin!” rinig kong sigaw ng ama ni Axel.

Lumingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Napalingon ako kay Axel, bahagyang nakayuko at may sugat sa labi.

“For god sake, Axel. Pati ba naman maid natin ay pinatos mo na rin!” histerikal na sigaw ng ina ni Axel.

Unti-unting rumihistero sa isipan ko ang pag-uusap nila. Alam na nila? Shit! Ano’ng gagawin ko?

Akmang uupo na sana ako. Ngunit may humawak sa kamay ko upang pigilan ako. Napalingon ako kay Aling Roseta na nasa tabi ko pala.

“H-huwag ka munang gumalaw masyado. Magpahinga ka. Hindi pwede sa ‘yo ang mapagod,” seryosong wika ni Aling Roseta.

Nangunot ng noo ko. “Bakit po? Ano’ng nangyari?” nagtatakang tanong ko.

“Buntis ka, Ezrha…” bigla akong nabingi sa sinabi ni Aling Roseta.

Ilang beses may nangyari sa amin ni Axel. Ni kahit isang beses ay hindi siya gumamit ng proteksyon.

Nanlamig ako.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Maid for my Playboy Master's Desire   Chapter 175

    Tinulungan ni Papa si Mama na magsimula ulit. At doon nagsimula ang kuwento nilang dalawa."P-patawarin mo ako, anak. Nilihim ko sa 'yo ang lahat ng ito..." nanginginig na wika ni Mama sa akin. "N-noong nalaman kong anak ni Sandra si Axel, gusto ko kayong paghiwalayin. Ayokong matulad ka sa akin."Napahinto siya sa pagsasalita."A-ang hirap lang kasi..." Napatigil siya habang kinakagat ang ibabang labi, pilit na pinipigilan ang pag-iyak."K-kasi nakikita ko si Axel kay Larex noon. Kung paano niya ginagawa ang lahat para sa 'yo. Kahit anong tulak mo sa kaniya, hinahanap ka pa rin niya."Napayuko si Mama."Ganoon kasi si Larex sa akin dati."Hindi ko alam kung bakit, ngunit mas lalo akong nakaramdam ng kirot sa dibdib."M-mahal ko ang Papa ninyo," patuloy niya. "Pero minsan, naiisip ko lang talaga si Larex. Noong nalaman kong naospital siya, hindi ko maiwasang mag-alala."Napatingin ako sa kaniya."Kaya ba siya humingi ng pabor kay Axel na dito sa ospital magpagamot?" tanong ko.Napatan

  • Maid for my Playboy Master's Desire   Chapter 174

    Hindi ko na alam kung ano ang sumunod na nangyari.Nahanap ko na lamang ang sarili ko na nasa labas ng silid ni Sir Larex, katabi si Mama. Ngunit pareho kaming tahimik. Ni isa sa amin ay walang naglakas-loob na magsalita.Samantala, naiwan naman sa loob sina Ma'am Sandra at Axel.Hindi ko alam kung paano ko napilit si Axel na manatili sa tabi ng kaniyang ama. Kanina lamang ay ayaw pa niyang gumalaw. Mas gusto na lamang niya akong ilayo roon, marahil dahil hindi na niya kayang makita akong muling masaktan ng kaniyang ina.Ngunit alam kong kailangan siya ni Sir Larex.At kahit gaano kasakit ang lahat, hindi ko kayang ipagkait sa kaniya ang pagkakataong makasama ang kaniyang ama.Napasulyap ako kay Mama.Tulala siya habang nakatitig sa pintuan ng silid. Para bang naroon pa rin ang lahat ng alaala ng nakaraan, naghihintay lamang na muling bumalik sa kaniya.Marami akong gustong itanong.Marami akong gustong malaman.Ngunit masyado akong natatakot sa mga sagot na maaari kong marinig mula s

  • Maid for my Playboy Master's Desire   Chapter 173

    Halos sabay-sabay kaming napasinghap sa loob ng silid.Napatingin ako kay Axel. Seryoso ang mukha nito habang nakatitig sa kaniyang ina."You have no right to hurt Ezrha. How dare you hurt the woman I love, Mom?" bumasag ang boses ni Axel nang sabihin iyon.Napalingon sa akin si Axel. He wiped my tears when he saw them rolling down my cheeks.Ang kanina'y seryosong mga matang ipinukol niya sa kaniyang ina ay agad na lumambot nang ibaling niya ang tingin sa akin.At sa pamamagitan ng titig na iyon, nakilala ko ang lalaking mahal ko.Ang lalaking ni minsan ay hindi nagtaas ng kamay sa akin. He never shouted at me. Hindi niya ako kailanman sinaktan, kahit sa mga panahong pareho kaming nasasaktan at hindi nagkakasundo.Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan namin, hindi niya kailanman ginamit ang galit niya para saktan ako.At ngayon, habang nakatingin siya sa akin, muli kong naramdaman ang pagmamahal na matagal ko nang hinahanap.Ang pagmamahal na kahit anong pagtulak ko sa kaniya palayo ay g

  • Maid for my Playboy Master's Desire   Chapter 172

    "You're too busy deciding what's best for me. Pero ni hindi mo man lang naisip ang nararamdaman ko. Kung ano talaga ang gusto ko," dagdag ni Axel. Ramdam ang matinding hinanakit sa kaniyang boses."Axel, hindi mo ako naiintindihan," wika ni Ma'am Sandra habang sunod-sunod na napapailing. "She's the curse in our family, Axel. Siya at ang ina niya.""Kaya ba nagawa mong tangkaing saktan ang buhay niya? Kaya ba pati ang anak ko, idinamay mo sa galit mo sa kaniya?"Natigilan si Ma'am Sandra."Anak, hindi mo alam ang buong kuwento—""Then tell me! Ano ba ang ginawa nila sa pamilya natin para ituring mo silang sumpa? At bakit kailangang si Ezrha ang magdusa sa lahat ng iyon?"Hindi agad nakasagot si Ma'am Sandra. Napatingin siya kay Mama, na nanatiling nakayuko habang tahimik na umiiyak."Mom, look at me. I want the truth. Hindi na ako bata para pagtakpan mo ang lahat sa pamamagitan ng pagsasabing ginagawa mo lang iyon para sa ikabubuti ko."Napahigpit ang hawak ni Axel sa kamay ko."Kung m

  • Maid for my Playboy Master's Desire   Chapter 171

    "A-anak..." utal na wika ni Ma'am Sandra nang makita ang anak niyang si Axel.Mula sa kaniya ay nalipat ang tingin nito sa akin. Ngunit unti-unting nawala ang takot na nararamdaman ko nang maramdaman ko ang mainit na kamay ni Axel sa aking baywang.Napalingon ako sa kaniya.Marahan niya akong hinila patungo sa likuran niya bago taas-noong hinarap ang kaniyang ina. Para bang ipinapakita niyang hindi niya hahayaang lapitan ako ni Ma'am Sandra, lalo na kung may balak itong saktan ako."S-sabi mo sa akin, tanggap mo na ang lahat. Ano iyon, Mommy? When you said that you felt sorry for me because Ezrha and I broke up, pagpapanggap mo lang ba ang lahat? None of those were true?" hindi makapaniwalang tanong ni Axel.Ramdam na ramdam ko ang hinanakit sa kaniyang boses."A-Axel, makinig ka..." ani Ma'am Sandra.Sinubukan niyang lumapit sa anak, ngunit agad itong napaatras.Kasabay niyon ay ang paghigpit ng hawak ni Axel sa kamay ko. Para bang nais niyang tiyaking hindi ako maaabot ng kaniyang i

  • Maid for my Playboy Master's Desire   Chapter 170

    Umalingawngaw ang malakas na sampal na iginawad ni Mama kay Ma'am Sandra. Napasinghap ako sa nakita. "Huwag mong idadamay ang anak ko rito, Sandra!" sigaw ni Mama sa kaniya. Napalingon ako kay Sir Larex. Bahagya siyang gumalaw, tila unti-unti na ring nagigising dahil sa dalawang babaeng nagbabangayan sa tabi ng kaniyang hospital bed. "Bakit hindi ko idadamay ang anak mo? He stole my son from me! I was trying to push her away, pero sadyang matigas ang ulo niya. Sa tuwing makikita ko siya, ikaw lang ang naaalala ko. Naalala ko ang kalandian mo! At alam ko kung ano ang puno, ganoon din ang magiging bunga. Kaya hindi ako magtataka kung bakit ganiyan na lamang kadesperada ang anak mo sa anak ko!" Para akong nawalan ng lakas sa narinig. Ngayon, mas lalo kong naintindihan ang lahat. Ang galit na hindi kayang pigilan ni Ma'am Sandra. Ang hinanakit na matagal na niyang kinikimkim. Ako ang naging puntirya ng lahat ng iyon, kahit ang totoo, nadamay lamang ako sa galit niya kay Mama. Kung

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status